Κωστής Παλαμάς

Πεζογραφία, ποίηση, γλώσσα και γραπτός λόγος, βιβλία.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

 

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό nightpuma » Νοέμβριος 21st, 2008, 6:26 pm

Δεν εχεις Ολυμπε Θεους

Μηδε λεβεντες η Οσσα

Ραγιαδες εχεις μαννα γη

Σκυφτους για το χαρατσι




Ο Ζαχαριαδης ο Νικος εχει γραψει ενα εκπληκτικο βιβλιο για τον Παλαμα αναλυοντας τον Δωδεκαλογο του Γυφτου.
Δεν μπορω να το βρω ευκολα.
nightpuma
Extreme poster
 
Δημοσ.: 25330
Εγγραφη: Ιούνιος 9th, 2008, 2:08 pm
Το μέλος nightpuma, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Νοέμβριος 21st, 2008, 6:32 pm

http://www.greektube.org/content/view/38590/2/


Mε όλη μου την λατρεία στα Γράμματα και σ' αυτούς που τα προσέχουν.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.

* Ζῶ μὲ δύο ἐρωμένες, τὴν Γαλήνη (Σολωμὸς),
τὴν Τρικυμία (Σαίξπηρ).
* Γιὰ χρήση κειμένου μου, χρειάζεστε ἔγκρισή μου (Π.Μ.)
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 21740
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 10:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν τέρας χαϊδεῦον γάτες ἐν παντὶ τόπῳ, χρόνῳ! κλινοσοφιστάρα.
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Νοέμβριος 26th, 2008, 8:38 pm

Βραχώρι

Πόσες μας θρέψανε στιγμές, και πως τις λησμονούμε!
Του Ζαλοκώστα το τραγούδι ακόμα το θυμούμαι,
ψάλτης του καθώς το ‘λεγα στων χρόνων μου των νέων
το λυρικό, το ακράταγο μεθύσι:
«Τριίππουρος πασάς κινεί από Βραχώρι πνέων
άγρια μίση ….»

Χαρά, τρισύλλαβο όνομα λαμπρόηχο, το Βραχώρι!
κ΄ εσύ λαμπρή, της Ρούμελης χαρά, δουλεύτρα κόρη,
κι’ αν άλλο πήρες, όνομα θαμμένο στα βιβλία,
μ΄ αρέσει τ’ αρματωλικό όνομά σου
με τούτο, και ολοζώντανη, τη βλέπει η φαντασία
τη ζωγραφιά σου.

Ηύρα μεσ’ στα λαγκάδια σου παρθένα κατατόπια.
Και από τους βράχους της Κλεισούρας, κάστρα σαν κυκλώπεια
πέρασα στα νερόχαρα του Αλάμπεη τα γιοφύρια
παιδί για να 'ρθω ασήμαντο σ’ εσένα.
Κήποι, νερά, σπίτια πουλιά, γαστρούλες, παραθύρια
σ΄ Εσέ ήταν ένα.

Θυμούμαι: Κάποιας λίμνης σου φανταχτερής μια μέρα
θωριά, σα να με φτέρωσε σ΄ άλλου πλανήτη αέρα,
και τα΄ Ασπροπόταμου άκουσα κι από μακριά το ρέμα
να μου βουίζη, ορμή ενός πλάστη κόσμου.
Δειλός, οκνός, μα ορθώνονταν με ξαναμμένο το αίμα
τα νιάτα εμπρός μου.

Της Μούσας υποτακτικός, δικούς μου ανοίγω δρόμους
και δένω τις αγάπες μου στης αρμονίας τους νόμους.
-Πρόκοβε, γή, πληθαίνοντας το γνώριμο βοτάνι,
την ώρα, ηδονικά σαν το ροφούμε,
μεσ΄ στους αχνούς του γαλανούς πιο γαληνή μας κάνει
να τη χαρούμε.

Πρόκοβε, χώρα ευλογητή, καθάρια, καρποφόρα.
Μέρες και Μοίρες τάχα ποιες μας καρτερούνε, χώρα;
Και ο καταλύτης πόλεμος κι΄ η πλουτοδότρα ειρήνη
θυσίας βωμοί, πάντα να ζεί η Πατρίδα.
Για όσα περνούν ή μέλλονται βοηθός Θεός ας δίνη
θύμηση, ελπίδα.

*** *** ***
Η Νίκη

Ἐδώ στὸ Ἑλληνικὸ τὸ χῶμα,
τὸ στοιχειωμένο κι ἱερό,
ποὺ τὸ ἴδιο χῶμα μένει ἀκόμα
ἀπ’ τὸν ἀρχαῖο καιρό,

στὸ χῶμα τοῦτο πάντα ἀνθοῦνε
κι ἔχουν ἀθάνατη ζωὴ
καὶ μᾶς θαμπώνουν, μᾶς μεθοῦνε
νεράιδες, ἥρωες, θεοί.

Ἐδῶ στὸ Ἑλληνικὸ τὸ χῶμα,
τὸ στοιχειωμένο κι ἱερό,
ποὺ τὸ ἴδιο χῶμα μένει ἀκόμα
ἀπ’ τὸν ἀρχαῖο καιρό,

εἶδα τὴ Νίκη τη μεγάλη,
τὴ Νίκη τὴν παντοτινή,
τὴν εἶδα ἐμπρός μου νὰ προβάλει
μὲ φορεσιὰ ὁλοφωτεινή.
*** *** ***
Της Αθηνάς ανάγλυφο

Πως ακούμπησες άπραγα το δόρυ;
Τη φοβερή σου περικεφαλαία
βαριά πως γέρνεις προς το στήθος, Κόρη;
Ποιός πόνος τόσο είναι τρανός, ω Ιδέα,

για να σε φτάση! Οχτροί κεραυνοφόροι
δεν είναι για δικά σου τρόπαια νέα;
Δεν οδηγεί στο Βράχο σου την πλώρη
του καραβιού σου πλέον πομπή αθηναία;

Σε ταφόπετρα βλέπω να την έχη
καρφωμένη μια πίκρα την Παλλάδα.
Ω! κάτι μέγα, απίστευτο θα τρέχη ...

Χαμένη κλαις την ιερή σου πόλη
ή νεκρή μέσ' στο μνήμα και την όλη
του τότε και του τώρα, ωιμένα! Ελλάδα;
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Νοέμβριος 26th, 2008, 8:53 pm, επεξεργάστηκε 2 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.

* Ζῶ μὲ δύο ἐρωμένες, τὴν Γαλήνη (Σολωμὸς),
τὴν Τρικυμία (Σαίξπηρ).
* Γιὰ χρήση κειμένου μου, χρειάζεστε ἔγκρισή μου (Π.Μ.)
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 21740
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 10:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν τέρας χαϊδεῦον γάτες ἐν παντὶ τόπῳ, χρόνῳ! κλινοσοφιστάρα.
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό nightpuma » Νοέμβριος 26th, 2008, 8:42 pm

Η τρομερη κραυγη του Σικελλιανου στην κηδεια του ποιητη τα χρονια της μαυρης χολερας.
nightpuma
Extreme poster
 
Δημοσ.: 25330
Εγγραφη: Ιούνιος 9th, 2008, 2:08 pm
Το μέλος nightpuma, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό nightpuma » Νοέμβριος 26th, 2008, 9:29 pm

Ηχηστε οπι σαλπιγγες..καμπανες βροντερες
δονηστε συγκορμη την χωρα περα ως περα...
Βογκηστε τυμπανα πολεμου...οι φοβερες
σημαιες , ξεδιπλωθειτε στον αερα !

Σ αυτο το φερετρο ακουμπα η Ελλαδα ! Ενας λαος,
σηκωνοντας τα ματια του τη βλεπει...
κι ακεραιος φλεγεται ως με τ αδυτο ο ναος,
κι απο ψηλα νεφελη δοξας τονε σκεπει.

Την πανωθε μας ,οπου ο αρρητος παλμος
της αιωνιοτητας , αστραφτει αυτη την ωρα
Ορφεας, Ηρακλειτος, Αισχυλος, Σολωμος
την αγια δεχονται ψυχη την τροπαιοφορα

Ηχηστε οι σαλπιγγες ..Καμπανες βροντερες ,
δονηστε συγκορμη την χωρα περα ως περα...
βογκα Παιανα ! Οι σημαιες οι φοβερες
της Λευτεριας ξεδιπλωθειτε στον αερα !

Αγγελος Σικελιανος

ΣΗΜ. ΣΥΝΤΑΚΤΟΥ.....Τυχεροι τοτε οσοι τοτε βρεθηκαν στην κηδεια καλεσμα αντιστασης, ...ημερα που εχει καταγραφει.
Αυτη ναι....ειναι η Ελληνικη ψυχη.
nightpuma
Extreme poster
 
Δημοσ.: 25330
Εγγραφη: Ιούνιος 9th, 2008, 2:08 pm
Το μέλος nightpuma, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό Cavaliere Alessandrino » Νοέμβριος 26th, 2008, 9:35 pm

Πολύ μ' αρέσει ο Παλαμάς.
ORDEM E PROGRESSO.
Άβαταρ μέλους
Cavaliere Alessandrino
Σκληρή αρχή μιας σκληρής μέρας
 
Δημοσ.: 70940
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 2:51 pm
Τοποθεσια: Δόξα τω Θεώ.
Το μέλος Cavaliere Alessandrino, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 9th, 2008, 7:50 pm

Victor Hugo: L' enfant,
Βικτώρ Ουγκώ: Το ελληνόπουλο
Απόδοση στα ελληνικά: Κωστής Παλαμάς.

Τούρκοι διαβήκαν, χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ’όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
με τα κρασιά, με τα δεντρά
τ’αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά.

Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,
στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
κάθεται, σκύβει θλιβερά
το κεφαλάκι, στήριγμα και σκέπη του απομένει
μόνο μιαν άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη
μεσ’την αφάνταστη φθορά.

Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
για να μην κλαις λυπητερά, τι ΄θελες τάχα να ‘χες
για να τα ιδώ τα θαλασσά
ματάκια σου ν’αστράψουνε, να ξαστερώσουν πάλι
και να σηκώσεις χαρωπά σαν πρώτα το κεφάλι
με τα μαλλάκια τα χρυσά;

Τι θέλεις άτυχο παιδί, τι θέλεις να σου δώσω
για να τα πλέξεις ξέγνοιαστα, για να τα καμαρώσω
ριχτά στους ώμους σου πλατιά
μαλλάκια που του ψαλιδιού δεν τάχει αγγίξει η κόψη
και σκόρπια στη δροσάτη σου τριγύρω γέρνουν όψη
και σαν την κλαίουσα την ιτιά;

Σαν τι μπορούσε να σου διώξει τάχα το μαράζι;
Μήπως το κρίνο απ’ το Ιράν που του ματιού σου μοιάζει;
Μην ο καρπός απ’το δεντρί
που μεσ’ στη μουσουλμανική παράδεισο φυτρώνει,
κι έν’ άλογο χρόνια εκατό κι αν πιλαλάει, δε σώνει
μεσ’απ’ τον ίσκιο του να βγει;
Μην το πουλί που κελαηδάει στο δάσος νύχτα μέρα
και με τη γλύκα του περνάει και ντέφι και φλογέρα;
Τι θες κι απ΄όλα τούτα τ’ αγαθά;
Πες. Τ’ άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
Διαβάτη,
μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζο μάτι:
Βόλια, μπαρούτι θέλω. Να!!
*** *** ***
Οι πατέρες
Παιδί, το περιβόλι που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις να μη το παρατήσεις.
Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,
και πλούτησε τη χλώρη του και πλάτυνε τη γη του,
κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,
και να του φέρνεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας -
κι αν αγαπάς τ' ανθρώπινα κι όσα άρρωστα δεν είναι,
ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,
και τη ζωντάνια σπείρε του μ' όσα γερά, δροσάτα.
Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής.
Κι αν είναι
κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι,
κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δένδρα
για τίποτ' άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια,
μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα,
ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόψ' το,
και χτίσε κάστρο απάνου του και ταμπουρώσου μέσα,
για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα,
π' όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για να 'ρθει,
κι όλο συντρίμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων.
Φτάνει μια ιδέα να σ' το πει, μια ιδέα να σ' το προστάξει,
κορόνα ιδέα, ιδέα σπαθί που θα είν' απάνου απ' όλα.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.

* Ζῶ μὲ δύο ἐρωμένες, τὴν Γαλήνη (Σολωμὸς),
τὴν Τρικυμία (Σαίξπηρ).
* Γιὰ χρήση κειμένου μου, χρειάζεστε ἔγκρισή μου (Π.Μ.)
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 21740
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 10:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν τέρας χαϊδεῦον γάτες ἐν παντὶ τόπῳ, χρόνῳ! κλινοσοφιστάρα.
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 12th, 2008, 8:31 am

Εικόνα
Γ. Ροϊλός, Οἱ ποιητές (π. 1919).[ Λάδι σέ μουσαμά, 130 ἑκ. x 170 ἑκ.] Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός». Μεγάλοι ποιητές τῆς γενιᾶς τοῦ 1880. Στά δεξιά τῆς σύνθεσης ἀπεικονίζεται ὁ Ἀ. Προβελέγγιος νά διαβάζει κάποιο ποίημά του, ἐνῶ ἀπό τά ἀριστερά πρός τά δεξιά διακρίνονται οἱ Γ. Στρατήγης, Γ. Δροσίνης, Ἰ.
Πολέμης, K. Παλαμᾶς (στό κέντρο) καί Γ. Σουρῆς.
Γιά νά ὀμορφαίνει ἡ σελίδα τοῦ φίλου μου Τεύκρου.
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Δεκέμβριος 13th, 2008, 7:45 am, επεξεργάστηκε 2 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.

* Ζῶ μὲ δύο ἐρωμένες, τὴν Γαλήνη (Σολωμὸς),
τὴν Τρικυμία (Σαίξπηρ).
* Γιὰ χρήση κειμένου μου, χρειάζεστε ἔγκρισή μου (Π.Μ.)
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 21740
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 10:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν τέρας χαϊδεῦον γάτες ἐν παντὶ τόπῳ, χρόνῳ! κλινοσοφιστάρα.
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό Τεύκρος » Δεκέμβριος 12th, 2008, 6:08 pm

Καλησπέρα φίλτατε! :smt006
Άβαταρ μέλους
Τεύκρος
Maniac poster
 
Δημοσ.: 10488
Εγγραφη: Απρίλιος 13th, 2008, 1:19 pm
Το μέλος Τεύκρος, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Ιανουάριος 1st, 2009, 1:54 pm

Ο ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ

Πατρίς, καὶ ξένους μάγεψε τῆς 'λευτεριᾶς σου τἄστρο,
Τὸ φῶς τοῦ εἰκοσιένα!
Τοὺς εἶδε κάθε κάμπος σου, κάθε βουνὸ καὶ κάστρο
Νὰ σκοτωθοῦν γιὰ Σένα.

Τὸ Μισολόγγι ἔζωνεν ἡ λόγχη τοῦ Μπραΐμη
Κι' ὁ λιάπης τοῦ Κιουτάγια
Κι' ἀπάνου του παράστεκε μὲ τὰ τραγούδια ἡ Φήμη
Κι' ἡ Δόξα μὲ τὰ βάγια.

Κι' ὅπως ἀνθρῶποι ἀγνώριστοι καὶ ξένοι πέρα πέρα
Σὲ μιαν ἐκκλησιὰ τρέχουν
Κι' ἀδερφωμένοι στέκονται, γιατὶ κοινὴ μητέρα
Μιὰ πίστιν ὅλοι ἔχουν,

Παρόμοια καὶ τῆς Ρούμελης καὶ τοῦ Μωριὰ τἀσκέρια
Καὶ τὰ καπετανάτα
'Σ τὸ Μισολόγγι ἀδέρφωσαν κ' ἐσμίξαν ταίρια ταίρια
Μὲ τῆς Φραγκιᾶς τὰ νιάτα.

Πουλιὰ κάθε λογῆς σκορποῦν ἀπὸ ψηλὸ πλατάνι
Μιὰ τρυφερὴ ἁρμονία·
Κ' εἰς γλώσσαις καθεμιᾶς λογῆς 'ς ταὐτιὰ τοῦ Τούρκου φτάνει
Μιὰ λέξι: Ἐλευθερία!

Πρώτ' ἡ Ἀγγλία ἔτρεξε τὸ Μπάϋρον νὰ μᾶς φέρη,
Ὁλόφωτη ἐλπίδα,
Καὶ μὲ τὸ Μάγερ ἔστειλε κοντύλι καὶ μαχαῖρι
Τοῦ Τέλλου ἡ πατρίδα.

Δίνει τραγούδια, χρήματα καὶ χέρια ἡ Γαλλία,
Κ' οἱ Γερμανοὶ ξεχνοῦνε
Τὰ γαλανὰ κορίτσια των καὶ τὰ σοφὰ βιβλία,
Κ' ἐδῶ μ' Ἐσὲ πεινοῦνε.

Ὁ Ἰταλὸς τῆς σκλάβας του πατρίδος τὴν ἀγκάλη
Τὴν παραιτεῖ γιὰ Σένα:
" Ἔχετε γειὰ τοῦ τόπου μου κιτριαίς, νεράκια, κάλλη
Μυριοτραγουδισμένα!"

Παραιτημένη ἀπὸ παντοῦ 'ς τοῦ Ρώσσου τὴ μανία
Δὲ' βρίσκει ἕν' ἀντιστύλι,
Μὰ βρίσκει λίγα της παιδιὰ κ' ἡ ἔρμ' ἡ Πολωνία
Στὸ χῶμα σου νὰ στείλῃ.

Νεράϊδες δυὸ 'ς τῶν τάφων των σκορποῦν τὴν ἐρημία
Κλάϋματ', ἀκτῖνες, κάλλη,
Καὶ εἶνε ᾑ δυὸ πατρίδες των· τοὺς γέννησεν ἡ μία,
Τοὺς δόξασεν ἡ ἄλλη.

Πατρίς, καὶ ξένους μάγεψε τὸ φῶς τοῦ εἰκοσιένα,
Τῆς 'λευθεριᾶς σου τἄστρο!
Εὑρέθη κ' ἕνας Βούλγαρος κ' ἐκλείσθηκε γιὰ Σένα
'Σ τὸ Τουρκοφάγο κάστρο.

…Σβύν' ἡ Ἑλλάς… λάμψι στερνὴ σὲ λίγο νά! σκορπάει
Τὴ φοβερὴ Ἔξοδό της…
Μονάχα ἕνας Βούλγαρος εὑρέθηκε, καὶ πάει
'Σ τὸν Ἰμπραῒμ προδότης!

Ἰούνιος 1885.

Κ. Παλαμάς, Τραγούδια της πατρίδος μου, Αθήνα, χ.έ , 1886, σ.σ. 43−45
----
Μέ τίς εὒχές μου γιά τό νέο ἔτος 2009.Κλινοσοφιστής.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.

* Ζῶ μὲ δύο ἐρωμένες, τὴν Γαλήνη (Σολωμὸς),
τὴν Τρικυμία (Σαίξπηρ).
* Γιὰ χρήση κειμένου μου, χρειάζεστε ἔγκρισή μου (Π.Μ.)
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 21740
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 10:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν τέρας χαϊδεῦον γάτες ἐν παντὶ τόπῳ, χρόνῳ! κλινοσοφιστάρα.
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Φεβρουάριος 14th, 2009, 10:42 am

Κυριακή 25 Φλεβάρη 2001
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: "7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ"
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Εικόνα
Παντοτινός, και του καιρού και του γένους μας, Ποιητής

Κατάμαυρη μέρα ξημέρωσε στην Ελλάδα στις 27 του Φλεβάρη 1943. Δεν έφτανε η γερμανο-ιταλική κατοχή και το Διάταγμά της, πέντε μέρες πριν για «Πολιτική Επιστράτευση» όλων των αρρένων από 16 έως 45 χρόνων, το οποίο ξεσήκωσε μάτωσε στους δρόμους της Αθήνας το λαό. Χαράματα, στις 3.20π.μ., «έσβησε» ο μέγας ποιητής του, ο Κωστής Παλαμάς. Το μαντάτο απλώνεται σ' όλη τη χώρα. Βαρύ το πένθος του αντιστεκόμενου λαού που, μετατρέπει την κηδεία του ποιητή (28/2) σε παλλαϊκή, εθνική πράξη αντίστασης. Χιλιάδες λαού συνόδευσαν τη σορό του ποιητή κι άκουσαν το «εγερτήριο σάλπισμα» του ΕΑΜίτη Αγγελου Σικελιανού πάνω από τη σορό του Παλαμά: «Ηχήστε, οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,/ δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα.../ Βογκήστε, τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές/ σημαίες, ξεδιπλωθήτε στον αέρα!/ Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα!(...)». Κι ο λαός αποχαιρέτησε τον πρωτοπόρο ποιητή τού 20ού αιώνα ψάλλοντας σύσσωμα μπροστά στους κατακτητές τον Εθνικό Υμνο.
Μισός και πλέον αιώνας πέρασε από το θάνατο του Παλαμά. Ενάμισης κοντεύει από τη γέννησή του (1859, στην Πάτρα). Και 127 χρόνια έκλεισαν από τη δημοσίευση των πρώτων παιδικών ποιημάτων του σε εφημερίδα του Μεσολογγίου, όπου ζούσε στο σπίτι λόγιου θείου του, ορφανεμένος καθώς έμεινε στα επτά του χρόνια από μάνα και πατέρα, για να «γευτεί», όπως ήταν επόμενο, και τη φτώχεια. Κι όμως αυτός ο πνευματικός «γίγαντας»- ποιητής, πεζογράφος, κριτικός και πρωτοπόρος μαχητής του Δημοτικισμού- ο οποίος με το αριστούργημά του, τον «Δωδεκάλογο του Γύφτου», οραματίστηκε την κοινωνία του λαού, μένει αθάνατος. Και θα μένει αθάνατος, παρ' ό,τι μετά τον πόλεμο και έως σήμερα η επίσημη πολιτεία, ανομολόγητα, με το κοινωνικό, εκπαιδευτικό και πολιτιστικό της σύστημα, «πετά» στη λήθη την παλαμική «κληρονομιά» του λαού. Γιατί «κληρονομιά» του λαού, που περιφρονημένος, ξεγελασμένος, νεοταξικά «αλυσωμένος» μοχθεί όλο και περισσότερο και «χορταίνει» όλο και περισσότερο εκμετάλλευση, είναι το παλαμικό έργο και παρά τις όποιες ιδεολογικές μεταστροφές και αντιφάσεις του. Εξάλλου, όλα δείχνουν ότι μεγάλο μέρος του θα ξαναλάμψει. Θα ξαναγίνει επίκαιρο. Οχι «μεγαλοϊδεάτικα», όπως, ίσως, θελήσουν ξανά ορισμένοι να το αξιοποιήσουν. Θα ξαναλάμψει σαν «φάρος» για μια νέα «αφύπνιση» του δουλευτή λαού ενάντια στους εκμεταλλευτές του, ενάντιας στους πατριδοκάπηλους, πολεμοκάπηλους, ντόπιους και ξένους δυνάστες για νέα αναγεννητική πορεία του τόπου.

Ο επίκαιρος Παλαμάς
Μεγαλόπνοο και προφητικό πνεύμα ο Παλαμάς, στις 5 Αυγούστου του 1899, πρόταξε στο «Δωδεκάλογο του Γύφτου» την εξής αφιέρωση: «Γνωστοί κι αγνώριστοι, τωρινοί και αυριανοί, όσοι και όποιοι, που κάπως θα προσέχετε το στίχο μου και κάτι θα ξανοίγετε μέσα του, το ποίημα τούτο, το πρώτο ίσως που κοίταξα ν' αλαφροδέσω μαζί επικά και λυρικά και δραματικά, και παίρνοντας απ' όλα τα στοιχεία του ποιητικού λόγου κι από της ιστορίας τα παραδομένα κι από του φιλοσόφου τη σκέψη, κι από τη ζωή κι από τ' όνειρο, - κάποια οράματα του νου και κάποια καρδιοχτύπια, τ' αφιερώνω».
Δε δήλωσε ποτέ μαρξιστής και σοσιαλιστής ο Παλαμάς. Τα παιδικά, εφηβικά και φοιτητικά του χρόνια ήταν μια εποχή τραγική που όμως κυοφορούσε το καινούριο, τη δίψα των μαζών για γνώση και ανάπτυξη της επιστήμης. «Ο κόσμος αυτός που έρχεται, φέρνει μέσα του τις παλινωδίες του, τα μεγάλα νεκρά αποθέματα μιας ένδοξης ιστορίας, την αντιφατική ψυχολογία και τον εσωτερικό διχασμό του», έγραφε ο Μ. Αυγέρης. Φύση ποιητική, ανήσυχη, στοχαστική, ανοιχτή στα μηνύματα και στις ιδέες του καιρού του, ο Παλαμάς εξέφρασε τη δική του σχέση με τον καιρό του και με τούτο το στίχο:«Τέχνη και τ' όνειρο κ' η ζωή και η ποίηση και η πράξη».
Η ποίηση, η ζωή, το όνειρο και η πράξη του ήταν πάνω απ' όλα Πόθος να εξυψωθεί και να αξιωθεί ο «δουλευτής λαός» μας να φτιάξει ο ίδιος τη δική του ελεύθερη, δίκαιη, ισότιμη κοινωνία, τη δική του ανεξάρτητη Ελλάδα της ειρήνης και της φιλίας των λαών. Και ο πόθος του αυτός δυσαρεστούσε και δυσαρεστεί την άρχουσα τάξη και τους «κονδυλοφόρους» της. Κάποιοι από αυτούς, κατά καιρούς, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, προσπάθησαν να καταρρίψουν την εκτίμηση του Νίκου Ζαχαριάδη στο βιβλίο του «Ο αληθινός Παλαμάς» (γραμμένο στις φυλακές της Κέρκυρας το 1937) όχι μόνο για τον πρωτοπόρο αγώνα του ποιητή για τη δημοτική γλώσσα, αλλά και για το βαθιά προοδευτικό, «το αληθινό περιεχόμενο του παλαμικού έργου», το οποίο «δε συμφέρει στην πολυκέφαλη και ποικιλόμορφη αντίδραση». Ο Ν. Ζαχαριάδης σημείωνε «παρ' όλες τις επιφυλάξεις μας, νιώθουμε πραγματικά το παλαμικό έργο και δεν το φοβόμαστε. Τις αρνητικές πλευρές του τις ξεπερνάμε κριτικά - δημιουργικά». Και με παράθεση αποδεικτικών στίχων του «Δωδεκάλογου», υπογράμμιζε «τους οραματισμούς του Παλαμά για το παραπέρα ξετύλιγμα όχι μόνο του λαού μας μα και ολόκληρης της ανθρωπότητας». Και «παρ' όλες τις ελλείψεις, τους δισταγμούς, την αναποφασιστικότητα και συχνά την ασυνέπειά του», τον χαρακτήρισε ως «πρωτοπόρο λαϊκό εμψυχωτή, που έσπασε αντιδραστικά δεσμά και προλήψεις και φτερούγισε προς πιο πλατιούς και πανανθρώπινους ορίζοντες», τον οποίο «πρέπει να τόνε κρατήσουμε και να τόνε δείξουμε τέτοιον όπως είναι στην πραγματικότητα. Γιατί αυτό συμφέρει στο Λαό και στον τόπο και βοηθά στην πρόοδο».
Ο λαός με το αλάθητο ένστικτο και αίσθημά του αγάπησε το παλαμικό έργο. Πολλές γενιές από την αρχή του αιώνα και μετά τον πόλεμο θράφηκαν με αυτό. Να γιατί διάφοροι αστοί «κονδυλοφόροι», δήθεν θαυμαστές του Παλαμά, αξιοποιώντας τα γεροντικά πισωγυρίσματα του Παλαμά, κυρίως για το γλωσσικό ζήτημα (πισωγυρίσματα, οφειλόμενα ουσιαστικά στη σύγκρουσή του με τον συνοδοιπόρο του στο Δημοτικιστικό Κίνημα Ψυχάρη, λόγω της υποψηφιότητας και των δύο για το Νόμπελ Λογοτεχνίας) και κάποιες σκόρπιες φράσεις κειμένων ή δηλώσεών του, παρερμηνεύοντας, ακόμα και συκοφαντώντας την παλαμική ποίηση σαν «ιδεαλιστική», «συντηρητική», και «εχθρική προς το λαό».

Ποίηση «νέας γέννας»

Ομως, η ίδια η παλαμική δημιουργία θα ανατρέπει αυτούς τους ισχυρισμούς. Την απάντηση θα τη δίνει ο ίδιος «με τη φτωχή μιλιά του λαού», την οποία σαν «Ηρωας την ύψωσε ως στ' αστέρια» (Σικελιανός) ορίζοντας το δικό του χρέος σαν αξεχώριστου απ' το λαό πνευματικού δουλευτή:
«Δείξε εσύ πως πρώτα είσαι ο άρχοντας/ κι ο εξουσιαστής/ του θυμού σου, της βουλής σου, της ψυχής σου,/ γίνε δουλευτής./ Σβήσε κάθε σου ξεχώρισμα,/ ρίχ' το δαχτυλίδι σου αρραβώνα/ μέσα στο κανάλι του λαού,/ ένας γίνε από τους στύλους τους αμέτρητους/ του μεγάλου έργου του συντροφικού». Του αγώνα, δηλαδή, για τη λευτεριά, τη δικαιοσύνη, την ισότητα, την προκοπή του ελληνικού λαού και όλων των λαών (ο Παλαμάς στο «Δωδεκάλογο» ονομάζει πολλές χώρες και λαούς) και την έξοδο από τα σκοτάδια, την ψυχοπνευματική εξύψωση κάθε ανθρώπου, κάθε φυλής. Ο ουμανισμός και διεθνισμός του Παλαμά ήταν δοσμένος στους καταφρονεμένους και βαριόμοιρους και λαχταρούσε τη μέρα που «κι ο άνθρωπος ο βαριομοίρης/ θα υψωθεί θριαμβευτής/ σε μια γη πλατειά προφήτης/ μιας πλατύτερης ψυχής».
Αγγελος Σικελιανός: «Στο φέρετρο του Κωστή στηρίζεται όλη η Ελλάδα»
Ο Παλαμάς από την ίδια την «πάλη» του με την τέχνη κι από τη διαλεκτική της κοινωνικής πραγματικότητας έμαθε ότι «ο κόσμος ο βαθύς/ γεννιέται πάντα από 'να πάλαιμα». Και σαν «Ο Προφήτης που κοιτάζει/ με τα μάτια του Οραμάτου/ κι ο Προφήτης που κηρύττει/ με του Αύριο το στόμα», προφήτευε πως «θα 'ρθει η μέρα»- και ήρθε και νομοτελειακά θα ξανάρθει- της «νέας γέννας»:
«Οσο να σε λυπηθή/ της αγάπης ο θεός,/ και να ξημερώσει μιαν αυγή,/ και να σε καλέση ο λυτρωμός,/ ω Ψυχή παραδαρμένη από το κρίμα!/ Και θ' ακούσης τη φωνή του λυτρωτή,/ θα γδυθείς της αμαρτίας το ντύμα,/ και ξανά κυβερνημένη κι αλαφρή/ θα σαλέψης σαν τη χλόη, σαν το πουλί,/ σαν τον κόρφο το γυναίκειο, σαν το κύμα,/ και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί/ να κατρακυλίσης πιο βαθιά/ στου Κακού τη σκάλα,-/ για τ' ανέβασμα ξανά που σε καλεί/ θα αιστανθής να σου φυτρώσουν, ω χαρά!/ τα φτερά,/ τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!».

Εικόνα
Ο επίκαιρος Παλαμάς

Οπως τον 19ο αιώνα, οι ιμπεριαλιστικές «Μεγάλες Δυνάμεις» εμπόδισαν και σακάτεψαν τα οράματα της Επανάστασης του '21 και με την παρουσία τους σ' όλη τη Βαλκανική «γέννησαν», στα τέλη του 19ου, νέα και μακροχρόνια δεινά για τον ελληνικό και τους άλλους βαλκανικούς λαούς, τέτοια «γέννησαν» και στα τέλη του 20ού οι νεοταξικές «Μεγάλες Δυνάμεις». Και καθώς τα νέα δεινά σπέρνουν και πυρηνικό όλεθρο, αυτός θα είναι ένας ακόμη, ιστορικής ανάγκης, λόγος που η παλαμική ποίηση και το μεγαλύτερο αριστούργημά της, ο «Δωδεκάλογος του Γύφτου» θα ξανασαλπίσει για το λαό μας. Θα ξαναπεί, όπως προλογικά λέει ο ποιητής, «τη συγκίνηση του ανθρώπου (...) μπροστά σε κάποια προβλήματα της ζωής, την υποταγή του ή την εναντίωσή» και θα βροντοφωνάξει: «Ξένος έμεινα κι ασκλάβωτος/ από σέβας, δέηση, τάμα./ Είμ' εγώ των άθεων ο προφήτης/ κι η ζωή μου είναι το θάμα».
«Οι ποιηταί» έργο του Γ. Ν. Ροϊλού.
Ο Παλαμάς, αυτό «Της Μούσας το χαϊδόπαιδο, τεχνίτης», που όλα του ήταν «Τέλος και αρχή το Πάθος» (όπως έλεγε ο Τ. Αγρας) και η ποίησή του έδεσε και αγίασε... «το λόγο/ δαίμονα και ξωτικό/ στο χρυσό δαχτυλίδι/ στο Ρυθμό», σε πολύ πρώιμη εποχή υπήρξε η «πηγή», το αφετηριακό ορόσημο της προοδευτικής σκέψης και δημιουργίας στον 20ό αιώνα. Εγινε υπερασπιστής της επιστήμης και της γνώσης. Απόδειξη το υπέροχο σονέτο του, με τίτλο «Σοφία»: «Εσύ, Επιστήμη,/ κ' εσύ, Σοφία,/ τ'άντρα η θρησκεία,/ τ'άξιου κ' η φήμη./ Με πανοπλία/ σίδερο, ασήμι,/ καρδιά, νου, μνήμη/ και φαντασία/ ζώστε ό,τι πλάνο/ κι ό,τι δεν ξέρει,/ μακριά μου! Δος μου,/ σ' εσένα επάνω/ ν' απλώσω το χέρι, βιβλίο του Κόσμου!».
Η ποίησή του έγινε πρωτεργάτρια για να «δαμαστούν τα θηρία». Ανάμεσα στα «θηρία» και οι καθαρευουσιάνοι που ήθελαν αγράμματο το λαό, τους οποίους χτύπησε αμείλικτα και με το ποίημά του «Δημοτικισμός»: «Κάμπιες και σκόροι, / και παπαγάλοι,/ κ' εσείς, δασκάλοι,/ κ' εσείς, ρητόροι,/ τι; με το ζόρι,/ και τη μεγάλη/ τη Γλώσσα κόρη,/ τα γυμνά κάλλη/ να τα ντροπιάστε/ ζητάτε; Να 'στε/ καταραμένοι!/ Πέρνα, μπαμπούλα!/ Μα ο Στίχος, βούλα/ πυρή, και μένει». Ο Παλαμάς έγινε κατήγορος και των μακελάρηδων του λαού, δεόμενος για τους ραγιάδες «ανάπαψη, συγχώρεση, ευλογία!/ Δέομαι. Καίω θυμίαμα, καίω λαμπάδες, σ' εσέ του κόσμου Ειρήνη παναγία!».


Ρομαντικός επαναστάτης
Μη μαρξιστής αλλά πραγματιστής και διαλεκτικός ο Παλαμάς έβλεπε «τον ιστορικό υλισμό, το δόγμα του Μαρξ, να κρατεί κ' ενεργεί μέσα στον πολυσύνθετο χορό των ιδεών». Εξάλλου, θεωρούσε ότι «ο ιστορικός υλισμός έχει, αναμφίβολα, κι αυτός την αλήθεια του (...) δεν πρέπει να μας τρομάζει σα να είτανε σκιάχτρο. (...) Αν, καλά κακά, ξαναβγήκε η ελληνική πολιτεία, και με όλα της τα ελαττώματα, στον ήλιο και στη ζωή, και με μόνο το κίνητρο των οικονομικών προβλημάτων, ευλογημένος ο ιστορικός υλισμός».
Ο Παλαμάς σχετικά με τα πιστεύω του δήλωνε «επαναστάτης, αλλά όχι σοσιαλιστής» και πιο συγκεκριμένα έγραφε «εφτά χρονών ασυμπλήρωτων ανθρωπάκος» (σ.σ. τότε που ορφάνεψε) «έλαβα την υψηλή τιμή να διαλαλήσω προς το γένος μου το κήρυγμα του πιο περίεργου προμαρξικού σοσιαλισμού, μαγειρεμένο με χορταρικά και με κανελλογαρύφαλα ρωμαντικής κοινωνιστικής φιλοσοφίας(...)». Ο ρομαντικός, ιδιότυπος σοσιαλισμός του Παλαμά, η οργή του για τα πάθη του λαού, έβαλε τον «Δουλευτή» του να λέει: «Χέρι μου, το σίδερο παράτα/ πάψ' εσύ, σφυρί τον πόλεμο,/ που πολέμαες με τ' αμόνι,/ είμαι ο δουλευτής χαλκιάς/ που άλλα θέλησε και που άλλα /κατορθώνει./ Είμαι ο πλάστης ο χαλκιάς/που δεν πλάθει το σφυρί μου/ άλλο απ' τα πανώρια τ' ανωφέλευτα/ και μια τέχνη πρωτοταίριαστη κι αταίριαστη/ η δική μου./ Και είμαι ο σφυροκόπος που ξαφνίζει/ και τρομάζει και μακραίνει,/ όπου μαλακώτατη η δουλειά/ θα 'βγαινε απ' τον άλλο τεχνίτη,/ της φυσά η πνοή μου της δουλειάς/ κάτι βάρβαρο και αδούλευτο,/ πιο τραχύ απ' το γρανίτη./ Κι όπου ο άνθρωπος προσμένει/ να το πιάση με τα χέρια του απ' τα χέρια μου/ πλάσμα ασάλευτο και στέρεο και σκληρό,/ άθελα του φέρνω με τα χέρια μου/ μια ψυχούλα, μιαν αχτίδα, έναν αφρό».
Ο ρεαλιστής Παλαμάς ήξερε στο «Τραγούδι των προσφύγων» τα πάθη που προκαλεί ο πόλεμος και ο ξεριζωμός: «Πόσο ακριβά πληρώνεται τ' άνθισμα των πατρίδων,/ του Μάη κι Απρίλη των εθνών ο ξαναγεννημός!/» και έλεγε την ανάγκη: «Προμήνυμά τους κάποτε δεν είναι τάχα ακρίδων/ ρήμασμα και όρνιων ταραμός;». Ο Παλαμάς τραγούδησε την Ανάγκη της νέας κοινωνικής «γέννας» με πολλά ποιήματά του. Χαρακτηριστικό του παλαμικού ρομαντικού «σοσιαλισμού» είναι και το παρακάτω, πολύ επίκαιρο, σονέτο:
«Οι δύναμες και οι γνώμες των Καισάρων
ου ολέθρου ξαπολύσαν τους λεγεώνες
για τον πόλεμο, μ' όλων των ταρτάρων

τη βοήθεια, πρωτόφαντο στους αιώνες.
Σεισμοί καταλυτές απ' των Ταινάρων
τ' άντρα ως του Ρήνου τους βυθούς. Γοργόνες
και Βαλκύρες ρεκάζουν: "Αρον άρον!
Σταύρωσον!" Και με σκήπτρα, με κορώνες

οι σταυρωτήδες. Τα Εθνη οι σταυρωμένοι.
Μα ορμή εκδικήτρα τα Εθνη σηκώνει

και των Καισάρων καταγής οι θρόνοι.
Κι από τα Εθνη και από Καίσαρες πιο απάνου
κι από το θέλημα όποιου λαοπλάνου,

Σπάρτακε, εσένα η Νέμεση ανασταίνει».

Αριστούλα ΕΛΛΗΝΟΥΔΗ
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.

* Ζῶ μὲ δύο ἐρωμένες, τὴν Γαλήνη (Σολωμὸς),
τὴν Τρικυμία (Σαίξπηρ).
* Γιὰ χρήση κειμένου μου, χρειάζεστε ἔγκρισή μου (Π.Μ.)
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 21740
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 10:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν τέρας χαϊδεῦον γάτες ἐν παντὶ τόπῳ, χρόνῳ! κλινοσοφιστάρα.
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό Τεύκρος » Απρίλιος 20th, 2009, 7:36 pm

Εικόνα

~

Εικόνα

~

Εικόνα
Άβαταρ μέλους
Τεύκρος
Maniac poster
 
Δημοσ.: 10488
Εγγραφη: Απρίλιος 13th, 2008, 1:19 pm
Το μέλος Τεύκρος, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό maro » Δεκέμβριος 28th, 2012, 2:49 pm

Νἄμουν τοῦ σταύλου ἕν᾿ ἄχυρο, ἕνα φτωχὸ κομάτι
τὴν ὥρα π᾿ ἄνοιγ᾿ ὁ Χριστὸς στὸν ἥλιο του τὸ μάτι.
Νὰ ἰδῶ τὴν πρώτη του ματιὰ καὶ τὸ χαμόγελό του,
τὸ στέμμα τῶν ἀκτίνων του γύρω στὸ μέτωπό του.
Νὰ λάμψω ἀπὸ τὴ λάμψι του κι᾿ ἐγὼ σὰν διαμαντάκι
κι᾿ ἀπὸ τὴ θεία του πνοὴ νὰ γίνω λουλουδάκι.
Νὰ μοσκοβοληθῶ κι᾿ ἐγὼ ἀπὸ τὴν εὐωδία,
ποὺ ἄναψε στὰ πόδια του τῶν Μάγων ἡ λατρεία.
Νἄμουν τοῦ σταύλου ἕνα ἄχυρο ἕνα φτωχὸ κομμάτι
Τὴν ὥρα π᾿ ἄνοιγ᾿ ὁ Χριστὸς στὸν ἥλιο του τὸ μάτι.
Μεγάλο κείμενο: εμφάνιση
AGORAZOYME ELLHNIKA PROIONTA
Άβαταρ μέλους
maro
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6706
Εγγραφη: Φεβρουάριος 3rd, 2012, 10:31 pm
Το μέλος maro, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Κωστής Παλαμάς

Δημοσίευσηαπό Cavaliere Alessandrino » Δεκέμβριος 29th, 2012, 8:36 pm

Τελικά, όπως λέει ένας Καθηγητής μου, όλα είναι θέμα χρόνου συνάντησης. Παλιά ο Παλαμάς δεν μου έλεγε τίποτα, φέτος τον ξαναείδα και με συγκίνησε. Ωριμάζω.
ORDEM E PROGRESSO.
Άβαταρ μέλους
Cavaliere Alessandrino
Σκληρή αρχή μιας σκληρής μέρας
 
Δημοσ.: 70940
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 2:51 pm
Τοποθεσια: Δόξα τω Θεώ.
Το μέλος Cavaliere Alessandrino, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

ΠροηγούμενηΕπόμενη

Επιστροφή στην Λογοτεχνία

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης