ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Πεζογραφία, ποίηση, γλώσσα και γραπτός λόγος, βιβλία.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 9 επισκέπτες

 

ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Μαυροβασίλης » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 8:48 am

ΒΥΡΩΝ Γ. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ

ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ


Απάντηση στους σύγχρονους «βυρσοδέψες» των Αθηνών:
«Τι στ’ αλήθεια συμβαίνει; Τις πταίει;»
(Ανάλυση χωρίς φόβο και πάθος. Προπαντός χωρίς φόβο!)

ΑΘΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2012
Αυτοέκδοση, Σεπτέμβριος 2012

Δεν πωλείται
Χαρίζεται Honoris causa


ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
Όταν μαθαίναμε γράμματα (αυτά που μετά μανίας απηγόρευσαν και κατήργησαν, κατ’ εφαρμογήν του σχεδίου τους περί αφελληνισμού, οι εξακολουθητικοί «μεταρρυθμιστές» της δύσμοιρης παιδείας μας) διδαχθήκαμε στη Γ΄ Γυμνασίου τον περίφημο «Υπέρ Αδυνάτου» λόγο του Αθηναίου ρήτορα και λογογράφου Λυσία. Θυμάμαι πώς άρχιζε: «Ου πολλού δέω χάριν έχειν, ω βουλή, τω κατηγόρω, ότι μοι παρεσκεύασε τον αγώνα τουτονί…» («Δεν απέχω πολύ από του να χρωστώ χάρη στον κατήγορό μου γιατί μου προπαρεσκεύασε αυτόν εδώ τον (πολιτικό-δικαστικό) αγώνα…»).
Έτσι κι εγώ σήμερα, μπορώ να επαναλάβω τα λόγια του Λυσία, εκφράζοντας την «ευγνωμοσύνη» μου προς τους θρασύδειλους υποκριτές και άνανδρους διώκτες μου, που με χτυπούν γιατί δήθεν «διόρισα», ως μετακλητή, δηλαδή ως προσωρινή και όχι μόνιμη, τη θυγατέρα μου Μαργαρίτα στη Βουλή! Θυμίζω πως την είχα προσλάβει ως μετακλητή συνεργάτιδά μου και όταν ήμουν Υπουργός Δημοσίας Τάξεως και Αντιπρόεδρος της Βουλής. Γιατί τόσος πόλεμος τώρα; Έκανα κάτι κρυφά; Ή παράνομα; Μήπως γιατί κάποιοι δεν χώνεψαν ακόμη το γεγονός ότι εξελέγην Πρόεδρος της Βουλής με 179 ψήφους, όταν το κόμμα μου είχε μόνον 108 ψήφους στη Βουλή; Γι΄αυτό και μας πληροφορούν ότι υπήρξα Πρόεδρος μιας ημέρας ή ολίγων ωρών; Η ιστορία όμως έγραψε πως Πρόεδρος της ΙΔ΄ Περιόδου της Βουλής των Ελλήνων υπήρξε ο Βύρων Γ. Πολύδωρας. Είτε το θέλουν είτε όχι. Εδώ ένας βουλευτής του κόμματός μου, που αρέσκεται να φωτογραφίζεται σε ρωμαϊκές πόζες με πετσέτες στο λουτρό του, απείχε τότε επιδεικτικά της ψηφοφορίας. Προφανώς και ευτυχώς (που δεν έχω τέτοιους φίλους) με απεδοκίμασε. Αλλά εμείς δεν είμαστε ανιχνευτές φθόνου. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες της πολιτικής. Μέσα από αυτές πορευθήκαμε κοντά σαράντα χρόνια τώρα. Και νικήσαμε. Χωρίς να ζηλέψουμε καμμία εύνοια και χωρίς να προσχωρήσουμε ούτε στιγμή στις μεθόδους των «συντροφικών μαχαιρωμάτων». Ποτέ. [...]



Κι επειδή θεωρώ μάλλον απίθανο να λάβετε αντίγραφο honoris causa, παραθέτω από το καλό ιστολόγιο 'ολυμπία' τα όσα καταγγέλλει ο Βύρων:

Οι νέοι κήνσορες
Η τηλεοπτική «δημοκρατία» και τα «μπλογκομάγαζά» της δείχνουν τα δόντια τους, τα φαιά, λειψά και κούφια. Σαν «γκολουμνικοί» τύποι σε ταινίες θρίλερ. Με επικοινωνιακά τεχνάσματα, χονδροειδή και άξεστα, επιχειρούν να επιβάλουν τη δική τους δικαιοσύνη και, το χειρότερο, τη δική τους ηθική. Τον νόμο του Λυντς και της Κου-Κλουξ-Κλαν. Ντελάληδες πρωτόγονοι. Ούτε καν προπαγανδιστές. Χυδαίοι υβριστές. Αυτοί και τέτοιοι είναι. Τηλεοπτικό λυντσάρισμα και καννιβαλισμός. Αυτή είναι η πολιτική και κοινωνική πρόοδος του 21ου αιώνα! Οι ποικιλώνυμες συμμορίες, σε τυπική ή άτυπη οργανωτική σύνταξη, επιχειρούν τον έλεγχο της πολιτικής και της οικονομίας. Οι μέγιστοι διακινητές των πάντων αναλαμβάνουν σαν ομάδες ενόπλων να «εκτελούν συμβόλαια». Οι πολιτικοί, όχι φυσικά όλοι, αλλά οι συγκροτούντες τις ηγεσίες και οι προβεβλημένοι ή διαθέτοντες ισχυρούς προστάτες, από τις αβεβαιότητες και ανασφάλειές τους παρά ταύτα κινούμενοι, συμμαχούν μαζί τους και δέχονται ή μισθώνουν τις αθέμιτες υπηρεσίες τους, προκειμένου να εξοντώσουν τους υπαρκτούς ή φανταστικούς αντιπάλους τους. Με κούφιες καταγγελίες, με χειρισμό της μισής αλήθειας και της ασάφειας, με τεχνάσματα υποβολής, με τους ήχους των πολεμικών ταμπούρλων, με επίκληση της δήθεν συμμαχίας τους με τον πάσχοντα λαό και τον δυστυχούντα άνεργο ή συνταξιούχου υπέρ του οποίου κόπτονται ότι ενεργούν και με την επισήμανση του γεγονότος ότι ο πολιτικός «προϊστάμενος» του καταγγελλομένου, ο αγωνιζόμενος για τη σωτηρία του έθνους και του λαού, έχει σφόδρα ενοχληθεί από το «έγκλημα» που έχει διαπραχθεί, και χωρίς να αφήνουν χρόνο στον ακροατή ή τηλεθεατή να σκεφθεί και να προλάβει να κρίνει, οι τηλε-εισαγγελείς χτυπούν. Ο «αποδιοπομπαίος τράγος» βρίσκεται ήδη ιπτάμενος στο χάσμα του γκρεμού! Αυτή είναι η μέθοδος «εκτελέσεως».

Η διαπλοκή μεταλλάσσεται
Μεσοπρόθεσμα οι διώκτες είναι ευτυχισμένοι. Εν τω μεταξύ όμως, γιγάντιες βδέλλες, εγχώριες και διεθνείς, αφαιμάσσουν το αίμα των φτωχών βιοπαλαιστών-δημιουργών. Αφαίμαξη δισεκατομμυρίων ευρώ, με άμεση συνέπεια τον υπερπλουτισμό των απλήστων της ελίτ από τη μια και τη μαζοποίηση των κοινωνιών και τη δουλοποίηση των λαών από την άλλη. Στην πορεία, οι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες που κάνουν αυτή την ειδεχθή χρήση των μέσων που ελέγχουν ή που μισθώνουν για «εκτέλεση συμβολαίων», – το φαινόμενο είχε αποκληθεί, προ εικοσαετίας, ευγενικά, ανώνυμα και ανώδυνα, διαπλοκή, αργότερα απεδόθη πιο λαϊκά με τον όρο «νταβατζήδες», πέντε τον αριθμό μάλιστα – διαπιστώνουν πάντοτε με έκπληξή τους (!) ότι οι «μαφιόζοι» διαχειριστές και συνεργάτες τους, αφού εισέπραξαν τις αμοιβές τους σε χρήμα και σε δουλειές, συνήθως κρατικές δουλειές και άλλες πάσης φύσεως άδειες και απαλλαγές, έχουν αυτονομηθεί. Και δουλεύουν για λογαριασμό τους. Οι κρατικές δουλειές και προμήθειες δεν τους αρκούν πλέον. Εχρησιμοποίησαν όσο εχρειάζοντο τους πολιτικούς, τα δήθεν αφεντικά τους. Τώρα ή σε κάποια στιγμή του μέλλοντος παίζουν μόνοι τους το power game, όπως το σκηνοθετεί ο Μάρτιν Σκορτσέζε στις «Συμμορίες της Νέας Υόρκης». Δεν δουλεύουν με σχέση εξαρτημένης εντολής και εργασίας. Διαλέγουν «στόχους», επιλέγουν τον καιρό και τα μέσα και χτυπούν. Η στοχοποίηση, μέσω του «κραξίματος», δεν είναι τυχαία. Είναι ένδολη και προμελετημένη πράξη. Όχι απλώς προπαρασκευαστική πράξη εγκλήματος. Αλλά καθαρή ηθική αυτουργία σε δυνητικό έγκλημα. Γιατί όλο και κάποιος «αγανακτισμένος» πολίτης ή «ιδεολόγος» αντιεξουσιαστής, του οποίου «οπλίζουν το χέρι», θα βρεθεί για να επιβάλει την «κάθαρση». Έτσι σκότωσαν τότε, το Καλοκαίρι του 1821, και τον Αντώνιο Οικονόμου οι πρόκριτοι της Ύδρας!

Οι πολλαπλοί στόχοι
Συχνά εφαρμόζουν τη μέθοδο του πολλαπλού, διπλού ή τριπλού στόχου ή σκοπού. Ένας, ο αμέσως στοχοποιούμενος και βαλλόμενος, ο οποίος κατά κάποιον τρόπο και κατά τις περιστάσεις είναι γι’ αυτούς μία δυνητική πολιτική απειλή που πρέπει να τρομοκρατηθεί, να αποδομηθεί, να εξοντωθεί. Και οπωσδήποτε να εξουδετερωθεί. Άλλος, ο κλασσικός αντιπερισπασμός ή αποπροσανατολισμός. Το χτύπημα του νομικού ή ηθικού «παραβάτη», σύμφωνα πάντοτε με τα δικά τους κριτήρια, θορυβώδες και υπό την τρομοκρατική μουσική υπόκρουση της «έκτακτης επικαιρότητας», εξυπηρετεί τη στροφή της προσοχής προς το «συμβάν», αντί του πραγματικά μεγάλου θέματος που πρέπει να κρυβεί, σκεπασθεί, αποσιωπηθεί. Και ο «κουρνιαχτός» από την επίθεση κατά των «πταισματοπαραβατών», έστω, σκεπάζει τα πραγματικά κακουργηματικά εγκλήματα των πολιτικών και κυρίως των οικονομικών αφεντικών τους. Είδατε ποτέ κριτική κατά της πραγματικής πολιτικής οικογενειοκρατίας τους; Ή μήπως είδατε και βλέπετε πάντα εμετική δουλικότητα σε άπειρες παραλλαγές; Ή μήπως δεν καταλαβαίνετε και δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε τους προμηθευτές του λιβανιού στα θυμιατά των λιβανιστών δημοσιογράφων; Θεία εμπνεύσει ενεργούν ή μήπως γιατί εντυπωσιάζονται από τα «προσόντα» των «γόνων» και των υπηρετών των χορηγών και τους προβάλλουν οι «δημοσιογράφοι» ενημερώνοντας υπεύθυνα, αντικειμενικά, ανιδιοτελώς και άδολα το κοινό τους; Ο διορισμός ενός ή μιας μετακλητού υπαλλήλου είναι ο ορισμός της οικογενειοκρατίας; Ωραίο, έστω και «γκροτέσκο» τέχνασμα αποπροσανατολισμού! Για να ξεχάσουμε έτσι τους κοτζαμπάσηδες και τους Νενέκους και τους αιώνιους δωσίλογους που είναι καλοκαθισμένοι και αμετακίνητοι στο σβέρκο μας! Είδατε μήπως ισοδύναμο πόλεμο κατά της στυγνής τοκογλυφίας των εγχωρίων τραπεζιτών για παράδειγμα; Κατά της χορηγήσεως των πάσης φύσεως αδειών και δανείων; Είδατε ή ακούσατε ποτέ καμμιά πληροφορία για το σε ποιους χορηγήθηκαν από τους εντιμότατους τραπεζίτες τα δάνεια δεκάδων δισεκατομμυρίων; Και τι τύχη είχαν, από την άποψη της επενδυτικής χρησιμότητας; Αλήθεια, τι απέγινε εκείνη η φοβερή έκθεση των ελεγκτών της «Black Rock»; Λέγανε πως είχαν βρει σημεία και τέρατα. Είδατε μήπως κριτική ουσίας κατά των «επιχειρηματικών» δραστηριοτήτων των ιδίων ή των μελών των οικογενειών της «ηγέτιδας τάξης» από τους άτεγκτους, ασυμβίβαστους και αδιάφθορους δημοσιογράφους ή bloggers; Είναι μήπως «νόμιμο και ηθικό» και εκτός πάσης κριτικής οι πενθεροδιαβίωτοι και οι κάθε λογής κληρονόμοι; Είδατε καμμιά κριτική για τα αγοραστά διδακτορικά από τους γόνους, απογόνους, επιγόνους και στη συνέχεια για την κατάληψη επιλέκτων και πολύφερνων, εν είδει προίκας, θέσεων; Ή μήπως αντιθέτως είδατε τους κήνσορες «δημοσιογράφους» να γλείφουν αυτούς τους «ήρωες» του κατεστημένου αρειμανίως; Οι «αγιογράφοι» των media δεν προβάλλουν απλώς τους αρεστούς τους. Τους υποβάλλουν και τους επιβάλλουν στους αφελείς τηλεθεατές ή αναγνώστες. Σε λίγο θα τους κάνουν να προσκυνούν στη θέα των ινδαλμάτων-μαριονετών, των πολιτικών και άλλων αστέρων. Διακόπτω εδώ τον κατάλογο των πραγματικά κακουργηματικών και προδοτικών πράξεων, των αποσιωπωμένων και υποθαλπομένων από τους ίδιους τους λαύρους ιεροεξεταστές, τους εκτοξεύοντες μύδρους κατά παραγγελίαν, τους «γενναίους» και «αδιάφθορους» διώκτες του… μετακλητού υπαλλήλου! Ενδεικτικός ήταν ο κατάλογος. Και δηλωτικός του ότι είναι γνωστός πλέον. Σε περισσότερους απ’ όσους φαντάζονται. Και ότι με τους αντιπερισπασμούς τους ματαιοπονούν να κρύψουν τον κατάλογο και τους υπαιτίους. Μολονότι αγωνίζονται να μη σας επιτρέψουν να τον δείτε. Ο αντιπερισπασμός τους είναι και κακό πρόσχημα. Και ακόμη χειρότερα επίδειξη – «μπλόφα» δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας. Ιδίως μετά την γενναιόφρονα «κάθαρση» των κακουργηματιών… μετακλητών!!! Και ο τρίτος, η αποσύνθεση του κοινωνικού και εθνικού ιστού. Αυτός ο τρίτος στόχος συνοδεύεται από τα πιο εμφυλιοπολεμικά και αντισυστημικά θεωρήματα ή συνθήματα που ζυγίζουν τόνους φθόνου, εμπάθειας και μισαλλοδοξίας. Συνθήματα αμιγώς ταξικού χαρακτήρα, που προβάλλονται ως δήθεν αναλυτικά και αποδεικτικά επιχειρήματα μη επιδεχόμενα αμφισβήτηση. Ξεχνούν ότι όποιος ρίχνει στα θηρία κομμάτια κρέας από το δικό του σπίτι στο τέλος θα υποχρεωθεί να βρεθεί και ο ίδιος στα δόντια τους. Δεν υπάρχει οδός διαφυγής. Ο τρίτος στόχος συχνά είναι διεθνών διασυνδέσεων, ως προς τον συντονισμό, τις ομοιότητες στο modusoperandi, και ως προς τα ενδημοεπιδημικά φαινόμενα που επάγεται. Σε τρεις μήνες για παράδειγμα συνετελέσθη η «Αραβική άνοιξη». Έτσι ξαφνικά και όλως αυθορμήτως. Και ακόμα ψάχνονται οι αναλυτές για το πώς και το γιατί και για το πού πηγαίνει το πράγμα! Εκτός από τις σφαγές που συνεχίζονται θρησκευτικο-ιδεολογικά!

Τα μέσα και οι τεχνικές κατά του κοινοβουλευτισμού
Η δημαγωγία και ο φτηνός λαϊκισμός λειτουργούν ως «επιχειρησιακά» μέσα πολέμου σε όλο τους το μεγαλείο. Δεν χαϊδεύουν οι δημαγωγοί – συνθηματολόγοι απλώς τα αυτιά του λαού. Τον ερεθίζουν, τον διεγείρουν, τον υποκινούν (με την έννοια του Ποινικού Κώδικα) και του ξυπνούν τα πιο ζωώδη ένστικτα. Τον καθιστούν εν δυνάμει καννίβαλο. Το δόγμα του πρώιμου Άγγλου πολιτικού στοχαστή και μεγάλου Ελληνιστή Τόμας Χομπς (1588 – 1679) «homohominislupus» («άνθρωπος ανθρώπω λύκος») επίκαιρο παρά ποτέ. Επίκαιρο, εκσυγχρονισμένο, ηλεκτρονικό, ψηφιακό. Και πάντα καννιβαλικό. Οι ηλεκτρονικοί δημαγωγοί δεν θέλουν απλά να ηγηθούν. Αυτό ήταν έργο και σκοπός των παλιών παραδοσιακών πολιτικών τύπου Κλέωνα της αρχαίας Αθήνας, που ήσαν ρήτορες και γητευτές λαοπλάνοι, κάπως σαν ηθοποιοί της όπερας ή της οπερέτας, καμποτίνοι κάποτε, καταστροφείς πάντοτε. Οι σημερινοί δημαγωγοί είναι φαντάσματα του μεσαιωνικού δημόσιου βίου. Με κυνήγι μαγισσών και με κυνηγούς βαλτούς από τους προσωπάρχες εφήμερων αυλών. Με αυτόκλητους δημοσίους κατήγορους, σύμφωνα με το δικό τους δίκαιο και με τη δική τους καρτουνίστικη ηθική, «επιχειρούν» με τις δικές τους «αρχές νομιμότητας και αναλογικότητας», διυλίζοντας τον κώνωπα και καταπίνοντες την κάμηλον, όπως καταγγέλλει τους αδίστακτους Γραμματείς και Φαρισαίους, τους υποκριτές, ο Χριστός μας. Η διαπόμπευση και ο προπηλακισμός, η αποδόμηση μ’ έναν λόγο, συντελούμενη ήδη από την προδικασία, είναι το «υπερόπλο» τους. Εξουδετερώνει και εξοντώνει το θύμα-στόχο τους, πάντα αναπολόγητο, πριν αποδειχθεί η αθωότητα ή η ενοχή του. Εννοείται πως η βάση του κατηγορητηρίου είναι η ιδιότητα του «δράστη» ως μέλους του Κοινοβουλίου. Το οποίο εμφανίζεται ως φωλεά εχιδνών. Και ως άντρο κακοποιών. Και ως «οίκος ανοχής» που πρέπει να καεί, όπως απαιτεί σε έμμετρο λόγο η πολεμική ιαχή της «πλατείας»! Όπως εννοείται, ότι η ενοχή είναι πλήρως «αποδεδειγμένη» άμα τη εκδόσει του τηλεοπτικού τους κατηγορητηρίου! Η όποια δίκη έπεται ή σύρεται γονατιστή στα πόδια του ψηφιακού αφέντη!

Νέα Δικαιοσύνη και νέοι τρόποι απονομής της
Νέοι θεσμοί, νέα ήθη, νέοι ορισμοί. Κυρίως στον ορισμό της Δικαιοσύνης. Υπενθυμίζεται πως ο Πλάτων το μέγα έργο του το τιτλοφορεί «Πολιτεία ή περί Δικαιοσύνης». Αυτή είναι μία πολλά σημαίνουσα εξίσωση. Όμως, αντί για την απόδοση της εξουσίας στους αρίστους και στους φύλακες, αυτή παραδίδεται σήμερα στους αυθαίρετους και ανομιμοποίητους φυσικά χειριστές της λεκτικής και όχι μόνον βίας. Όπως τότε στις κοινωνίες των σπηλαίων και όπως πάντα συμβαίνει στις εποχές κρίσης, διχασμού και εμφυλίων παθών και διενέξεων, δηλαδή της βαθειάς παρακμής των ανθρώπων και της εποχής του θριάμβου των δαιμόνων. Ένας ορισμός της πολιτικής, ποσοτικών και όχι ηθικών κριτηρίων, λέει: Πολιτική είναι ένα διαρκές παιχνίδι εξουσίας, που κορυφώνεται με τη χρήση βίας. Βίας είτε του ροπάλου είτε του μη επανδρωμένου βομβαρδιστικού, ανάλογα με τις εποχές και τις περιστάσεις. Ωστόσο, όλη η ιστορία του πολιτισμού της ανθρωπότητας δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά ένας διαρκής αγώνας για να εκτοπισθεί η βία από την πολιτική και στην θέση της να μπει η διαλλαγή και η συμφιλίωση. Όπως έλεγε ένας άλλος μεγάλος Βρετανός πολιτικός φιλόσοφος, ο Έντμουντ Μπουρκ (1729 – 1797), «ballotsinsteadofbullets» («ψήφοι αντί για βόλια»). Να ακυρωθεί, επάσχισε ο αιώνιος λογικός άνθρωπος, αυτός ο ποσοτικός ορισμός της πρωτόγονης πολιτικής και στη θέση του να τεθεί ο ηθικός και αξιακός ορισμός της. Που σημαίνει συσπείρωση των μορίων της κοινωνίας γύρω από τις αρχές και αξίες: α) Του ωφελέειν και μη βλάπτειν (Ιπποκράτης), β) Του σεβασμού και της τήρησης της υπάρχουσας θεσμικής τάξης και των νόμων της πατρίδας (Σωκράτης), γ) Της αξιοκρατίας, ήτοι για τα δημόσια αξιώματα και τις τιμές «απ’ αρετής προτιμάται» (Θουκυδίδης) και «δοτήρ δε τούτων μόνη η αξιότης εκάστου» (Πολίτευμα της Επιδαύρου, 1822), δ) Της ενότητας λόγου και πίστεως, και της φιλοπατρίας (όρκος του Αθηναίου εφήβου και των ηρώων του Ιερού Λόχου στο Δραγατσάνι), ε) Της ελευθερίας και της δημοκρατίας μ’ ένα λόγο. Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, ισχύει το πολιτικό «τεκμήριο ελευθερίας», το ανάλογο δηλαδή προς το «τεκμήριο αθωότητας» του ποινικού δικαίου. Που σημαίνει: Ο κάθε πολίτης είναι ελεύθερος να πράττει τα πάντα εκτός από εκείνα που του απαγορεύει ο νόμος. Και όχι είναι ελεύθερος να πράττει μόνον εκείνα που του επιτρέπει ο νόμος! Η διαφορά είναι τεράστια. Στην πρώτη περίπτωση, είναι ελεύθερος ο άνθρωπος να κινείται στον «Παράδεισο» της Δημοκρατίας, ενώ στη δεύτερη είναι δεμένος και κινείται μόνον μέσα στα όρια, στο σιδερένιο κλουβί, της «Κόλασης» των φασιστικών και ανελεύθερων περιορισμών. Μιλούμε πάντα για τον «δίκαιο νόμο» της Δημοκρατίας. Εκείνον που είναι η ασπίδα του σωστού και αδύνατου πολίτη και όχι για εκείνον που είναι η εμπαθής και αυθαίρετη βούληση του ισχυρού δυνάστη που αλλάζει κατά τις περιστάσεις, κατά τις επιθυμίες του και κατά τις σκοπιμότητές του. Εκείνον το νόμο που εμπεριέχει απαραιτήτως τα στοιχεία της σταθερότητας, της διάρκειας, της αναδρομικότητας, της αναλογικότητας και του φυσικού δικαστού. Αν δεν έχει αυτά τα στοιχεία ένας νόμος δεν είναι δίκαιος νόμος, αλλά νόμος ορέξεων, ετσιθελισμών και γούστου. Δηλαδή, «μπλογκονόμος» του σύγχρονου «ιεροεξεταστή»! Τότε, στον Μεσαίωνα, τους αντιπάλους τους έκαιαν επί της πυράς. Σήμερα τους σκοτώνουν – εξοντώνουν ρίχνοντάς τους στην πυρά των «μπλογκς» προς εξευτελισμό και διαπόμπευση. Έτσι νομίζουν.

Πίσω στις σπηλιές των πρωτόγονων ηθών του νόμου της ζούγκλας
Όταν «δικάζεται» ο επιλεγείς στόχος, με τα κατηγορητήρια του ζωώδους ενστίκτου και της εμπάθειας, όπως προείπαμε, οι άλλοι, οι πολλοί, πολίτες και πολιτικοί, συνήθως λουφάζουν και κρυπτόμενοι εύχονται ή και παραδίδονται στον αναλαβόντα την επιχείρηση εξόντωσης του ενός, να μην «τους πάρουν τα σκάγια». Καμμία αντίρρηση ή ένσταση δεν προβάλλεται προς τους εκτελεστές του οργανωμένου σχεδίου. Ξέχασαν ότι «ουδείς αναμάρτητος». Ή μάλλον, το θυμούνται υποκριτικά ως απολογία τους στους δυνατούς και το ξεχνούν όταν ξεχειλίζει ο φθόνος για να ξαναχτυπήσουν. Δεν βλέπουν την αδικία που γίνεται σε βάρος ενός αθώου ανθρώπου, πλην ασυμβίβαστου αγωνιστή. Αποδέχονται τους χυδαίους ιερόσυλους να κάνουν κηρύγματα ηθικολογίας και εξιλασμού, περιμένοντας φοβισμένοι και άβουλοι τη σειρά τους. Και οι ιερόσυλοι συνεχίζουν ακάθεκτοι. Εκείνοι που δεν έχουν ιερό και όσιο παριστάνουν τους ιεροκήρυκες και τους ηθικολόγους. Και χρησιμοποιούν το επιχείρημα «νόμιμο και ηθικό» που γεννήθηκε για «νομιμοποίηση» offshores που τις αφήνουν άθικτες και ανεξερεύνητες, σαν αντίβαρο απύθμενης πονηρίας, και στην περίπτωση της μετακλητής θυγατέρας. Πολύ λογική και δίκαιη εξίσωση!!! Αξιοποιούν τα όπλα της «κοινωνικής δικτύωσης» στρατολογώντας μέλη σε γκρούπες ποικίλες, ετερόκλητες και ψυχανώμαλες. Ο φθόνος είναι το μόνο, ίσως κυρίαρχο, «πνευματικό» και «ψυχικό» τους εφόδιο. Άλλοι προσέρχονται στο πάρτυ του καννιβαλισμού αυτόκλητοι, αυθορμήτως. Δεν θέλουν να λείψουν από τη φονική όσο και βρώμικη δράση της αγέλης των υαινών. Η σύνθεση της κοινωνίας από τέτοια άτομα και υποσύνολα δεν είναι ενωτική και συλλογική. Είναι apriori διαλυτική. Είναι σαν ένα συνονθύλευμα από σέχτες άρρωστης άποψης και ιδεοληψίας. Και το όχι παράδοξο, οι ιδεοληψίες τους βρίσκονται τόσο στις αναρχοαριστερές μπροσούρες όσο και στα φασιστικά εγχειρίδια. Έτσι, ακυρώνεται η ουσία της πολιτικής και ειδικά της δημοκρατίας. Προτείνεται τότε μια κοινωνική οργάνωση χωρίς κανόνες, αλλά με τα κριτήρια και τις αξιολογικές εκτιμήσεις του ηλεκτρονικού εκτελεστή και «αρθρογράφου» κατά το δοκούν, για την εξόντωση του αντιπάλου στόχου ο οποίος, ναι, τυχαίνει να είναι ανυπότακτος, δίκαιος, άφοβος και ελεύθερος. Οι κακεντρεχείς κατήγοροι διακατέχονται από ένα αίσθημα έπαρσης, οίησης και αλαζονείας, επειδή ανήκουν στη δυνατή, δήθεν, συμμαχία των κοινωνικών κηνσόρων και τιμωρών, αλλά και ακόμη γιατί δρουν συνήθως επ΄αμοιβή και μέσα σε ένα προστατευμένο από υψηλούς «προστάτες» περιβάλλον, άνευ αντιστάσεως, αντιλόγου και ουσιώδους αντιδράσεως. Οι πολλοί δειλιάζουν και ίσως πιπιλίζουν σαν καραμέλα τη χαιρεκακία τους. Οι λίγοι «αγοράζουν» τις υπηρεσίες τους. Η τρομοκρατία των «εξυγιαντών» και μισθοφόρων των συγκροτημάτων δικαιώνεται και η ασυδοσία τους κορυφώνεται. Η παντέρμη κοινωνία μας χτυπημένη από την υπαίτια κρίση και από τους υπαίτιους της κρίσης, που είναι οι ίδιοι οι εντολείς και οργανωτές των επιχειρήσεων εξόντωσης των αντιπάλων τους, όταν δεν τα έχει χαμένα, ασκείται ψυχολογικά σε επιχειρήσεις μισαλλοδοξίας και σε επαναστατικές ασκήσεις με κλιμάκωση της βίας, πάντα υπό την μπαγκέτα του «μεγάλου αδελφού», εγχώριου ή ξένου.

Ειδικότεροι στόχοι για μια νέα «εταιρική» Βουλή
Ο πόλεμος κλιμακώνεται. Η μαζοποίηση επιτυγχάνεται. Προσωπικότητες, ελεύθερες, αυτόγνωμες και ανεξάρτητες, δεν είναι ανεκτές. Εκτός κι αν είναι «περσόνες» που ανήκουν σε ποικιλώνυμες στοές και λέσχες διεθνών κυκλωμάτων και λοιπών αδελφοτήτων ή «αδελφάτων». Εκείνες αναγνωρίζονται, δοξάζονται και προωθούνται με αλεξίσφαιρα υποσυστήματα σκοτεινών συναρθρώσεων στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης. Οι υπερήφανοι αγωνιστές της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου τίθενται εκτός νόμου, ως θλιβεροί εκφραστές μειοψηφικών δήθεν ιδεών. Οι Νέρωνες επιτίθενται. Οι διωγμοί κατά των Χριστιανών συνοδεύτηκαν από την προβοκατόρικη αιτίαση ότι αυτοί έκαψαν την Ρώμη, πράγμα που έκανε ο ίδιος, ο μέγας αρχιτέκτων και πολεοδόμος, ο λυράρης, τεχνοκράτης και ολυμπιονίκης Νέρων. Νόμισε πως ήταν κοσμοκράτορας και Θεός, άρχοντας της παγκοσμιοποίησης του καιρού του. Και στην ακμή της νιότης του. Όμως ο γέρων στρατηγός Γάλβας τον κατενίκησε, όπως μας θυμίζει ο Καβάφης. Ουσιαστικά, τον είχαν καταβάλει τα πάθη του. Το δίκαιο πάντα νικά. Μπορεί να περιπλανάται, να αργεί, να θαμπώνεται, να χάνεται προς στιγμήν, αλλά είναι πάντα εκεί. Ο διωγμός ενός αθώου γίνεται δυστυχώς ατιμωτητί σήμερα. Και συναντά την αδιαφορία του λαού, όταν δεν παρασύρεται από τους «αγκιτάτορες», οι οποίοι μπορεί με τη μεγαλύτερη ευκολία να μας «προτείνουν» βουλευτές άμισθους, προερχόμενους αποκλειστικά από πλούσιες οικογένειες ή βουλευτές και θεσμικούς αξιωματούχους εγκάθετους των χορηγών τους, που θα προσφέρουν «ευγενώς», «ανιδιοτελώς» και «αφιλοκερδώς» τις υπηρεσίες τους στον λαό που θα αναφωνεί γονυπετής «αφερίμ εφέντη μ’», χωρίς συνεργάτες, με μηδέν δηλαδή δημοσιονομικό κόστος. Μπορεί ακόμη να μας προτείνουν κάποιο πολίτευμα χωρίς Βουλή, αλλά με λαϊκές συνελεύσεις άμεσης, δήθεν, δημοκρατίας ή με ψηφιακά κοινωνικά δίκτυα, υποβολιμαίες δημοψηφισματικές, δήθεν, αποφάσεις, με πολυδιασπάσεις των εθνικών κοινωνιών και κεντρικών κυβερνήσεων και άλλες σύγχρονες Ιακωβίνικες λύσεις, έστω και αν όλες αυτές έχουν καταδικασθεί τελεσίδικα από την Ιστορία. Ο λαός, ακόμη δυστυχέστερα, νομίζει πως το θέμα της άδικης διαπόμπευσης ενός πολιτικού, δεν τον αφορά. Μπορεί μάλιστα να υιοθετήσει και τα ύπουλα επιχειρήματα, όπως «δημόσιο πρόσωπο είναι, καλά να πάθει» ή «τα έχει αυτά η πολιτική, είναι μέσα στους κινδύνους του επαγγέλματος οι φθονερές καταγγελίες» και άλλα θλιβερά παρόμοια. Όμως δεν είναι έτσι. Διότι επιχειρείται ο πολιτικός θάνατος ενός δημοκράτη αγωνιστή που μάχεται έντιμα και καθαρά όλη του τη ζωή γι’ αυτόν τον λαό και για τις αξίες του. Όχι για τα πολυπολιτισμικά παραγγέλματα της παγκοσμιοποίησης. Διότι χτυπούν τον αυτοδημιούργητο, και όχι τον γόνο ή τον τεθέντα δουλικά υπό προστασία, τον επιστήμονα, τον λαϊκής και ταπεινής καταγωγής που περπατούσε ξυπόλητος χωρίς ωστόσο να ζηλέψει και να φθονήσει εκείνους που φορούσαν παπούτσια, και που δεν φόρεσε φουστανάκια όπως φωτογραφίζονταν τα παιδιά των αστών πολιτικών. Χτυπούν στον πυρήνα της ύπαρξής του, σε ό,τι πιο ιερό, στο παιδί του. Χτυπούν τον πραγματικά δημοφιλή πολιτικό, όπως φαίνεται από το πόσες φορές έχει εκλεγεί (13 φορές συνεχώς), όχι ελέω οικογενειακού ονόματος και νεοφεουδαλικού πλούτου, χωρίς εκλογικά δαπανήματα, χωρίς ολοσέλιδες καταχωρήσεις και υποστήριξη από εταιρείες διαφημιστικές, δημοσκοπικές και άλλες, χωρίς φωτεινές γιγαντοαφίσσες στις στάσεις των τρόλλευ, χωρίς διορισμό πρώτα στα ψηφοδέλτια επικρατείας ή της Ευρωβουλής και ύστερα με τη «θριαμβική» κάθοδο στις εκλογές. Γνωστή και δοκιμασμένη πατέντα υπέρ των «ημετέρων». Διότι απλά χτυπούν τον ασυμβίβαστο, που δεν παρασπόνδησε ούτε αυτομόλησε από τις γραμμές και τις τάξεις του ποτέ. Και που αρνήθηκε συνειδητά την υπαγωγή και ενσωμάτωσή του στο κατεστημένο. Που δεν τους προσκύνησε, μ’ ένα λόγο. Αυτός ο πολιτικός είναι εχθρός τους εκ μόνου του λόγου ότι υπάρχει. Και διαφέρει. Δεν είναι «τριμηνίτες», ούτε αυτός ούτε ο γιος του, αλλά έφεδροι αξιωματικοί που δεν υπηρέτησαν στην Κλαυθμώνος ή στη Μεσογείων, αλλά στα σύνορα. Τους χαλάει λοιπόν την πιάτσα. Δεν είναι ευτυχώς όμοιός τους. Πρέπει να υποστεί τον με ατίμωση θάνατο. Να χαθεί το δείγμα. Να αποδομηθεί ο ίδιος και να απονομιμοποιηθεί και ακυρωθεί ο λόγος του, που υπήρξε και είναι πάντα ηθοπλαστικός. Πρέπει οπωσδήποτε να μην υπάρχουν και κάποιοι μη φαύλοι και μη διεφθαρμένοι, αγκρουπάριστοι και όρθιοι, που να μπορούν να αρθρώσουν λόγο ελεύθερο, άφοβο, εποικοδομητικό και δίκαιο. Ιδού η εξίσωση με την απόλυτη απαξίωση των πάντων! Αυτός είναι ο στόχος τους! Έτσι εξηγείται το μένος τους!

Οι κοινωνικοπολιτικές επιπτώσεις
Το ζήτημα έτσι, μετατρέπεται αυτομάτως από φαινομενικά προσωπικό και ειδικό σε γενικό και συλλογικό. Γιατί όπως κυλούν τα πράγματα είναι ζήτημα χρόνου για το πότε θα έρθει η σειρά του απαθούς και αδιάφορου πολίτη. Η άβουλη μάζα, όπως θέλουν να μετατρέψουν το λαό οι masters των μέσων επικοινωνίας και τα «αόρατα» σχεδιαστήρια, δεν μπορεί χωρίς τους φυσικούς και τίμιους ηγέτες της να αντισταθεί. Χωρίς τίμια και αφιερωμένη σ’αυτόν πολιτική ηγεσία δεν μπορεί να σωθεί και να παραμείνει εν ζωή ο λαός και η κοινωνία ως σύνθεση προσωπικοτήτων συνολικά. Και η φυσική, η εκλεγμένη ηγεσία δεν μπορεί να υποκατασταθεί από τους παντοειδείς και αυτόκλητους «προστάτες». Όλα, και κατ’ εξοχήν το επεισόδιο που inmediares αναλύουμε εδώ, είναι υπόθεση δημοκρατίας. Δημοκρατίας κλασσικής, αντιπροσωπευτικής, κοινοβουλευτικής. Και όχι τηλεοπτικής, ηλεκτρονικής ή ομάδων διαφόρων θεωρητικών ή και πρακτικών εφαρμοστών της βίας ή τιμωρών με γιούχα, με γιαούρτια, με ρόπαλα, με σαρανταπεντάρια ή με καλάσνικοφ, ανάλογα με τις περιστάσεις και με τις επιλογές τους, ομάδων λοιπόν, εξοστρακιστών και πάσης φύσεως αυτοδικούντων. Αυτό είναι. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Στους εμπαθείς και κακεντρεχείς αναλυτές, υποκινητές, υποβολείς τηλε-εισαγγελείς, κήνσορες και διώκτες των επιλεγμένων μαχητών πολιτικών ως στόχων, υπενθυμίζεται το άρθρο 8 του Συντάγματος: «Κανένας δεν στερείται χωρίς την θέλησή του το δικαστή που του έχει ορίσει ο νόμος. Δικαστικές επιτροπές και έκτακτα δικαστήρια με οποιοδήποτε όνομα, δεν επιτρέπεται να συσταθούν».
Όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς, η γραφή εδώ είναι πονεμένη μεν, ψύχραιμη δε. Άλλοι ως υστερικοί παραληρούν, ηθικολογούντες ενώ είναι πολύ πιθανόν να μην είναι οι ίδιοι «αναμάρτητοι», στην απέλπιδα προσπάθειά τους να στήσουν το ανυπόστατο κατηγορητήριό τους. Ένας, για παράδειγμα, γνωστός υιός γνωστού πατρός, αναψοκοκκινισμένος και αφρίζοντας, ρισκάρει να πάθει εγκεφαλικό από τηλεοράσεως δήθεν ιδιωτικής. Άλλος, γνώστης και διαχειριστής του «μπλογκοκεφαλαίου», ανήκων σε γκρούπα, (ο αρχηγός της οποίας ασκείται σε «Μερκελολειχία», ενώ ταυτόχρονα βρίζει σαδιστικά και χυδαία τον ελληνικό λαό), παριστάνει τον γενναίο ηθικολόγο που περιφρονεί τις διατάξεις του ποινικού κώδικα περί προσβολής της προσωπικότητας, υβρίζοντας και συκοφαντώντας ασυστόλως.
Καλώ τους πολίτες να κρίνουν. Αν τους αφήσουν ελεύθερους προς τούτο. Αν μπορέσουν να αντισταθούν στην οργανωμένη πλύση εγκεφάλου που τους κάνουν. Και ας καταδικάσουν τον γράφοντα ως «υπεύθυνο» της οικονομικής καταστροφής της χώρας και της ηθικής κατάπτωσης της κοινωνίας μας. Αν αυτό είναι τίμιο και ηθικό!

Υστερόγραφο 1: Το κύτταρο του γράφοντος δεν φοβήθηκε τους Τούρκους το 1821 και πριν, τους Βαυαρούς το 1834, τους Τούρκους ξανά το 1920-22, τους Ιταλούς το 1940-41, τους Γερμανούς το 1941-44. Ίσως αυτό σημαίνει κάτι. Εδώ είμαστε. Και εδώ θα μείνουμε.

Υστερόγραφο 2: Ονόματα και διευθύνσεις δεν χρειάζεται να καταχωρισθούν τώρα, εδώ. Προς το παρόν τα αφήνω στη φαντασία και την κοινή πείρα των αναγνωστών.–

Β.Γ.Π.
15. VIII. 2012
Χάρε, μην ψάχνεις να με βρεις στα πέρατα του κόσμου
μα σαν περάσω τα εκατό θαν έρθω αμοναχός μου
Άβαταρ μέλους
Μαυροβασίλης
Maniac poster
 
Δημοσ.: 12440
Εγγραφη: Ιούλιος 23rd, 2005, 11:14 pm
Το μέλος Μαυροβασίλης, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Μαυροβασίλης » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 11:59 am

Μια ρηξικέλευθη πολιτιστική πρόταση του Φαληρέα, απ' αφορμής της έκδοσης του βιβλίου:

Εκ του κόσμου του πνεύματος

Διάβασα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το νέο βιβλίο, το τριακοστό πρώτο, του προέδρου της ΙΔ΄ Περιόδου της Βουλής των Ελλήνων Βύρωνος Γ. Πολύδωρα. Πρόκειται για τον θεατρικό μονόλογο, με τον εύγλωττο τίτλο «Κατά κηνσόρων - Απάντηση στους σύγχρονους “βυρσοδέψες” των Αθηνών: “Τι στ’ αλήθεια συμβαίνει; Τι πταίει;” (Ανάλυση χωρίς φόβο και πάθος. Προπαντός χωρίς φόβο!)» Παρά τις αδυναμίες του κειμένου, οφειλόμενες κυρίως στην αναγκαστική σχέση του με την ειδησεογραφική επικαιρότητα, το έργο αποκαλύπτει δραματουργικό ταλέντο υψηλών προδιαγραφών. Με πλήρη επίγνωση των λεγομένων μου και εν όψει της χειμερινής σεζόν, δηλώνω ότι θα ήταν ευτύχημα για το θέατρο η συνεργασία του Β. Πολύδωρα με τον διαπρεπή θεατράνθρωπο Θεοδόση Πελεγρίνη του περυσινού «Φθορά, φθορά, φθορά». Αν η συνάντηση των δύο δημιουργών καταστεί δυνατή, είμαι βέβαιος ότι οι καρποί της θα αναζωογονήσουν το ελληνικό θέατρο.
Χάρε, μην ψάχνεις να με βρεις στα πέρατα του κόσμου
μα σαν περάσω τα εκατό θαν έρθω αμοναχός μου
Άβαταρ μέλους
Μαυροβασίλης
Maniac poster
 
Δημοσ.: 12440
Εγγραφη: Ιούλιος 23rd, 2005, 11:14 pm
Το μέλος Μαυροβασίλης, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό exzorg » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:05 pm

Ξερεις,απο ενα σημειο και μετα,αισθονομαι ασχημα που γελαω με την Ελ αστικη ταξη και τους εκπροσωπους της σε media και Βουλη:
Εχω την εντυπωση πως εχω να κανω με ΑμΕΑ. :-?
Ο λογαριασμός απενεργοποιήθηκε.Αντίο.
exzorg
Extreme poster
 
Δημοσ.: 26059
Εγγραφη: Δεκέμβριος 7th, 2010, 1:32 am
Το μέλος exzorg, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Μαυροβασίλης » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:21 pm

Ο συγγραφέας Τάκης Εγγλέζος για την έννοια του κοινωνισμού στον Βύρωνα Γ. Πολύδωρα:
[http://synanthropos.blogspot.gr/2011/02/byron-polydoras.html]

Μεγάλη εντύπωση έκανε στους φίλους και στους ψηφοφόρους του στην Κηφισιά η ομιλία του πρώην Υπουργού Βύρωνα Πολύδωρα, δίνοντας μέσα στις άλλες πολύ ενδιαφέρουσες θέσεις του μια δική του διάσταση στην έννοια κοινωνισμός. Με την τόλμη του πολύπειρου καταξιωμένου πολιτικού, λογοτέχνη και του στοχαστή, διαδήλωσε όπως πολλοί άλλοι καλεσμένοι στην ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης μια πνευματικότητα προσγειωμένη απόλυτα στην εποχή του.
Δεν είναι όλα τα λόγια πτερόεοντα που δεν πιάνουν τόπο. Τουλάχιστον στη
λογοτεχνία, όπως γνωρίζω, συνέπειες της γραφής και της σκέψης της όπως στην περίπτωση του Λέο Τολστόι, προετοίμασαν τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές πολύ αργότερα στη χώρα του, χωρίς ποτέ ο ίδιος να το είχε διανοηθεί, όσο ζούσε. Βεβαίως αλλιώτικα είναι τα πράγματα στην πολιτική, όπου πρυτανεύουν οι προθέσεις και οι στόχοι του οραματιστή σαν αγωνιζόμενο άτομο και μέσα στα συλλογικά πλαίσια της κομματικότητάς του. Ο διανοούμενος λογοτέχνης και πολιτικός Βύρων Πολύδωρας,
τώρα περισσότερο σε αυτή την εποχή της έξαρσης των κρίσεων, καταθέτει συνειδητά
το αίτημα της συλλογικής προσέγγισης της διάρθρωσης της κοινωνίας και ουσιαστικά της αναγκαιότητας των θεμελιακών αρχών προς όφελος όλων των ανθρώπων που την αποτελούν. Αστός δημοκράτης ο πολιτικός Βύρων Πολύδωρας θέλει τον πολίτη κυρίαρχο και πρωταγωνιστή των δομών και της ύπαρξης της κοινωνίας, κάνοντας ο λαός τις ιδέες και τις διεκδικήσεις του δύναμη για το κοινωνικό καλό, όταν λέει: « Η δημοκρατία στηρίζεται και ανατροφοδοτείται από, και στη μεγάλη προϋπόθεση του κοινωνισμού. Η δημοκρατία δεν είναι άσκηση εγωισμών, λέω εγώ, αντλώντας από το υλικό που δίνει ο Τάσος Εγγλέζος, ούτε η συμπεριφορά μονίμων ανθρώπων».
Η ομιλία αυτή του πρώην Υπουργού έγινε στις 17 Ιουνίου 2009 στη «Βίλλα Δροσύνη», στη κεντρική Κηφισιά, κατά την παρουσίαση του βιβλίου μου «Μισό Αιώνα Αγρανάπαυση», όπου παρευρέθηκαν και μίλησαν επίσης ο Βουλευτής Β’ Αθηνών και αντιπρόεδρος της Βουλής Γιάννης Δραγασάκης και οι Γραμματείς των κομματικών οργανώσεων ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΙΚΚΗ. Έγραφα στην εισαγωγή του βιβλίου μου, ότι δημοκρατία είναι ένα πρωταρχικό θέμα, που διαθλάται στις σελίδες του σαν τρόπος ζωής και όχι μόνο σαν θεσμός πολιτεύματος. Πάνω σε αυτό ο καταξιωμένος πολιτικός και παρουσιαστής του βιβλίου μου σχολιάζει: «Είναι άσκηση η δημοκρατία κοινωνισμού... Η ζωή είναι σεμνότητα, σεβασμός και αγάπη. Αυτό μας συνδέει. Το άλλο τώρα να πάρω μια πέτρα και να ρίξω στον κομματικό μου αντίπαλο είναι άγριο. Θα θέλω όμως να συναντηθώ με τον ενάρετο, κομματικό αντίπαλο και σβήνω «το αντίπαλος» τότε πια. Συμπεραίνω».
Συμπεραίνει ο παρουσιαστής του βιβλίου και μας αφήνει εμάς τους ακροατές του κατάπληκτους, ανεξάρτητα πια κοσμοαντίληψη και κομματικότητα ο καθένας μας πρεσβεύει, όταν μιλάει για πολιτική σωφροσύνη και διαταξική συναίνεση. Αυτά μάλιστα όταν στις ημέρες μας σε όλο το πολιτικό πεδίο ισχύει η εξοντωτική αντιπαράθεση, απαξίωση του αντιπάλου, η ανυπακοή και η απειθαρχία…το φύγε εσύ να έρθω εγώ, χωρίς σεβασμό στην ύπαρξη και την ουσία του ανθρώπου, αγνοώντας πως το άτομο και η κοινωνία είναι ένας ζωντανός οργανισμός που κύρια αποβλέπει να επιδρά συνεχώς προωθητικά στην πραγματικότητα αυτού του κόσμου στο σύνολό του και όχι «αποστακτικά», «αποσπασματικά» και «σεχταριστικά», όπως θα μπορούσε κανείς να πει, για την παραταξιακή συχνά στείρα επιβολή.
Εδώ όμως αναφέρομαι στα λόγια του λογοτέχνη πολιτικού Βύρωνα Πολύδωρα: «Πάλι ξανά με το σεβασμό, την αγάπη και η αποστροφή η οποία με συγκινεί, σε ένα διάλογο μεταξύ δύο κομμουνιστών…» και εδώ ο παρουσιαστής του βιβλίου μου αντιγράφει τη συζήτησή τους: «…σε μας δεν πρέπει να περνά το ζοριλίκι και η μαγκιά, αλλά να πρυτανεύει πάντα και παντού η καλοζυγισμένη διαλεκτική». Αλλού εκφράζει ο παρουσιαστής ακόμα ένα συμπέρασμα, κάνοντας αναφορά στο βιβλίο μου: « Πόθος και ευχή μου είναι να δω πρωτοβουλίες ιδιαίτερα από τα «δύο εκατομμύρια» των συντροφισσών και συντρόφων που πέρασαν από το ΚΚΕ και άλλων που πέρασαν από την ευρύτερη Αριστερά, ώστε να ενισχυθεί η συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων του ενδοαριστερού χώρου, βάζοντας τέρμα στην εξοντωτική αντιπαράθεσή τους, ενισχύοντας την κοινωνικά αναγκαία συνείδηση αλληλεγγύης και αμοιβαιότητας, καθώς και την αναβάθμιση της πολιτικής κουλτούρας στη χώρα μας, ώστε η δημοκρατία να μας γίνει τρόπος ζωής. αφού ελλείμματά της μόνο συγκεντρωτισμοί και αυταρχισμοί συμπληρώνουν».
Απευθυνόμενος στους φίλους και στους ψηφοφόρους του, που παρευρέθηκαν στην παρουσίαση του βιβλίου μου, ο Βύρων Πολύδωρας σαν Βουλευτής που τυγχάνει της εμπιστοσύνης και της προτίμησής τους είπε: «…κλείνω τα μάτια και κάνω τον προφήτη και σας λέω: Μην εκχωρείτε τη δική σας αρμοδιότητα σε κανέναν. Μην την εκχωρείτε. Μικρές συνελεύσεις σαν αυτή απόψε, μεγάλες στη Βουλή συναντήσεις , ο εχθρός έρχεται και είναι αυτός που θα μας καταστήσει ζόμπι, psyko,
άγνωμα και άφωνα και θα μας φροντίζουνε κάποιοι Έλληνες πατρόνες, αλά Μπερλουσκόνι, ή δυνατόν με πλούτο…δεν ξέρω. Θα είναι, δεν το έχουμε αυτό το δικαίωμα, για την πατρίδα, για τον κοινωνισμό και τα παιδιά μας. Μην εκχωρούμε , μην παραιτούμεθα από το δικαίωμα γνώμης , κρίσης. Μπορεί να μην φτάσουμε σε απόφαση. Να μην παραιτούμεθα από την κριτική των γεγονότων».
Εγώ είχα γνωρίσει πριν μερικά χρόνια τον καλαίσθητο λογοτέχνη Βύρωνα Γ. Πολύδωρα σαν μοναδικής λαμπρότητας μεταφραστή της αγγλικής ρομαντικής λογοτεχνίας του 18ου αιώνα, αν και παρέμενε για μένα παραταξιακά αυτός στην απέναντι πολιτική όχθη. Δεν ήμουνα εγώ σε θέση και ίσως να έλλειπε και η διάθεση να εκτιμήσω την πολιτική του συμβολή σαν κορυφαίος αστός πολιτικός και καταξιωμένο μέλος κυβερνητικών πόστων της ΝΔ. Η σπάνιας πολιτικής οξυδέρκειας
προσέγγιση και κριτική του ωστόσο του βιβλίου μου «Εκατό Σκόρπια Κοινονικοπολιτικά Ποιήματα» του 2005, με ποιήματα της πολιτικά αριστερής σκέψης και του αριστερού κινήματος, με έκαναν θαυμαστή της πολιτικής του ευφυέστατης ευελιξίας και ηθικής του ακεραιότητας, όταν η ασχετοσύνη και η έλλειψη μαρξιστικής σκέψης, τρόπου ζωής, ηθικής και η αδιαφορία δυσκόλευαν πολλούς συντρόφους και πολλές συντρόφισσές μου στο δικό μου πολιτικό ακόμα χώρο και να συλλαβίσουν τους στίχους του.
Ο πολιτικός και κοινωνικός φιλόσοφος Βύρων Πολύδωρος βλέπει τον απλό πολίτη σαν ελεύθερο άτομο αλλά και το σύνολο των πολιτών σαν κοινωνούς του κοινωνισμού, ανθρώπων δηλαδή, που διακατέχονται από ιδεολογικούς σχηματισμούς, αξίες και αρχές που σαν άνθρωποι του καθημερινού μόχθου και της δημιουργίας, οι περισσότεροι από αυτούς εκλαμβάνουν την κοινωνική τους καταγωγή και ύπαρξη αθώα και ασυνείδητα και παρόμοια εκφράζουν τις διεκδικήσεις τους και τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά τους. Έτσι το τελικό συμπέρασμά του ομιλητή απευθυνόμενος στους αναγνώστες του τελευταίου μου βιβλίου είναι να έχουνε: «…μια περισκοπική ματιά δική σας, του κάθε αναγνώστη, ότι έχει κρατήσει στο νου να κάνει επαλήθευση, επικύρωση, διάψευση κοιτάζοντας το κοινωνικό και πολιτικό τοπίο γύρω του».
Είναι αυτό που αναφέρω στο βιβλίο μου μιλώντας για τους πρωτοκλασάτους
στην κορυφή που «…μπορεί να θέλουν να υπερασπίσει ο καθένας τους ξεχωριστά τα δικά του παραταξιακά συμφέροντα, που τα βαφτίζει όραμα, στόχο και κατάκτηση λαού, αλλά μπερδεύουν τον κόσμο και τα λαϊκά στρώματα με τα τόσα τους πολλά διαφορετικά συμφέροντα, όταν ο λαός μιλάει για ένα και μοναδικό λαϊκό συμφέρον, αυτό που ο κόσμος καθημερινά ζει στο πετσί του…Αυτό είναι το μοναδικό συμφέρον του εργαζόμενου λαού σε αντιπαράθεση με τα πολλά συμφέροντα των αυτόνομων κομμάτων και των κατακερματισμένων παρατάξεων της Αριστεράς, που ζουν ουσιαστικά σε χρόνια αποχή με την αποσπασματική και απομονωτική τους πολιτική, πολλά από αυτά ευημερώντας στη σέχτα τους. Και έρχεται ο ευυπόληπτος πολιτικός της διαταξικής σωφροσύνης και εμπειρίας, όπως πάντα λαοσεβής και αδιάφθορος να μας μονιάσει ευφωνικός και λογικός με τα δικά του ρητά και διδάγματα λέγοντας: «Αλλά η πρώτη λογική είναι ο κοινωνισμός, τον οποίο κοινωνισμό όταν παραχθεί και ο ωραίος τρόπος κοινωνικής αλληλεγγύης και ο ωραίος τρόπος εθνικού πατριωτικού ορισμού σαν συνεκτικής ύλης κι ο πανάρχαιος κόσμος και οι νόμοι του, έρχεται κατευθείαν από τα κλασικά γράμματα τα δικά μας τα ελληνικά». Αυτά για τον
κοινωνισμό του Βύρωνα Γ. Πολύδωρα, τον δημοκρατικό κοινωνισμό.
Χάρε, μην ψάχνεις να με βρεις στα πέρατα του κόσμου
μα σαν περάσω τα εκατό θαν έρθω αμοναχός μου
Άβαταρ μέλους
Μαυροβασίλης
Maniac poster
 
Δημοσ.: 12440
Εγγραφη: Ιούλιος 23rd, 2005, 11:14 pm
Το μέλος Μαυροβασίλης, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό exzorg » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:24 pm

Μαυροβασίλης έγραψε:Ο συγγραφέας Τάκης Εγγλέζος για την έννοια του κοινωνισμού στον Βύρωνα Γ. Πολύδωρα:
[http://synanthropos.blogspot.gr/2011/02/byron-polydoras.html]

Μεγάλη εντύπωση έκανε στους φίλους και στους ψηφοφόρους του στην Κηφισιά η ομιλία του πρώην Υπουργού Βύρωνα Πολύδωρα, δίνοντας μέσα στις άλλες πολύ ενδιαφέρουσες θέσεις του μια δική του διάσταση στην έννοια κοινωνισμός. Με την τόλμη του πολύπειρου καταξιωμένου πολιτικού, λογοτέχνη και του στοχαστή, διαδήλωσε όπως πολλοί άλλοι καλεσμένοι στην ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης μια πνευματικότητα προσγειωμένη απόλυτα στην εποχή του.
Δεν είναι όλα τα λόγια πτερόεοντα που δεν πιάνουν τόπο. Τουλάχιστον στη λογοτεχνία, όπως γνωρίζω, συνέπειες της γραφής και της σκέψης της όπως στην περίπτωση του Λέο Τολστόι, προετοίμασαν τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές πολύ αργότερα στη χώρα του, χωρίς ποτέ ο ίδιος να το είχε διανοηθεί, όσο ζούσε.

Εικόνα
Ο λογαριασμός απενεργοποιήθηκε.Αντίο.
exzorg
Extreme poster
 
Δημοσ.: 26059
Εγγραφη: Δεκέμβριος 7th, 2010, 1:32 am
Το μέλος exzorg, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Μαυροβασίλης » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:26 pm

Ο οργανικός διανοούμενος* Βύρων Πολύδωρας:

H αναζήτηση μιας Νέας Iδεολογίας οδηγεί εκ πρώτης όψεως τη σκέψη σε κάτι καινούργιο, σε κάτι που ίσως έρχεται από το μέλλον. Αυτό δεν συντρέχει εδώ. Αυτό συντρέχει στό σπήλαιο της Πάτμου, εκεί όπου ο Iωάννης έγραψε την "Aποκάλυψη". H Νέα Iδεολογία που προτείνεται εδώ είναι άντληση νάματος από το φρέαρ-αποθησαύρισμα των "μεγάλων στιγμών" του παρελθόντος.
Πρέπει οι σύγχρονοι πολίτες να απαλλαγούν από τις θεσμολατρίες, από τις φρούδες ελπίδες για τα αυτοματοποιημένα συστήματα διακυβέρνησης και τις νεωτερικότητες, που δήθεν κομίζουν λύσεις, ενώ κατ' ουσίαν ουδετεροποιούν και αποξενώνουν τον άνθρωπο από τον καθορισμό της μοίρας του. Να εγκαταλείψουν τα άλλοθι της πολιτικής τους ραστώνης.
Πρέπει οι Έλληνες να στραφούν προς τα έσω. Και να αναβαπτισθούν στις κλασικές και αρχέτυπες αξίες, τις οποίες θα εκσυγχρονίσουν δίνοντας σ' αυτές καινούργιο νόημα και περιεχόμενο, και από τις οποίες θα αναγεννηθεί η Πολιτική.
Πολιτική με ιδεολογία και με απελευθερωμένη από τις παλιές αγκυλώσεις σκέψη. Αυτό είναι το ζητούμενο. Eξουσία χωρίς στέρεο πολιτικό σκεπτικό, χωρίς στόχους ηθικούς, χωρίς εθνικό και κοινωνικό σκοπό, δηλαδή χωρίς το κριτήριο της κοινωνικής ωφελιμότητας, δεν είναι παρά η άλλη όψη του νομίσματος που το κυκλοφορούν οι αρνητές της Δημοκρατίας, οι σύγχρονοι τσαρλατάνοι. Αυτή είναι η πραγματική απειλή των σύγχρονων κοινωνιών.
Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις ούτε ανώδυνοι τοκετοί. Το καινούργιο γεννιέται πάντα με πόνους. Και πάντα με αβεβαιότητα για την επιβίωσή του. Σ' αυτό το σημείο βρίσκεται η ανθρωπότητα σήμερα. Πρέπει να υποδεχθεί το νέο και να το χειραγωγήσει παιδαγωγικά. Και -για να το πούμε όσο πιο απλά γίνεται- να μην υποταγεί σ' αυτό. Το μήνυμα είναι ένα: H Eλλάδα, με ό,τι αυτή ως ιστορική μονάδα-παρουσία συμβολίζει, να βρει ή ξαναβρεί τη θέση της στον σύγχρονο κόσμο. H εθνική αρνησιδοξία είναι χειρότερη από την προδοσία.

Είναι στέρεο το συμπέρασμα της ιστορίας από την Pax Romana μέχρι την Βυζαντινή και τις άλλες αυτοκρατορίες ότι ο μικρός Εβραίος, Ινδός, Άραβας ή Έλληνας δεν αφομοιώνεται απολύτως και πάντως δεν εξαφανίζεται. Η βιοποικιλότητα σαν θεία πρόνοια ισχύει για όλα τα έμβια όντα. Και για τους ανθρώπους και τους λαούς. Ο αντίλογος λέει ότι η "καινούργια ιστορία" διαφέρει από την παλιά. Τότε δεν υπήρχαν διαδίκτυα, λεωφόροι της επικοινωνίας, ούτε οι σχεδόν οργουελικές πρακτικές όπως αυτή που έλεγε (και δικαιώνεται;) "Το πολιτικό χάος συναρτάται με την καταρράκωση της γλώσσας" και ούτω καθεξής. Το διαδίκτυο, η επανάσταση της γνώσης, οι ραγδαίως αυξανόμενες επικοινωνίες και τα άλλα γνωρίσματα της νέας εποχής είναι περισσότερο ευκαιρίες και δυνατότητες απελευθέρωσης λαών, κρατών και πολιτών παρά δεσμεύσεις και διαδικασίες υποδούλωσης ή ακόμη χειρότερα εξαφάνισης κοινωνιών και πολιτισμών. Κάτι τέτοιο υπάρχει ως απειλητική προοπτική μόνο για κοινωνίες και πολιτισμούς που παραιτούνται βιολογικά-δημογραφικά ή πολιτισμικά.






* διανοούμενος της Δεξιάς, κατά το Βήμα
Χάρε, μην ψάχνεις να με βρεις στα πέρατα του κόσμου
μα σαν περάσω τα εκατό θαν έρθω αμοναχός μου
Άβαταρ μέλους
Μαυροβασίλης
Maniac poster
 
Δημοσ.: 12440
Εγγραφη: Ιούλιος 23rd, 2005, 11:14 pm
Το μέλος Μαυροβασίλης, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό exzorg » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:30 pm

Αμ δεν ειναι μονο το Βημα.Εκλογες φοιτητικες 2007 και να μου αναλυει ο ΔΑΠιτης γιατι ο Βυρων(τοτε υπουργος Δημοσιας Ταξεως) ειναι ο πιο γαματος υπουργος της Κυβερνησης και ο μονος αυθεντικος δεξιος εκει μεσα(ολους τους υπολοιπους τους ελεγε κεντροδεξιους).

ΥΓ.Αυτο με την πολιτικη αναπτυξη θα το παρω να κανει παρεα μαζι με το βιβλιο του Παππα "ΠΑΣΟΚ Το χαρισματικο κομμα".Οι Ελ πολιτικοι και δημοσιογραφοι εχουν δωσει αλλο νοημα στο τρολλινγκ :smt003
Ο λογαριασμός απενεργοποιήθηκε.Αντίο.
exzorg
Extreme poster
 
Δημοσ.: 26059
Εγγραφη: Δεκέμβριος 7th, 2010, 1:32 am
Το μέλος exzorg, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Μαυροβασίλης » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:31 pm

Ο ευαίσθητος στοχαστής και ιστοριοδίφης-λαογράφος Βύρων Πολύδωρας:

[...] Δεν φοβούμαι τη διαφωνία. Η νομική μου παιδεία και η δικηγορική μου πείρα μάλλον με οδήγησαν σε μια περιοχή ηθικής αξιολόγησης, ώστε να θεωρώ την διαφωνία ως γέφυρα συναντήσεως και ως ευκαιρία να αποδοθεί ή επιβληθεί δίκαιον μάλλον, παρά ως καταγραφή μιας ατραπού για σύγκρουση. Εννοείται, ότι δεν πρέπει να γινόμαστε "δικομανείς" και αναιτίως επιδιώκοντες την διαφωνία σαν φτηνοί καυγατζήδες και φιλέριδες βυζαντινοί σχολαστικοί. Τρία πράγματα πρέπει να αποκλεισθούν. Πρώτο, η δουλική συμφωνία. Δηλαδή, η συμφωνία από φόβο προς τους δυνατούς της ημέρας. Δεύτερο η υποκριτική ουδετερότητα. Όταν η πόλις διχάζεται είναι άτιμο το να μην παίρνεις θέση, έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Και τρίτο, η δόλια παραπλάνηση. Που σημαίνει άλλα να πιστεύει κανείς και για λόγους καιροσκοπισμού άλλα να δηλώνει ως γνώμη και ως θέση δήθεν συμφωνίας προς άλλους. Καλή μ' ένα λόγο είναι η συμφωνία, η συγκατάθεση και η συναίνεση υπό όρους όμως εντιμότητας και καθαρής προαίρεσης.
Με αυτό το πνεύμα έγραψα τα όσα έγραψα στην "Μυριόβιβλο". Το επίκαιρο και το εφήμερο ήταν η πρώτη ύλη για τα άρθρα που θα βρείτε δημοσιευμένα σ' αυτόν τον τόμο. Από την πολιτική επικαιρότητα ελάμβανα τα ερεθίσματα. Αυτή υπαγόρευε σ' εμένα το προς αξιολόγηση θέμα. Εκεί, στον πίνακα του εφήμερου ανεγίγνωσκα τα γιγνόμενα. Τα συνέκρινα προς τα ιστορικώς γενόμενα, τα ιστορικά προηγούμενα ή προς τα ιστορικώς ανάλογα και τα προέβαλα στο μέλλον για να δω τα μελλούμενα. [...] (από τον πρόλογο του Βύρωνα Γ. Πολύδωρα)

Έρχομαι από την Αθήνα του Θησέα και του Κόδρου, του Μιλτιάδη, του Θεμιστοκλή, του Περικλή και του Κίμωνα στην Αθήνα του σήμερα. Έρχομαι από την Αθήνα των δώδεκα χιλιάδων κατοίκων του 1834, όταν έγινε πρωτεύουσα, στην Αθήνα των τεσσάρων εκατομμύριων κατοίκων του σήμερα. Έρχομαι από την Αθήνα της προσφυγιάς του 1922 και της εσωτερικής μετανάστευσης της δεκαετίας του '50 και του '60 στην Αθήνα του σήμερα. Είναι μια ενδιαφέρουσα διαδρομή. Ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι. Τις εντυπώσεις μου από αυτό το ταξίδι της φαντασίας ή της πείρας μου κατέγραψα εδώ. [...]
Χάρε, μην ψάχνεις να με βρεις στα πέρατα του κόσμου
μα σαν περάσω τα εκατό θαν έρθω αμοναχός μου
Άβαταρ μέλους
Μαυροβασίλης
Maniac poster
 
Δημοσ.: 12440
Εγγραφη: Ιούλιος 23rd, 2005, 11:14 pm
Το μέλος Μαυροβασίλης, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Μαυροβασίλης » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:37 pm

Ωραίος ως Έλλην:

«Η κρίση με βρήκε σοβαρά αντιστασιακό από την ημέρα που κυκλοφόρησε το περιοδικό Focus με την Αφροδίτη της Μήλου στο εξώφυλλο. Αντέδρασα μετά από μία εβδομάδα με διαλέξεις σε Ελλάδα και εξωτερικό λέγοντας «Δώστε μου πίσω τις λέξεις μου». Σε ποιο ταμείο να πάω να τις εισπράξω, καθώς και όλο το δάνειο που έχουν κάνει οι άνθρωποί μου, οι πρόγονοί μου, η Ελλάδα στην Ευρώπης;».

«Οι Φράγκοι είναι εξασκημένοι στη διαπραγμάτευση. Εμείς δεν την ξέρουμε. Είμαστε ποιητικοί τύποι. Το συναίσθημα μας κυριαρχεί. Εγώ θέλω έλλογη αντίδραση και στάση. Θέλω να είμαι αντιστασιακός όχι νευρικός καβγατζής».

Εικόνα
Χάρε, μην ψάχνεις να με βρεις στα πέρατα του κόσμου
μα σαν περάσω τα εκατό θαν έρθω αμοναχός μου
Άβαταρ μέλους
Μαυροβασίλης
Maniac poster
 
Δημοσ.: 12440
Εγγραφη: Ιούλιος 23rd, 2005, 11:14 pm
Το μέλος Μαυροβασίλης, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό exzorg » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:38 pm

Μαυροβασίλης έγραψε: Ωραίος ως Έλλην:

«Η κρίση με βρήκε σοβαρά αντιστασιακό από την ημέρα που κυκλοφόρησε το περιοδικό Focus με την Αφροδίτη της Μήλου στο εξώφυλλο. Αντέδρασα μετά από μία εβδομάδα με διαλέξεις σε Ελλάδα και εξωτερικό λέγοντας «Δώστε μου πίσω τις λέξεις μου». Σε ποιο ταμείο να πάω να τις εισπράξω, καθώς και όλο το δάνειο που έχουν κάνει οι άνθρωποί μου, οι πρόγονοί μου, η Ελλάδα στην Ευρώπης;».

«Οι Φράγκοι είναι εξασκημένοι στη διαπραγμάτευση. Εμείς δεν την ξέρουμε. Είμαστε ποιητικοί τύποι. Το συναίσθημα μας κυριαρχεί. Εγώ θέλω έλλογη αντίδραση και στάση. Θέλω να είμαι αντιστασιακός όχι νευρικός καβγατζής».

Εικόνα

:smt005 :smt005 :smt005 :smt005 :smt005 :smt005 ΚΡΜ :smt005 :smt005 :smt005 :smt005 :smt005

ΥΓ.ΝΑ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ ΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ: Πορτραιτα Ισχυρων :smt005 :smt005 :smt005
Ο λογαριασμός απενεργοποιήθηκε.Αντίο.
exzorg
Extreme poster
 
Δημοσ.: 26059
Εγγραφη: Δεκέμβριος 7th, 2010, 1:32 am
Το μέλος exzorg, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό NANDROS » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 12:45 pm

'
Ρε Μαυροβασίλη βαλτός είσαι? Γιατί θέλεις να μου ανεβάσεις την πίεση μεσημεριάτικα? :smt013

.
Τυπικό νεοκομμουνιστοbotάκι έγραψε:05/02/2018, 22:10
για εμένα ο Στάλιν ήταν Θεός και ο Κομμουνισμός είναι η απόλυτη Θρησκεία. Μόνο στο μνήμα του Στάλιν σκύβω προσκυνάω!
Άβαταρ μέλους
NANDROS
Extreme poster
 
Δημοσ.: 24074
Εγγραφη: Νοέμβριος 22nd, 2011, 4:25 pm
Τοποθεσια: Όπου συχνάζουν ναυτικοί & λοιπά κακοποιά στοιχεία
Το μέλος NANDROS, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό DenMorka » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 1:07 pm

Μαυροβασίλης έγραψε: ...Όταν μαθαίναμε γράμματα (αυτά που μετά μανίας απηγόρευσαν και κατήργησαν, κατ’ εφαρμογήν του σχεδίου τους περί αφελληνισμού, οι εξακολουθητικοί «μεταρρυθμιστές» της δύσμοιρης παιδείας μας)...

...Σαν «γκολουμνικοί» τύποι σε ταινίες θρίλερ...


Αχαχα, πράισλες.
“ most of the great triumphs and tragedies of history are caused, not by people being fundamentally good or fundamentally bad, but by people being fundamentally people”
Άβαταρ μέλους
DenMorka
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6524
Εγγραφη: Φεβρουάριος 25th, 2010, 6:15 pm
Το μέλος DenMorka, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Λεγεών » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 1:11 pm

Η γρανα!
Χαῖρε, τὸ τῶν Δαιμόνων πολυθρύλητον θαῦμα·
χαῖρε, τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρήνητον τραῦμα.


καὶ ἐπηρώτα αὐτόν· τί ὄνομά σοι; καὶ ἀπεκρίθη λέγων· λεγεὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν
Μαρκ. 5,9
Άβαταρ μέλους
Λεγεών
Maniac poster
 
Δημοσ.: 14595
Εγγραφη: Μάιος 5th, 2009, 4:03 pm
Το μέλος Λεγεών, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Ιανός » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 1:12 pm

Εικόνα
(off topic, και με το συμπάθιο ε)
Από μπισικλέτα δεν σκαμπάζει ντιπ καταντιπ ο Βύρων, πάντως. Ανάποδα προσπαθεί να καβαλήσει... :roll:
Εκείνον που θέλει, οι Μοίρες τον οδηγούν. Εκείνον που δεν θέλει, τον σέρνουν.
Άβαταρ μέλους
Ιανός
Καλλιτέχνης συντονιστής - Τραγουδάει από το '08
 
Δημοσ.: 56052
Εγγραφη: Μάιος 30th, 2007, 10:12 am
Τοποθεσια: Αθήνα
Το μέλος Ιανός, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΚΑΤΑ ΚΗΝΣΟΡΩΝ

Δημοσίευσηαπό Μαυροβασίλης » Σεπτέμβριος 28th, 2012, 1:22 pm

Εικόνα
Χάρε, μην ψάχνεις να με βρεις στα πέρατα του κόσμου
μα σαν περάσω τα εκατό θαν έρθω αμοναχός μου
Άβαταρ μέλους
Μαυροβασίλης
Maniac poster
 
Δημοσ.: 12440
Εγγραφη: Ιούλιος 23rd, 2005, 11:14 pm
Το μέλος Μαυροβασίλης, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Επόμενη

Επιστροφή στην Λογοτεχνία

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 9 επισκέπτες