Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Θέματα υγείας, συμβουλές και συζητήσεις.
Κανόνες Δ. Συζήτησης
Οι πληροφορίες ή/και οι συμβουλές και γενικότερα το υλικό που δημοσιεύεται σε αυτή την ενότητα έχουν αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα και εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις των αρχικών συγγραφέων στο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν επιστημονική πληροφόρηση. Το Phorum.gr δεν παρέχει ιατρικές συμβουλές, ούτε φέρει ευθύνη για το υλικό που δημοσιεύεται εδώ, σε άλλη ενότητα της κοινότητας, ή ανταλλάσσεται/μεταφέρεται ως πληροφορία με τη χρήση προσωπικών μηνυμάτων. Συμβουλευτείτε τον προσωπικό σας γιατρό.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 26 επισκέπτες

 

Φυσιολογικός τοκετός ή επισκληρίδιος και καισαρική;

Είμαι υπέρ του φυσιολογικού τοκετού χωρίς επισκληρίδιο ή καισαρική, εκτος κι αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας
11
61%
Είμαι υπέρ της επισκληριδίου ή της καισαρικής ακόμα κι αν δεν συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας αλλά λόγοι ευκολίας και σιγουριάς
7
39%
 
Σύνολο ψήφων : 18

Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Οκτώβριος 22nd, 2014, 9:23 pm

Μετα την "τοποθέτηση" στο νήμα Μουσείο της Καραμπαμπικής Ιστορίας μιας γυναίκας που γέννησε στο σπίτι της με μαία , θα ήθελα να το συζητήσουμε αυτό, κατά πόσο δηλαδή ένας φυσιολογικός τοκετός στο σπίτι με μαία ή στο νοσοκομείο χωρίς επισκληρίδιο θεωρείται καραμπαμπισμός ή κάτι το τελος πάντων αφύσικο και εγκληματικό εκ μέρους των γυναικών που το επιλέγουν.

Θα ήθελα επίσης, όσοι είναι γιατροί του εξωτερικού να μας διαφωτίσουν για τό τί συμβαίνει στις χώρες που ζουν στο συγκεκριμμένο ζήτημα.
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Οκτώβριος 22nd, 2014, 9:27 pm

Η μεγάλη μπίζνα των καισαρικών

Η γέννηση με καισαρική τομή στην Ελλάδα έχει λάβει τις διαστάσεις πραγματικής επιδημίας. Το ποσοστό των καισαρικών τομών ανέρχεται περίπου στο 40% του συνόλου των τοκετών στα δημόσια νοσοκομεία και έως και 65 % στα ιδιωτικά, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΚΕΣΥ.

Τα ποσοστά αυτά καισαρικής τομής βρίσκονται πολύ πιο πάνω από το 15% που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) θεωρεί ότι μπορεί να προκύψει από ιατρικά αίτια.

Και είναι αλήθεια ότι αυτό το ποσοστό του ΠΟΥ είναι μάλλον υπερβολικά αισιόδοξο, είναι όμως εξίσου αλήθεια ότι το ποσοστό των καισαρικών τομών σε οργανωμένες ευρωπαϊκές χώρες-πρότυπα στον τομέα της ιατρικής περίθαλψης, όπως η Μεγάλη Βρετανία και οι Σκανδιναβικές χώρες, κυμαίνεται μεταξύ 16 και 22% (Πηγή: ΠΟΥ).

Ακόμη και στις ΗΠΑ με την αμυντική ιατρική λόγω των συχνών δικαστικών αγωγών κατά των ιατρών τα ποσοστά καισαρικής είναι περί το 33%. (Hamilton et al. 2012)

Την 1η Μαρτίου 2013 στη Γενεύη η επιτροπή του ΟΗΕ για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών εξέφρασε την ανησυχία της για το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό των καισαρικών τομών που πραγματοποιούνται στη χώρα μας, κάποιες από αυτές χωρίς σαφή ιατρική ένδειξη.

Η επιτροπή προέτρεψε την Ελλάδα μεταξύ άλλων να μειώσει το ποσοστό των καισαρικών τομών χωρίς ένδειξη, με εκπαίδευση και επανεκπαίδευση του ιατρικού προσωπικού στον φυσιολογικό τοκετό και να εφαρμόσει ελέγχους συμμόρφωσης με τις ιατρικές ενδείξεις για καισαρική τομή με σκοπό τη μείωση του αριθμού των καισαρικών τόμων χωρίς ιατρική ένδειξη.


Με άλλα λόγια η επιτροπή κατηγορεί την Ελλάδα εμμέσως πλην σαφώς για κακοποίηση των γυναικών μέσω των καισαρικών τομών και για έλλειψη σεβασμού προς την έγκυο γυναίκα.

Τα πλεονεκτήματα του φυσιολογικού τοκετού είναι προφανή:

•Στον φυσιολογικό τοκετό η γυναίκα παίζει ενεργό ρόλο στη γέννηση του μωρού της, γεγονός που της δίνει αυτοπεποίθηση ενώ στην καισαρική παρακολουθεί χωρίς ενεργή συμμετοχή.

•Με τον φυσιολογικό τοκετό το σώμα της γυναίκας επανέρχεται και ανακτά τις δυνάμεις του ταχύτερα.

•Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες οι γυναίκες μετά από φυσιολογικό τοκετό έχουν πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να θηλάσουν, από ό,τι μετά από καισαρική. Έτσι, δεν χρειάζεται να καταφύγουν στη λύση του φαρμακευτικού γάλακτος, με αντίστοιχη οικονομική επιβάρυνση για τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

•Μετά από καισαρική το νεογέννητο έχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να καταλήξει για ώρες ή και μέρες στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών με αναπνευστική δυσχέρεια από ό,τι με φυσιολογικό τοκετό.

•Στην καισαρική τομή χάνεται κατά μέσο όρο διπλάσια ποσότητα αίματος (περί το 1 λίτρο) ενώ στον φυσιολογικό τοκετό περίπου μισό λίτρο. Ας αναλογιστούμε το σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης αίματος στην Ελλάδα.

•Η καισαρική στοιχίζει τα διπλάσια χρήματα στον εθνικό προϋπολογισμό. Κοστολογείται 1.200 ευρώ στα δημόσια νοσοκομεία, ενώ ο φυσιολογικός τοκετός 600. Επιπρόσθετα δεν έχει αποδειχθεί η υπεροχή της καισαρικής στη βελτίωση της προγεννητικής θνησιμότητας και νοσηρότητας για το νεογνό. Αντίθετα για τη μητέρα ελλοχεύει κινδύνους. (αιμορραγία, μολύνσεις, κακώσεις οργάνων).
Είναι αλήθεια ότι η καισαρική έχει αυξητική τάση παγκοσμίως. Στην Ελλάδα όμως τα νούμερα είναι υπερβολικά.

Οι λόγοι αύξησης της καισαρικής τομής διεθνώς είναι πολλοί:

•Οι γυναίκες γεννούν σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία και εμφανίζουν νοσήματα φθοράς όπως σακχαρώδη διαβήτη και υπέρταση που κάνουν την απόφαση για καισαρική ευκολότερη.

•Ο πιο σχολαστικός έλεγχος των εμβρύων με τους υπερήχους, την καρδιοτοκογραφία και μεγάλο αριθμό από εργαστηριακές εξετάσεις αποκαλύπτουν μικρά ή μεγάλα προβλήματα της εγκύου ή του εμβρύου με συνέπεια καισαρική τομή.

•Τα συνεχώς αυξανόμενα ποσοστά εξωσωματικών γονιμοποιήσεων και δίδυμων από εξωσωματική γονιμοποίηση και η έννοια της «πολύτιμης» κύησης (αλήθεια, ποια επιθυμητή κύηση δεν είναι πολύτιμη;)

•Η εγκατάλειψη του φυσιολογικού τοκετού σε ισχιακή προβολή (όταν το μωρό έρχεται με τα πόδια και όχι με το κεφάλι) λόγω μιας μεγάλης έρευνας (M.E. Hannah, 2000) που έδειξε πολλά προβλήματα στα παιδιά που γεννιούνται κολπικά.

•Λιγότερη προθυμία η έλλειψη ικανότητας από τους ιατρούς για τοκετό με εμβρυουλκία (βεντούζα ή κουτάλες).

Όμως γιατί στην Ελλάδα τα νούμερα έχουν ξεφύγει;

•Στην Ελλάδα η σχέση του μαιευτήρα με την έγκυο είναι πολύ πιο προσωπική από ό,τι σε άλλες χώρες. Επομένως η αντιμετώπιση είναι πιο αμυντική γιατί οι ευθύνες είναι πιο προσωποποιημένες. Υπό τον φόβο ιατρονομικών εμπλοκών ο ιατρός συχνά επιλέγει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του με ένα γρήγορο και ελεγχόμενο από αυτόν τοκετό, που είναι η καισαρική τομή.

•Στην Ελλάδα υπάρχει παντελής απουσία πολιτικής φυσιολογικού τοκετού μετά από καισαρική.

•Ακόμη στη χώρα μας ο ρόλος της μαίας, που είναι αναπόσπαστος κρίκος του φυσιολογικού τοκετού είναι σαφώς υποβαθμισμένος.

Πάνω από όλα η αύξηση των καισαρικών τομών στην Ελλάδα αντικατοπτρίζει την αντίληψη της κοινωνίας μας. Όλα γρήγορα, χωρίς πολύ προσπάθεια και χωρίς πολύ κόπο. Ανυπόμονες έγκυες, που θέλουν να γεννήσουν σε λίγα λεπτά με ελάχιστη προσπάθεια, στάση που αντικατοπτρίζεται από το συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό καισαρικών μετά από επιθυμία της μητέρας. Ανυπόμονοι συγγενείς που μετά από λίγες ώρες αναμονής ανησυχούν αρχικά και αργότερα πιέζουν, απαιτώντας τη «λύτρωση» με καισαρική. Και, τέλος, βιαστικοί ιατροί που στον πιεσμένο χρόνο τους προσπαθούν να τα χωρέσουν όλα.

Το μεγαλύτερο επιχείρημα υπέρ της καισαρικής τομής είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο ποσοστό μητρικής θνησιμότητας πανευρωπαϊκά. Αυτό αποδίδεται στην ευκολία πραγματοποίησης καισαρικής τομής χωρίς όμως να μπορεί να τεκμηριωθεί επαρκώς επιστημονικά. Με βάση αυτή τη λογική όμως, αν μια χώρα εφάρμοζε μαζικά στρατηγική προληπτικής μαστεκτομής ή προστατεκτομής τελικά θα εμφάνιζε μικρότερα ποσοστά καρκίνου του μαστού ή του προστάτη από τις άλλες χώρες. Πόσο όμως αποδεκτό είναι αυτό ηθικά;

Σίγουρα η καισαρική τομή έχει τη θέση της στη σύγχρονη μαιευτική και μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια αν υπάρχει κίνδυνος για τη μητέρα η το έμβρυο. Έχει όμως ιατρικές ενδείξεις που πρέπει να τηρούνται.

Μόνο αν υπάρχει σοβαρός λόγος έχουμε δικαίωμα να διαταράξουμε τη φυσική πορεία του θαύματος του φυσιολογικού τοκετού.

* Ο Μιχάλης Σύνδος είναι Μαιευτήρας Γυναικολόγος. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών. Επιμελητής Α', 1ης Μαιευτικής Γυναικολογικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών.
πηγή
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Οκτώβριος 22nd, 2014, 9:29 pm

Τι εμποδίζει τις Ελληνίδες να χαρούν τον φυσιολογικό τοκετό;

Μια μεγάλη έρευνα που διήρκεσε τρεις μήνες, για τον φυσιολογικό τοκετό και τις καισαρικές τομές παρουσίασαν ο «Πρωταγωνιστές» την Τρίτη 4 Φεβρουαρίου.

Αφορμή στάθηκε η αυστηρή σύσταση πέρυσι την Άνοιξη της Επιτροπής Εξάλειψης των Διακρίσεων κατά των Γυναικών του ΟΗΕ που βλέποντας ότι η Ελλάδα είναι πλέον η πρώτη χώρα παγκοσμίως σε καισαρικές τομές, μας συνέστησε να μειώσουμε τον αριθμό των καισαρικών επιβάλλοντας ελέγχους για να διαπιστώσουμε αν οι καισαρικές επιβάλλονται όντως από ιατρικούς λόγους. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ ένα επιτρεπτό ποσοστό καισαρικών είναι 15%, όταν στην Ελλάδα στα ιδιωτικά κέντρα έχουμε 65% καισαρικών και 40% καισαρικών στα δημόσια νοσοκομεία.

Γιατί λοιπόν η Ελλάδα έχει αυτό το μαύρο ρεκόρ;

Στον Σταύρο Θεοδωράκη μίλησαν 7 γυναίκες - από 25 έως 85 ετών - ένας γιατρός δημόσιου νοσοκομείου και μια μαία.

Μαρίνα Λιούτα - Κατερίνη

Το πρώτο της παιδί γεννήθηκε με καισαρική, το δεύτερο με φυσιολογικό τοκετό.

«Στο νοσοκομείο της Κατερίνης με έδιωξαν γιατί επέμενα να κάνω φυσιολογική γέννα. Μου είπαν ότι μετά την καισαρική δεν μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά. Τελικά βρήκα μια γιατρό στη Θεσσαλονίκη που δέχτηκε να πάμε φυσιολογικά, εφόσον όλα πήγαιναν καλά. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία».

Σταυρούλα Δαλιάνη - Παγκράτι

Δύο γέννες στο σπίτι με την βοήθεια μαιών.

«Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη ο γιατρός με πίεζε να κάνω καισαρική για να μην γεννήσω μέσα στα Χριστούγεννα. Όταν αρνήθηκα μου αποκάλυψε ότι είχε κανονίσει να φύγει εκδρομή στις 24 Δεκεμβρίου και δεν ήθελε να γεννήσω στα χέρια ενός άλλου γιατρού. Έτσι αποφάσισα να απευθυνθώ σε κάποιες μαίες που σε βοηθούν να γεννήσεις στο σπίτι».

Ματούλα Κάματζη - Χαλκίδα

Δύο καισαρικές η πρώτη πρόωρη χωρίς να έχει πεισθεί ότι όντως συνέτρεχαν σημαντικοί ιατρικοί λόγοι.

Η Ματούλα μετά την εξομολόγηση της στους “Πρωταγωνιστές” πήγε στο χωριό της στο Παρθένι Αλιβερίου, όπου ζει η γιαγιά της Μαρίας η οποία και αφηγείται στην κάμερα πως γεννούσαν οι γυναίκες στα δικά της χρόνια.

«Ούτε μαμή είχαμε εδώ στο χωριό. Εγώ είχα την αδερφή μου και την μάνα μου, άλλες είχαν τους δικούς τους συγγενείς, που ξεγεννάγαμε στο σπίτι μας. Στο πάτωμα γονατιστές κρατώντας μια καρέκλα»,λέει χαρακτηριστικά η γιαγιά Μαρία.

Ακόμη, η εκπομπή παρακολούθησε τις τελευταίες ημέρες της εγκυμοσύνης της Ελένης Γάκου στο σπίτι της στο Ίλιον, την εισαγωγή της στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα και την γέννα της στην Α' Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Σε όλη την υπόλοιπη ζωή μας ψάχνουμε το φυσικό, όταν πρέπει να φέρεις μια νέα ζωή στον κόσμο, δεν θέλεις το πιο φυσιολογικό πράγμα; Να τα καταφέρει να βγει μόνο του;», λέει η 28χρονη Ελένη.

Στον Σταύρο Θεοδωράκη μιλούν ο γιατρός της Μιχάλης Σύνδος, επιμελητής Α' της Κλινικής και η μαία της Αναστασία Τσολάκη, διευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.

Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Οκτώβριος 22nd, 2014, 9:32 pm

viewtopic.php?f=50&t=250089&start=600

Brainstorm έγραψε:
Ίφιδα έγραψε:
Και είναι απόλυτα φυσιολογικό επίσης να πει ο γυναικολόγος "ούστ, τραβα στα ματζούνια του Αμαζονίου" επειδή η άλλη γέννησε σπίτι της και μετά πήγε στο γιατρό. Έχω μια φίλη που δε πρόλαβε να φτάσει και γέννησε στο αυτοκίνητο...να της έλεγαν "ουστ, τράβα να μάθεις να είσαι συνεπής";



Koίτα, δεν είναι σωστό να της πει ουστ τράβα στα ματζούνια του Αμαζονίου, αλλά είναι 99% πιθανό ότι θα πάει στο γιατρό με ύφος ξερόλα και θα την λέει στον άνθρωπο για τη γαμάτη της άποψη ("Επειδή είμαι άνθρωπος που γενικά με τους γιατρούς και τα φάρμακα δεν έχω και την καλύτερη σχέση (εμπιστεύομαι την ομοιοπαθητική)" ).

Ε τότε είναι απολύτως λογικό να της πει να μασήσει καμιά γουταπέρκα Αμαζονίου για να συνέλθει.



Η κοπέλα παρόλη την κολλημάρα της έκανε τις απαιτούμενες εξετάσεις κι είχε τη μαία μαζί της. ΔΕΝ γέννησε στον Αμαζόνιο, δεν είναι ότι δεν έκανε καμια εξέταση 9 μήνες, δε γέννησε μονάχη της καλώντας την Ειλειθυία ή τη Παρθένο Μαρία, αλλά στο σπίτι της με μαια κι αφού έκανε εξετάσεις ότι όλα ήταν φυσιολογικά.

Κοίτα, αν εσύ-εγώ-ο χί βρίσκεις σωστό, ως γιατρός, την ώρα που η άλλη έχει οδύνες κι ειναι ετοιμόγεννη, να αρνηθείς να τη βοηθήσεις επειδή θαρρείς πως θίγεσαι εσύ ή η επιστήμη σου απο την αποψάρα της, δικαίωμά σου, προσωπικά το βρίσκω απαράδεκτο κι ούτε πιστεύω ότι τέτοια άτομα θα επρεπε να έχουν άδεια. Ως γιατρός νομίζω ότι είσαι υποχρεωμένος να δεχτείς οποιονδήποτε ασθενή, ακόμα κι αν δε τον γουστάρεις. Τα υπόλοιπα είναι ψωροεγωισμοί
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Οκτώβριος 22nd, 2014, 9:40 pm

Why the Dutch cherish home births

The Dutch have a cosy little statistic that sets them apart from the rest of the Western world and one their women and medical system want to nurture: the highest percentage of home births. Stephanie van den Berg explains why.

Home-births run in the family.
While other developed nations have turned their backs on a practice deemed old-fashioned and risky, giving birth at home with a midwife in attendance is considered the norm here, with one-third of all babies born this way.

"The Netherlands has the highest percentage of home births in the Western world," Sjaak Toet, the chairman of the Dutch association of midwives KNOV told AFP.

Some 30 percent of Dutch women deliver at home while around 60 percent do so in hospital, mostly for medical reasons, and another 10 percent deliver in special out-patient birthing clinics.

The figure has been stable since 1990, according to the National Institute for Public Health and the Environment.

In other European countries like Germany, France, Britain, Belgium and even the Scandinavian countries home deliveries account for no more than two percent of all births.

"It is a question of attitude: we are matter of fact. Women tell me, 'my mother had all her kids at home and that always went well, why should I go to hospital'," explained Toet, a midwife who practices near Rotterdam.

Dutch home births also mean no anaesthetics. Only medical doctors can administer such drugs, so "all home births in the Netherlands are done without anaesthetics," said Toet. Even in hospital, women who ask to be anaesthetised are the minority.

The Dutch attitude is that pregnancy is not an illness, that home births are the norm. Health insurance does not cover the full cost of a hospital birth unless there was a real medical imperative.

In 2005 women who elected to have hospital births without a medical reason had to pay around 260 euros (355 dollars ), a sum seen as considerable in this socialised medical system where home births and midwife care are free, as is delivery in hospital for medical reasons.

Most Dutch women are happy with the system but some feel it is almost too hands-off.

Laura Westendorp, 33, a media advisor, had one child at home and one in hospital for medical reasons and says both have advantages and drawbacks.

The home birth of her daughter Lisa was "very serene, very beautiful. We could have our own music and light candles."

Her son Ikar was born in hospital. The birth was "not very intimate and more clinical" but was reassuring that help was at hand if something went wrong, she said.

"Women usually say themselves that giving birth at home is more relaxed because you don't have to rush to the hospital panting, give birth and be sent home again after a quick shower. If there's nothing wrong with you or your baby you are not kept in hospital (overnight) in the Netherlands," Toet explained. In some EU neighbours such as France, four to five days is an average stay. In Germany, women can leave the same day but many tend stay for three or four days.

The Dutch health ministry said historically the Netherlands has always encouraged home births on the theory that what could be kept out of hospital should be kept out, spokeswoman Ellen Timmer said. "In the Netherlands the system is very much geared towards not medicalising birth."

More than half of all Dutch women still end up in hospital. Toet said this is because midwives today hospitalise at the slightest indication something could go wrong, such as a breech birth. Women expecting twins or more are automatically hospitalised, and the 60 percent figure includes women who started delivering at home but were transferred when problems arose.

Branwen Spence, a 40-year-old Briton living in the Netherlands and mother of five-week-old son Dylan, said though she planned to give birth at home she was happy she ended up in hospital.

Spence was stunned when she found out during a very painful labour that midwives, who hold the equivalent of a university degree, had no pain relief available. When it was decided she should be transferred, four hospitals turned her down saying they did not give epidurals outside office hours before a fifth agreed to take her.

"I'm all for not regarding pregnancy as an illness but in my opinion the midwives are too casual about it," said Spence, who trained as a nurse but now works as a language teacher. "I didn't feel safe at all, it felt very dangerous."

She conceded that she had met many other women who were quite happy with their home births. "Speaking to other moms I don't think the system is the problem, it was just this particular midwife."

Keeping births out of the hospital also pays off for the Dutch government. The healthcare system here doesn't have a structural deficit.

"It is a very Dutch phenomenon. In our health care system we focus on keeping things in primary health care with general practitioners as gatekeepers," said ministry spokeswoman Timmer.

In the Netherlands, if you feel you need to see a specialist, you must go through your general practitioner. Without his or her referral, you cannot even get an appointment.
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ασεβαστος » Οκτώβριος 23rd, 2014, 9:10 am

ειμαι υπερ του "οτι πει ο γιατρος"

ειναι λαθος τετοιες αποφασεις να τις παιρνει η μητερα, αναλογα τα γουστα της, τη φυγοπονια της, την εναλλακτικη σταση ζωης, και λοιπα.

η αποφαση των γονιων, ειναι μεχρι το επιπεδο του ποιον γιατρο θα εμπιστευθουν. μετα ειναι δικη του δουλεια.

α, ο δικος μας γιατρος, χρεωνε ακριβως το ιδιο, ειτε με καισαρικη ειτε οχι, και ετσι μας εβγαλε και το αγχος αν θα κανει καισαρικη χωρις λογο, μονο για την κονομα.
μεσο ανεγκεφαλο κομμουνι έγραψε:
εγω βεβαια θα πραξω ο,τι αποφασισουν τα οργανα του κομματος

to be old and wise, you must first be young and stupid
Άβαταρ μέλους
Ασεβαστος
Maniac poster
 
Δημοσ.: 19753
Εγγραφη: Ιούνιος 24th, 2010, 5:27 pm
Το μέλος Ασεβαστος, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό figaro » Οκτώβριος 23rd, 2014, 1:18 pm

Εγω παντως πολυ γελάω με όλες αυτές τις εναλλακτικές που δηλώνουν ότι θέλουν να ζήσουν τους πόνους της γέννας γιατί είναι "φυσικό" και γιατί θέλουν να ζήσουν την "εμπειρία" και στις πρώτες 2-3 δυνατές ωδίνες, αρχίζουν να ουρλιάζουν και ζητάνε επισκληρίδιο.
Κακά τα ψέματα. Οι γιαγιάδες μας γεννούσαν φυσικά γιατί ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ. Αν είχαν, ούτε κι αυτές φυσικά θα κάθονταν να ταλαιπωρούνται, το να ξέρεις ότι μπορείς να αποφύγεις έναν από τους δυνατότερους πόνους που υπάρχει (και, ναι, τον να πονάς τόσο πολύ έχει κιαυτό μεγάλη επικινδυνότητα πχ ανακοπής) και να διαλέγεις να πονέσεις είναι μαζοχισμός και χαζομάρα.
Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα, χωρίς να γνωρίζω κανέναν, κι ούτε κανένας με γνώριζε...
Άβαταρ μέλους
figaro
Αγαπητό μεζεδάκι Συντονίστρια - Στην ομάδα από το '08
 
Δημοσ.: 9371
Εγγραφη: Φεβρουάριος 1st, 2007, 12:15 am
Το μέλος figaro, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό figaro » Οκτώβριος 23rd, 2014, 1:25 pm

Ίφιδα έγραψε:

«Ούτε μαμή είχαμε εδώ στο χωριό. Εγώ είχα την αδερφή μου και την μάνα μου, άλλες είχαν τους δικούς τους συγγενείς, που ξεγεννάγαμε στο σπίτι μας. Στο πάτωμα γονατιστές κρατώντας μια καρέκλα»,λέει χαρακτηριστικά η γιαγιά Μαρία.



Νταξ' και γαμώ τα επιχειρήματα.
Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα, χωρίς να γνωρίζω κανέναν, κι ούτε κανένας με γνώριζε...
Άβαταρ μέλους
figaro
Αγαπητό μεζεδάκι Συντονίστρια - Στην ομάδα από το '08
 
Δημοσ.: 9371
Εγγραφη: Φεβρουάριος 1st, 2007, 12:15 am
Το μέλος figaro, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Dwarven Blacksmith » Οκτώβριος 23rd, 2014, 1:30 pm

Μια ηλιθια επιλογή με μειωμένη ασφάλεια για το παιδί με σκοπό να ικανοποιηθεί η ματαιοδοξία της γυναίκας που είναι και πολύ μάγκας γιατί πόνεσε χωρίς λόγο επειδή έτσι είναι το "φυσικό".
Προτείνω να αρχισουν να τρώνε και το κρέας ωμο, το πολύ πολύ να πάθουν σαλμονέλα αλλά κι αυτή φυσική είναι.

Οι καισαρικες είναι κάτι ξεχωριστό, αλλά το μόνο πραγματικό πρόβλημα είναι το κόστος τους σε ένα δημόσιο σύστημα υγείας.
*Ode to Joy intensifies*
Άβαταρ μέλους
Dwarven Blacksmith
Extreme poster
 
Δημοσ.: 33426
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 3rd, 2011, 12:00 am
Τοποθεσια: Maiore Patria
Το μέλος Dwarven Blacksmith, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό figaro » Οκτώβριος 23rd, 2014, 1:34 pm

Η καισαρικη συμφωνω οτι εχει γινει μπιζνα. Ωστοσο, εκεινη την στιγμη δεν μπορεις να ξερεις αν οντως το παιδι ερχεται τυλιγμενο με το λωρο και εχουν πεσει οι σφυγμοι του η αν ο γιατρος σου λεει μουφες για να σε πανικοβαλλει. Ενας τροπος ειναι να βρεις γιατρο που δεν παιρνει εξτρα λεφτα για την καισαρικη (υπαρχουν πια αρκετοι τετοιοι)
Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα, χωρίς να γνωρίζω κανέναν, κι ούτε κανένας με γνώριζε...
Άβαταρ μέλους
figaro
Αγαπητό μεζεδάκι Συντονίστρια - Στην ομάδα από το '08
 
Δημοσ.: 9371
Εγγραφη: Φεβρουάριος 1st, 2007, 12:15 am
Το μέλος figaro, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό figaro » Οκτώβριος 23rd, 2014, 1:40 pm

Ίφιδα έγραψε:



Η κοπέλα παρόλη την κολλημάρα της έκανε τις απαιτούμενες εξετάσεις κι είχε τη μαία μαζί της. ΔΕΝ γέννησε στον Αμαζόνιο, δεν είναι ότι δεν έκανε καμια εξέταση 9 μήνες, δε γέννησε μονάχη της καλώντας την Ειλειθυία ή τη Παρθένο Μαρία, αλλά στο σπίτι της με μαια κι αφού έκανε εξετάσεις ότι όλα ήταν φυσιολογικά.



Δεν εκανε ολες τις απαραίτητες εξετάσεις, έκανε 3 υπερήχους που Η ΙΔΙΑ θεώρησε ότι ηταν απαραίτητοι. Χωρίς να είναι γιατρός.
Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα, χωρίς να γνωρίζω κανέναν, κι ούτε κανένας με γνώριζε...
Άβαταρ μέλους
figaro
Αγαπητό μεζεδάκι Συντονίστρια - Στην ομάδα από το '08
 
Δημοσ.: 9371
Εγγραφη: Φεβρουάριος 1st, 2007, 12:15 am
Το μέλος figaro, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Οκτώβριος 24th, 2014, 7:49 pm

Παρενέργειες και κίνδυνοι της επισκληρίδιου αναισθησίας για τη μητέρα και το μωρό

Η επισκληρίδιος αναισθησία για την ανακούφιση του πόνου είναι μια δημοφιλής επιλογή των γυναικών στον τοκετό. Έως και το ένα τρίτο του συνόλου των γυναικών κάνουν επισκληρίδιο και είναι ιδιαίτερα συχνή επιλογή στις πρωτοτοκες. Για τις γυναίκες που πρόκειται να γεννήσουν με καισαρική τομή, η επισκληρίδιος είναι σίγουρα μια σημαντικά καλύτερη εναλλακτική λύση έναντι της γενικής αναισθησίας, επιτρέποντας στις γυναίκες να δουν το μωρό τους μόλις γεννηθεί, να το κρατήσουν και να το θηλάσουν σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, η χρήση της ως μέρος του φυσιολογικού κολπικού τοκετού είναι πιο αμφισβητήσιμη.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι επισκληρίδιου που χρησιμοποιούνται σε νοσοκομεία της Αυστραλίας. Σε μια συμβατική επισκληρίδιο, μια δόση τοπικού αναισθητικού εγχέεται χαμηλά στη σπονδυλική στήλη μέσα στον επισκληρίδιο χώρο, γύρω από το νωτιαίο μυελό. Αυτό το φάρμακο “μουδιάζει” τα νεύρα που φέρνουν τα νευρικά σήματα από
τη μήτρα και το γεννητικό κανάλι. Από την άλλη πλευρά, όμως, το τοπικό αναισθητικό μουδιαζει επίσης τα νεύρα που ελέγχουν τους μύες της πυέλου και τα πόδια. Έτσι με
αυτόν τον τύπο της επισκληρίδιου, η γυναίκα συνήθως δεν μπορεί να κινησει τα πόδια της και -με εξαίρεση την περίπτωση που η επισκληρίδιος είναι αναποτελεσματική- η
μητέρα δε μπορεί να ωθήσει το μωρό της έξω, στο δεύτερο στάδιο του τοκετού.

Πιο πρόσφατες μορφές επισκληρίδιου αναλγησίας χρησιμοποιούν χαμηλότερη δόση του τοπικού αναισθητικού, συνήθως σε συνδυασμό με ένα οπιούχο φάρμακο, όπως η πεθιδίνη ή η μορφίνη ή η φαιντανύλη. Με αυτή τη χαμηλή δόση ή τη συνδυασμένη επισκληρίδιο, οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να κινηθούν με υποστήριξη. Ωστόσο, η πιθανότητα μια γυναίκα μετά από επισκληρίδιο να είναι σε θέση να γεννήσει χωρίς εμβρυουλκούς, εξακολουθεί να είναι χαμηλή. Μια άλλη μορφή της επισκληρίδιου, δημοφιλής στις ΗΠΑ, είναι η CSE, η συνδυαστική ραχιαία-επισκληρίδιος αναλγησία, όπου μια εφάπαξ δόση του οπιούχου, με ή χωρίς τοπικό αναισθητικό, εγχέεται εντός
της σπονδυλικής στήλης, πολύ κοντά στο τέλος του νωτιαίου μυελού. Η μέθοδος αυτή παρέχει ανακούφιση από τον πόνο για περίπου 2 ώρες, και εάν απαιτείται περαιτέρω
ανακούφιση, χορηγείται με τη μορφή επισκληριδίου αναισθησίας. Αυτές οι μορφές επισκληρίδιου όπου η γυναικα έχει τη δυνατότητα να περπατά μπορεί να φαίνεται πως
έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα, όμως η σύνδεση με τον καρδιοτοκογράφο (CTG), προκειμένου να παρακολουθείται το μωρό, και η ταυτόχρονη χορήγηση υγρών ενδοφλεβίως, η οποία είναι απαραίτητη κατά τη διάρκεια της επισκληριδίου, μπορεί να κάνει το περπάτημα της επιτόκου αδύνατο.

Πολλές γυναίκες έχουν καλή εμπειρία από τη λήψη επισκληριδίου. Μερικές φορές η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να επιτρέψει στη γυναίκα να ξεκουραστεί και να χαλαρώσει αρκετά, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει και να έχει μια καλή εμπειρία τοκετού. Ωστόσο, η απόφαση να χρησιμοποιηθεί επισκληρίδιος για την ανακούφιση του πόνου μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μια σειρά παρεμβάσεων, όπου ενας κατά τα άλλα φυσιολογικός τοκετός, ιατρικοποιείται, και η γυναίκα αισθάνεται ότι χάνει τον
έλεγχο και την αυτονομία της. Συχνά, η απόφαση να δεχθεί επισκληρίδιο γίνεται χωρίς επίγνωση αυτών, αλλά και άλλων, σημαντικών κινδύνων, τόσο για τη μητέρα, όσο και για το μωρό.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην επισκληρίδιο αναισθησία εισάγονται στο χώρο γύρω από το νωτιαίο μυελό, με αποτέλεσμα αρκετές φορές να εισέρχονται σημαντικές ποσότητες αυτών στην κυκλοφορία του αίματος της μητέρας και να περνάνε μέσω του πλακούντα στην κυκλοφορία του μωρού. Οι περισσότερες από τις ανεπιθύμητες ενέργειες της επισκληριδίου οφείλονται σε αυτές τις "συστημικές" επιδράσεις, ή όπως αλλιώς λέγονται σε επιδράσεις σε ολόκληρο το σώμα.

1. Παρενέργεια από Επισκληρίδιο - Πτώση της αρτηριακής πίεσης
Μια από τις πιο συχνές εμφανιζόμενες παρενέργειες της επισκληριδίου είναι η πτώση της αρτηριακής πίεσης της μητέρας. Μια στις οχτώ γυναίκες θα εμφανίσει σε κάποιο
βαθμό αυτήν την παρενέργεια, και για το λόγο αυτό, χορηγούνται επιπλέον υγρά ενδοφλεβίως για την πρόληψη τυχόν επιπλοκών. Η πτώση της αρτηριακής πίεσης της
μητέρας επηρεάζει το πόσο αίμα αντλείται προς τον πλακούντα και συνεπώς παρέχεται στο έμβρυο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε παροχή λιγότερου διαθέσιμου
οξυγόνου στο μωρό.

2. Παρενέργεια από Επισκληρίδιο - Αύξηση πιθανότητας χορήγησης ωκυτοκίνης, καισαρικής τομής και χρήσης εμβρυουλκών
Η επισκληρίδιος αναλγησία συχνά θα επιβραδύνει τον τοκετό της γυναίκας, και είναι τρεις φορές πιο πιθανό να χορηγηθεί ωκυτοκίνη στάγδην (με ορό), προκειμένου να
επιταχυνθεί η διαδικασία. Το δεύτερο στάδιο του τοκετού επιβραδύνεται ιδιαίτερα, οδηγώντας σε τριπλάσια πιθανότητα ανάγκης χρήσης εμβρυουλκών. Οι πιθανότητες
είναι δυσμενέστερες για τις πρωτοτοκες γυναίκες. Επιλέγοντας την επισκληρίδιο αναλγησία, μπορεί να μειωθούν οι πιθανότητες για έναν κολπικό τοκετό σε λιγότερο
από 50%. Η επιβράδυνση αυτή είναι τουλάχιστον εν μέρει συσχετιζόμενη με την επίδραση της επισκληριδίου στους μύες του πυελικού εδάφους της γυναίκας. Οι μύες αυτοί
καθοδηγούν το κεφάλι του μωρού, έτσι ώστε να εισέρχεται στο γεννητικό κανάλι του με τη βέλτιστη θέση. Όταν αυτοί οι μύες δε λειτουργούν μπορεί να οδηγηθούμε σε
δυστοκία ή μειωμένη εξέλιξη τοκετού, με αποτέλεσμα την ανάγκη για χρήση εμβρυουλκών προκειμένου να γυρίσει το μωρό, ή καισαρική τομή. Κάνοντας επισκληρίδιο διπλασιάζονται οι πιθανότητες μιας γυναίκας να καταλήξει σε καισαρική τομή λόγω δυστοκίας.
Όταν χρησιμοποιούνται εμβρυουλκοί, ή αν υπάρχει ανησυχία ότι το δεύτερο στάδιο θα είναι χρονοβόρο, μια γυναίκα μπορεί να κάνει περινεοτομή, όπου το περίνεο, ή οι ιστοί μεταξύ της εισόδου του κόλπου και του πρωκτού, κόβονται για να διευρυνθεί το άνοιγμα και να επισπευθεί ο τοκετός. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται να γίνουν
ράμματα και μπορεί η καθιστή θέση να είναι οδυνηρή έως ότου η περινεοτομή επουλωθεί, μετά από 2 έως 4 εβδομάδες.
Όπως μουδιάζει η μήτρα, έτσι μπορεί επίσης η επισκληρίδιος να μουδιάσει την ουροδόχο κύστη, με αποτέλεσμα η γυναίκα να μην είναι σε θέση να ουρήσει εκουσίως,
οπότε να χρειαστεί ουροκαθετήρα. Πρόκειται για έναν σωλήνα που περνάει από την ουρήθρα, προκειμένου να αδειάσει την ουροδόχο κύστη και ο οποίος μπορεί να
προκαλεί δυσφορία ή αμηχανία.

3. Παρενέργεια από Επισκληρίδιο –Κνησμός, Φαγούρα
Οι παρενέργειες της επισκληριδίου ποικίλουν, ανάλογα με τα συγκεκριμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε κάθε περίπτωση. Κνησμός, ή γενικευμένη έντονη φαγούρα
στο δέρμα, είναι κοινό φαινόμενο όταν χορηγούνται οπιούχα φάρμακα (γενικά, όχι μόνο στην επισκληρίδιο αναισθησία). Μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο έντονος
κνησμός και επηρεάζει τουλάχιστον το 1/4 των γυναικών. Η μορφίνη ή η διαμορφίνη είναι πιο πιθανό να προκαλέσουν την παρενέργεια αυτή. Η μορφίνη προκαλεί επίσης
έξαρση του έρπητα του στόματος σε 15% των γυναικών.

4. Παρενέργεια από Επισκληρίδιο - Ναυτία και εμετός
Όλα τα οπιούχα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ναυτία και έμετο, αν και αυτό είναι λιγότερο πιθανό με την επισκληρίδιο (περίπου 30%), σε σχέση με την ενδομυϊκή ή
ενδοφλέβια χορήγηση των φαρμάκων, όπου απαιτούνται μεγαλύτερες δόσεις. Περίπου το 1/3 των γυναικών με τη χορήγηση επισκληριδίου αναισθησίας θα βιώσουν ρίγη, τα
οποία σχετίζονται με επιδράσεις των φαρμάκων στο σύστημα θερμορρύθμισης του σώματος.

5. Παρενέργεια από Επισκληρίδιο - Αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος και του καρδιακού ρυθμού του μωρού
Όταν η δράση της επισκληριδίου αναισθησίας διαρκεί για περισσότερο από 5 ώρες, η θερμοκρασία του σώματος μιας γυναίκας μπορεί να αρχίσει να αυξάνεται. Αυτό θα
οδηγήσει σε επακόλουθη αύξηση τόσο στο δικό της, όσο και στον καρδιακό ρυθμό του μωρού της, μεταβολή η οποία είναι ανιχνεύσιμη στην οθόνη του καρδιοτοκογράφου. Η
εμβρυϊκή ταχυκαρδία ή αύξηση του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου θεωρείται σημάδι εμβρυϊκής δυσφορίας, ενώ η υψηλή θερμοκρασία μπορεί επίσης να είναι ένα σημάδι
μόλυνσης, όπως η χοριοαμνιονίτιδα, η οποία επηρεάζει τη μήτρα και το μωρό.
Εμφάνιση των σημείων που προαναφέρθηκαν (αυξημένος καρδιακός ρυθμός και ανεβασμένη θερμοκρασία σώματος) μπορεί να οδηγήσει σε παρεμβάσεις όπως καισαρική τομή για πιθανή εμβρυϊκή δυσφορία ή λοίμωξη.
Στην καλύτερη περίπτωση το μωρό υπόκειται σε στενή παρακολούθηση μετά τη γέννηση, γίνονται συχνές εξετάσεις, λαμβάνονται δείγματα αίματος ή/και νωτιαίου υγρού, και συχνά απαιτούνται αρκετές ημέρες αποχωρισμού από τη μητέρα, παρατήρησης και παρακολούθησης, και ενδεχομένως προληπτική χορήγηση φαρμάκων, όπως αντιβιοτικά, έως ότου τα αποτελέσματα των εξετάσεων να είναι διαθέσιμα.

6. Λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της επισκληριδίου
Λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες για μια γυναίκα, η οποία λαμβάνει επισκληρίδιο αναλγησία είναι: Τυχαία διάτρηση της σκληρής μήνιγγας ή των άλλων μεμβρανών που περιβάλλουν το νωτιαίο μυελό. Η διάτρηση αυτή μπορεί να προκαλέσει α) παρατεταμένη και μερικές φορές σοβαρή κεφαλαλγία (1 στις 100), β) συχνά μουδιάσματα σε τμήματα του κεφαλιού (1 στις 550), τα οποία συνήθως υποχωρούν μετά από 3 μήνες, γ) αδυναμία και απώλεια της αίσθησης σε περιοχές που υπέστησαν βλάβη από την επισκληρίδιο, (4-18 στις 10.000), με υποχώρηση των συμπτωμάτων συνήθως μετά από 3 μήνες.

7. Σπάνιες, αλλά σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες της επισκληριδίου
Πιο σοβαρές αλλά σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν μόνιμες βλάβες των νεύρων (μέχρι και παράλυση), σπασμούς, καρδιολογικά προβλήματα και αναπνευστική δυσχέρεια (1 στις 20.000) και τέλος θάνατος, οφειλόμενος στην επισκληρίδιο αναισθησία (1 στις 200.000). Λόγω της χρήσης οπιοειδών, μια γυναίκα μπορεί να εμφανίσει αναπνευστική δυσχέρεια μετά από 6-12 ώρες.

8. Επισκληρίδιος: Κίνδυνοι για το μωρό
Υπάρχει μια αξιοσημείωτη έλλειψη έρευνας και στοιχείων, σχετικά με τις επιδράσεις της επισκληριδίου αναισθησίας στα μωρά. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην επισκληρίδιο είναι δυνατό να φτάσουν στην κυκλοφορία του εμβρύου σε τέτοια επίπεδα, όσο αυτά της μητέρας. Επειδή η ηπατική λειτουργία του μωρού είναι μειωμένη, λόγω ανωριμότητας του ήπατος, τα φάρμακα αυτά είναι πιθανό να χρειαστούν πολύ χρόνο -μερικές φορές ακόμη και ημέρες- προκειμένου να απεκκριθούν από τον οργανισμό του μωρού. Παρά το γεγονός ότι δε συμφωνούν όλα τα ευρήματα, ορισμένα προβλήματα, όπως η ταχύπνοια (γρήγορη αναπνοή) κατά τις πρώτες ώρες ζωής και αυξημένη ευπάθεια-ευαισθησία σε χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, δείχνουν ότι τα φάρμακα αυτά έχουν μετρήσιμες επιδράσεις στο νεογέννητο μωρό.
Εκτός από τα παραπάνω αποτελέσματα, τα μωρά μπορεί να επηρεαστούν αρνητικά και από τις περαιτέρω παρεμβάσεις, που σχετίζονται με τη χρήση επισκληριδίου αναισθησίας. Για παράδειγμα, τα μωρά που γεννιούνται με καισαρική τομή έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν αναπνευστική δυσχέρεια (δυσκολίες στην αναπνοή). Όταν η -απαραίτητη λόγω της επισκληριδίου- παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού με καρδιοτοκογράφο είναι δύσκολη, είναι πιθανό να τοποθετηθεί ένα μικρό ηλεκτρόδιο στο κρανίο του μωρού, το οποίο όχι μόνο είναι δυσάρεστο σαν αίσθηση, αλλά περιστασιακά μπορεί να οδηγήσει και σε μόλυνση.
Άλλη μια υπόθεση είναι ότι τα μωρά που γεννήθηκαν μετά από χορήγηση επισκληριδίου, υπάρχει η πιθανότητα να εμφανίσουν δυσκολίες με το θηλασμό, είτε λόγω επίδρασης των φαρμάκων, είτε λόγω πιο ανεπαίσθητων επιδράσεων. Μελέτες δείχνουν ότι η επισκληρίδιος αναισθησία παρεμβαίνει στην απελευθέρωση της φυσικής ωκυτοκίνης κατά το θηλασμό, η οποία ευθύνεται για το ισχυρό δέσιμο ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό της.
Η έρευνα για την επισκληρίδιο αναισθησία, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας διεξάγεται από τους αναισθησιολόγους, δυστυχώς έχει επικεντρωθεί περισσότερο στα προτερήματα και τα μειονεκτήματα των διαφόρων συνδυασμών φαρμάκων, παρά στις πιθανές, σοβαρές παρενέργειες της μεθόδου. Δεν υπάρχουν, για παράδειγμα, ενδελεχείς, αυστηρά οργανωμένες μελέτες, οι οποίες να ερευνούν αν και κατά πόσον η επισκληρίδιος επηρεάζει την επιτυχή εγκατάσταση του θηλασμού.
Αρκετές μελέτες έχουν εντοπίσει μικρές, αλλά συγκεκριμένες μεταβολές στη συμπεριφορά των νεογέννητων βρεφών μετά τη χορήγηση επισκληριδίου. Μια μελέτη μάλιστα δείχνει ότι η μη φυσιολογική συμπεριφορά ήταν έκδηλη για τουλάχιστον έξι εβδομάδες. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι, μετά από επισκληρίδιο, οι μητέρες περνούσαν λιγότερο χρόνο με τα νεογέννητα μωρά τους και περιέγραφαν τα ενός μηνός μωρά τους ως πιο “δύσκολα” στο να τα περιποιηθούν (οι μητέρες δυσκολεύονταν στη φροντίδα των μωρών).


Επισκληρίδιος και δυσάρεστη εμπειρία του τοκετού
Αν και η επισκληρίδιος είναι σίγουρα η πιο αποτελεσματική διαθέσιμη μορφή ανακούφισης από τον πόνο, αξίζει να αναφερθεί ότι η ικανοποίηση από την εμπειρία του τοκετού συχνά δε σχετίζεται με την απουσία του πόνου (ΣτΜ.: Η γυναίκα που δεν πονάει δε σημαίνει ότι είναι πιο ικανοποιημένη από την εμπειρία τοκετού που είχε).
Σύμφωνα μάλιστα με μια έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο για την ικανοποίηση από την εμπειρία της γέννας (ένα χρόνο μετά τον τοκετό), οι γυναίκες που είχαν γεννήσει με
επισκληρίδιο, παρά το γεγονός ότι ανέφεραν τα μικρότερα ποσοστά πόνου (βαθμολογία 29 από 100), είχαν περισσότερες πιθανότητες να δηλώσουν δυσαρεστημένες από την εμπειρία τους ένα χρόνο αργότερα.
Ένα ποσοστό αυτής της δυσαρέσκειας σχετιζόταν με την αυξημένη διάρκεια τοκετού και τη γέννα με χρήση εμβρυουλκού, τα οποία είναι συχνά συνέπεια της χορήγησης
επισκληρίδιου αναισθησίας. Οι γυναίκες που δεν έλαβαν κάποια μέθοδο ανακούφισης πόνου, ανέφεραν μεν μεγαλύτερα επίπεδα πόνου (βαθμολογία 70 από 100), αλλά
είχαν υψηλότερα ποσοστά ικανοποίησης.
Ο πόνος κατά τον τοκετό είναι γεγονός, αλλά η επισκληρίδιος αναλγησία ίσως να μην είναι πάντα η βέλτιστη επιλογή. Συζητήστε τις εναλλακτικές επιλογές με τους
επαγγελματίες υγείας που σας φροντίζουν και με τους δικούς σας ανθρώπους. Με σωστή υποστήριξη, και χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους ανακούφισης του πόνου, όπως η κίνηση, η αναπνοή, ο ήχος κ.ά. οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να προσφέρουν στον εαυτό τους και στα μωρά τους, το δώρο μιας γέννησης χωρίς
φάρμακα και παρεμβάσεις.

Από το αρχικό άρθρο της ιατρού Sarah J Buckley

Βιβλιογραφία:
1.Perinatal Statistics, Queensland 1996. Queensland Health 1998. At the present time, national figures for epidural use are not collected.
2.Dr Steve Chester, Head of Anaesthetics Dept, Royal Women’s Hospital, Melbourne. Around 45% of primiparous women at RWH have an epidural.
3. World Health Organisation. Care in Normal birth: A Practical Guide. P 16. WHO 1996
4. Russell R, Reynolds F. Epidural infusion of low-dose bupivicaine and opioid in labour. Does reducing the motor block increase the spontaneous delivery rate? Anaesthesia 1996; 51(5): 266-273
5. Webb RJ, Kantor GS. Obstetrical epidural anaesthesia in a rural Canadian hospital. Can J Anaesth
1991; 39:390-393
6. Ramin SM, Gambling DR, Lucas MJ et al. Randomized trial of epidural versus intravenous analgesia during labor. Obstet Gynecol 1995; 86(5): 783-789
7. Howell CJ. Epidural vs non-epidural analgesia in labour. [Revised 6 May 1994] In: Keirse MJNG, Renfrew MJ, Neilson JP, Crowther C. (eds) Pregnancy and Childbirth Module. In: The Cochrane Pregnancy and Childbirth Database. (database on disc and CD-ROM) The Cochrane Collaboration; Issue 2, Oxford: Update Software 1995 (Available from BMJ publishing group, London)
8. Thorp JA, Hu DH, Albin RM, et al. The effect of intrapartum epidural analgesia on nulliparous labor; a randomized, controlled, prospective trial. Am J Obstet Gynecol 1993; 169(4): 851-858
9. Paterson Catherine, Banfield Philip. Epidural analgesia and maternal satisfaction. BMJ 1991 v302: 1079
10. Thorp JA, Meyer BA, Cohen GR et al. Epidural analgesia in labor and cesarean section for dystocia. Obstet Gynecol Surv 1994; 49(5): 362-369
11. Lirzin JD, Jacquintot P, Dailland P, et al. Controlled trial of extradural bupivicaine with fentanyl, morphine or placebo for pain relief in labour. J Anaesth 1989; 62: 641-644
12. Caldwell LE, Rosen MA, Shnider SM. Subarachnoid morphine and fentanyl for labor analgesia. Efficacy and adverse effects. Reg Anesth 1994;19:2-8
13. John Paull, Faculty of Anaesthetists, Melbourne. Quoted in: “The perfect epidural for labour is proving elusive” New Zealand Doctor. 21 Oct 1991
14. Buggy D, Gardiner J. The space blanket and shivering during extradural analgesia in labour. Acta- Anaesthesiol-Scand 1995; 39(4): 551-553
15. Camann WR, Hortvet LA, Hughes N, et al. Maternal temperature regulation during extradural analgesia for labour. Br J Anaesth 1991;67:565-568.
16. Kennell J, Klaus M, McGrath S, et al. Continuous emotional support during labor in a US hospita l. JAMA 1991;265:2197-220
17. Stride PC, Cooper GM. Dural taps revisited: a 20 year survey from Birmingham Maternity Hospital. Anaesthesia 1993; 48(3):247-255
18. Epidurals for pain relief in labour: Informed choice leaflet for women. MIDIRS and the NHS centre for Reviews and dissemination 1997.
19. Epidural pain relief during labour; Informed choice for professionals. MIDIRS and the NHS centre for Reviews and dissemination 1997.
20. Rawal N, Arner S et al Ventilatory effects of extradural diamorphine. Br J Anaesthesia 1982;54:239
21. Howell CJ, Chalmers I. A review of prospectively controlled comparisons of epidural with non- epidural forms of pain relief during labour. Int J Obstet Anaesth 1992;1:93-110
22. Fernando R, Bonello E et al. Placental and maternal plasma concentrations of fentanyl and bupivicaine after ambulatory combined spinal epidural (CSE) analgesia during labour. Int J Obstet Anaesth 1995;4:178-179
23. Caldwell J, Wakile LA, Notarianni LJ et al. Maternal and neonatal disposition of pethidine in child birth – a study using quantitative gas chromatography-mass spectrometry. Lif Sci 1978;22:589-96
24. Bratteby LE, Andersson L, Swanstrom S. Effect of obstetrical regional analgesia on the change in respiratory frequency in the newborn. Br J Anaesth 1979; 51:41S-45S
25. Swanstrom S, Bratteby LE. Metabolic effects of obstetric regional analgesia and of asphyxia in the newborn infant during the first two hours after birth I. Arterial blood glucose concentrations. Acta Paediatr Scand 1981; 70:791-800
26. Enkin M, Keirse M, Renfrew M, Neilson J. A Guide to Effective Care in Pregnancy and Childbirth. P 287 Oxford University Press 1995
27. Smith A. Pilot study investigating the effect of pethidine epidurals on breastfeeding. Breastfeeding Review, Nursing Mothers Association of Australia. V5 no1 May 1997.
28. Walker M. Do labor medications affect breastfeeding? J Human Lactation 1997;13(2) 131-137
29. Goodfellow CF, Hull MGR, Swaab DF et al. Oxytocin deficiency at delivery with epidural analgesia. Br J Obstet Gynaecol 1983; 90:214-219
30. Insel TR, Shapiro LE. Oxytocin receptors and maternal behavior. In Oxytocin in Maternal Sexual and Social Behaviors. Annals of the New York Academy of Sciences, 1992 Vol 652. Ed CA Pedersen, JD Caldwell, GF Jirikowski and TR Insel pp 122-141 New York, New York Academy of Science
31. Howell CJ, Chalmers I A review of prospectively controlled comparisons of epidural with non- epidural forms of pain relief during labour. Int J Obstet Anaesth 1992 1: 93-110
32. Scanlon JW, Brown WU, Weiss JB Alper MD. Neurobehavioral responses of newborn infants after maternal epidural anesthesia. Anesthesiology, 1974; 40: 121-128
33. Morikawa S, Ishikawa I, Kamatsuki H, et al. Neurobehavior and mental development of newborn infants delivered under epidural analgesia with bupivicaine. Nippon Sanka 1990; 42: 1495-1502
34. Lester BM, Heidelise A, Brazelton TB. Regional obstetric anesthesia and newborn behavior: a synthesis toward synergistic effects. Child Dev 1982; 53;687-692
35. Rosenblatt DB, Belsey EM, Lieberman BA et al. The influence of maternal analgesia on neonatal behaviour II epidural bupivicaine. Br J Obstet Gynecol 1981 24;649-670
36. Seposki C, Lester B, Ostenheimer GW, Brazelton, TB. The effects of maternal epidural anesthesia on neonatal behavior during the first month. Dev Med Child Neurol 1992:34;1072-1080
37. Murray AD, Dolby RM, Nation RL, Thomas DB.Effects of epidural anesthesia on newborns and their mothers. Child Dev 1981; 82:71-82
38. Morgan BM, Bulpitt CJ, Clifton P, Lewis PJ. Analgesia and satisfaction in childbirth (the Queen Charlotte’s 1000 mother survey) Lancet 1982; 2 (Oct 9) 808-810
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Cavaliere » Οκτώβριος 24th, 2014, 7:54 pm

Γερό να βγει το παιδί, κι ας βγει και με μοτοσυκλέτα.
ORDEM E PROGRESSO.
Άβαταρ μέλους
Cavaliere
Σκληρή αρχή μιας σκληρής μέρας
 
Δημοσ.: 86380
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 3:51 pm
Τοποθεσια: Δόξα τω Θεώ.
Το μέλος Cavaliere, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Οκτώβριος 24th, 2014, 8:15 pm

figaro έγραψε: Εγω παντως πολυ γελάω με όλες αυτές τις εναλλακτικές που δηλώνουν ότι θέλουν να ζήσουν τους πόνους της γέννας γιατί είναι "φυσικό" και γιατί θέλουν να ζήσουν την "εμπειρία" και στις πρώτες 2-3 δυνατές ωδίνες, αρχίζουν να ουρλιάζουν και ζητάνε επισκληρίδιο.
Κακά τα ψέματα. Οι γιαγιάδες μας γεννούσαν φυσικά γιατί ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ. Αν είχαν, ούτε κι αυτές φυσικά θα κάθονταν να ταλαιπωρούνται, το να ξέρεις ότι μπορείς να αποφύγεις έναν από τους δυνατότερους πόνους που υπάρχει (και, ναι, τον να πονάς τόσο πολύ έχει κιαυτό μεγάλη επικινδυνότητα πχ ανακοπής) και να διαλέγεις να πονέσεις είναι μαζοχισμός και χαζομάρα.


Εγώ πάλι τις παραδέχομαι, γιατί τουλάχιστον το προσπάθησαν και δεν παραδόθηκαν αμέσως στο φόβο τους. Κοίτα, μπορείς να βγάλεις όση χολή και χαιρεκακία θες, μπορείς να γελάς όσο θες μ αυτές τις γυναίκες, αυτό που δεν μπορεις είναι να παρουσιάζεις ως φυσιολογικές τις γέννες που δε νιώθεις τίποτα, τις γέννες στις οποίες έχει υπάρξει περαιτέρω ιατρική επέμβαση συγκριτικά με τις γέννες τις πραγματικά φυσικές.

Δε θέλεις να πονάς; Αναφαίρετο δικαίωμά σου, δικό σου είναι το κορμί, δικό σας είναι το παιδί. Θέλεις να παίζεις με τους σφιγμούς του μωρού σου για να μην πονάς εσύ; Θες να το γεμίσεις χημεία προτού καλά καλά το γεννήσεις; Θες να αυξήσεις τις πιθανότητες καισαρικής κι όλα αυτά για να μη πονέσεις ένα γ@μημένο 24ωρο στη ζωή σου; κάντο!
Αλλά σε καμια περίπτωση δε εχεις το δικαίωμα να κατηγορείς γυναίκες που δεν επιλέγουν το δικό σου δρόμο, που δε φοβούνται όσο εσύ ή που φοβούνται περισσότερο τις χωρίς λόγο ιατρικές επεμβάσεις απο έναν μεγάλο μεν πόνο, που όμως θα περάσει.

Επίσης κι ο θηλασμός πονάει, χαλάει το στήθος, ματώνουν οι ρώγες καμια φορά..και έχεις και επιλογή, το γάλα σε σκόνη! Μου θυμίζει τη "Μάνα Κουράδα" του Τζιμάκου "άκου να δεις Τζιμάκο, εγώ τα βυζιά μου τά χω για να καυλώνω όχι για να ταίζω κόσμο"

Τό ότι δεν αντιμετωπίζουν όλες οι γυναίκες τον πόνο όπως εσύ, δε τις κάνει μαζοχίστριες. Είναι άτιμος χαρακτηρισμός και εσκεμμένα παραπλανητικός. Μου κάνει λίγο σε "όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια". Δε γουστάρουν που πονάνε, δε το προκάλεσαν οι ίδιες στον εαυτό τους, δε το απολαμβάνουν, απλώς κάνουν υπομονή κι αν δεν χρειαστεί, δε θα επιβαρύνουν με καμιά χημεία το μωρό τους μόνο και μόνο για να πονέσουν αυτές λιγότερο. Χαζομάρα λες; Μπορεί...έχει κάτι απο χαζομάρα η ανιδιοτέλεια, έχει κάτι απο "χαζομάρα" το να βάζεις κάποιον άλλον, πάνω απο σένα. Ευτυχώς δηλαδή γιατί χρειάζεται!
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Φυσιολογικός Τοκετός VS Φυγοπονία

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Οκτώβριος 24th, 2014, 8:17 pm

figaro έγραψε:
Ίφιδα έγραψε:

«Ούτε μαμή είχαμε εδώ στο χωριό. Εγώ είχα την αδερφή μου και την μάνα μου, άλλες είχαν τους δικούς τους συγγενείς, που ξεγεννάγαμε στο σπίτι μας. Στο πάτωμα γονατιστές κρατώντας μια καρέκλα»,λέει χαρακτηριστικά η γιαγιά Μαρία.



Νταξ' και γαμώ τα επιχειρήματα.


Ενώ αυτά;

"Μετά την πρώτη ένεση ένιωσα υπέροχα, δεν ένιωθα πόνο και ήμουν στο κόσμο μου. Αλλά μετά την δεύτερη ένεση, και λίγο αέριο, ένιωσα μπερδεμένη και εκτός ελέγχου, το οποίο νομίζω έκανε τον τοκετό να κρατήσει περισσότερο"

"Φοβόμουν πολύ τον πόνο και για αυτό επέλεξα την επισκληρίδιο. Ήταν τέλεια, δεν ένιωσα απολύτως τίποτα"

ΖΗΤΩ Η ΜΑΣΤΟΥΡΑ
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Επόμενη

Επιστροφή στην Ιατρική και θέματα υγείας

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 26 επισκέπτες