ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Πεζογραφία, ποίηση, γλώσσα και γραπτός λόγος, βιβλία.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 10 επισκέπτες

 

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό Αίγαγρος » Ιούνιος 29th, 2016, 9:29 pm

ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ

Λέγατε: θάνατος, σιωπή, μοναξιά·
όπως έρωτας, ζωή. Λόγια προσωρινά,
πλάσματα φανταστικά, εικόνες.
Κι ο αγέρας σηκώνεται ελαφρύς κάθε πρωί
κι ο χρόνος με το χρώμα της βροχής και του σιδήρου
περνά πάνω απ' τις πέτρες,
πάνω απ' τον περίκλειστο βόμβο των καταραμένων.
Η αλήθεια είναι ακόμη μακριά.
Πες μου, όμως, άνθρωπε καρφωμένε στο σταυρό,
κι εσύ από χέρια που χόντρυναν απ' το ξεραμένο αίμα,
Πώς ν' απαντήσω σε κείνους που ρωτάνε;
Τώρα. Τώρα. Πριν μπει κι άλλη σιωπή
μες στα μάτια, πριν σηκωθεί ο αγέρας
κι άλλη σκουριά προσθέσει.

S. Quasimodo - σε μετάφραση Ζήση Σαρίκα
~nemo ruit nox~
Άβαταρ μέλους
Αίγαγρος
Συντονιστής - Στην ομάδα από το '10
 
Δημοσ.: 11977
Εγγραφη: Οκτώβριος 18th, 2009, 3:52 pm
Το μέλος Αίγαγρος, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό atreu73 » Ιούνιος 30th, 2016, 9:49 am

Εύνοια του Aλεξάνδρου Bάλα

A δεν συγχίζομαι που έσπασε μια ρόδα
του αμαξιού, και που έχασα μια αστεία νίκη.
Με τα καλά κρασιά, και μες στα ωραία ρόδα
την νύχτα θα περάσω. Η Aντιόχεια με ανήκει.
Είμαι ο νέος ο πιο δοξαστός.
Του Βάλα είμ’ εγώ η αδυναμία, ο λατρευτός.
Aύριο, να δεις, θα πουν πως ο αγών δεν έγινε σωστός.
(Μα αν ήμουν ακαλαίσθητος, κι αν μυστικά το είχα προστάξει —
θάβγαζαν πρώτο, οι κόλακες, και το κουτσό μου αμάξι).

Κ. Π. Καβάφης
Άβαταρ μέλους
atreu73
Fast poster
 
Δημοσ.: 2611
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 3rd, 2012, 4:34 pm
Το μέλος atreu73, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό νύχτα » Ιούλιος 2nd, 2016, 1:17 am

Κοκκίνισαν κι έσβησαν τα σκαλοπάτια.
Είπες μόνη σου: «Θα έρθω».

Στην είσοδο στο λυκόφως των προσευχών
Άνοιξα την καρδιά μου. – Περιμένω.

Τι θα σου πω – δε ξέρω.
Ίσως από ευτυχία πεθάνω.
Μα καίγοντας σα φλόγα εσπερινή
Στη φωτιά και σένα θα φέρω.

Ανθίζει η κόκκινη φλόγα
Αναπάντεχα πραγματοποιήθηκαν τα όνειρα.
Έρχεσαι. Πάνω από το ναό, πάνω από μας –
Το ανέσπερο βάθος και ύψος.


25 Δεκεμβρίου 1902
Αλεξάντρ Μπλοκ
Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης
Άβαταρ μέλους
νύχτα
Crazy poster
 
Δημοσ.: 5042
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 19th, 2013, 1:38 pm
Το μέλος νύχτα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό νύχτα » Ιούλιος 7th, 2016, 8:03 pm

Ήταν ένας άντρας και μια γυναίκα,
ή,
ένας άντρας
κι ένα κομματάκι γης,
ένας ελέφαντας
κι ένα μωρό,
ένα μωρό κι ένα βούρλο.
Ήταν δυο νεαροί λιπόθυμοι
κι ένα πόδι από νίκελ.
Ήταν οι βαρκάρηδες!
Ναι.
Ήταν οι τρομεροί βαρκάρηδες του Γουαδιάνα
που τσακίζουν με τα κουπιά τους όλα τα ρόδα του κό-
σμου.
Ο γερο-ναυτικός έφτυσε το ταμπάκο από το
στόμα του κι έβαλε μεγάλες φωνές για να τρομάξει τους
γλάρους. Μα ήταν πια υπερβολικά αργά.
Όταν οι γυναίκες πενθούσες έφτασαν στο σπίτι
του Κυβερνήτη αυτός έτρωγε ήσυχα πράσινα μύγδαλα
και κρύα ψάρια σ’ ένα εκλεκτό πιάτο από χρυσό. Ήταν
προτιμότερο να μην έχουν μιλήσει μαζί του.
Στις νήσους των Αζορών.
Σχεδόν δεν μπορώ να κλάψω.
Έριξα δυο τηλεγραφήματα, αλλά δυστυχώς
ήδη ήταν αργά.
Πολύ αργά.
Μονάχα ξέρω να σας πω πως δυο παιδιά που
περνούσαν στην άκρη του δάσους, είδαν μια πέρδικα
που της έσταζε μια κλωστούλα αίμα από το ράμφος.
Αυτή είναι η αιτία, αγαπητέ μου καπετάνιε, της
παράξενης μελαγχολίας μου.



(Ποιήματα σε Πρόζα,μτφρ. Βασίλης Λαλιώτης, Εκδόσεις Ενδυμίων, 2015)
Federico Garcia Lorca


(μου) τα είπαν όλα
Άβαταρ μέλους
νύχτα
Crazy poster
 
Δημοσ.: 5042
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 19th, 2013, 1:38 pm
Το μέλος νύχτα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό Πλάτων Χαρμίδης » Ιούλιος 23rd, 2016, 9:30 am

Ζυγώνετε πάλιν, ἄστατες μορφές,
Ποὺ παρουσιασθήκατε νωρὶς ἄλλοτε στὸ θολὸ μου βλέμμα.
Νὰ δοκιμάσω λοιπὸν τὴ φορὰ αὐτὴ νὰ σᾶς κρατήσω
Νοιώθω ακόμα τὴν καρδιὰ μου νὰ ρέπει πρὸς ἐκείνη την τρέλλα;

Ὁρμᾶτε! Καλὰ λοιπὸν, ἔλατε νὰ μὲ ἐξουσιάσετε,
Καθὼς προβάλλετε γύρωθέ μου ἀπὸ τὴν ἀντάρα καὶ τὴν καταχνιὰ.

Τὸ στῆθος μου νοιώθει νεανικὰ αναταραγμένο
Ἀπὸ τὴν πνοὴ τῆς μαγείας, ποὺ περιβάλλει τὴν πομπὴ σας.

Φέρνετε μαζὶ σας τὶς εἰκόνες εὐτυχισμένων ἥμερῶν,
Καὶ μερικὲς ἀγαπητὲς σκιὲς ἀνεβαίνουν·
Σὰν ἕνας παληός, μισοχαμένος μῦθος

Γυρίζει ξανὰ ἡ πρώτη άγάπη καί φιλία·
Ὀ πόνος ξαναγεννιέται, ξανακάνει ό θρῆνος
Τῆς ζωῆς τὸν λαβυρινθιακά πλανεμένο δρόμο,
Καί όνομάζει τούς καλούς, ποὺ γιὰ κάποιες ὄμορφες ὧρες
Γελασμένοι ἀπό τὴν τύχη, χάθηκαν πρὶν ἀπὸ μένα.

Αύτοὶ δὲν θ’ άκούσουν τ’ άκόλουθα τραγούδια,
Οἱ ψυχὲς ποὺ τοὺς τραγούδησα τὰ πρῶτα·
Σκόρπισε ἡ φιλικὴ συντροφιά,
Ἔσβησε, ἄχ! ο πρῶτος αντίλαλος.
Τό τραγούδι μου ἀντηχεί στὸ ἄγνωστο πλῆθος,
Ποὺ καὶ ό ἔπαινός του τρομάζει τὴν καρδιά μου.
Κι’ ὅσοι ἄλλοτε χαίρονταν τὰ τραγούδια μου,
Ἂν ἀκόμα ζοῦν, γυρίζουν σκόρπιοι στὸν κόσμο.

Καιὶ μένα μὲ κυριεύει μιὰ ἀπό καιρὸ ξεμαθημένη λαχτάρα,
Πρὸς ἐκεῖνο τὸ ἤρεμο καὶ σεμνὸ βασίλειο τῶν πνευμάτων
Σαλεύει τώρα μὲ ἀόριστους φθόγγους
Τὸ ψιθυριστό μου τραγούδι, ὅμοιο μὲ τοῦ Αἰόλου τὴν ἅρπα,
Ενα ρίγος με κυριεύει, δάκρυ ακολουθεί τα δάκρυα,
Ἡ σκληρή καρδιὰ αἰσθάνεται πράα καὶ μαλακή·
Ὅ,τι κατέχω, τὸ βλέπω κάπως μακριά,
Καὶ ὅ,τι χάθηκε, μοῦ γίνεται πραγματικότης.

Johann Wolfgang von Goethe
ὁ δὲ ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ
Πλάτων Χαρμίδης
Casual Poster
 
Δημοσ.: 686
Εγγραφη: Απρίλιος 4th, 2015, 2:41 am
Το μέλος Πλάτων Χαρμίδης, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό zagkor » Ιούλιος 23rd, 2016, 9:45 am

δεν εμπεριεχουν προβληματισμο προς σε οτιδηποτε οπουδηποτε συγκεκριμενο συναισθημα
ενα προσωπικο κλαψουρισμα γενικο και αοριστο οπως και το μεσα σας
θα ελεγα σας λειπει το γρηγορο και αδιαφορο σεξ
xaxaxxxaxaxaxaxaxaxaxaxxaxaxaaxxaxaxaxaxaxa
zagkor
Fast poster
 
Δημοσ.: 3919
Εγγραφη: Οκτώβριος 16th, 2009, 4:38 pm
Το μέλος zagkor, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό Γραφικός » Ιούλιος 26th, 2016, 12:41 am

zagkor έγραψε: δεν εμπεριεχουν προβληματισμο προς σε οτιδηποτε οπουδηποτε συγκεκριμενο συναισθημα
ενα προσωπικο κλαψουρισμα γενικο και αοριστο οπως και το μεσα σας
θα ελεγα σας λειπει το γρηγορο και αδιαφορο σεξ


Αυτό ποιος το έχει γράψει;
Δικό σου;
Κακομεταφρασμένο μου φαίνεται.
Είμαι άρρωστος άνθρωπος... Είμαι κακός άνθρωπος. Άνθρωπος αποκρουστικός. Νομίζω πως μου πονάει το συκώτι.
Άβαταρ μέλους
Γραφικός
Fast poster
 
Δημοσ.: 1163
Εγγραφη: Δεκέμβριος 17th, 2012, 3:39 pm
Το μέλος Γραφικός, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό Πάρταλος » Αύγουστος 6th, 2016, 10:31 pm

Η Σατραπεία - Κ.Π. Καβάφης


Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Aγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.
We're just like other people: We love to sing, we love to dance, we admire beautiful women. We are human, and sometimes very human.
Πάρταλος
Fast poster
 
Δημοσ.: 2222
Εγγραφη: Ιούλιος 9th, 2012, 3:46 am
Το μέλος Πάρταλος, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό νύχτα » Αύγουστος 14th, 2016, 12:51 am

Αύγουστος Κυριακή η Ελλάδα πλάι στη θάλασσα:
ήλιος δροσιά πεύκα φαΐ κρασί κι αγάπη.
Στο πικάπ
έπαιζε ασταμάτητα
του Τσιτσάνη η «Συννεφιασμένη Κυριακή».
Και κανείς δεν είπε ν’ αλλάξει ο δίσκος…


του Θ. Γκόρπα (μου)
Άβαταρ μέλους
νύχτα
Crazy poster
 
Δημοσ.: 5042
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 19th, 2013, 1:38 pm
Το μέλος νύχτα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό νύχτα » Αύγουστος 15th, 2016, 6:45 pm

Άρχοντά μου, σβησμένη σάρκα, μάτια χωρίς τα μάτια σου,
σβώλε από χώμα, αχερουσία, μεσάνυχτα του κανενός,
μα πώς βαστάς την τόση απουσία;
Δεν σ' το 'πανε, ψυχούλα μου, που ο θάνατος νικήθηκε για πάντα;
Σφαλισμένη η πόρτα μου· κλειστά τα παραθυρόφυλλα· μπορείς
να μπης./ Παλιέ μου και μονώτατε, έλα να με γιορτάσης,
ν' ανάψη η μια στιγμή χαράς, δικιά σου και δικιά μου,
κι αχ, μου δίνεις το χέρι σου κι αχ, μου λες τ' όνομά σου.
Απόψε οι πεθαμένοι ξαγρυπνούν μες στων κεριών τις φλόγες,
Και μοναχή παρηγοριά τα παιδικά της χρόνια στην Αθήνα··
γίνε αγερίτσα του Θεού και πέταξε εδώ πάνω.
Δεν το 'νιωσες, κορμάκι μου, που ο θάνατος μας κέρδισε για πάντα;!


Η.Λ.
Άβαταρ μέλους
νύχτα
Crazy poster
 
Δημοσ.: 5042
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 19th, 2013, 1:38 pm
Το μέλος νύχτα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό Moiraia_Ola » Αύγουστος 20th, 2016, 12:00 pm

οικογενειακή γιορτή

Ήταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι
η μάνα μου, ο πατέρας, ο Φραντς κι εγώ.
Ο πατέρας μού έτρωγε το χέρι
κι εγώ με το άλλο ανακάτευα το μυαλό μου,
ψάχνοντας να βρω το κουτάλι που είχε πέσει μέσα.
Η μάνα,
μοναδική γυναίκα πια στον κόσμο,
κρατούσε την ομπρέλα για να μην πέφτουν
οι βόμβες στα κεφάλια μας.
Κι ο Φραντς στη μέση του τραπεζιού
περίμενε τον πατέρα μας να τελειώσει μαζί μου.

Ο Φραντς
πάνω στη μεγάλη ασημένια πιατέλα
μ’ ένα μήλο στο στόμα.

Χρήστος Α. Γκέζος
Στην πιό μικρή στιγμή μαζί σου,
έζησα όλη τη ζωή.
Άβαταρ μέλους
Moiraia_Ola
Crazy poster
 
Δημοσ.: 9914
Εγγραφη: Νοέμβριος 11th, 2009, 11:14 pm
Το μέλος Moiraia_Ola, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό Χαρίτη » Σεπτέμβριος 3rd, 2016, 9:27 pm

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
Με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.
Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.
Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
Κι ολλούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.
Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.
Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία του είναι μας
Κι σ’ όλους με τους έρωτες αυτής αγαπούμε.
Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.
Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο κι δεν είμάστε τίποτα απ
Αυτόν τον κόσμο
Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.
Είμαστε οι προάγγελοι του χάους.
Γ. Μακρής
Άβαταρ μέλους
Χαρίτη
Crazy poster
 
Δημοσ.: 9839
Εγγραφη: Ιούλιος 28th, 2012, 12:16 am
Τοποθεσια: Στον κόσμο του πραγματικού ''ονείρου''...
Το μέλος Χαρίτη, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό Πούντιν » Σεπτέμβριος 29th, 2016, 11:29 pm

Άναψε φως, το πρώτο φως της νύχτας στο κονάκι
Εκεί που ησυχάζουμε και σκέψου, με ένα κλικ
Τον κόσμο μες στη φαντασία μας να λάμπει

Το ραντεβού μας κανονίστηκε, θα σμίξουμε εκεί,
Με τη σφοδρότητα της έλξης μες στη σκέψη, θα ενωθούνε τα κομμάτια
Σε ένα πράγμα μόνο, αδιαφορώντας, για ό,τι δεν μας αφορά:

Σε ένα μόνο πράγμα, στο μοναδικό
Πανί μας τυλιγμένοι όπως οι φτωχοί, στη θαλπωρή,
Στη δύναμη, στο φως, στο θαύμα, που μας συνεπαίρνει

Που εκεί, λίγο μας καίει ποιοι, είμαστε και ποιοι είναι όλοι οι άλλοι
Μόνο στη σοβαρότητα της εντολής προσηλωμένοι του Ενός, εμείς,
Της διάνοιας αυτής που έχει, ως και το ραντεβού μας κανονίσει

Στην περιμετρημένη σκέψη μέσα στις συνάψεις
Λέμε, πως είναι η φαντασία μας Θεός
Το πιο ψηλό κερί που φτάνει, ψηλά για να ραγίσει το σκοτάδι

Κι από τη φλόγα αυτή τις σπίθες, μέσα από το κεφάλι
Φτιάχνουμε τη φωλιά μας κάθε βράδυ
Και που πλαγιάζουμε εκεί μαζί, εμάς μας είναι αρκετό, μας φτάνει.

Wallace Stevens, O μονόλογος των εσώκλειστων εραστών
After all, love is built on banal things.
Άβαταρ μέλους
Πούντιν
New poster
 
Δημοσ.: 92
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 23rd, 2016, 7:37 pm
Το μέλος Πούντιν, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό κοινή γνώση » Οκτώβριος 25th, 2016, 11:09 pm

Εγώ γυναίκα, η άνθρωπος,
ζητούσα το πρόσωπό Σου πάντοτε,
ήταν ως τώρα του ανδρός
και δεν μπορώ αλλιώς να το γνωρίσω.
Ποιος είναι και πώς
πιο πολύ μονάχος,
παράφορα, απελπισμένα μονάχος,
τώρα εγώ ή εκείνος;

Πίστεψα πως υπάρχω, θα υπάρχω,
όμως πότε υπήρχα δίχως του
και τώρα,
πώς στέκομαι, σε ποιο φως,
ποιος είναι ο δικός μου ακόμα καϋμός;

Ω, πόσο διπλά υποφέρω,
χάνομαι διαρκώς,
όταν Εσύ οδηγός μου δεν είσαι.

Πώς θα δω το πρόσωπό μου,
την ψυχή μου πώς θα παραδεχτώ,
όταν τόσο παλεύω
και δεν μπορώ ν’ αρμοστώ.

«Ότι διά σου αρμόζεται
γυνή τω ανδρί.»
Δεν φαίνεται ακόμα το τραγικό
του απρόσωπου, ούτε κι εγώ
δεν μπορώ να το φανταστώ ακόμα, ακόμα.

Τι θα γίνει που τόσο καλά,
όσα πολλά ξέρω και γνωρίζω καλλίτερα,
πως απ’ το πλευρό του δεν μ’ έβγαλες.

Και λέω πως είμαι ακέραιος άνθρωπος
και μόνος. Δίχως του δεν εγινόμουν
και τώρα είμαι και μπορώ
κι είμαστε ζεύγος χωρισμένο, εκείνος
κι εγώ έχω το δικό μου φως,
εγώ ποτέ, σελήνη,
είπα πως δεν θα βαστώ απ’ τον ήλιο
κι έχω τόσην υπερηφάνεια
που πάω τη δική του να φτάσω
και να ξεπεραστώ, εγώ,
που τώρα μαθαίνομαι και πλήρως
μαθαίνω πως θέλω σ’ εκείνον ν’ αντισταθώ
και δεν θέλω από κείνον τίποτα
να δεχτώ και δε θέλω να περιμένω.

Δεν κλαίω, ούτε τραγούδι ψάλλω.
Μα γίνεται πιο οδυνηρό το δικό μου
ξέσκισμα που τοιμάζω,
για να γνωρίσω τον κόσμο δ’ εμού,
για να πω το λόγο δικό μου,
εγώ που ως τώρα υπήρξα
για να θαυμάζω, να σέβομαι και ν’ αγαπώ,

εγώ πια δεν του ανήκω
και πρέπει μονάχη να είμαι,
εγώ, η άνθρωπος.


Ζωή Καρέλλη, Η άνθρωπος
είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν γι' ακόμη ένα μπαν, μ’ακούς;
Άβαταρ μέλους
κοινή γνώση
New poster
 
Δημοσ.: 394
Εγγραφη: Οκτώβριος 15th, 2016, 11:03 pm
Το μέλος κοινή γνώση, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΑΝ

Δημοσίευσηαπό κοινή γνώση » Οκτώβριος 29th, 2016, 12:10 am

Η απουσία σου μικραίνει τον ουρανό
Έρχεται φεύγει
Πατά στα νύχια
Ξεκλειδώνει τις πόρτες
Στο ψύχος των μοναχικών χεριών

Τι άσχημα είναι σ' αυτή την πολική τοποθεσία
Τι άσχημα κλεισμένος μες στο αρκτικό μου σπίτι

Αλέξης Τραϊανός, Ατμόσφαιρα
είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν γι' ακόμη ένα μπαν, μ’ακούς;
Άβαταρ μέλους
κοινή γνώση
New poster
 
Δημοσ.: 394
Εγγραφη: Οκτώβριος 15th, 2016, 11:03 pm
Το μέλος κοινή γνώση, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

ΠροηγούμενηΕπόμενη

Επιστροφή στην Λογοτεχνία

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 10 επισκέπτες