Κομματικές καταβολές δημοσίων προσώπων.

[Et Tu, Healy]

ΠΗΓΗ
http://www.paron.gr/v3/new.php?id=61597 ... e=1&mode=1


Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου (37 χρόνια μετά) η στήλη ΝΕΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ και «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» θέλησαν να καταγράψουν, ει δυνατόν συγκεντρωτικά και κατά το δυνατόν εξαντλητικά, τα βασικά πρόσωπα της αποκαλούμενης «γενιάς του Πολυτεχνείου», που και μετά τη φοιτητική τους πορεία διατήρησαν δημόσια (πολιτική ή μη) παρουσία. Η θρυλική μέχρι πριν από λίγα χρόνια γενιά δεν έχει σαφή όρια, οπότε κάθε παρουσίαση ενέχει τον κίνδυνο αυθαιρεσίας. Προτιμήσαμε να ακολουθήσουμε το ρίσκο της κατηγοριοποίησης που ακολουθεί, βασισμένοι σε απόψεις πολλών εκ των συμμετεχόντων, ερευνώντας τις πηγές και τις μαρτυρίες. Μια τέτοιου εύρους καταγραφή, όπως αυτή που επιχειρούμε, είναι φυσικό να περιέχει και παραλείψεις αλλά και κάποια λάθη, φυσικά σε καμία περίπτωση ηθελημένα, μικρής πιστεύουμε έκτασης, κυρίως για όσους από τους αναφερόμενους δεν είχαν δημόσια παρουσία μετά τον φοιτητικό συνδικαλισμό.


Δεδομένων των συζητήσεων που γίνονται τον τελευταίο χρόνο για τα επιτεύγματα, αλλά και τις παραλείψεις (ή τα εγκλήματα από πλευράς «αξιοποίησης - εκμετάλλευσης» της παρουσίας και της συμμετοχής τους εκείνες τις ηρωικές ώρες) της γενιάς του Πολυτεχνείου, καλούμε τους αναγνώστες μας να διαβάσουν και να εκτιμήσουν οι ίδιοι τον τελικό θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο της δημόσιας παρουσίας καθενός.
Προθέσεις και επιτεύγματα
Η καταγραφή των αγωνιστών του Πολυτεχνείου και της αντιχουντικής δράσης αποτελεί σαφώς φόρο τιμής προς όσους προσπάθησαν να ανατρέψουν το καθεστώς της στρατοκρατίας στη χώρα. Η καταγραφή της μετέπειτα πορείας τους, αλλά και η παράθεση όσων βρέθηκαν μεταπολιτευτικά μαζί τους στα αμφιθέατρα και τις ζυμώσεις, γίνεται για να μπορέσει ο αναγνώστης να μάθει ή να φρεσκάρει τη μνήμη του και να αξιολογήσει τη συνολική πορεία του καθενός, αναλογιζόμενος τις θέσεις, τις απόψεις και τη δράση του, τα τελευταία 25-35 χρόνια.
Η Συντονιστική Επιτροπή
του Πολυτεχνείου
Για τη συντονιστική Επιτροπή του Πολυτεχνείου υπάρχουν δεκάδες μαρτυρίες και πηγές, αν και δεν συμφωνούν όλες στον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων. Είναι γεγονός ότι οι συνελεύσεις των Σχολών εξέλεξαν συγκεκριμένους αντιπροσώπους στη Συντονιστική Επιτροπή της Κατάληψης, όμως υπήρχαν και αναπληρωματικοί. Η παρακάτω καταγραφή νομίζουμε ότι είναι αντιπροσωπευτική της πραγματικότητας.
Αλαβάνου Αριάδνη (Φιλοσοφική Αθήνας), ΑντιΕΦΕΕ, ΚΝΕ, ΚΚΕ, Νέο Αριστερό Ρεύμα. Ήταν υπεύθυνη έκδοσης του «Οδηγητή» και επιμελήτρια εκδόσεων.
Αναστασίου Ελένη (Ιατρική Αθήνας), Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση (άκρα Αριστερά), ηγετική μορφή στη σχολή της.
Ανδρουλάκης Μίμης (ΕΜΠ). Προέρχεται από την άκρα Αριστερά (ΚΟ Μαχητής), στη συνέχεια όμως Αντι-ΕΦΕΕ, ανώτατο στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, στη συνέχεια του Συνασπισμού, σήμερα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Χαρισματικός, ευρηματικός, έξυπνος, αμφιλεγόμενος. Έχει ασκήσει διάφορα επαγγέλματα και είναι συγγραφέας πολλών (επιτυχημένων) βιβλίων.
Αντώνογλου Νίκος (Γεωπονική Αθήνας), ανένταχτος, ηγετική μορφή στη σχολή, έμεινε εκτός πολιτικής. Ασχολήθηκε με επιχειρήσεις.
Γεωργακάκης Γιάννης (ΑΣΚΤ), φοιτητής πριν από τη δικτατορία, ανένταχτος. Γλύπτης, συγγραφέας και δημοσιογράφος.
Γρηγορόπουλος Γιάννης (ΕΜΠ), ΑντιΕΦΕΕ, ΠΣΚ, ΚΝΕ, με δράση μέχρι λίγο μετά τη μεταπολίτευση. Ελεύθερος επαγγελματίας.
Δαφέρμος Ολύμπιος (ΕΜΠ), ανένταχτος κατά τη χούντα. Δούλεψε στον ιδιωτικό τομέα και έγινε καθηγητής τεχνικής εκπαίδευσης. Σύμβουλος Παιδαγωγικού Ινστιτούτου περί τεχνικής εκπαίδευσης. Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ πήρε διάφορες κρατικές τεχνοκρατικές θέσεις.
Ζουρνάς Μιχάλης (Πολυτεχνική Πάτρας), Ρήγας Φεραίος. Αν και φοιτητής στην Πάτρα, στη Συντονιστική του Πολυτεχνείου. Στον ευρύτερο χώρο της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, συνδικαλιστής, ελεύθερος επαγγελματίας.
Κολλιτσίδας Γρηγόρης (Πάντειο), ΠΠΣΠ (Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη), φοιτητικό της ΟΜΛΕ και μετά του ΚΚΕ μ-λ.)
Κουρμουλάκης Γιάννης (Πάντειο), ανένταχτος αριστερός.
Κοροβέσης Γιάννης (Οδοντιατρική Αθήνας), ΑντιΕΦΕΕ επί δικτατορίας, ΠΣΚ, ΕΦΕΕ, αργότερα στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Οδοντίατρος.
Κωστή Αγγελική - Λίκα (Φιλοσοφική Αθήνας), ανένταχτη, φίλα προσκείμενη στην ΑντιΕΦΕΕ, δεν εντάχθηκε στην ΠΣΚ μεταπολιτευτικά, αλλά παρέμεινε ανεξάρτητη αριστερή συνδικαλίστρια (ΑΑΠΦ). Καθηγήτρια.
Λαζαρίδης Χρύσανθος (Οικονομικό Αθήνας), Ρήγας Φεραίος προ και μετά την πτώση της χούντας. Γνωστός και καλός συνδικαλιστής στη σχολή και την ΕΦΕΕ αργότερα, ηγετικό στέλεχος της Β΄ Πανελλαδικής (συνδιάσκεψη του Ρήγα Φεραίου που οδήγησε σε διάσπαση προς τα αριστερά). Ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ (Ελληνική Αριστερά) αργότερα, έζησε χρόνια στο εξωτερικό. Δημοσιογράφος, χρηματιστηριακός αναλυτής και πανεπιστημιακός, αρθρογράφος και αναλυτής για θέματα οικονομίας, εξωτερικών σχέσεων, άμυνας, πολιτικής κ.λπ. Συμμετέχει στο Δίκτυο 21. Είναι στενός συνεργάτης για πολλά χρόνια του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά.
Λάζος Χρήστος (Νομική Αθήνας), στέλεχος του Ρήγα προ και μεταπολιτευτικά, γνώρισε για τα καλά το ΕΑΤ/ΕΣΑ. Στην ηγεσία του Ρήγα Φεραίου και του ΚΚΕ Εσωτ., αργότερα δούλεψε με τον Κώστα Λαλιώτη. Στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για πολλά χρόνια, διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου αργότερα και γραμματέας της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
Λαλιώτης Κώστας (Οδοντιατρική Αθήνας), στέλεχος του ΠΑΣΚ με πολλές συλλήψεις από τη χούντα, ένας από τους διαπραγματευτές της Συντονιστικής του Πολυτεχνείου με τον στρατό πριν από την είσοδο του τανκ. Το 1974 στην ΠΑΣΠ, γρήγορα πέρασε στα κεντρικά καθοδηγητικά όργανα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και του ΠΑΣΟΚ. Για χρόνια επηρέαζε τις καταστάσεις στη Νεολαία του Κινήματος. Εκλέχθηκε σχετικά αργά βουλευτής, μόλις το 1991, αλλά επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ έχει περάσει από πλειάδα κυβερνητικών θέσεων τα τελευταία 30 χρόνια. Έφτασε μέχρι γραμματέας (Νο2) του ΠΑΣΟΚ. Είναι ηγετικό στέλεχος του Κινήματος, συνυφασμένο με την ιστορία του (την οποία έχει επηρεάσει σημαντικά), θεωρείται μετρ της πολιτικής επικοινωνίας και είναι σεβαστός από τους συντρόφους του.

Λογοθέτης Στέλιος (ΕΜΠ), ΑντιΕΦΕΕ, αργότερα ΠΣΚ και ΚΝΕ. Στέλεχος του ΚΚΕ, δήμαρχος Νίκαιας επί σειρά ετών (εκλέχθηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 28 ετών), δήμαρχος Πειραιά αργότερα (συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ενιαίου Συνασπισμού), προσχώρησε στον ΣΥΝ και αργότερα στο ΠΑΣΟΚ. Κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση και σκάνδαλα στον Δήμο Πειραιά, καταδικάστηκε αρχικά και αθωώθηκε αργότερα. Ήταν υποψήφιος στις τελευταίες δημοτικές εκλογές για τον ενιαίο πλέον Δήμο Νίκαιας-Ρέντη, όπου χωρίς καμία κομματική στήριξη ήρθε δεύτερος.
Λυγερός Σταύρος (Μαθηματικό Αθήνας), αντιδικτατορική δράση και Συντονιστική Πολυτεχνείου ως ΟΣΕ (Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση - άκρα Αριστερά). Έμεινε λίγο στο φοιτητικό κίνημα μεταπολιτευτικά, αλλά έγραψε βιβλία και άρθρα για το αντιδικτατορικό και φοιτητικό κίνημα. Γνωστός δημοσιογράφος πλέον, αρθρογράφος και συγγραφέας, από τις πιο έγκυρες γραφίδες της γενιάς του.
Μαυρογένης Διονύσης (Ιταλία και Φαρμακευτική Αθήνας), αντιδικτατορική δράση και βασανισμοί στο ΕΑΤ/ΕΣΑ, με ηγετικό ρόλο στην κατάληψη του Πολυτεχνείου. Αργότερα κατηγορήθηκε από ΑντιΕΦΕΕ και ΚΝΕ σε μια απροκάλυπτη επίθεση ως «χαφιές» για να τον υπερασπιστούν με ένταση αγωνιστές όλων των άλλων τάσεων και παρατάξεων (1974). Φαρμοκοποιός, προσέγγισε για λίγο την ΕΑΡ και έκτοτε ανένταχτος. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος Ζωγράφου.
Μωροπούλου Τόνια (ΕΜΠ), ΑντιΕΦΕΕ, διάβασε στους δημοσιογράφους την ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης. ΠΣΚ και ΚΝΕ αργότερα, στέλεχος του ΚΚΕ. Αποχώρησε το 1979. Αργότερα, επί Λαλιώτη, στο υφυπουργείο Νέας Γενιάς, προσέγγισε το ΠΑΣΟΚ, του οποίου έγινε στέλεχος. Ακούστηκε έντονα την περίοδο Κοσκωτά. Καθηγήτρια στο ΕΜΠ, υποψήφια πρύτανης τελευταία και συνδικαλίστρια στο ΤΕΕ με ανεξάρτητο ΠΑΣΟΚογενές ψηφοδέλτιο.
Νικολαΐδης Παναγιώτης (ΕΜΠ), τροσκιστής (μοναδικός στη ΣΕ του Πολυτεχνείου), μεταπολιτευτικά με τη ΣΦΠ (Σοσιαλιστική Φοιτητική Παράταξη, της Εργατικής Διεθνιστικής Ένωσης), επίσης μόνος τροτσκιστής εκλεγμένος στην εποχή του. Αρχιτέκτονας.
Νυσταζάκης Γιάννης (ΕΜΠ), ΑντιΕΦΕΕ και αργότερα ΠΣΚ. Ανώτερο κεντρικό στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ μετέπειτα στην Κρήτη. Το 1991 προτίμησε τον ΣΥΝ και αργότερα, μαζί με τον Μίμη Ανδρουλάκη, το ΠΑΣΟΚ.
Παπαβασιλόπουλος Γιώργος (ΕΜΠ), Ρήγας Φεραίος. Έντονη παρουσία αντιδικτατορικά. Καθηγητής Αυτομάτου Ελέγχου στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς του ΕΜΠ.
Παππάς Στέλιος (ΑΣΟΕΕ), μέλος του Ρήγα Φεραίου από τη δικτατορία, ιδρυτικό μέλος του ΔΑ, αρχικός εκδότης του «Θούριου» (επίσημο περιοδικό της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίας) στη νόμιμη έκδοσή του. Αργότερα στην ηγεσία του ΚΚΕ Εσωτ., με τον Μπανιά στο ΚΚΕ Εσωτ. ΑΑ και μετέπειτα στον Συνασπισμό μέχρι σήμερα. Οικονομολόγος.
Σηφιανός Νίκος (ΕΜΠ), ανένταχτος αριστερός στη δικτατορία και στην εξέγερση. Στέλεχος της ΠΠΣΠ και αργότερα του ΚΚΕ (μ-λ). Αρχιτέκτονας.
Σιδέρης Νίκος (Ιατρική Αθήνας), στην άκρα Αριστερά (Μπολσεβίκοι), με την οποία πήρε μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα και την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Είναι ψυχίατρος - ψυχαναλυτής, διδάσκει σε ακαδημαϊκό επίπεδο και έχει εκδώσει ποιητικές συλλογές και μυθιστορήματα.
Σταυροπούλου Μαρία (ΑΣΚΤ), αντιδικτατορική δράση, έντονη δραστηριότητα στην Εξέγερση και στη Συντονιστική.
Τζουβάνος Δημήτρης (Γεωπονική Αθήνας), ανένταχτος στην εξέγερση, στην ΠΑΣΠ μεταπολιτευτικά, ηγετικό στέλεχος. Διεγράφη το 1979 από την ΠΑΣΠ και το ΠΑΣΟΚ, συγκρότησε άλλα σχήματα με κύριο την ΕΜΑΣ (Ενότητα Μαρξιστών Σοσιαλιστών). Επέστρεψε στο ΠΑΣΟΚ το 1994, διετέλεσε γενικός γραμματέας υπουργείου Γεωργίας (1997-2000). Γεωπόνος.
Τσαντίλης Κώστας (ΑΣΟΕΕ), συμμετείχε ως ανένταχτος στην εξέγερση και τη Συντονιστική Επιτροπή του Πολυτεχνείου.
Τσαφαράκης Μανούσος (ΦΜΣ Αθήνας). Στην πρώτη γραμμή του αντιδικτατορικού αγώνα, εξελέγη στη ΣΕ ως ανένταχτος της άκρας Αριστεράς. Τη δεκαετία του 1980 πλησίασε το ΠΑΣΟΚ επί Λαλιώτη στη Νέα Γενιά. Περιφερειακό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ αργότερα, με ανεξαρτησία γνώμης και παρρησία.
Τσεμπέλης Γιώργος (ΕΜΠ), Μέλος του Ρήγα Φεραίου ήδη επί χούντας, εξελέγη στη ΣΕ. Στέλεχος του Ρήγα και μεταπολιτευτικά, αρθρογράφος στον «Θούριο». Έφυγε στο εξωτερικό για σπουδές και άλλαξε κατεύθυνση: από πολιτικός μηχανικός στα Μαθηματικά και από εκεί στην Πολιτική Επιστήμη. Καθηγητής πανεπιστημίου στο UCLA και επισκέπτης καθηγητής σε πολλά άλλα.
Φιλιππάκης Γιώργος (Βιομηχανική Πειραιά), ΑντιΕΦΕΕ, στη ΣΕ του Πολυτεχνείου, επικεφαλής των ομάδων περιφρούρησης της κατάληψης. Μεταπολιτευτικά στην ΠΣΚ και αργότερα στέλεχος του ΚΚΕ. Γνωστός δημοσιογράφος του ελεύθερου και αστυνομικού ρεπορτάζ.
Χατζησωκράτης Δημήτρης (ΕΜΠ), αντιχουντική δράση, στέλεχος του Ρήγα Φεραίου. Μεταπολιτευτικά ηγετικό στέλεχος του Ρήγα, αρχικός υπεύθυνος της εφημερίδας «Θούριος», που έφερε το παρατσούκλι «Χατζηθούριος» λόγω των μακροσκελών αναλύσεων του υπευθύνου. Ακολούθησε τη συνήθη πορεία: ΚΚΕ Εσωτ.-ΕΑΡ-ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, όπου είναι γνωστός για τις δημόσιες παρεμβάσεις του. Τους τελευταίους μήνες ηγετικό στέλεχος της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Ψαρράς Δημήτρης (ΕΜΠ), μέλος του Ρήγα Φεραίου από την εποχή της χούντας, εξελέγη στη ΣΕ της κατάληψης. Μεταπολιτευτικά ισχυρό στέλεχος του Ρήγα, το 1978 ηγέτης της Β΄ Πανελλαδικής που διέσπασε τον Ρήγα. Γνωστός ευρύτερα ως ένας εκ της τριάδας που έγραφε τον «Ιό της Κυριακής» στην «Ελευθεροτυπία».

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις του Πολυτεχνείου
Μέσα στην εξέγερση υπήρξαν και παρουσίες που χωρίς να ανήκουν στη Συντονιστική Επιτροπή έπαιξαν σημαντικό ή συμβολικό ρόλο, είχαν ιδιαίτερα καθήκοντα ή έγιναν (άθελά τους) ιδιαίτερα γνωστοί. Αυτοί είναι:
Δαμανάκη Μαρία (ΕΜΠ), ΑντιΕΦΕΕ, ΠΣΚ και ΚΝΕ. Η πιο γνωστή «φωνή» του ραδιοσταθμού του Πολυτεχνείου το 1973. Στέλεχος της ΚΝΕ, βουλευτής του ΚΚΕ, μετέπειτα του ΣΥΝ, αργότερα πρόεδρος του Συνασπισμού. Μετέπειτα προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, του οποίου υπήρξε βουλευτής και παρ' ολίγον υπουργός Δημόσιας Τάξης ...; Σήμερα είναι ελληνίδα Επίτροπος στην Κομισιόν.
Παπαχρήστος Δημήτρης (ΑΣΟΕΕ), με έντονη αντιδικτατορική δράση, ήταν ένας από τους τρεις εκφωνητές του ραδιοσταθμού του Πολυτεχνείου και αναπληρωματικό μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής από την ΑΣΟΕΕ. Από το 1974 ανεξάρτητος στον χώρο της άκρας Αριστεράς. Πλησίασε τον Κώστα Λαλιώτη επί υφυπουργείου Νέας Γενιάς, αλλά όχι το ΠΑΣΟΚ. Έμεινε έξω από κόμματα, μια ιδιαίτερη περίπτωση δημόσιας παρουσίας. Αρθρογράφος, συγγραφέας πολλών βιβλίων, σκηνοθέτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ, ραδιοφωνικός παραγωγός. Εργάζεται στην Τράπεζα της Ελλάδος και μένει στα Εξάρχεια.
Παπαδημητράκης Λάμπρος (ΑΣΚΤ), ένας από τους τρεις εκφωνητές του φοιτητικού ραδιοσταθμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, μάλλον λησμονημένος από την Αριστερά. Σκηνοθέτης, έχει γυρίσει ταινίες για την κυπριακή τραγωδία, ευαίσθητος και ενεργός στα εθνικά θέματα.
Αρβανίτης Φοίβος (ΦΜΣ Αθήνας), ηγετική μορφή της κατάληψης του Πολυτεχνείου.
Δρογκάρης Γιώργος (ΕΜΠ), αντιδικτατορική δράση από νωρίς, φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Είναι ένας εκ των τριών συλληφθέντων του Πολυτεχνείου που έδωσαν την περίφημη συνέντευξη στον Μαστοράκη στην ερώτηση αν θα το έκανε ξανά απάντησε «Ναι, αλλά με μεγαλύτερη προσοχή». Στο ΚΣ της ΕΦΕΕ μεταπολιτευτικά, απεβίωσε νεώτατος το 1992.
Κατωπόδης Ηλίας (ΕΜΠ), αντιδικτατορική δράση από νωρίς, φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Είναι εκ των τριών συλληφθέντων του Πολυτεχνείου που έδωσαν την περίφημη συνέντευξη στον Μαστοράκη. Αργότερα ΠΣΚ και ΚΝΕ. Ελεύθερος επαγγελματίας.
Καρυστιάνη Ιωάννα (Νομική Αθήνας), ΑντιΕΦΕΕ, αργότερα ΠΣΚ, βασανίστηκε επί χούντας, αποτέλεσε θρυλική μορφή και φωνή του αντιδικτατορικού κινήματος κυρίως στις καταλήψεις της Νομικής. Αργότερα στην ΚΝΕ και το ΚΚΕ, επί των Πολιτιστικών. Σύζυγος του σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη. Σκιτσογράφος αρχικά και πολύ επιτυχημένη συγγραφέας (και σεναριογράφος) τα τελευταία 15 χρόνια.
Παπαδήμας Άλκης (Μαθηματικό Αθήνας), ΑντιΕΦΕΕ και ΚΝΕ, σύνδεσμος της Συντονιστικής του Πολυτεχνείου με συλλόγους και φορείς εκτός κατάληψης. Στην ΠΣΚ αργότερα και στην ΕΦΕΕ. Στέλεχος του ΚΚΕ, αργότερα στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Συνδικαλιστής ιδιωτικός εκπαιδευτικός, έχει θητεύσει στην τοπική αυτοδιοίκηση (αντιδήμαρχος Καισαριανής).
Παυλάκης Γιώργος (Ιατρική Αθήνας), κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν ο υπεύθυνος του ιατρείου που εγκαταστάθηκε στο κτίριο της Αρχιτεκτονικής. Σήμερα είναι διευθυντής του Το΅έα Ανθρωπίνων Ρετροϊών στο Εθνικό Ινστιτούτο κατά του Καρκίνου (ΗΠΑ) και συμμετέχει στο Ελληνικό Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας.
Ρεβελάκης Νίκος (ΕΜΠ), ηρωική μορφή όχι μόνο της εξέγερσης, αλλά του Πολυτεχνείου γενικά. Ανέλαβε πρόεδρος των Τοπογράφων όταν οι προηγούμενοι δύο (Αλαβάνος και Ποταμιάνος) είχαν ήδη διωχθεί. Συνελήφθη πολλές φορές και βασανίστηκε, κλείστηκε σε ψυχιατρείο, αλλά δεν λύγισε. Δεν δέχτηκε να φύγει στο εξωτερικό με υποτροφία της χούντας, αλλά έβριζε και ειρωνευόταν τους βασανιστές του, τους χαφιέδες και τους ασφαλίτες. Δεν πήρε πτυχίο ποτέ, δεν εξαργύρωσε τους αγώνες του. Απλός δημόσιος υπάλληλος.
Ρηγοπούλου Πέπη (ΕΜΠ), σύμβολο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου καθώς ήταν πάνω στη σιδερένια πόρτα κατά την είσοδο του τανκ. Τραυματίστηκε σοβαρά και κινδύνεψε, επέζησε με σοβαρά προβλήματα. Αποφοίτησε κατά τη μεταπολίτευση και ακολούθησε πανεπιστημιακή καριέρα στον χώρο της τέχνης, διδάσκοντας σε Κρήτη και Αθήνα.
Σταμέλος Κυριάκος (ΕΜΠ), πήρε μέρος στο φοιτητικό αντιδικτατορικό κίνημα. Το βράδυ της 17ης Νοέμβρη, κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ήταν ένας από τους διαπραγματευτές με τον στρατό πριν από την είσοδο του τανκ.
Τζουμάκας Στέφανος (Νομική Αθήνας), από τους ηγέτες του φοιτητικού κινήματος. Φοιτητής ήδη πριν από τη δικτατορία, αγωνίστηκε και διώχθηκε επί χούντας. Ηγετικό στέλεχος των καταλήψεων της Νομικής ('72-'73). Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν ένας από τους διαπραγματευτές (μαζί με Λαλιώτη - Σταμέλο) με τον στρατό πριν από την είσοδο του τανκ. Στη μεταπολίτευση ΠΑΣΠ και αργότερα Γραμματέας Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Γενικός γραμματέας (1975) και πρόεδρος (1976-1978) της ΕΦΕΕ. Για πολλά χρόνια «το μακρύ σκληρό χέρι» του Ανδρέα Παπανδρέου στην ΠΑΣΠ και τη Νεολαία. Ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, μέλος της ΚΕ και του ΕΓ κατά περιόδους, πολλάκις σε κρατικές και κυβερνητικές θέσεις. Σήμερα θεωρείται από τους επικεφαλής των αντιδρώντων στην πολιτική του Μνημονίου.
Χριστοδουλάκης Νίκος (ΕΜΠ), υπεύθυνος του πομπού του ραδιοσταθμού της εξέγερσης. Από το 1974 ανεξάρτητος αριστερός (ΣΠΗΜΜ), πρόεδρος με τους ανεξάρτητους στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς. Αργότερα ακολούθησε πανεπιστημιακή καριέρα στην οικονομική επιστήμη. Έγινε καθηγητής Πανεπιστημίου. Μετά το 1993 στο ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε γενικός γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας, σύμβουλος του πρωθυπουργού, υφυπουργός Οικονομικών (είσοδος στο ευρώ), υπουργός Ανάπτυξης, υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Στενός συνεργάτης του Κώστα Σημίτη, δεν επανεκλέχτηκε βουλευτής επί Γιώργου Παπανδρέου. Επέστρεψε στα ακαδημαϊκα καθήκοντα.


Παλληκάρης Ευτύχης (Φυσικό Πάτρας), Αντι-ΕΦΕΕ, ΠΣΚ και ΚΝΕ. Αργότερα έγινε δημοσιογράφος στα κομματικά ΜΜΕ. Μετά την αποχώρησή του στον ΣΥΝ. Δημοσιογραφεί έκτοτε σε διάφορες εφημερίδες.
Πάλλης Στρατής (Φαρμακευτικό Αθήνας),
Αντι-ΕΦΕΕ, έντονη αντιδικτατορική δράση, ΠΣΚ, επί πολλά χρόνια στέλεχος του ΚΚΕ, διετέλεσε δήμαρχος Μυτιλήνης.
Παπαγεωργίου Στέφανος (Πάντειο), Ρήγας από τη δικτατορία ήδη, αρθρογράφος στον «Θούριο», για πολλά χρόνια στο ΚΚΕ Εσωτ., καθηγητής Νεώτερης Ιστορίας στο Πάντειο, συγγραφέας και επιμελητής εκδόσεων.
Παπαγιαννόπουλος Γιώργος (Αρχιτεκτονική Φλωρεντίας), στο αντιδικτατορικό κίνημα ως μέλος του ΠΑΣΚ, οργανωτής των «Φίλων του ΠΑΣΚ». Μεταπολιτευτικά ΠΑΣΠ, στέλεχος της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Θρυλείται ότι είναι εκ των συντακτών της ιδρυτικής διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ (3η Σεπτέμβρη), διεγράφη από το ΠΑΣΟΚ το 1976. Πέρασε από τη Σοσιαλιστική Πορεία, υπήρξε ιδρυτικό μέλος αργότερα της ΕΑΡ. Ανένταχτος, εργάζεται στο ΥΠΕΧΩΔΕ,
έχει γράψει πολλά βιβλία και αρθρογραφεί στο «ΠΑΡΟΝ της Κυριακής».
Παπαδόπουλος Πάνος (Μαθηματικό Αθήνας), ΑντιΕΦΕΕ και ΚΝΕ, ΠΣΚ και ΕΦΕΕ αργότερα. Στέλεχος του ΚΚΕ, δημοσιογράφος στον «Ριζοσπάστη», έφυγε προς τον ΣΥΝ και πέρασε σε άλλα ΜΜΕ.
Παπανικολάου Χριστίνα (Ιατρική ΑΠΘ), Αντι-ΕΦΕΕ και ΚΝΕ με αντιχουντική δράση, στην ΠΚΣ και ΚΝΕ αργότερα, συνδικαλιστικό στέλεχος του ΚΚΕ, πέρασε στον ΣΥΝ, εξελέγη πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ. Πέρασε σιγά σιγά στο ΠΑΣΟΚ (στο κλίμα Ανδρουλάκη), διετέλεσε σε διοικητικές θέσεις στον χώρο της Υγείας, Πρόεδρος του ΕΦΕΤ και Γενική γραμματέας Καταναλωτή επί Σημίτη.
Πασχαλίδης Γιώργος (Πολυτεχνική ΑΠΘ),
αντιχουντικός αγώνας και κατάληψη Πολυτεχνικής Θεσσαλονίκης. Στέλεχος της ΠΑΣΠ, στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη βουλευτής Πέλλας και έγινε υπουργός επί Σημίτη, του οποίου θεωρούνταν στενός πολιτικός και προσωπικός φίλος. Σήμερα είναι σε πολιτική...
αγρανάπαυση.
Παφίλης Θανάσης (Νομική ΑΠΘ), ΑντιΕΦΕΕ και ΚΝΕ κατά τη χούντα. Επί πολλά χρόνια οργανωτικό στέλεχος του ΚΚΕ, βουλευτής του ΣΥΝ και του ΚΚΕ πολλάκις, μέλος της ηγεσίας του ΚΚΕ σήμερα, με διάφορα αξιώματα.
Πάχτας Χρήστος (Βρυξέλλες), ΠΑΣΠ και ΠΑΣΟΚ, εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών αρχικά, επέστρεψε στη γενέτειρα Χαλκιδική, διετέλεσε Νομάρχης Χίου και Έβρου επί ΠΑΣΟΚ, βουλευτής για πολλά χρόνια και υπουργός αργότερα. Αποπέμφθηκε (υπόθεση Πάχτα), αλλά πρόσφατα επέστρεψε στην πολιτική, εκλέχτηκε δήμαρχος.
Πεσμαζόγλου Στέφανος (Πάντειο), στέλεχος του Ρήγα, αρχισυντάκτης του «Θούριου». Γιος του πολιτικού Γιάγκου Πεσμαζόγλου. Συγγραφέας πολλών επιστημονικών άρθρων και βιβλίων, ερευνητής - οικονομολόγος, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο σήμερα.
Ρήγος Άλκης (Πάντειο), μετά τη μεταπολίτευση στην ΠΑΣΠ, διεγράφη το 1976, στράφηκε στο ΚΚΕ Εσωτ. Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πάντειο, παρέμεινε στον ευρύτερο αριστερό χώρο.
Σαμπατακάκης Μιχάλης (Οδοντιατρική Αθήνας), αντιδικτατορική δράση, στέλεχος του Ρήγα προ και μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ηγετικό στέλεχος, όπως και του ΚΚΕ εσωτ. Αποστασιοποιήθηκε από την πολιτική για χρόνια, ασχολούμενος με τον «Σύλλογο εξορισθέντων και βασανισθέντων επί χούντας», αλλά επέστρεψε. Στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς, ασχολήθηκε ενεργά με τον ΣΥΝ. Σήμερα είναι στην Πολιτική Επιτροπή της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Σερεμέτης Δημήτρης (Οικονομικό Αθήνας), στέλεχος της ΑντιΕΦΕΕ, ΠΣΚ και στέλεχος του ΚΚΕ αργότερα. Έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ακολούθησε πολιτική πορεία εκτός ΚΚΕ ως ανένταχτος αριστερός στον ευρύτερο κουμουνιστογενή χώρο.
Σκόκος Θανάσης (ΕΜΠ), ΑντιΕΦΕΕ, αργότερα ΠΣΚ, κεντρικό στέλεχος της ΚΝΕ και μετά του ΚΚΕ, ιδιαίτερα ενεργός συνδικαλιστικά στον χώρο των μηχανικών. Διετέλεσε πρόεδρος του ΤΣΜΕΔΕ.
Σκυλλάκος Αντώνης (Νομική Αθήνας), μέλος της Αντι-ΕΦΕΕ, της ΠΣΚ και της ΚΝΕ. Γιος παλαιού βουλευτή της ΕΔΑ. Επί πολλά χρόνια οργανωτικό στέλεχος του ΚΚΕ, βουλευτής για πολλά χρόνια και ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ.
Σμπώκος Γιάννης (ΕΜ Πολυτεχνείο), διώχθηκε από τη χούντα, αργότερα στην ΠΑΣΠ, γνωστό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με ιδιαίτερο εσωκομματικό ρόλο, ανέλαβε κρατικές θέσεις (γενικός γραμματέας Εξοπλισμών), κατηγορήθηκε για διάφορα, απομακρύνθηκε από το στελεχικό δυναμικό του Κινήματος.




Αγγελοπούλου Κική - Αγγελική (Νομική Αθήνας), Αντι-ΕΦΕΕ και ΠΣΚ, δημοσιογράφος πολιτικού ρεπορτάζ.

Αθανασίου Δημήτρης (Πολυτεχνική Πάτρας), ΠΣΚ και ΚΝΕ πριν από τη μεταπολίτευση, με αντιδικατορική δράση και ηγετική παρουσία στην Πάτρα, ως φοιτητής και ως πολίτης. Στέλεχος του ΚΚΕ επί χρόνια, διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος Πάτρας για 12 χρόνια, ενώ είχε έντονη παρουσία και στο ΤΕΕ. Ήταν παντρεμένος με τη σύντροφό του στους αντιδιδακτορικούς αγώνες Τζόγια Καπάτου. Απεβίωσε φέτος.

Αθανασόπουλος Παύλος (Νομική Αθήνας), Ρήγας, ΚΚΕ εσωτ., ΕΑΡ, ΣΥΝ. Έφτασε στα ανώτατα κομματικά αξιώματα, ασχολούμενος για πολλά χρόνια με θέματα ανθρωπίνων δακαιωμάτων.

Αλαβάνος Αλέκος (Οικονομικό Αθήνας), Αντι-ΕΦΕΕ, ΠΣΚ, ΚΝΕ, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ, Μέτωπο. Είναι ο γνωστός μας πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού, με την πολυκύμαντη (και σήμερα) πολιτική πορεία. Έχει διατελέσει ευρωβουλευτής, βουλευτής, πρόεδρος κόμματος και υποψήφιος σε δεκάδες εκλογικές αναμετρήσεις.

Αναστασάκος Γιάννης (ΕΜΠ), Δημοκρατικός Αγώνας - Ρήγας, ήταν στο Πολυτεχνείο το 1973. Για πολλά χρόνια διευθυντής εταιρείας μέτρησης τηλεθέασης, της γνωστής AGB.

Αναστασάκος Παναγιώτης (ΕΜΠ), βασικό στέλεχος του Ρήγα, στην ΕΦΕΕ μετά το 1975. Στέλεχος μεγάλης μελετητικής εταιρείας.

Ανδρεούλης Ανδρέας (ΕΜΠ), ΠΣΚ, ΚΚΕ, ΣΥΝ. Δημοσιογράφος.

Αποστολίδης Λουκάς (Νομική Αθήνας), ΠΑΣΠ, ΠΑΣΟΚ. Υπήρξε βουλευτής, υφυπουργός και μέλος του προεδρείου της Βουλής.

Αρχοντής Δημήτρης (ΕΜΠ), Αντι-ΕΦΕΕ, ΚΝΕ. Αργότερα Δήμαρχος Καρδίτσας.

Βαλαβάνη Νάντια (ΑΣΟΕΕ), αντιδακτορικός αγώνας, ΕΦΕΕ μετά το 1975, ΚΝΕ και ΚΚΕ. Αργότερα στο Νέο Αριστερό Ρεύμα και μέχρι σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ. Έχει λάβει μέρος σε δεκάδες εκλογικές μάχες.

Βερνίκος Γιώργος (Νομική Αθήνας), σοσιαλδημοκράτης, συνεργάστηκε με τον Δημοκρατικό Αγώνα και άλλα βραχύβια πολιτικά σχήματα. Συμμετείχε σε πολλές αντιδικτατορικές οργανώσεις και κινήματα. Κινείται στον ευρύτερο χώρο του ΠΑΣΟΚ και είναι επιχειρηματίας - εφοπλιστής (στον θαλάσσιο τουρισμό). Πρόεδρος της Greenpeace Ελλάδος και μέλος της διοίκησης πολλών οργανώσεων.

Βογιατζής Κώστας (ΦΜΣ Πάτρας), ψευδώνυμο «Γκάζης», Ρηγάς και ηγετικό στέλεχος στην Πάτρα. Αργότερα εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτ. και την ΕΑΡ.

Βρούτσης Νίκος (ΕΜΠ), Ρήγας (έφτασε μέχρι γραμματέας του), στην ΕΦΕΕ από το 1975 (έφτασε μέχρι αντιπρόεδρος). Στη συνέχεια ΚΚΕ Εσωτ., μετέπειτα Ανανεωτική Αριστερά, μετέπειτα ΑΚΟΑ, μετέπειτα ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα.

Γαλενιανός Τίτος (ΕΜΠ). ΠΣΚ, στην ΕΦΕΕ από το 1975, ΚΝΕ, ΚΚΕ. Ελεύθερος επαγγελματίας, αδελφός βουλευτή της ΝΔ.

Γαρπόζης Γιάννης (Οικονομικό Αθήνας), Ρήγας και ΔΑ. Κύπριος, πολέμησε και συνελήφθηκε από τους Τούρκους. Απόφοιτος μετά την απελευθέρωσή του. Μετέπειτα στην ΕΑΡ. Εκπαιδευτικός - δημοσιογράφος.

Γερανίδης Βασίλης (ΦΜΣ ΑΠΘ), αντιδικτατορική δράση, ΠΑΣΠ. Ιατροφυσικός. Διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Γουδέλης Τάσος (Νομική Αθήνας), αντιδικτατορική δράση, Αντι-ΕΦΕΕ και ΚΝΕ. Αποχώρησε πολύ νωρίς από το ΚΚΕ. Κριτικός κινηματογράφου, δημοσιογράφος, συγγραφέας, επιμελητής βιβλίων και δικηγόρος.

Γράψας Γιώργος, μαθητής στη δικτατορία σε νυχτερινά σχολεία, αλλά με δράση. Μεταπολιτευτικά στην ΚΝΕ, ανέβηκε όλη την ιεραρχία μέχρι που έγινε γραμματέας της το 1986. Το 1989 ήρθε σε ρήξη με το ΚΚΕ και αποχώρησε, ιδρύοντας με πολλούς πρώην ΚΝίτες το Νέο Αριστερό Ρεύμα. Οι σύντροφοί του έμειναν γνωστοί με τον χαρακτηρισμό «Γραψαίοι» από τους αντιπάλους του. Εργάτης μέχρι τέλους, απεβίωσε το 2000.

Δαμανάκης Μανώλης (Νομική Αθήνας), ΠΣΚ, ΚΝΕ, συνδικαλιστής στη σχολή του μετά τη μεταπολίτευση, ΚΚΕ. Αδελφός της Μαρίας Δαμανάκη. Δικηγόρος, εκτός πολιτικής.

Δαμιανίδη Άννα (Νομική ΑΠΘ), Ρήγας, ΚΚΕ Εσωτ. Δημοσιογράφος.

Δαμόφλη Βέρα (Φιλοσοφική Αθηνών), Αντι-ΕΦΕΕ, ΠΣΚ, με υψηλό κύρος στη Σχολή της. Δημοσιογράφος

Δημηρούλης Δημήτρης (Φιλοσοφική Αθήνας), στον Δημοκρατικό Αγώνα. Καθηγητής πανεπιστημίου.

Δημητρόπουλος Παναγιώτης (Νομική Αθήνας), ΠΣΚ, ΚΝΕ. Σπούδασε και φιλόλογος και έγινε καθηγητής πανεπιστημίου.

Διακογιάννης Γιάννης (Πολυτεχνική Πάτρας), ΠΑΣΠ, δημοσιογράφος με πολύχρονη παρουσία στα «ΝΕΑ» (ανταποκριτής, ελεύθερο, κοινοβουλευτικό, πολιτικό ρεπορτάζ). Απεβίωσε το 2006.

Διακουλάκης Νίκος (ΕΜΠ), χημικός μηχανικός, στον χώρο της ανανεωτικής αριστεράς για πολλά χρόνια, προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη, ανέλαβε ειδκός γραμματέας Ανταγωνιστικότητας επί υπουργίας Χριστοδουλάκη, έχει συμμετάσχει σε κρατικές και ιδιωτικές εταιρείες και φορείς από αναρίθμητες συνδικαλιστικές θέσεις και διευθύνοντες ρόλους.

Δρόσος Γιάννης (Νομική Αθήνας), Ρήγας, στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτ. για πολλά έτη, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στην Αθήνα, σύμβουλος πολλών υπουργών του ΠΑΣΟΚ σε όλες τις περιόδους του.

Ελληνιάδης Στέλιος (Νομική Αθήνας), στέλεχος της ΑΑΣΠΕ (το 1974), από τη δικτατορία ακόμη διοργανωτής συναυλιών και στέλεχος δισκογραφικών εταιρειών. Ασχολείται επισταμένως με το λαϊκό τραγούδι (ραδιόφωνο, περιοδικά κ.λπ.).

Ευθυμίου Πέτρος (Φιλοσοφική Ιωαννίνων), ανένταχτος στη δικτατορία, ΠΑΣΠ και Νεολαία ΠΑΣΟΚ, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια, δημοσιογράφος και στέλεχος ΜΜΕ, υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έως σήμερα.

Ζακυνθινός Στάθης (Φαρμακευτική), ΑΑΣΠΕ, ηγετικό στέλεχός της μεταδικτατορικά, επιστήμονας, στην ευρύτερη Αριστερά και ενεργός πολίτης στον χώρο της οικολογίας σήμερα.

Θαλασσινός Γιώργος (ΕΜΠ), Αντι-ΕΦΕΕ και ΚΝΕ, στέλεχος του «Οδηγητή» και του ΚΚΕ, αργότερα στον ΣΥΝ. Δημοσιογράφος και διευθυντικό στέλεχος σε ΜΜΕ, πρόσφατα συνιδιοκτήτης του γνωστού στα Εξάρχεια «Καφέ Φλοράλ».

Καλλιβρετάκης Λεωνίδας (Φιλοσοφική Αθήνας), ανεξάρτητος αριστερός, μετά τη δικτατορία αναδείχθηκε υποδειγματικός ερευνητής στοιχείων για χουντικούς καθηγητές. Συγγραφέας, ιστορικός, ερευνητής και διευθυντικό στέλεχος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Καλογήρου Γιάννης (ΕΜΠ), Ρήγας, ηγετικό στέλεχος, αργότερα στο ΚΚΕ Εσωτ., στην ΕΑΡ, στον Συνασπισμό, στο ΠΑΣΟΚ. Καθηγητής στο ΕΜΠ, έχει διατελέσει σύμβουλος πολλών υπουργών του ΠΑΣΟΚ, γενικός γραμματέας Βιομηχανίας και ειδικός γραμματέας Κοινωνίας της Πληροφορίας επί Σημίτη.

Καλούδης Θόδωρος (Νομική Αθήνας), ΠΑΣΠ μεταδικτατορικά αλλά ήδη εκδότης φοιτητικού περιοδικού επί χούντας. Διαγράφηκε από την ΠΑΣΠ και το ΠΑΣΟΚ αλλά εκλέχθηκε στην ΕΦΕΕ. Επανέκαμψε αργότερα στο ΠΑΣΟΚ. Γνωστός δημοσιογράφος, στέλεχος ΜΜΕ, συγγραφέας, εκδότης και επιχειρηματίας, με εμπλοκή στις μέρες Κοσκωτά.

Καλουδιώτης Δημήτρης (ΕΜΠ), ιδρυτής οργάνωσης Άκρας Αριστεράς (Προλεταριακός Αγώνας), πολλά χρόνια αργότερα εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε γενικός γραμματέας Ενέργειας, των Περιφερειών Νοτίου Αιγαίου και Ηπείρου, επί κυβερνήσεων Σημίτη. Έχει εργασθεί στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ως στέλεχος και επιχειρηματίας.

Καλφακάκου Ρία (Πολυτεχνική ΑΠΘ), Ρήγας, με έντονη αντιδικτατορική δράση και αργότερα στην ΕΦΕΕ. Στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτ., της ΕΑΡ, του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, έχει κατέβει σε πολλά ψηφοδέλτια της Αριστεράς (εκλογές, ΤΕΕ, ΠΟΣΔΕΠ κ.λπ.). Είναι καθηγήτρια στους Πολιτικούς Μηχανικούς του ΑΠΘ.

Καπάτου Τζόγια (Πολυτεχνική Πάτρας), ΚΝΕ και Αντι-ΕΦΕΕ επί δικτατορίας, ΠΣΚ αργότερα, για πολλά χρόνια στέλεχος του ΚΚΕ, με ακαδημαϊκή καριέρα στο Πανεπιστήμιο Πάτρας, σύζυγος του γνωστού αγωνιστή φοιτητή και κομμουνιστή της Πάτρας Μήτσου Αθανασίου.

Καραγκουλές Δημήτρης (Μαθηματικό Αθήνας), Αντι-ΕΦΕΕ, ΠΣΚ και ΚΝΕ, έφτασε μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια του ΚΚΕ, αργότερα στον ΣΥΝ, με ρόλο το '89. Πρώην σύζυγος της Μαρίας Δαμανάκη. Από το 2000 και έπειτα επιχειρηματίας με πολλές εταιρείες και στον χώρο της ενέργειας.

Καργόπουλος Νίκος (ΦΜΣ Αθήνας), ΠΑΣΠ, μετέπειτα ΚΕ ΠΑΣΟΚ, διεγράφη και ίδρυσε μαζί με συντρόφους του το κόμμα ΑΣΚΕ, το οποίο έχει γράψει τη δική του ιστορία σε εκλογικές αναμετρήσεις και στην έντυπη επικοινωνία των θέσεών του.

Καρτερός Θανάσης (οικονομικό ΑΠΘ), ΚΝΕ, διώχθηκε από τη χούντα και αποβλήθηκε διά παντός από το ΑΠΘ, δικαιώθηκε αργότερα αλλά δεν πήρε πτυχίο! Ηγετικό στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, απ' όπου μαζί με άλλους (Ανδρουλάκης κ.λπ.) έφυγαν, αργότερα δημοσιογράφος και διευθυντής του «Ριζοσπάστη». Στον ΣΥΝ από το 1991, εργάστηκε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και ως διευθυντής, σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, βασικός συντελεστής του ραδιοφώνου της Αριστεράς 105,5 ΣTO KOKKINO και πρώτος διευθυντής του από το 2006 μέχρι το 2008, διατηρεί καθημερινή στήλη στην «Αυγή».

Κατσιμάρδος Τάκης (Φιλοσοφική Αθήνας), Αντι-ΕΦΕΕ και ΚΝΕ επί χούντας, αργότερα στον Ριζοσπάστη για πολλά χρόνια, μετέπειτα στον ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, συγγραφέας και δημοσιογράφος («Έθνος»).

Κατσίμπρη Ειρήνη (Φιλοσοφική ΑΠΘ), Αντι-ΕΦΕΕ στη δικτατορία, εκπαιδευτικός και διευθύντρια ιδιωτικού σχολείου, γνωστή συγγραφέας σχολικών βιβλίων και βοηθημάτων.

Κοντογιώργος Χρήστος (Οικονομικό ΑΠΘ), Αντι-ΕΦΕΕ και ΚΝΕ επί χούντας, ΠΣΚ, ΕΦΕΕ, αργότερα ΚΝΕ. Οικονομολόγος, ερευνητής στην Αγροτική Τράπεζα.

Κοντού Κλειώ (Φιλοσοφική Αθήνας), Ρήγας, ΚΚΕ Εσωτ. Δημοσιογράφος και μεταφράστρια.

Κοντοφακάς Δημήτρης (Οικονομικό Αθήνας), Αντι-ΕΦΕΕ και ΚΝΕ, αργότερα ΠΣΚ, έφτασε μέχρι το ανώτατο όργανο της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Οργανωτικό στέλεχος τόσο στο ΚΚΕ όσο και αργότερα στον Συνασπισμό. Οικονομολόγος, συνδικαλιστής.

Κούλογλου Στέλιος (Φαρμακευτική Αθήνας), ΑΑΣΠΕ, ανώτατο στέλεχος, αργότερα ΕΚΚΕ. Γνωστός δημοσιογράφος σε έντυπα, τηλεόραση και διαδίκτυο.

Κουμάνταρος Δημήτρης (Νομική Αθήνας), ΑΑΣΠΕ και ΕΚΚΕ, ανένταχτος αργότερα μέχρι σήμερα. Για πολλά χρόνια δημοσιογράφος (με ενασχόληση τους νέους), αποχώρησε λόγω αντίθεσης στους επιχειρηματίες τύπου. Όπως λέει, έχει εργαστεί ως πλασιέ βιβλίων, ερευνητής αγοράς πόρτα-πόρτα, παραγωγός διαφημίσεων για περιοδικό, οικοδόμος, ιδιοκτήτης του μπαρ ΤΡΑΜ, μπάρμαν, Disk Jockey.

Κούρκουλας Άλκης (Νομική Αθήνας), γνωστός δημοσιογράφος, εργάστηκε κυρίως ως ανταποκριτής στην Τουρκία, όπου συνεχίζει και σήμερα. Διώχθηκε από τη χούντα παρότι ήταν γιος του τότε υφυπουργού Παιδείας. Αδελφός της ηθοποιού και πρώην βουλευτού του ΠΑΣΟΚ Ελένης Κούρκουλα.

Κούρκουλας Ανδρέας (ΕΜΠ), Ρήγας, ενεργό στέλεχος τόσο πριν όσο και μετά τη μεταπολίτευση και καλός συνδικαλιστής. Αρχιτέκτων και καθηγητής στο ΕΜΠ αργότερα.

Κούρκουλας Δημήτρης (Νομική Αθήνας), Δημοκρατικός Αγώνας (οργάνωση του Ρήγα Φεραίου). Αργότερα ιδρυτικό στέλεχος της Πολιτικής Άνοιξης. Αδελφός των ανωτέρω. Υψηλόβαθμο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδιος σήμερα για τη διεύρυνση της ΕΕ με τις βαλκανικές χώρες και την Τουρκία.

Κουτσουμπός Θόδωρος (ΦΜΑ Αθήνας), τροτσκιστής από το αντιδικτατορικό κίνημα, ΣΦΠ και ΕΔΕ (τροτσκιστές) αργότερα, ηγετικό στέλεχος, εκδότης της εφημερίδας «Νέα Προοπτική», για πολλά χρόνια στους χώρους της ριζοσπαστικής εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (ΕΕΚ, ΜΕΡΑ κ.λπ.)

Κουφοβασίλης Πέτρος (ΑΣΚΤ), ΠΠΣΠ και αργότερα ΠΕΑΣ, ΟΜΛΕ και Μ-Λ ΚΚΕ. Γνωστός ζωγράφος (ζωγράφιζε άλλωστε και εντός φοιτητικών και κομματικών συνεδριάσεων ... και εικονογράφος, έχει υπάρξει υποψήφιος σε σχήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς.

Κρυστάλλης Ντάνος - Δανιήλ (ΑΣΟΕΕ), ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Αγώνα προερχόμενος όχι από τον Ρήγα αλλά από την ΕΔΑ. Γραμματέας της Νεολαίας ΕΔΑ (1976-1978). Κατά καιρούς απασχολεί την επικαιρότητα καθώς είναι, κατά δήλωσή του, πράκτορας - αναλυτής μυστικών υπηρεσιών (υπόθεση Κρυστάλλη 1986), με σκοτεινό ρόλο τότε στη δράση των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Κωσταράκος Δημήτρης (Μαθηματικό Αθήνας), ιδρυτικό μέλος του ΔΑ, Ρήγας, ΚΚΕ εσωτ., ΣΥΝ. Γνωστό συνδικαλιστικό στέλεχος στην ΟΙΕΛΕ αρχικά και στην ΟΛΜΕ αργότερα.

Κωσταράκος Κώστας (Βιομηχανική Πειραιά), κυνηγήθηκε αγρίως από τη χούντα, ιδρυτικό μέλος του ΔΑ, στέλεχος του Ρήγα Φεραίου, του ΚΚΕ Εσωτ., της ΕΑΡ και του ΣΥΝ στον Πειραιά. Βιοτέχνης, αδελφός του ανωτέρω. Για πολλά χρόνια δημοτικός σύμβουλος, πρώτος πρόεδρος της ΔΕΠΑΠ, αντιδήμαρχος. Απεβίωσε το 1999. Ο Δημοτικός Πολυχώρος στα Καμίνια φέρει το όνομά του.

Κωστής Γιώργος (Φυσικό Αθήνας), Αντι-ΕΦΕΕ, ΠΣΚ, ΚΝΕ. Γνωστός και ως «Μπέης». Για πολλά χρόνια στέλεχος του ΚΚΕ, κατά μαρτυρία του λειτουργούσε ως «βιτρίνα» επιχειρήσεων του κόμματος, αφέθηκε όμως ακάλυπτος όταν στράφηκε προς τον ΣΥΝ και έφτασε μέχρι τη φυλάκιση. Αδελφός της Κωστή Λίκας, μέλους της Συντονιστικής του Πολυτεχνείου.

Λαφαζάνης Παναγιώτης (Μαθηματικό Αθήνας), Αντι-ΕΦΕΕ, ΠΣΚ και ΚΝΕ (ηγετικό στέλεχος). Αργότερα στο γραφείο Τύπου και στην ηγετική ομάδα του ΚΚΕ. Για πολλά χρόνια ηγετικό στέλεχος του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ.

Λιντζέρης Δημήτρης (Ιατρική Αθήνας), στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, αργότερα στην ΠΑΣΠ, εκλεγμένος στην ΕΦΕΕ, για πολλά χρόνια στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, είναι βουλευτής Β΄ Πειραιά από το 2000. Ασκεί την Ιατρική.

Μαρούκης Γιάννης (ΕΜΠ), Αντι-ΕΦΕΕ και ΚΝΕ, συνελήφθη και βασανίστηκε άνω του... συνηθισμένου. Μεταπολιτευτικά στην ΠΣΚ, στέλεχος πρώτης γραμμής της ΚΝΕ, γραμματέας Σπουδάζουσας, στην ΚΕ του ΚΚΕ. Παροιμιώδους ηρεμίας. Προσχώρησε αργότερα στον ΣΥΝ. Τοπογράφος συνδικαλιστής στο ΤΕΕ.

Μαντζουράνης Γιάννης (Νομική Αθήνας), ηγετικό στέλεχος του αντιδικτατορικού αγώνα, μεταπολιτευτικά στην ΠΑΣΠ. Δικηγόρος, συνέχισε στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, μέλος της ΚΕ, έγινε γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου επί Ανδρέα Παπανδρέου. Φυλακίστηκε για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Έχει χειριστεί πολύκροτες υποθέσεις στα δικαστήρια.

Μαυρής Γιάννης, Δημοκρατικός Αγώνας, Ρήγας, αργότερα Β΄ Πανελλαδική. Γνωστός πολιτικός και εκλογικός αναλυτής, έχει επιχειρήσεις στον χώρο των εταιρειών δημοσκοπήσεων, τη VPRC και την Public Issue. Έχει διδάξει σε πανεπιστήμια και είναι λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Μενίδης Διονύσης (Πάντειο), ως μαθητής συμμετείχε στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, οργανωμένος στη ΜΟΔΝΕ (Μαθητική Οργάνωση Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδος, οργάνωση της ΚΝΕ στα σχολεία επί δικτατορίας). Μεταπολιτευτικά στην ΠΚΣ και στην ΚΝΕ, αποχώρησε νωρίς. Πολυγραφότατος ποιητής.

Μπαλαούρας Μάκης (ΑΣΟΕΕ), συνελήφθη και βασανίστηκε επί χούντας, ήταν ο μοναδικός φοιτητής που εμφανίστηκε με σημάδια βασανισμού δημόσια, σε δικαστήριο, επί δικτατορίας (φωτογραφία περιοδικού «Επίκαιρα»). Μεταπολιτευτικά στέλεχος του Ρήγα, στην ΕΦΕΕ, στο ΚΚΕ Εσωτ. και ΚΚΕ Εσωτ. -

ΑΑ. Τραπεζοϋπάλληλος, για χρόνια συνδικαλιστής στην ΟΤΟΕ. Πρόσφατα έγινε πάλι θέμα στα ΜΜΕ διότι σε συνάντηση συνδικαλιστών κεντρικών τραπεζών της Ευρωζώνης με τον διοικητή της ΕΚΤ Ζαν Κλοντ Τρισέ τον κατηγόρησε ότι γνώριζαν την κατάσταση στην Ελλάδα και την έκρυβαν για να βρεθεί το «πειραματόζωο» των αλλαγών.

Μπίστης Νίκος (Νομική Αθήνας) Αντι-ΕΦΕΕ και ΚΝΕ, από νωρίς στον αντιδικτατορικό

αγώνα, ηγέτης των καταλήψεων της Νομικής. Μεταπολιτευτικά στην ΠΣΚ και στο τριμελές προεδρείο της ΕΦΕΕ, οργανωτικό στέλεχος του ΚΚΕ. Διαγράφηκε ως φίλος (!) του «αντιπάλου» Λεωνίδα Κύρκου, οργανώθηκε στο ΚΚΕ Εσωτ., ακολούθησε τον Γιάννη Μπανιά, προσχώρησε ατομικά στον Συνασπισμό από την ίδρυσή του και αναδείχθηκε σε ηγετικό στέλεχος. Αποχώρησε, δημιούργησε την κίνηση ΑΕΚΑ και προσχώρησε αργότερα, επί Σημίτη, στο ΠΑΣΟΚ, επί του οποίου θήτευσε σε κυβερνητικές θέσεις, ενώ παράλληλα εκλέχθηκε στα καθοδηγητικά όργανα.

Μπεχράκης Διονύσης (Γεωπονική Αθήνας), συμμετείχε στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, αργότερα στη ΔΑΠ και την ΟΝΝΕΔ. Αποχώρησε αρκετές φορές από τη ΝΔ και επέστρεψε. Οργανωτικό στέλεχος της ΝΔ και βουλευτής της. Στην κυβέρνηση Καραμανλή διετέλεσε πρόεδρος του ΟΛΠ. Ο αδελφός του Θόδωρος (χωρίς αξιοσημείωτη αντιδικτατορική δράση) έχει αναλάβει δεκάδες κρατικές κομματικές θέσεις στη ΝΔ, από την οποία και αυτός έφυγε και επέστρεψε. Ο Θόδωρος Μπεχράκης έχει πολυετή παρουσία στον Δήμο Αθηναίων (και πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου). Διετέλεσε και δήμαρχος Αθηναίων το διάστημα 23 Φεβρουαρίου 2006 έως 31 Δεκεμβρίου 2006.

Νικολάου Γιάννης (Πάντειο), ως μαθητής έλαβε μέρος στο Πολυτεχνείο. Το 1974 στην ΠΑΜΚ και το 1975 στην ΠΑΣΠ, αναπληρωτής γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ (1981-1985), μέλος της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ από το 1984 και του ΕΓ το 1989. Έχει λάβει διάφορες κυβερνητικές θέσεις.

Ξύδη Αγγελική (Φιλοσοφική Αθήνας), ιδρυτικό μέλος της Αντι-ΕΦΕΕ, με αντιδικτατορική δράση, ιδιαίτερα στις καταλήψεις της Νομικής. ΠΣΚ και ΚΝΕ, γρήγορα πέρασε στο ΚΚΕ, αποχώρησε προς το ΝΑΡ το 1990. Έκτοτε πήρε ενεργό μέρος στο κίνημα αλληλεγγύης προς τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και ιδιαίτερα τους Ζαπατίστας, δραστηριοποιήθηκε στο Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Δημοκρατικά Δικαιώματα, ήταν ιδρυτικό μέλος του Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς. Μεταφράστρια βιβλίων και επιμελήτρια εκδόσεων, δημοσιογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά, υπεύθυνη του τμήματος Διεθνών και Δημοσίων Σχέσεων της ΕΣΗΕΑ. Απεβίωσε το 2005.


Σταυρακάκης Μηνάς (Βιομηχανική Πειραιά), συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, αργότερα ΠΑΣΠ. Στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, επί μακρόν μέλος της ΚΕ. Θήτευσε σε πολλές κρατικές θέσεις κάθε επιπέδου (μέχρι γενικός γραμματέας υπουργείου), εκλέχθηκε βουλευτής. Παραμένει στο ΠΑΣΟΚ, αντίθετος στην πολιτική του Μνημονίου.
Σταματάκης Γιώργος (Νομική Αθήνας), ιστορικός ηγέτης του φοιτητικού κινήματος, στέλεχος της ΑντιΕΦΕΕ και της ΚΝΕ επί χούντας, συνεχώς καταζητούμενος από το 1972 ως την πτώση. Το 1974 στην ΠΣΚ, πρώτος πρόεδρος της μεταδικατορικής ΕΦΕΕ, γενικός της γραμματέας αργότερα. Μέλος της ηγετικής ομάδας της ΚΝΕ για πολλά χρόνια, αργότερα κεντρικό στέλεχος του ΚΚΕ. Το 1990 έφυγε προς το ΝΑΡ. Δικηγόρος και επιχειρηματίας.
Τόκας Μάριος (Νομική Αθήνας), μέλος της ΑντιΕΦΕΕ και της ΚΝΕ, συνελήφθη και βασανίστηκε φριχτά από τη χούντα. Ένας από τους λίγους σχετικά Κυπρίους με ενεργό παρουσία στο ελλαδικό φοιτητικό κίνημα. Είναι ο μετέπειτα γνωστός μουσικοσυνθέτης. Απεβίωσε, κτυπημένος από την επάρατο.
Τούντας Γιάννης (Ιατρική Αθήνας), με αντιχουντική δράση αν και γιος φιλοχουντικού πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών ('72-'73). Μεταπολιτετικά στην ΠΑΣΠ, από όπου διεγράφη το 1975 και ίδρυσε τη Σοσιαλιστική Πορεία. Αργότερα στην ΕΑΡ, μέχρι το ανώτατο όργανό της. Κινείται συνεχώς στον ευρύτερο σοσιαλιστικό-σοσιαλδημοκρατικό χώρο. Είναι γιατρός, καθηγητής πανεπιστημίου και σήμερα πρόεδρος του ΕΟΦ.
Τρανταλίδης Μάνος (Φρμακευτική Αθήνας), Αντι-ΕΦΕΕ, αργότερα ΠΣΚ, στέλεχος του ΚΚΕ στις οργανώσεις επιστημόνων, διεγράφη το 1980. Προσχώρησε στο ΚΚΕ Εσωτ., στην ΕΑΡ, στον Συνασπισμό. Επί Σημίτη πλησίασε το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ.
Τρέμη Όλγα (Νομική Αθήνας), δραστηριοποιήθηκε στον αντιχουντικό αγώνα, από το 1974 στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς. Πασίγνωστη δημοσιογράφος (έντυπα, ραδιόφωνο, τηλεόραση), παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του MEGA.
Τσαουσίδης Κλέαρχος (Φιλοσοφική ΑΠΘ), με έντονη αντιχουντική δράση, στέλεχος του Ρήγα πριν και μετά το 1974. Για πολλά χρόνια επιφανής δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη.
Τσίγκας Τάκης (ΦΜΣ Πατρών), αντιχουντική δράση ως μέλος της ΑντιΕΦΕΕ και της ΚΝΕ. ΠΣΚ μεταπολιτευτικά, στέλεχος του ΚΚΕ, έφτασε μέχρι Πολιτικό Γραφείο του κόμματος. Έχει διατελέσει διευθυντής του «Ριζοσπάστη» και του 902 Αριστερά στα FM, παραμένει στην ηγετική ομάδα του ΚΚΕ.
Φλώρος Γιάννης (Πάντειο), με αντιδικτατορική δράση, στέλεχος του Ρήγα, εξελέγη στην ΕΦΕΕ. Ανεδείχθη αργότερα ηγετικό στέλεχος της Β' Πανελλαδικής αλλά αποστασιοποιήθηκε. Ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ. Δημοσιογράφος σε περιοδικά και εφημερίδες.
Φύσσας Δημήτρης (Φιλοσοφική Αθήνας), στο Πολυτεχνείο ως μαθητής. ΠΣΚ, ΚΝΕ, πολλά χρόνια στην ΕΦΕΕ, μέλος του ΚΚΕ, υπεύθυνος της εφημερίδας «Πανσπουδαστική» στα τελευταία της. Ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ. Ανένταχτος αργότερα, αρθρογραφεί συχνά, είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων.
Χάγιος Άγγελος (ΕΜ Πολυτεχνείο), στέλεχος της ΚΝΕ και της Αντι-ΕΦΕΕ από το 1972, συμμετείχε στο Πολυτεχνείο. Από το '74 στην ΠΣΚ, αργότερα μέλος της ηγεσίας της ΚΝΕ. Στέλεχος με κύρος στο Πολυτεχνείο. Αργότερα και στην ΚΕ του ΚΚΕ. Το 1990 έφυγε προς το ΝΑΡ. Έκτοτε συμμετέχει συνεχώς σε ζυμώσεις και ψηφοδέλτια της αντισυστημικής αντικαπιταλιστικής εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός τις τελευταίες εβδομάδες λόγω της ηγετικής του θέσης στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τα ψηφοδέλτια της οποίας πήραν ασυνήθιστα μεγάλα ποσοστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές.
Χαραλαμπίδης Μιχάλης, στο φοιτητικό αντιδικτατορικό κίνημα ως μέλος του ΠΑΚ. Μεταπολιτευτικά ΠΑΣΠ και ΠΑΣΟΚ (ιδρυτικό μέλος). Λέγεται ότι συμμετείχε στη στενή ομάδα που συνέταξε την ιδρυτική διακήρυξη. Για πολλά χρόνια στην ΚΕ του ΠΑΣΟΚ, οργανωτικό και πολιτικό στέλεχος. Με ευαισθησίες στα εθνικά θέματα και διαφορετική σκέψη, αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ το 1999. Ίδρυσε τη Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση. Συνεχίζει να γράφει (συμπλήρωσε 27 βιβλία) και να αρθρογραφεί.
Γκρης Ηλίας (Βιομηχανική Πειραιά), ανένταχτος στη δικτατορία, συμμετείχε ενεργά στο Πολυτεχνείο αναλαμβάνοντας με έγκριση της ΣΕ (υπεύθυνος Γιώργος Φιλιππάκης) τον έλεγχο της Κεντρικής Πύλης. Μεταπολιτευτικά στο ΠΑΣΟΚ (Γραφείο Τύπου - «Εξόρμηση» κ.λπ.) απ' όπου παραιτήθηκε ως γραμματέας Τομεακής Επιτροπής Καλλιτεχνών - Δημοσιογράφων το 1986 και αποχώρησε. Δημοσιογράφος, ποιητής, εξέδωσε το 2003 την ανθολογία: «Το μελάνι φωνάζει, η 17Η Νοέμβρη 1973 στη λογοτεχνία».
Μιχαλόπουλος Νίκος (Νομική), στη Νεολαία ΠΑΚ επί δικτατορίας, στην ΠΑΣΠ αργότερα και στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ. Μέλος της «τρόικας» (τριμελής ιδρυτική γραμματεία: Λαλιώτης, Τσούρας, Μιχαλόπουλος) της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ το 1974 και πρώτος γραμματέας της. Δικηγόρος, διετέλεσε Νομάρχης Ευβοίας και Περιφερειάρχης Αττικής επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ.


Η μεταπολιτευτική γενιά του Πολυτεχνείου
Η μεταπολιτευτική γενιά του Πολυτεχνείου είναι ίσως η πιο δύσκολα οριζόμενη και προσδιοριζόμενη. Κατά την ανάλυσή μας αλλά και κατά πολλές μαρτυρίες και πηγές σε αυτήν την κατηγορία της γενιάς του Πολυτεχνείου ανήκουν όσοι επηρεάστηκαν μέσω των πολιτικών διαδικασιών από τους αντιχουντικούς αγωνιστές αλλά και από τη διαδικασία αποχουντοποίησης των ιδρυμάτων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι από τους φοιτητές επί χούντας (με ή χωρίς δράση) δεν ασχολήθηκαν με τον φοιτητικό συνδικαλισμό μετά τη μεταπολίτευση, αφήνοντας χώρο στους νέους φοιτητές 18-20 ετών. Σε αυτήν την κατηγορία πιθανόν να συναντάμε τις περισσότερες παραλείψεις προσώπων και γι' αυτό οι παρατηρήσεις των αναγνωστών μας είναι πάντα ευπρόσδεκτες.

Άαρων Δημήτρης (ΦΜΣ Αθήνας), στην ΕΦΕΕ μετά το 1975, για πολλά χρόνια στέλεχος του ΚΚΕ.
Αγγελάτος Δημήτρης (Φιλοσοφική Αθήνας), αρχικά αυτόνομος και αργότερα ΠΑΣΠ. Καθηγητής Πανεπιστημίου στην Κρήτη και στην Κύπρο, συγγραφέας και αρθρογράφος.
Αγγελόπουλος Κώστας (ΦΜΣ Αθήνας), ΠΣΚ, ΚΝΕ και ΚΚΕ. Αργότερα επιχειρηματίας ιατρικών ειδών.
Αδάμ Κατερίνα (ΕΜ Πολυτεχνείο), ΠΣΚ και ΚΝΕ. Μετέπειτα Πανεπιστημιακός.
Αικατερινιάδου Στέλλα (Οικονομικό ΑΠΘ), Ρήγας, ΚΚΕ Εσωτ., ΕΑΡ, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ. Οικονομολόγος του ευρύτερου δημόσιου τομέα και κομματικό στέλεχος
Αλεξόπουλος Δημήτρ.ης, Ρήγας, ΚΚΕ Εσωτ., ΕΑΡ, ΣΥΝ. Δημοσιογράφος.
Αλευράς Νάσος (Νομική Αθήνας), στέλεχος της ΠΑΣΠ από το 1980. Δικηγόρος. Ανιψιός του ιστορικού στελέχους του Κέντρου και του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Αλευρά. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων, βουλευτής (παραμένει και σήμερα) και υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ.
Αναγνωστάκος Γιώργος (Γεωπονική Αθήνας), ΔΑΠ-ΝΔΦΚ τέλη του '70 - αρχές του '80. Διετέλεσε υπεύθυνος Φοιτητικού της ΟΝΝΕΔ με επιρροή, στέλεχος της Ρηγίλλης σήμερα.
Ανδρουλάκης Μιχάλης (Ιατρική Αθήνας), ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, κεντρικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ σε επίπεδο Διοικούσας. Ξάδελφος του Μίμη Ανδρουλάκη. Ιατρός.
Βακαλόπουλος Χρήστος (ΑΣΟΕΕ), Ρήγας. Θεωρητικός κινηματογράφου, συγγραφέας, κριτικός και σκηνοθέτης. Έφυγε πρόωρα από τη ζωή.
Βαλντέν Σωτήρης, οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας, ανώτατο στέλεχος του Ρήγα, του ΚΚΕ εσωτ., της ΕΑΡ και του ΣΥΝ. Προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ το 2002. Πανεπιστημιακός, συγγραφέας πολλών βιβλίων και άρθρων για θέματα οικονομίας, Ευρώπης, Βαλκανίων κ.λπ., έχει εργαστεί στην Κομισιόν και έχει διατελέσει σύμβουλος υπουργών και γενικός γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας
Βαλυράκης Γιώργος (Πολυτεχνική Πάτρας), ΠΑΣΠ, αδελφός τους βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Σήφη Βαλυράκη και στέλεχος του Κινήματος.
Βαρεμένος Γιώργος (ΦΜΣ Αθήνας), ΚΝΕ, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ και γενικά Αριστερά. Γνωστός δημοσιογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση και ραδιόφωνο.
Βασιλόπουλος Περικλής (Οικονομικό Αθήνας), ΑΑΣΠΕ (φοιτητική παράταξη του ΕΚΚΕ), μέλος ΔΣ της σχολής του μεταπολιτευτικά. Δημοσιογράφος.
Βενιζέλος Βαγγέλης (Νομική ΑΠΘ), συνεργάστηκε αρχικά με την ανανεωτική Αριστερά της εποχής. Στην ΕΦΕΕ από το 1975 και αργότερα στη ΦΕΑΠΘ. Άριστος φοιτητής και δικηγόρος. Καθηγητής Συνταγματικού δικαίου, ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (διεκδίκησε την ηγεσία πριν από 3 χρόνια), υπουργός με τρεις διαφορετικούς πρωθυπουργούς του Κινήματος.
Βεργή Σοφία Ρόζα (Πολιτικό Νομικής Αθήνας, αρχικά Σχολή Καλών Τεχνών Μπολώνιας), ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ΕΦΕΕ μετά το 1975, ηγετικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ της ΝΔ, της ΔΗΑΝΑ. Ασχολήθηκε έντονα με το Δήμο Αθηναίων.
Βερναρδάκης Χριστόφορος, Ρήγας, πολιτικός επιστήμονας, πολιτικός και εκλογικός αναλυτής, επικεφαλής εταιρείας δημοσκοπήσεων, καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιρβιδάκης Στέλιος (φιλοσοφική Αθήνας), ανεξάρτητος, Καθηγητής Φιλοσοφίας στο ΑΠΘ, στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδος (Deree), στο Πολυτεχνείο Κρήτης, στο Πανεπιστήμιο Rennes I. Από το 2005 είναι καθηγητής φιλοσοφίας του τμήματος μεθοδολογίας, ιστορίας και θεωρίας της επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βλαστάρης Γιάννης (Πολιτικό Αθήνας), ΠΣΚ, ΚΚΕ, αργότερα ΠΑΣΟΚ. Γνωστός δημοσιογράφος σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, διευθυντικό στέλεχος ΜΜΕ.
Βλάχος Γιώργος (Γεωπονική Αθήνας και μετέπειτα Βιομηχανική Πειραιά), ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ηγετικό στέλεχος (ΕΓ και υπεύθυνος φοιτητικού), μέλος ΚΣ της ΕΦΕΕ. Είναι για πολλά χρόνια βουλευτής και έχει διατελέσει υπουργός της ΝΔ.
Βουλγαράκης Γιώργος (ΑΣΟΕΕ), ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ηγετικό στέλεχος, και πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ. Βουλευτής από το 1989 εώς το 2009 και πολλάκις υπουργός της ΝΔ. Απασχολεί την επικαιρότητα τελευταία για το σκάνδαλο Βατοπεδίου.
Βωβός Άρης - Αρμόδιος (ΕΜ Πολυτεχνείο), ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, στέλεχος της σχολής Πολιτικών Μηχανικών. Γνωστός οδηγός αγώνων αυτοκινήτου, επιχειρηματίας μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας και πρόεδρος ομάδας μπάσκετ.
Γαλιατσάτος Θόδωρος (Πολυτεχνική Πατρών), ΠΣΚ, ΚΚΕ και μετά ΣΥΝ. Κατέβηκε σε πολλές εκλογικές μάχες σε Κεφαλονιά - Ιθάκη. Δημοτικός Σύμβουλος Αργοστολίου για 12 χρόνια και άλλα τόσα νομαρχιακός σύμβουλος, σήμερα αντινομάρχης Κεφαλονιάς Ιθάκης και υποψήφιος περιφερειάρχης Ιονίων. Ελεύθερος επαγγελματίας.
Γαργαλάκος Μιχάλης (ΦΜΣ Αθήνας), ΠΑΣΠ και Νεολαία ΠΑΣΟΚ, ηγετικό στέλεχος. Γνωστός δημοσιογράφος (αρθρογραφεί στο «ΠΑΡΟΝ») και αναλυτής.
Γεροντόπουλος Άκης (Ιατρική Αθήνας), ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ΟΝΝΕΔ, στην ΕΦΕΕ αρχές του '80. Ευρωβουλευτής και βουλευτής της ΝΔ, στέλεχος της Πολιτικής Άνοιξης. Ιατροδικαστής.
Γεωργακόπουλος Θανάσης (Πάντειος και ΦΜΣ Αθήνας), ηγετικό στέλεχος του Ρήγα, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτ. Αργότερα στην ΕΑΡ και στον ΣΥΝ. Δημοσιογράφος.
Γεωργακοπούλου Βένα (Ιατρική Αθήνας), Ρήγας, ΚΚΕ Εσωτ., ΕΑΡ, ΣΥΝ. Γνωστή φεμινίστρια. Δημοσιογράφος. Σήμερα στη Δημοκρατική Αριστερά.
Γιαννάκου Κουτσίκου Μαριέττα (Ιατρική Αθήνας), ΔΑΠ ΝΔΦΚ στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, κεντρικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ και αργότερα της ΝΔ. Ευρωβουλευτής της δεκαετία του 1980 και σήμερα. Έχει διατελέσει πολλές φορές βουλευτής και υπουργός της ΝΔ.

Γιατράς Σπύρος (Φιλοσοφική Αθήνας), ΠΑΣΠ, στην ΕΦΕΕ από το 1975, παρ' ολίγον υποψήφιος πρόεδρος. Γνωστός συνδικαλιστής επί χρόνια και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, έφτασε μέχρι πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ και βουλευτής Ευβοίας.
Γιοβανούδας Βαρσάμης (Νομική ΑΠΘ), ΔΠΑ ΝΔΦΚ, δικηγόρος, διετέλεσε βουλευτής ΝΔ.
Γκόντζος Γιώργος (Πάντειο), ΠΣΚ και μετέπειτα στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, από όπου αποχώρησε πριν από το 1989. Δημοσιογράφος.



Αγωνιστές ενάντια στη χούντα


Θαν. Τσούρας: (Ιατρική Σχολή), υπεύθυνος της Νεολαίας του ΠΑΚ Εσωτερικού, που ήταν ο παράνομος μηχανισμός, αλλά και από το 1971 πρόεδρος της «Παναρμόνιας», που ήταν καλλιτεχνική οργάνωση, στην οποία μετείχαν εκατοντάδες νέοι, που είχε πυρήνες σε κάθε σχολή και σε κάθε εθνικοτοπικό σύλλογο. Πρώτος γραμματέας της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια βουλευτής και υπουργός. Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής στην αρχή και στη συνέχεια του Εθνικού Συμβουλίου από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ μέχρι σήμερα.


Η μεταπολιτευτική γενιά του Πολυτεχνείου


Γκότζος Κώστας (Μαθηματικό Αθήνας), ΠΣΚ, στο ΔΣ της σχολής του στα τέλη του 1970. Δημοσιογράφος και ρεμπέτης, αδελφός του Γιώργου Γκότζου.
Γραμματικάκης Γιάννης (ΦΜΣ Αθήνας),
ΕΧΟΝ (Νεολαία Χριστιανικής Δημοκρατίας), ένας από τους ελάχιστους συνδικαλιστές του χώρου. Διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας «Χριστιανική». Καθηγητής Πανεπιστημίου.
Δαμιανός Θόδωρος (ΑΣΟΕΕ), ΔΑΠ και μετέπειτα βουλευτής ΝΔ και αργότερα σε κρατικές θέσεις.
Δελαστίκ Γιώργος (Πολυτεχνική Πάτρας), ΠΣΚ, συνδικαλιστής από τη μεταπολίτευση, ΚΚΕ, αργότερα στο ΝΑΡ. Δημοσιογράφος για πολλά χρόνια στον «Ριζοσπάστη», έκτοτε σε αρκετές άλλες εφημερίδες, με ειδικότητα σε εξωτερική πολιτική και διεθνή θέματα. Αρθρογράφος και συγγραφέας.
Δημάκας Λουκάς (Οικονομικό Αθήνας),
ΠΑΣΠ, ηγετική μορφή της φοιτητικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ. Δημοσιογράφος πολιτικού ρεπορτάζ, βραβευμένος.
Διάκος Κώστας (Νομική Αθήνας), ΠΠΣΠ (φοιτητική οργάνωση της ΟΜΛΕ και του ΚΚΕ μ-λ αργότερα), στέλεχος του ΚΚΕ μ-λ και γενικά στον χώρο της Άκρας Αριστεράς επί μακρόν, στον χώρο της πολιτικής οικολογίας εδώ και αρκετά χρόνια, ηγετικό στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων, υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής πριν από λίγες εβδομάδες.
Δραβαλιάρης Τριαντάφυλλος (Πάντειος), ΠΣΚ, ΚΝΕ, για πολλά χρόνια συνεχώς στο προεδρείο ΕΦΕΕ, ΚΚΕ, ΣΥΝ. Γνωστός δημοσιογράφος και διευθυντικό στέλεχος διαφόρων ΜΜΕ.
Δρόσος Θύμιος (Φιλοσοφική Αθήνας), ΔΑΠ, ΝΔ, απεχώρησε και επανήλθε, καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, συνδικαλιστής, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ.
Ευθυμίου Μαρούλα (Φιλοσοφική Αθήνας), ανεξάρτητη, ΠΣΚ, ΚΝΕ, αδελφή του Πέτρου Ευθυμίου (βουλευτής ΠΑΣΟΚ), καθηγήτρια
Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ζαγορίτης Λευτέρης (Πάντειος), ΔΑΠ, ΟΝΝΕΔ, ΝΔ, πολλές φορές βουλευτής, γραμματέας της ΝΔ επί Κώστα Καραμανλή.
Ζάμπας Κώστας (ΕΜ Πολυτεχνείο), Ρήγας, ΚΚΕ εσωτ., ΕΑΡ, ΣΥΝ. Μηχανικός, επικεφαλής των έργων αναστήλωσης του Παρθενώνα, ελεύθερος επαγγελματίας, κομματικό στέλεχος και συνδικαλιστής.
Ζαμπουνίδης Νίκος (Νομική Αθήνας), ΠΑΣΠ, έχει διατελέσει για πολλά χρόνια βουλευτής και νομάρχης Έβρου (ΠΑΣΟΚ).
Ζερβάκη Μαρία (Νομική Κομοτηνής), ΠΑΣΠ και αργότερα ΠΑΣΟΚ, από όπου απεχώρησε για τον χώρο της Οικολογίας και επέστρεψε. Σήμερα είναι δικηγόρος, ενεργό στέλεχος και πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ.
Ζούμη Δανάη (Νομική Αθήνας), ΠΠΣΠ και αργότερα ανένταχτη στον ευρύτερο αριστερό χώρο. Νομικός, επιχειρηματίας και διδάσκουσα στα ΤΕΙ.
Ιντζιπέογλου Λεωνίδας (Γεωλογικό Αθήνας), ΠΑΣΠ και ΚΣ ΕΦΕΕ, αργότερα και για πολλά χρόνια στέλεχος της κεντρικής διοίκησης του ΠΑΣΟΚ.
Ιορδάνογλου Χρυσάφης (Νομική ΑΠΘ), Ρήγας, ηγετικό στέλεχος της παράταξης στη Θεσσαλονίκη, αργότερα στο ΚΚΕ Εσωτ. και στην ΕΑΡ. Συγγραφέας, πανεπιστημιακός σε Λονδίνο και Κρήτη, καθηγητής Ιστορίας στο Πάντειο σήμερα.
Ιωαννίδης Σταύρος (Οικονομικό Αθήνας), Ρήγας, στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτ., της ΕΑΡ και του ΣΥΝ. Αργότερα προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ. Καθηγητής Οικονομίας στο Πάντειο, ερευνητής στο ΙΟΒΕ, συνδικαλιστής στη ΠΟΣΔΕΠ.
Κάκαλος Νίκος (Μαθηματικό ΑΠΘ), ΔΑΠ ΝΔΦΚ, καθηγητής στη μέση εκπαίδευση, αργότερα βουλευτής της ΝΔ και διαγραφείς από αυτήν.
Καλκάνης Γιώργος (Φυσικό Πάτρας), ΠΠΣΠ, άφησε την πολιτική για τη μουσική, στην οποία έχει χαράξει τη δική του ιδιαίτερη πορεία. Διδάσκει Φυσική σε Μουσικό Γυμνάσιο.
Καλλίρης Κώστας (Ιατρική Αθήνας), ΠΑΣΠ και αργότερα οργανωτικό και αυτοδιοικητικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Ιατρός πνευμονολόγος, έχει περάσει από πολλές κρατικές θέσεις και αξιώματα επί ΠΑΣΟΚ, εκλέχθηκε πριν από λίγες εβδομάδες δήμαρχος Ζωγράφου.

Καλλίτσης Κώστας (Οικονομικό Αθήνας), ΠΣΚ και αργότερα ΚΚΕ. Δημοσιογράφος και διευθυντικό στέλεχος διαφόρων εφημερίδων μέχρι σήμερα, τώρα υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της Εθνικής Τράπεζας.
Καπετανάκης - Βολιότης Ηλίας (Φιλοσοφική Αθήνας), ΠΚΣ, ΚΝΕ, ΚΚΕ. Δημοσιογράφος στον «Οδηγητή» και για δέκα χρόνια υπεύθυνος θεμάτων Νεολαίας στον «Ριζοσπάστη». Έκτοτε δημοσιογραφεί σε πολλές εφημερίδες, περιοδικά και σταθμούς, σε διάφορα ρεπορταζ. Έχει γράψει βιβλία για το λαϊκό τραγούδι.
Καραβάς Ζήσης (Φιλοσοφική Αθήνας), ΠΑΣΠ αρχικά και στη συνέχεια ΠΣΚ και ΚΝΕ, ΚΚΕ και ΣΥΝ. Δημοσιογράφος και διευθυντικό στέλεχος εφημερίδων.
Καραμανλής Κώστας (Νομική Αθήνας), ΔΑΠ ΝΔΦΚ, ΟΝΝΕΔ και ΝΔ. Βουλευτής της ΝΔ από το 1989 και πρόεδρός της για 12 έτη, πρωθυπουργός της χώρας για 5 χρόνια. Ο πρώτος ΔΑΠίτης πρωθυπουργός όπως λένε οι γαλάζιοι νεολαίοι και ο πρώτος πρωθυπουργός της αποκαλούμενης «γενιάς του Πολυτεχνείου».
Καραμούζης Νίκος (Βιομηχανική Πειραιά), Ρήγας και στην ΕΦΕΕ. Έχει ακολουθήσει πανεπιστημιακή (σε πολλά ιδρύματα της Ελλάδος και του εξωτερικού, σήμερα στο Πανεπιστήμιο Πειραιά) και διοικητική - επιχειρηματική (διευθυντικό στέλεχος σε πολλές τραπεζικές και χρηματοοικονομικές εταιρείες) καριέρα. Σήμερα είναι αν. διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Eurobank και μέλος της διοίκησης του ΣΕΒ.
Καραχάλιος Διονύσης (Νομική και Πολιτικό Αθήνας), ΔΑΠ ΝΔΦΚ, έφτασε μέχρι τα ανώτατα ηγετικά κλιμάκια της ΟΝΝΕΔ, πολιτευτής της ΝΔ και νομάρχης, αργότερα ηγετικό στέλεχος της Πολιτικής Άνοιξης. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του Δικτύου 21. Σήμερα είναι ηγετικό στέλεχος της ΝΔ (γραμματέας Σχέσεων Κοινωνίας - Κόμματος) και στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά.
Κάρης Κώστας (ΕΜ Πολυτεχνείο), Ρήγας, στην ΕΦΕΕ, αργότερα ΚΚΕ Εσωτ., ΕΑΡ, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δημοσιογράφος και διετέλεσε διευθυντής της «Αυγής». Σήμερα είναι ηγετικό στέλεχος της Δημοκρατικής Αριστεράς και εργάστηκε στο επιτελείο Καμίνη για τη δημαρχία της Αθήνας στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές.
Κάσδαγλης Χριστόφορος (ΑΣΟΕΕ), Ρήγας, ηγετικό στέλεχος. Έχει δουλέψει σε εφημερίδες, σε περιοδικά, στο ραδιόφωνο και στο διαδίκτυο. Συγγραφέας (γνωστότερο βιβλίο το «Απολύομαι και τρελαίνομαι»), ενώ διατηρούσε για πολλά χρόνια τη στρατιωτική στήλη στην «Ελευθεροτυπία» με ψευδώνυμο.
Καστανίδης Χάρης (Νομική ΑΠΘ), ΠΑΣΠ και μετέπειτα ΠΑΣΟΚ, ηγετικό στέλεχος, στην ΚΕ, βουλευτής για πολλές δεκαετίες, υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ. Σήμερα είναι υπουργός Δικαιοσύνης.
Καστρινάκη Αγγέλα (Φιλοσοφική ΑΠΘ), Ρήγας, στέλεχος στη Θεσσαλονίκη και ψυχή του φοιτητικού περιοδικού «Πάροδος». Αργότερα αρθρογράφος, συγγραφέας και καθηγήτρια. Σήμερα είναι πανεπιστημιακός στον τομέα της Λογοτεχνίας.
Κατσικόπουλος Δημήτρης (Πολιτικό και μετά Νομική Αθήνας), στέλχος της ΠΑΣΠ. Βουλευτής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια, νομάρχης Αχαΐας τα τελευταία οκτώ χρόνια, διεκδίκησε πρόσφατα τον Δήμο Πατρέων με το ΠΑΣΟΚ χωρίς να τα καταφέρει.
Κατσιούλας Περικλής (Ιατρική Αθήνας), ΠΣΚ και ΚΝΕ, δημοσιογράφος για κάποια χρόνια, αργότερα ανέπτυξε έντονη επιχειρηματική δράση με εταιρείες (κινητής και σταθερής) επικοινωνίας, επενδυτικά σχήματα κ.λπ.
Καψής Παντελής (Λονδίνο), στέλεχος του Ρήγα Φεραίου, γιος του βουλευτή και υφυπουργού του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Καψή. Γνωστός δημοσιογράφος και διευθυντικό στέλεχος του ΔΟΛ.
Κοκελίδης Ρούλης (Μπολόνια Ιταλίας) ΠΑΣΠ. Οργανωτικό στέλεχος ΠΑΣΠ και ΠΑΣΟΚ σε ιταλικό επίπεδο. Διεγράφη, επανέκαμψε, εκλέχθηκε στην ΚΕ και αργότερα βουλευτής Κοζάνης. Διδάσκει σε Πανεπιστήμια στην Ιταλία.
Κοροβιλά-Κουτσιβίτη Ρεβέκκα (Φαρμακευτική ΑΠΘ), ΔΑΠ, στέλεχος της ΝΔ αργότερα με έντονη κοινωνική δράση, διετέλεσε πολιτευτής και νομαρχιακή σύμβουλος.
Κοσώνας Άκης (Νομική Αθήνας), αυτόνομος, επικεφαλής του ψηφοδελτίου «Λευκή Έδρα» στη Νομική. Δημοσιογράφος σε έντυπα και ραδιόφωνα, στρατιωτικός και πολιτικός αναλυτής.
Κραουνάκης Σταμάτης (Πάντειο), ανένταχτος, γνωστός και επιτυχημένος συνθέτης. Στο πολιτιστικό τμήμα της Παντείου παρουσίασε το 1975 τις πρώτες συνθέσεις του.
Κροκίδου Έμυ (Βιομηχανική Πειραιά), ΠΣΚ, ΚΝΕ και ΚΚΕ. Δημοσιογράφος του πολιτικού ρεπορτάζ σε κρατικά κυρίως ΜΜΕ (σύζυγος σήμερα του πρώην Αρχηγού της Π.Α. Γ. Αυλωνίτη).
Κυριαζόπουλος Στέφανος (Νομική Αθήνας), ΔΑΠ ΝΔΦΚ. Δικηγόρος, βουλευτής Ημαθίας της ΝΔ για περίπου 10 χρόνια.
Κωνσταντινίδης Σεραφείμ (Βιομηχανική Πειραιά), ΠΑΣΠ, ΚΣ ΕΦΕΕ, ΠΑΣΟΚ. Δημοσιογράφος, βραβευμένος, διευθυντικό στέλεχος εφημερίδων, διευθυντής επικοινωνίας μεγάλων εταιρειών.
Κωνσταντίνου Φλώρος (Πάντειος και Ρουμανία), ΠΑΣΠ, μετέπειτα ΚΕ ΠΑΣΟΚ, βουλευτής Δράμας για πολλά χρόνια, με υπουργικές θητείες. Οικονομολόγος με πολλές δημοσιεύσεις.
Κωστόπουλος Πέτρος (Παρίσι), ΠΑΣΠ, νεαρό ανερχόμενο στέλεχος, με ξεχωριστό στυλ, φίλος του Κώστα Λαλιώτη, που πέρασε στον δημοσιογραφικό και εκδοτικό χώρο. Γνωστός εκδότης και επιχειρηματίας.
Κώττη Αγγελική (Φιλοσοφική Αθήνας), ΠΣΚ, ΚΝΕ, ΚΚΕ και αργότερα ΣΥΝ. Ποιήτρια, επιμελήτρια εκδόσεων και δημοσιογράφος του πολιτιστικού ρεπορτάζ στον «Ριζοσπάστη» και το «Έθνος».
Λαγός Κώστας (Πάντειος και Νομική ΑΠΘ), δημοσιογράφος στην «Εξόρμηση» (σπουδαστικό ρεπορτάζ), ενεργό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του '80 και προσωπικός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου.

[Et Tu, Healy]

Λαζόπουλος Λάκης (Νομική Κομοτηνής), μέλος της ΚΝΕ από όπου αποχώρησε αργότερα. Ξεκίνησε τις καλλιτενχικές του δραστηριότητες από τον φοιτητικό χώρο και εξελίχθηκε σε ηθοποιό, συγγραφέα, σεναριογράφο, σκηνοθέτη, τραγουδιστή, στιχουργό και παρουσιαστή. Παραμένει ως ανένταχτος στον ευρύτερο αριστερό χώρο.
Λιγνός Γιώργος Ρήγας, μέλος του ΚΣ της ΕΚΟΝ ΡΦ. Ασχολήθηκε με τον εφοπλισμό. Σήμερα σύμβουλος επιχειρήσεων και ΜΚΟ, ασχολείται με κοινωνικές οργανώσεις και την αυτοδιοίκηση.
Λοβέρδος Ανδρέας (Νομική ΑΠΘ), ΠΣΚ και αργότερα ΚΝΕ, από όπου διαγράφηκε το 1979. Ακολούθησε πανεπιστημιακή καριέρα (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου). Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, του οποίου έχει εκλεγεί βουλευτής πολλές φορές και σήμερα είναι υπουργός και ηγετικό στέλεχος.
Λυριτζής Βασίλης (Ιταλική Φιλολογία ΑΠΘ), στέλεχος του Ρήγα Φεραίου, του ΚΚΕ Εσωτ. και της ΕΑΡ. Στον Συνασπισμό αργότερα. Δημοσιογράφος, έγινε γνωστός από τις καθημερινές πρωινές δημοσιογραφικές εκπομπές (αρχικά στην ΕΡΤ και τώρα στον ΣΚΑΪ) που παρουσιάζει με μια αριστερή ματιά.
Λύτρας Γιάννης (Νομική Αθήνας).
Λωτίδης Λάζαρος (Νομική ΑΠΘ), ΠΑΣΠ, με μικρή συνδικαλιστική παρουσία. Έχει θητεύσει σε διάφορες κρατικές θέσεις. Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ αργότερα, έγινε υφυπουργός Άμυνας. Υποψήφιος δήμαρχος Εορδαίας στις τελευταίες εκλογές.
Μαγκριώτης Γιάννης (Φυσικό ΑΠΘ), ΠΑΣΠ, υψηλόβαθμο στέλεχος της Σπουδάζουσας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ (με επιρροή στο πανεπιστήμιο) και του ΠΑΣΟΚ αργότερα στη Θεσσαλονίκη. Επιχειρηματίας. Βουλευτής του Κινήματος εδώ και 15 χρόνια, έχει περάσει από πολλές υπουργικές θέσεις. Σήμερα είναι υφυπουργός Υποδομών και Δικτύων.
Μαλάμης Αντώνης (Οικονομικό Αθήνας), ΠΣΚ, ηγετικό στέλεχος της ΚΝΕ. Θεωρείται ο επικεφαλής των δυνάμεων κρούσης της ΚΝΕ που έγιναν γνωστές ως ΚΝΑΤ, λόγω της εμπλοκής του στα αιματηρά γενονότα του Χημείου του 1979 (σπάσιμο κατάληψης από την ΚΝΕ). Οικονομολόγος, στέλεχος της Οικονομικής Επιτροπής του ΚΚΕ, οικονομικός διευθυντής της εφημερίδας «Πρώτη». Αργότερα εκτός ΚΚΕ, ίδρυσε τη διαφημιστική εταιρεία DIABOLO (αργότερα Global Diabolo-Olymbic DDB). Επιχειρηματίας και στέλεχος επιχειρήσεων διαφόρων κλάδων.
Μαλέσιος Βαγγέλης (Ιατρική Αθήνας), ΠΑΣΠ, υπεύθυνος έκδοσης της επίσημης εφημερίδας της ΠΑΣΠ «Σπουδαστική Πρωτοπορία», Νεολαία ΠΑΣΟΚ, κεντρικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (ΚΕ και γραμματέας Οργανωτικού αργότερα), στη γνωστή ομάδα των «λοχαγών» του ΠΑΣΟΚ, βουλευτής και υφυπουργός επί Σημίτη. Κατηγορήθηκε για το σκάνδαλο SIEMENS και άλλα. Σήμερα ασκεί την ιατρική ως διευθυντής κλινικής με ευεργετική διάταξη για τους πρώην βουλευτές.
Μανίκας Στέφανος (Οδοντιατρική Αθήνας), ΠΑΣΠ και Νεολαία ΠΑΣΟΚ, γραμματέας της για πέντε σχεδόν χρόνια (1979-1984). Μέλος της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια και οργανωτικό στέλεχος, μέλος της ομάδας των «λοχαγών». Διετέλεσε ΓΓ Νέας Γενιάς και πρώτος πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ. Εκλέχθηκε βουλευτής και ανέλαβε κυβερνητικές θέσεις επί Σημίτη. Κατηγορήθηκε για σκάνδαλο με χρηματιστηριακές συναλλαγές και παραιτήθηκε. Σήμερα παραμένει στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ασκεί την οδοντιατρική ως διευθυντής κλινικής με ευεργετική διάταξη για τους πρώην βουλευτές και αρθρογραφεί για πολιτικά θέματα.
Μανωλάκος Μάνος (Φαρμακευτική Αθήνας), ΔΑΠ, κεντρικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ και αντιπρόεδρός της επί Μιχαλολιάκου. Στην περίοδο Αβέρωφ της ΝΔ έλαβε το παρατσούκλι «στρατηγός» διότι οργάνωνε τις δυναμικές δράσεις και τις ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ. Θεωρούνταν βίαιος από τους αντιπάλους, αλλά συμμαχητές του τον κατηγορούσαν ότι έδινε εντολές «ορμάτε παλικάρια» από τα μετόπισθεν. Έφυγε (και επέστρεψε) από τη ΝΔ αρκετές φορές προς «συγγενείς» χώρους (ΔΗΑΝΑ, ΛΑΟΣ κ.λπ.). Ακραίος, φιλοβασιλικός, φιλοχουντικός ενίοτε, στα όρια της Ακροδεξιάς, μάλλον έχει διαλέξει τον εθνικισμό. Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές στήριξε τον συνδυασμό της Χρυσής Αυγής στην Αθήνα.
Μαργαρίτης Θόδωρος (Πάντειο), ηγετικό στέλεχος του Ρήγα, του ΚΚΕ Εσωτ., της ΕΑΡ, του ΣΥΝ, του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα στην Εκτελεστική Επιτροπή της Δημοκρατικής Αριστεράς. Αρθρογραφεί συχνά σε πολλά έντυπα.
Μαυρομάτης Κοσμάς (Φιλοσοφική Αθήνας), ΠΑΣΠ και ΕΦΕΕ, πέρασε και από το ΚΚΕ. Στράφηκε από νωρίς στην έρευνα και την ακαδημαϊκή κοινότητα. Ασχολήθηκε επισταμένως με ανατολικούς πολιτισμούς, εξισλαμίστηκε με το όνομα Muhammad Shamsaddin Megalommatis, έχει γράψει πληθώρα βιβλίων και άρθρων για ασιατικούς πολιτισμούς.
Μεγγρέλης Νίκος (Νομική Αθήνας), στέλεχος του Ρήγα, αργότερα και μέχρι σήμερα στο ΠΑΣΟΚ. Γνωστός δημοσιογράφος. Ο συνονόματος ξάδελφός του (που χάθηκε νωρίς), από την ίδια σχολή, είχε και αντιδικτατορική δράση.
Μεϊμαράκης Βαγγέλης (Νομική Αθήνας και Πάντειο), ΔΑΠ ΝΔΦΚ, συνδικαλιστής στη σχολή του, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ (1984-1987), από το 1989 βουλευτής της ΝΔ. Σήμερα πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Μεταξόπουλος Αιμίλιος (Φλωρεντία Ιταλίας), ΠΣΚ, πέρασε στην ΚΝΕ και ακολούθως στον Ρήγα Φεραίο, στήριξε αργότερα με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη το ΠΑΣΟΚ. Πανεπιστημιακός καθηγητής, συγγραφέας και αρθρογράφος, διετέλεσε δύο φορές αντιπρύτανης και μία φορά πρύτανης του Παντείου. Κατηγορήθηκε για οικονομικά σκάνδαλα στο Πάντειο, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε. Αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας και απεβίωσε πριν από λίγες ημέρες.


Μιχαλολιάκος Βασίλης (Ιατρική Αθήνας), ΔΑΠ ΝΔΦΚ και ΟΝΝΕΔ, ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος και των δύο. Γραμματέας ΔΑΠ ΝΔΦΚ το 1979, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ το 1982. Επί ηγεσίας του ΔΑΠ και ΟΝΝΕΔ αναδιοργανώθηκαν, δυνάμωσαν, πλήθυναν και έγιναν πρώτη δύναμη στα πανεπιστήμια. Διαγράφηκε από τη ΝΔ αργότερα, κατηγορήθηκε ως ακροδεξιός, αλλά επέστρεψε. Δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων το 1986, βουλευτής της ΝΔ πολλές φορές από το 1990, ηγετικό στέλεχος της ΝΔ. Εκλέχθηκε δήμαρχος Πειραιά στις τελευταίες εκλογές.
Μπακουνάκης Νίκος (Νομική Αθήνας), ΠΣΚ. Από νωρίς δημοσιογράφος, αρχικά στον φοιτητικό τύπο (Πανσπουδαστική) και αργότερα σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά. Δημοσιογράφος στον χώρο του πολιτισμού, συγγραφέας και διδάσκων σε πανεπιστήμια (Πάτρα, Πάντειο).
Μπασιάκος Βαγγέλης (Νομική Αθήνας), ΔΑΠ ΝΔΦΚ. Δικηγόρος, βουλευτής της ΝΔ πολλές φορές, με επίσης πολλές υπουργικές θητείες. Κατηγορήθηκε για το Βατοπέδι.
Μπέλλος Τριαντάφυλλος (Νομική Αθήνας), ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και ΟΝΝΕΔ. Πάντα στον χώρο της ΝΔ, έχει διατελέσει για χρόνια βουλευτής και νομάρχης Φθιώτιδας.
Μπιτσαξής Πάνος (Νομική Αθήνας), στέλεχος αρχικά του Ρήγα Φεραίου, ζυμώθηκε με την ΚΝΕ, αλλά κατέληξε στο ΠΑΣΟΚ, του οποίου υπήρξε κεντρικό στέλεχος. Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ανέλαβε διάφορες κρατικές και κυβερνητικές θέσεις, σήμερα είναι γενικός γραμματέας Αθλητισμού.
Νικολακοπούλου Λίνα (Πάντειο), ανένταχτη, γνωστή και επιτυχημένη στιχουργός. Στο πολιτιστικό τμήμα της Παντείου ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία μαζί με τον συμφοιτητή της Σταμάτη Κραουνάκη.
Νικολιτσόπουλος Χρήστος (Νομική ΑΠΘ), ΠΣΚ και ανεξάρτητος, στέλεχος του ΚΚΕ, από το οποίο όμως διαγράφηκε. Κινείται στον ευρύτερο αριστερό σοσιαλιστικό χώρο, έχοντας περάσει από διάφορα σχήματα και κόμματα. Γνωστός εργατολόγος, έχει απασχολήσει την επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια αρνητικά για διάφορες υποθέσεις.
Νότας Βασίλης (Φλωρεντία), πέρασε από Ρήγα Φεραίο και από ΠΑΣΟΚ. Πανεπιστημιακός στο ΑΠΘ.
Νταβανέλλος Αντώνης (Μαθηματικό Αθήνας), στέλεχος της ΑΠΣ (Αγωνιστική Παράταξη Σπουδαστών - άκρα Αριστερά), για πολλά χρόνια στον φοιτητικό χώρο και την ΕΦΕΕ. Πάντα στον χώρο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, είναι σήμερα επικεφαλής της ΔΕΑ που συμμετέχει στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά στις τελευταίες εκλογές στήριξε το ψηφοδέλτιο Αλαβάνου στην Αττική είναι επίσης μέλος της ΕΣΗΕΑ και γραμματέας της.
Οικονομίδης Αλέξης (Ιατρική Αθήνας), ΠΣΚ, στέλεχος της ΚΝΕ, έφυγε σχετικά νωρίς από το ΚΚΕ. Δημοσιογράφος, ξεκινώντας από τον «Ριζοσπάστη», έχει απασχοληθεί στην «Αυγή» και άλλα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα.
Ορφανός Γιώργος (Πολυτεχνική ΑΠΘ), ΔΑΠ ΝΔΦΚ, συνδικαλιστής, στέλεχος της ΝΔ, δημοτικός σύμβουλος και αργότερα βουλευτής και υπουργός.
Παναγιώτου Παναγιώτης (Νομική Αθήνας), ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Αγώνα, Ρήγας, πρωτοστάτησε στη Β΄ Πανελλαδική. Δημοσιογραφεί και αρθρογραφεί για πολλά χρόνια, έγινε γνωστός ως ΠΑΝ ΠΑΝ. Διετέλεσε πρόεδρος της ΕΡΤ επί Σημίτη.
Πανδής Νίκος (Βιολογικό Αθήνας), ΠΣΚ, αποχώρησε σχετικά νωρίς από το ΚΚΕ. Έγινε ποιητής και στίχοι του έχουν μελοποιηθεί.
Παπαγεωργίου Κίμωνας (ΕΜ Πολυτεχνείο), ΠΑΣΠ, ηγέτης της στο ΕΜΠ προς τα τέλη της δεκαετίας του '70. Ελεύθερος επαγγελματίας και επιχειρηματίας, έχει περάσει από πολλές κρατικές θέσεις επί ΠΑΣΟΚ, στο ΔΣ της Αττικό Μετρό σήμερα.
Παπαγεωργίου Νώντας (Φιλοσοφική Αθήνας), ΠΑΣΠ, αργότερα διαγράφηκε αλλά επέστρεψε τη δεκαετία του '80. Καθηγητής στη μέση εκπαίδευση, ίδρυσε και λειτουργεί τον εκδοτικό οίκο Μεταίχμιο.
Παπαδάκης Νίκος (Χημικό ΑΠΘ), ΠΑΣΠ, στο ΚΣ και στο ΔΣ της ΕΦΕΕ, στο ΚΣ της ΠΑΣΠ, διαγράφηκε το 1976. Επανήλθε στο Κίνημα. Δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Χημικών Βορείου Ελλάδος, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ αργότερα.


Παπαδημάτος Νίκος (Ιατρική Αθήνας), ΔΗΚΙΦ (προπομπός της ΔΑΠ σε πολλές σχολές) αρχικά, ιδρυτικό μέλος της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ, στην κεντρική διοίκηση, ανέλαβε για λίγο υπεύθυνος φοιτητικού. Ιατρός, με πορεία στον χώρο της ΝΔ, εκλέχθηκε βουλευτής Αχαΐας το 2007.

Παπαδημούλης Δημήτρης (ΕΜ Πολυτεχνείο), Ρήγας, γραμματέας Σπουδάζουσας Αθήνας, ΚΣ ΕΦΕΕ. Στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτ. και της ΕΑΡ, αργότερα ηγετικό στέλεχος στον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ, ευρωβουλευτής και βουλευτής.

Παπαηλιού Άσπα (Ιατρική ΑΘήνας), ΠΑΣΠ, στέλεχος της ΠΑΣΠ, της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και του ΠΑΣΟΚ στον χώρο της. Διαγράφηκε από το ΠΑΣΟΚ αλλά επέστρεψε, μέλος της ΚΕ του Κινήματος πολλές φορές.

Παπακυρίτσης Κώστας (Ιταλία), ΠΑΣΠ, οργανωτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μέλος της ΚΕ αργότερα, μέλος της Αριστερής Πρωτοβουλίας. Έχει διατελέσει Δήμαρχος Παλαμά και Νομάρχης Καρδίτσας.

Παπακωνσταντίνου Πέτρος (Φυσικό Αθήνας), ΠΣΚ, στην ΕΦΕΕ, έφτασε μέχρι την ηγεσία της ΚΝΕ. Έφυγε αργότερα προς το ΝΑΡ. Δημοσιογράφος από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 σε εφημερίδες, ραδιόφωνο και τηλεόραση, συγγραφέας και αρθρογράφος.

Παπαληγούρας Αναστάσης (Νομική Αθήνας), ΔΑΠ και επικεφαλής της ΟΝΝΕΔ στο ξεκίνημά της για δύο χρόνια. Γιος του γνωστού πολιτικού της ΕΡΕ Παναγή Παπαληγούρα. Εξελέγη βουλευτής Κορινθίας της ΝΔ, διαγράφηκε αλλά επέστρεψε, επανεξελέγη βουλευτής πολλές φορές (Κορινθία) και διετέλεσε υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή.

Παπάνθιμος Άρης (Μόσχα), στέλεχος της ΚΝΕ στο εξωτερικό, έγινε δημοσιογράφος στον «Ριζοσπάστη» για πολλά χρόνια, συγγραφέας του βιβλίου «Αυριανισμός: το σύγχρονο πρόσωπο του φασισμού», πέθανε το 1999.

Παπασαραντόπουλος Πέτρος (Πολυτεχνική ΑΠΘ), ΔΗΣΥΚ/ΔΑ, ηγετικό στέλεχος του Ρήγα, συντακτική επιτροπή του Θούριου, ΚΣ ΕΦΕΕ. Αργότερα δημοσιογράφος και αρθρογράφος σε πολλά έντυπα, επιμελητής των εκδόσεων Παρατηρητής στη Θεσσαλονίκη και υπεύθυνος του ομώνυμου ραδιοσταθμού.

Παπουτσής Χρήστος (Οικονομικό Αθήνας), ΠΑΣΠ, ηγετικό στέλεχος της ΠΑΣΠ της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και του ΠΑΣΟΚ. Πρόεδρος της ΕΦΕΕ (1977-1978). Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Έλληνας Επίτροπος στην Κομισιόν, βουλευτής του κινήματος πολλές φορές, υποψήφιος Δήμαρχος Αθήνας, πολλές υπουργικές θητείες. Σήμερα είναι υπουργός Δημόσιας Τάξης - ο πρώτος επικεφαλής του φοιτητικού κινήματος που αναλαμβάνει τέτοιο ρόλο.

Πασβαντίδης Χάρης (Οικονομικό Αθήνας), ΠΑΣΠ, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Δημοσιογράφος. Νομαρχιακός σύμβουλος και Αντινομάρχης Αθήνας, διεκδίκησε πρόσφατα ως «αντάρτης» τον Δήμο Ηλιούπολης.

Πιταρόπουλος Γιώργος (Οικονομικό Νομικής), στέλεχος του Ρήγα Φεραίου, ήταν ο ηγέτης της Β΄ Πανελλαδικής κατά τη διάσπαση του ΡΦ το 1978. Ασχολείται με τις εκδόσεις στον οίκο Μέδουσα-Σέλλας.

Πιτσιόρλας Στέργιος (Νομική ΑΠΘ), οργανωτικό στέλεχος του Ρήγα στη Θεσσαλονίκη. Ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτ., της ΕΑΡ, του ΣΥΝ, έφτασε μέχρι σχεδόν Νο. 2 του κόμματος.

Πρωτόπαπας Χρήστος (ΑΣΟΕΕ), ΠΑΣΠ, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (πολλά χρόνια στην ΚΕ), ιδιαίτερα συνδικαλιστικό, πρόεδρος της ΟΤΟΕ, μετέπειτα της ΓΣΕΕ. Εκλέγεται πολλάκις βουλευτής, διατελεί υπουργός επί Σημίτη. Σήμερα βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.

Ρέππας Δημήτρης (Οδοντιατρική Αθήνας), ΠΑΣΠ, ιδρυτικό μέλος και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, στα κεντρικά όργανα από την αρχή του Κινήματος μέχρι σήμερα. Έχει διατελέσει πολλάκις βουλευτής και υπουργός, σήμερα είναι υπουργός Υποδομών και Δικτύων.

Ρινάλντι Ρούντι (Ιταλία και Φαρμακευτική Αθήνας), στέλεχος της ΠΠΣΠ. Μετά τη διάλυση του ΚΚΕ (μ-λ) πέρασε στις Συσπειρώσεις. Ηγετικό στέλεχος της Άκρας Αριστεράς επί χρόνια. Τελευταία επικεφαλής της ΚΟΕ, συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ.

Ρουτζούνης Νίκος (Βιολογικό Αθήνας), στέλεχος της ΠΣΚ, της ΚΝΕ (Γραμματέας Σπουδάζουσας) και του ΚΚΕ. Επικεφαλής της εταιρείας δημοσκοπήσεων ΚΑΠΑ RESEARCH.

Σιάκαρης Κώστας (Φιλοσοφική Ιωαννίνων) ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (διάφορα κομματικά όργανα) και της ΠΑΣΠ στα Ιωάννινα. Με θητεία στον Δήμο Ιωαννίνων, ακολούθησε Πανεπιστημιακή Καριέρα.

Σιαφάκας Βαγγέλης (Φλωρεντία). Στέλεχος του Ρήγα και του ΚΚΕ Εσωτ. Δημοσιογράφος.

Σιώψης Μιχάλης (Πάντειο), στέλεχος της Μακί στη Θεσσαλονίκη, της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ στην Αθήνα. Γενικός Γραμματέας Νέας Γενιάς επί Μητσοτάκη, Πρόεδρος ΟΠΕΠ επί Κώστα Καραμανλή.

Σκανδαλίδης Κώστας (ΕΜ Πολυτεχνείο), Στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, μέλος ΚΕ και ΕΓ, λογογράφος του Ανδρέα Παπανδρέου, βουλευτής, γραμματέας του ΠΑΣΟΚ αργότερα, υπουργός πολλές φορές.

Σκοτινιώτης Πάνος (Νομική Αθήνας), με πολύχρονη παρουσία στην τοπική αυτοδιοίκηση του Βόλου και της Μαγνησίας σε ποικίλες θέσεις. Νομάρχης, Δήμαρχος Βόλου (επανεκλέχτηκε), έχει διατελέσει και βουλευτής του ΣΥΝ, κινείται στον χώρο μεταξύ ΣΥΝ και ΠΑΣΟΚ.

Σκυλακάκης Θόδωρος (Οικονομικό Αθήνας), ΔΑΠ ΝΔΦΚ, πέρασε μετά στη ΝΔ, λογογράφος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Αποχωρεί από τη ΝΔ και προσχωρεί στους Ταύρους του Στέφανου Μάνου. Ακολούθως επιστρέφει στη ΝΔ και ακολουθεί ως στέλεχος την Ντόρα Μπακογιάννη σε θέσεις ευθύνης (Δήμος Αθηναίων, υπουργείο Εξωτερικών). Ευρωβουλευτής της ΝΔ το 2009, διαγράφηκε φέτος και προσχωρεί στη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη.

Σμυρλής Χρήστος (Οδοντιατρική Αθήανς), σημαντικό στέλεχος της ΠΑΣΠ και του ΠΑΣΟΚ, διετέλσε βουλευτής.

Σταθάτος Πέτρος (Ιταλία) ΠΣΚ, ΚΝΕ και ΚΚΕ. Υπεύθυνος των εκδόσεων Σύγχρονη Εποχή. Εκδότης βιβλίων.

Σταμάτης Δημήτρης (Νομική ΑΠΘ), ΔΑΠ ΝΔΦΚ, αργότερα στέλεχος της ΝΔ. Ηγετικό στέλεχος της Πολιτικής Άνοιξης. Επέστρεψε αργότερα στη ΝΔ. Σήμερα είναι στην ηγετική ομάδα της ΝΔ.

Σταυρόπουλος Στάθης (Πάντειο), ΠΣΚ, μέλος της ΚΝΕ και αργότερα του ΚΚΕ. Το 1991 προτίμησε τον Συνασπισμό, σήμερα ανένταχτος αριστερός. Είναι ο γνωστός σκιτσογράφος ΣΤΑΘΗΣ.

Ταλιαδούρος Σπύρος (Νομική Αθήνας), ΔΑΠ ΝΔΦΚ μεταπολιτευτικά, δεν ασχολήθηκε πολύ με τα φοιτητικά αλλά με την ΟΝΝΕΔ κυρίως. Γιος βουλευτή και υπουργού της ΝΔ. Και ο ίδιος βουλευτής Καρδίτσας της ΝΔ για πολλά χρόνια, (σχεδόν μόνιμος) υφυπουργός Παιδείας της ΝΔ επί Κώστα Καραμανλή.

Τατούλης Πέτρος (Ιατρική Αθήνας), στέλεχος της ΑΑΣΠΕ (φοιτητική παράταξη του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος) τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση της γενιάς του λόγω πορείας. Εντάχθηκε στη ΝΔ επί Μητσοτάκη, εκλέχθηκε βουλευτής Αρκαδίας της ΝΔ το 1990. Έκτοτε εκλέχθηκε πολλές φορές, έφυγε αλλά επέστρεψε, διετέλεσε υπουργός της ΝΔ επί Καραμανλή αλλά αποπέμφθηκε από αυτήν. Εκλέχθηκε στις τελευταίες εκλογές περιφερειάρχης Πελοποννήσου με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ!

Ταυρής Φίλιππος (Βιομηχανική Πειραιά), ΔΑΠ ΝΔΦΚ και ΟΝΝΕΔ, αποχώρησε από αυτήν το 1977. Επέστρεψε στη ΝΔ αργότερα και αναδείχθηκε ηγετικό συνδικαλιστικό στέλεχος της ΔΑΚΕ. Σήμερα είναι στα ανώτατα όργανα της ΝΔ.

Τεμπονέρας Νίκος (Μαθηματικό Πάτρας), ΠΣΚ, ΚΝΕ και μετά ΚΚΕ. Το 1985 προσχώρησε στο Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο. Καθηγητής Μαθηματικών στη Μέση Εκπαίδευση και συνδικαλιστής. Δολοφονήθηκε στην Πάτρα κατά τη διάρκεια επεισοδίων στις μαθητικές καταλήψεις του 1991, από ομάδα στελεχών της ΟΝΝΕΔ.

Τζάθας Γιώργος (ΦΜΣ Πάτρας), ΠΑΣΠ, ΕΦΕΕ, γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για λίγο. Διεγράφη. Επιχειρηματίας.

Τζούστας Γιάννης (Χημικό Αθήνας), ΠΣΚ. Δημοσιογράφος στον «Οδηγητή» και τον «Ριζοσπάστη» αρχικά. Αποχωρώντας από το ΚΚΕ προς τον ΣΥΝ συνέχισε την καριέρα του, πάντα στο αθλητικό ρεπορτάζ, σε άλλα γνωστά έντυπα.

Τόλιος Άρης (Βιολογικό Αθήνας), ΠΣΚ, στέλεχος της ΚΝΕ. Δημοσιογράφος στον «Οδηγητή» για πολλά χρόνια. Όταν αποχώρησε από το ΚΚΕ έγινε γνωστός δημοσιογράφος ευρύτερα, με καριέρα σε πολλές εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Τριανταφυλλίδης Μιχάλης (Νομική ΑΠΘ), Στέλεχος του Ρήγα, πολύχρονη παρουσία στην ΕΦΕΕ. Αργότερα στο ΚΚΕ Εσωτ., στην ΕΑΡ και στον Συνασπισμό. Δημοσιογράφος και νομικός, έχει εκλεγεί πολλές φορές στον Δήμο Θεσσαλονίκης.

Τρίμης Δημήτρης, στέλεχος του Ρήγα Φεραίου, προσχώρησε στη Β΄ Πανελλαδική. Δημοσιογράφος, γνωστός ως ένας από την τριάδα του Ιού της Κυριακής στην «Ελευθεροτυπία».

Τσακνής Διονύσης (ΦΜΣ), στέλεχος της ΠΣΚ, εκτός ΚΚΕ αλλά πάντα πέριξ της κομμουνιστικής αριστεράς. Είναι ο γνωστός συνθέτης και τραγουδιστής που εξέφρασε πολλούς από τη γενιά του Πολυτεχνείου με τα τραγούδια του.

Τσαμουργκέλης Γιάννης (Νομική Αθήνας), ΠΑΣΠ, Νεολαία ΠΑΣΟΚ και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια. ΚΣ ΕΦΕΕ. Είναι ένας από όσους έχουν παραδεχθεί ότι έκρυβε τη σημαία του Πολυτεχνείου για χρόνια για λογαριασμό της ΠΑΣΠ. Ως εκπρόσωπος της ΕΦΕΕ συναίνεσε στην επέμβαση των ΜΑΤ στην κατάληψη του Χημείου από αναρχικούς το 1985. Τραπεζικό μεγαλοστέλεχος αργότερα (Εθνική Χρηματιστηριακή, Γενική Τράπεζα κ.λπ.). Διδάσκει ναυτιλιακά στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Τσιγγούνης Δημήτρης (Νομική Αθήνας και ΑΣΟΕΕ), ΔΑΠ ΝΔΦΚ, ηγετικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ και επικεφαλής της. Έφυγε προς ΔΗΑΝΑ το 1986 αλλά επέστρεψε. Ιδιαίτερα αγαπητός στους γαλάζιους ως ιστορικός πρόεδρος της Νεολαίας. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεωνιδίου Αρκαδίας για περίπου 20 χρόνια (μέχρι σήμερα).

Τσιλιγκαρίδης Πάνος (Πολυτεχνική ΑΠΘ), στέλεχος της ΠΑΣΠ το 1975-76, τοπικό και κεντρικό. Διαγράφηκε το 1976 αλλά επέστρεψε στο ΠΑΣΟΚ. Ανέλαβε τη δεκαετία του '90 γενικός γραμματέας Νέας Γενιάς.

Τσίμας Παύλος (Νομική Αθήνας), ΠΣΚ, μέλος της ΚΝΕ και δημοσιογράφος πολιτικού ρεπορτάζ στον «Ριζοσπάστη» επί χρόνια, διευθυντής στον σταθμό 902. Επέλεξε τον ΣΥΝ το 1991 και ξεκίνησε την καριέρα στα μη κομματικά ΜΜΕ. Πολύ γνωστός δημοσιογράφος με έντυπη, ραδιοφωνική και τηλεοπτική παρουσία.

Τσιριγώτης Θανάσης (Φιλοσοφική Ιωαννίνων) γνωστός συνδικαλιστής σε οργανώσεις της άκρας αριστεράς
(ΣΑΚ/ΣΑΣΜ/ΠΕΑΣ). Συνδικαλιστής εκπαιδευτικός, διετέλεσε υπεύθυνος του περιοδικού «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης». Παραμένει στον χώρο της αντισυστημικής αριστεράς, κατεβάζοντας ακροαριστερά ψηφοδέλτια κατά περιόδους στις αυτοδιοικητικές εκλογές (Αθήνα, Πετρούπολη κ.λπ.).

Τσίρου Γιούλη (ΕΜ Πολυτεχνείο), ΠΣΚ, μέλος της ΚΝΕ, από παιδί στη Γερμανία! Γνωστό στέλεχος της ΚΝΕ μεταπολιτευτικά, τραγουδούσε σε κομματικές και μη εκδηλώσεις. Στο Φεστιβαλ της ΚΝΕ την ανακάλυψε ο συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος και έκτοτε ακολούθησε καριέρα στο τραγούδι.

Τσιχλιάς Σωκράτης (Πολιτικό Αθήνας), μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, αποχώρησε αργότερα από το κόμμα. Δημοσιογράφος και διευθυντικό στέλεχος σε έντυπα (εφημερίδες και περιοδικά).

Φασουλόπουλος Γιώργος (ΦΜΣ Αθήνας), στέλεχος του Ρήγα, έγινε καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο.

Φράγκος Αντώνης (Βιολογικό), ΠΣΚ, ΚΚΕ και αργότερα ΣΥΝ. Δημοσιογράφος και ροκάς, ραδιοφωνικός παραγωγός.

Χατζημιχάλης Φώτης (Οικονομικό Αθήνας), ΠΑΣΠ, στο ΚΣ της ΕΦΕΕ, γραμματέας της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ, στέλεχος του κινήματος (ΚΕ και ΕΓ). Αργότερα βουλευτής και υπουργός επί Σημίτη. Στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου ανέλαβε γενικός γραμματέας Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Χατζηνικολάου Νίκος (Πάντειο), ΔΑΠ ΝΔΦΚ. Γιος βουλευτή και υπουργού της ΝΔ. Συνδικαλιστής της ΔΑΠ στο Πάντειο, κεντρική διοίκηση της ΟΝΝΕΔ και μέλος του ΕΓ (υπεύθυνος Μαθητικού). Δημοσιογράφος, ξεκίνησε από εφημερίδες αλλά έγινε γνωστός από την τηλεόραση. Σήμερα παρουσιαστής ειδήσεων, διευθυντής ραδιοσταθμού και εκδότης εφημερίδας. Ίσως ο γνωστότερος δημοσιογράφος της χώρας.

Χρυσόγελος Νίκος (Χημικό Αθήνας), Συσπειρώσεις, πρωταγωνιστής των καταλήψεων της εποχής του, πέρασε από την άκρα αριστερά στην οικολογία. Ιδρυτικό μέλος του κόμματος των Οικολόγων Πράσινων, έγινε ευρύτερα γνωστός το 2009, ως επικεφαλής εκπρόσωπός τους στις ευρωεκλογές του 2009.

Χρυσολωρά Ειρήνη (Νομική Αθήνας), στέλεχος του Ρήγα Φεραίου. Εγκατέλειψε την πολιτική για τη δημοσιογραφία. Γνωστή συντάκτρια του οικονομικού ρεπορτάζ.

Χρυσοστομίδης Ανταίος (Ρώμη), ηγετικό στέλεχος του Ρήγα Φεραίου αμά την επιστροφή του στην Ελλάδα. Από δημοσιογραφική οικογένεια, ακολούθησε τον ίδιο δρόμο, αρχικά σε περιοδικά. Διευθυντής αργότερα περιοδικών μαζικής κυκλοφορίας, όπως το «Playboy». Για πολλά χρόνια διευθυντής του τμήματος Ξένης Λογοτεχνίας στις Εκδόσεις Καστανιώτη. Συνέχισε να γράφει μέχρι σήμερα στην «Αυγή». Κινείται στον ευρύτερο αριστερό χώρο. Σήμερα είναι στην Πολιτική Επιτροπή της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Ψαλίδας Γρηγόρης (Φιλοσοφική Αθήνας), ΠΣΚ, στέλεχος της ΚΝΕ και αργότερα του ΚΚΕ. Μετά τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο εξωτερικό αποχώρησε από το κόμμα. Έγινε καθηγητής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.


***


Νέες προκλήσεις
Είναι βέβαιο ότι ιδιαίτερα σε όσους βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, έζησαν στην παρανομία κ.λπ. οφείλουμε όλοι ένα μεγάλο ευχαριστώ. Ωστόσο, με την άνεση που δίνει η ιστορική απόσταση, έχει ξεκινήσει ήδη μια κριτική αποτίμηση του ευρύτερου πολιτικού ρόλου που έπαιξε η γενιά του Πολυτεχνείου στις ακολουθούμενες πολιτικές στην Ελλάδα από το 1974 εώς σήμερα. Ιδιαίτερα η νεολαία σήμερα, που θεωρεί αυτονόητη τη δημοκρατική ομαλότητα, έχει άλλα ζητούμενα. Πολλοί κατηγορούν ήδη συλλήβδην τη γενιά του Πολυτεχνείου ότι με την πολιτική, κοινωνική και οικονομική της παρουσία, αλλά κυρίως με τη δύναμη των (κρατικιστικών εν πολλοίς) ιδεών, έριξε τη χώρα στα βράχια. Οι κατηγορίες προέρχονται από μια γενιά που αποτελεί, κατά κανόνα, τα βιολογικά παιδιά της γενιάς του Πολυτεχνείου, όμως και από κόσμο της ίδιας ηλικίας ή και λίγο μεγαλύτερο. Ούτως ή άλλως η κοινωνία και η χώρα, ιδίως οι νεώτεροι, βρίσκονται τώρα μπροστά σε μια τελείως διαφορετική πρόκληση, που αλλάζει πολλές από τις σταθερές που ξέραμε. Όλοι, νεώτεροι και μεγαλύτεροι, αθώοι ή ένοχοι για τη μέχρι σήμερα πορεία, θα κριθούμε αύριο από όσα καταφέρουμε σήμερα, μπροστά στην κρίση. Όπως ήδη συζητείται, δημιουργείται
«η γενιά του Μνημονίου».

***



Οι πρωταίτιοι της Θεσσαλονίκης

Επειδή κατάληψη δεν έγινε μόνο στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης. Όμως ελλείψει αντικειμενικών και εκτενών ιστορικών πηγών για τα γεγονότα και τιμής ένεκεν για τους αγώνες τους, αναφέρουμε μόνο όσους η αστυνομία της χούντας κράτησε (μισούς στο Γεντί Κουλέ και μισούς στο Μεταγωγών) για περίπου ένα μήνα ως πρωταίτιους: Ρία Καλφακάκου, Δήμητρα Λιοδάκη, Μαρία Μαυραγάνη, Κλεοπάτρα Παπαγεωργίου (βασική εκφωνήτρια του ραδιοφωνικού σταθμού που στήθηκε), Ντόρις Σακλαμπάνη, Χρήστος Αγγελόπουλος, Πανταζής Αδρίμης, Θανάσης Ακριβόπουλος, Κώστας Αναγνωστόπουλος, Γιώργος Αποστολάκης, Μανώλης Βαρδουλάκης, Θωμάς Βασιλειάδης, Κώστας Γεωργιάδης, Τάσος Γκιρκούδης, Μίμης Γρηγόρης, Νίκος Δόικος, Πάνος Ερμείδης, Χρυσάφης Ιορδάνογλου, Βασίλης Καλεσόπουλος, Μανώλης Καλομενόπουλος, Χρήστος Κοντοκώστας, Κώστας Κούρκουλος, Λαζαρίδης (κατασκευαστής και χειριστής του πομπού), Δημήτρης Λέντζας, Γεράσιμος Λιόντος, Λευτέρης Μαλαξιανάκης, Χρήστος Μαμαρίκας, Γιάννης Μαρκόπουλος, Πέτρος Οικονόμου, Πέτρος Περράκης, Λάκης Προγκίδης, Γιώργος Σμυρνής, Ηλίας Τσουλογιάννης, Δημήτρης Καΐσης (δημοσιογράφος) και Κλέαρχος Τσαουσίδης (δημοσιογράφος).

***

Ιδιαίτερες περιπτώσεις

Στον χώρο της αντιδικτατορικής δράσης των νέων και των φοιτητών η Ελληνοευρωπαϊκή Κίνηση Νέων (ΕΚΙΝ) αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο. Χωρίς να είναι πολιτική - κομματική οργάνωση, αλλά κοινωνική - πολιτιστική, αποτέλεσε τον προπομπό της φοιτητικής αντιδικτατορικής δράσης και το θερμοκήπιο επώασης των ζυμώσεων στο φοιτητικό κίνημα. Πολλοί νέοι της εποχής επιμένουν ότι χωρίς την ΕΚΙΝ πιθανόν να αργούσε ακόμη περισσότερο να εκδηλωθεί το φοιτητικό κίνημα, καθώς οι πολιτικές οργανώσεις είχαν παραλύσει από το κυνηγητό της Ασφάλειας και οι σχολές είχαν γίνει νεκροταφείο σκέψης και διαλόγου. Αρχικοί εμπνευστές του εγχειρήματος ήταν οι Γιώργος Βερνίκος, Παναγιώτης Κανελλάκης, Νίκος Ρηγινός, Δημήτρης Μαραγκόπουλος και Νίκος Βασιλάτος. Στο εξωτερικό η Κατερίνα Καλογεροπούλου, η Μαρία Μπέκετ. Για μικρό διάστημα ο Συνέφης Δρακόπουλος. Στην πορεία η ιδέα έγινε νόμιμη οργάνωση και διευρύνθηκε με νόμιμα μέλη: Ξενοφών Γιαταγάνας, Σοφία Αναστασιάδου, Νίκος Αλιβιζάτος, Γιώργος Παπαπέτρος, Μάκης Παρασκευόπουλος, Τέλης Σαμαντάς, Κλαίρη Μιτσοτάκη, Αντώνης Φραντζεσκάκης, Χρήστος Λάζος, Νίκος Γουλανδρής, Ελένη Πλαπούτα, Νικήτας Λιοναράκης, Νίκος Μεγγρέλης, Τίτος Μυλωνόπουλος, Μυρσίνη Ζορμπά, Νάσος Λέζας, Ολγα και Χριστίνα Τρέμη, Γιώτα Δάνου, Κώστας Αρζόγλου, Ανδρέας Γιαννακόπουλος, Γιάννης Διαμαντίδης, Χάρης Καλπούζος, Αλέξης Καπόπουλος, Γιώργος Κοτανίδης, Δημήτρης Κούρκουλας, Αλέξανδρος Ξύδης, Κάλια Στασινοπούλου, Γιώργος Σαμπάνης, Δημήτρης Σαπρανίδης, Ίγκε Δάνου και Μάκης Τρανταλίδης. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Παναγιώτης Κανελλάκης και πρώτος γενικός γραμματέας ο Γιώργος Βερνίκος, που εξαιτίας ακριβώς της δράσης τους κυνηγήθηκαν και φυλακίστηκαν, όταν η χούντα αναγνώρισε στην ΕΚΙΝ έναν επικίνδυνο δυνητικά αντίπαλο.
Πέρα από την ΕΚΙΝ που είχε χαρακτήρα, σημαντικός ήταν και ο ρόλος άλλων φοιτητικών συλλόγων και κυρίως των συλλόγων καταγωγής. Τέτοιοι ήταν, μεταξύ άλλων, η Φοιτητική Ένωση Κρητών, ο Σύλλογος Αιτωλοακαρνάνων Φοιτητών, ο Σύλλογος Στερεοελλαδιτών Φοιτητών, ο Σύλλογος Υδραίων Φοιτητών, ο Σύλλογος Μεσσήνιων Φοιτητών και άλλοι. Αυτοί έδιναν τη δυνατότητα, χωρίς να κινούν την υποψία της χούντας, σε πολλούς νέους και φοιτητές να βρίσκονται με συναδέλφους τους, να συζητούν και να οργανώνονται.

***


Ποιους ξεχάσαμε ή δεν συμπεριλάβαμε:

Στην καταγραφή που κάναμε δεν συμπεριλάβαμε αρκετούς γνωστούς αντιστασιακούς με σχέσεις στο φοιτητικό κίνημα όπως ο Περικλής Κοροβέσης ή ο Ανδρέας Λεντάκης, φοιτητές της προδικτατορικής περιόδου με αντιστασιακές περγαμηνές όπως ο Νίκος Κιάος και ο Παναγιώτης Κανελλάκης, στελέχη από το φοιτητικό και νεολαιίστικο χώρο με πολιτική καριέρα όπως ο Άγγελος Μοσχονάς και ο Γιάννης Παρασκευάς. Παρότι πολλοί είχαν έντονη παρουσία, δεν ανήκουν στη γενιά του Πολυτεχνείου, με το σκεπτικό ότι ηλικιακά δεν εντάσσονται σε αυτήν αλλά ούτε επηρεάστηκαν από τις φοιτητικές διεργασίες της μεταπολίτευσης.

***


ΤΕΛΟΣ

[talaipwros]

Σεντονι του Μηνα

[Xanthippos]

ωραιο topic

εγω εβγαλα 3 συμπερασματα

1) ολη η σαρα και η μαρα της σημερινης πολιτικης σκηνης στεκει αγερωχη απο τοτε .
2) ολα τα ΜΜΕ ειναι αριστεροκρατουμενα
3)we are fucked up...

[Gracchus Babeuf]

Μανωλάκος Μάνος (Φαρμακευτική Αθήνας), ΔΑΠ, κεντρικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ και αντιπρόεδρός της επί Μιχαλολιάκου. Στην περίοδο Αβέρωφ της ΝΔ έλαβε το παρατσούκλι «στρατηγός» διότι οργάνωνε τις δυναμικές δράσεις και τις ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ. Θεωρούνταν βίαιος από τους αντιπάλους, αλλά συμμαχητές του τον κατηγορούσαν ότι έδινε εντολές «ορμάτε παλικάρια» από τα μετόπισθεν.

[Έκτορας]

Βαστάτε με ρε, θα τον δείρω

[Έκτορας]

Λιγνός Γιώργος Ρήγας, μέλος του ΚΣ της ΕΚΟΝ ΡΦ. Ασχολήθηκε με τον εφοπλισμό. Σήμερα σύμβουλος επιχειρήσεων και ΜΚΟ,

[Xanthippos]

Μανωλάκος Μάνος (Φαρμακευτική Αθήνας), ΔΑΠ, κεντρικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ και αντιπρόεδρός της επί Μιχαλολιάκου. Στην περίοδο Αβέρωφ της ΝΔ έλαβε το παρατσούκλι «στρατηγός» διότι οργάνωνε τις δυναμικές δράσεις και τις ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ. Θεωρούνταν βίαιος από τους αντιπάλους, αλλά συμμαχητές του τον κατηγορούσαν ότι έδινε εντολές «ορμάτε παλικάρια» από τα μετόπισθεν.

Ε οι στρατηγοι πισω καθονται να δινουν εντολες ρε

[Alan Smithee]

νωρίς δεν αρχίσανε φέτο τα επετειακά;