Δεκέμβριος 2013: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας...

Θέματα που άφησαν καλές εντυπώσεις.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

 

Δεκέμβριος 2013: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας...

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 9:29 am

..... ..... Τὄπα καὶ θὰ γίνει.
Ναὶ, νὰ ἤμουν τώρα ἕνας σύγχρονος, ἐντελῶς μοντέρνος, σὲ στὺλ παριζιὲν ὅμως λιγάκι, ἀρχαῖος Ἕλληνας...
Καὶ τὶ δὲν θἄδινα!
Βέβαια δὲν θέλει καὶ πολὺ. Ἔχω κάνει τόσα-καὶ τόσα θαύματα γιὰ νὰ ζήσω... - κι' ἔζησα. Ἀποδείξεις δὲν ἔχω
περὶ τούτου ἀλλὰ...δὲν ἀρκεῖ ποὺ τὸ λέω;
Λοιπὸν, τώρα, προτοῦ εἰσβάλει ὁ νέος χρόνος καὶ φορολογηθῶ γιὰ τὸ πόσα χρωστάω τῆς Μιχαλοῦς, ἀφοῦ δὲν
μοῦ ζήτησε κανεὶς λογαριασμό.
Ὅλες οἱ μεταφράσεις μου, ποὺ τὶς ἄρχισα τὸ καλοκαῖρι, καὶ ὅ,τι ἄλλο βρεθεῖ ἤ προκύψει, στὸ ἑξῆς, ἐδῶ.
Ἀπόλλων νὰ μ' ἔχει καλὰ, ἡ Ἀθηνᾶ νὰ βάζει τὸ χεράκι της καὶ ὁ Ἑρμῆς νὰ πάψει νὰ μὲ μιμεῖται - μπορῶ καὶ
τρέχω μόνος μου: ἄς μὲ καθοδηγεῖ μονάχα.

Εικόνα * Ἄντε, νὰ σταθῶ πιὰ κι' ἐγὼ στὰ πόδια μου, γιατὶ δὲν ἀντέχω ἄλλο!
Εἷς Ἱεροφάντης (ἀναφωνεῖ): - Ἑκὰς (οὐδεμία σχέσις μὲ τὸ ΕΚΑΣ ποὺ σᾶς περικόψανε) οἱ βέβηλοι.

Εικόνα

Mὴν ψάχνετε νὰ...μὲ βρεῖτε στὸν πίνακα. Κρύβομαι, πρὸς τὸ παρὸν καὶ ὅσο ζῶ, στὰ ἄδυτα
* τῆς Μνήμης,
* τῆς Μελέτης
καὶ
* τῆς Ἀοιδῆς.
Καλῶς σᾶς βρῆκα.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

Εικόνα
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Δεκέμβριος 25th, 2013, 10:09 am, επεξεργάστηκε 2 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 10:02 am

Εὐριπίδου,

Ἄλκηστις
Ἀφιερώνεται στὴν ἱερὴ μνήμη τοῦ Διδασκάλου μου Γιάννη Σιδέρη*, ἀφοῦ Ἐκεῖνος μὲ προέτρεπε στοὺς ἀρχαίους
κι' ἀφοῦ πρῶτος κι' ἐνθουσιώδης Ἐκεῖνος εἶπε πὼς ἔχω τάλαντο στὸ γράψιμο (1957).
* Πρώτη δημοσίεση στὸ 2ο βιβλίο-πρόγραμμά μας τοῦ "Θεάτρου τοῦ Ὀνείρου", 1999.
* Ἡ μετάφραση, τοῦ Ἰάνη Λὸ Σκόκκο, ἀπὸ τὸ ἀρχαῖο κείμενο, ἔγινε ἀπὸ τὴν ἔκδοση "Λὰ Νουόβα Ἰτάλια", Φιρέν-
τσε 1969, μὲ γενικὴ ἐπιμέλεια καὶ σχόλια τοῦ Γκουίντο Παντουάνο.

Στάσιμον δεύτερο. Στίχοι 238 ― 434.
Κορυφαῖος: -Ἄχ, ποτὲ δὲν θὰ πῶ ὁ γάμος ἔχει πιότερες χαρὲς
ἀπὸ λύπες. Τό ’δα πολλές φορές.
Βλέπω καὶ τούτη τοῦ βασιληᾶ μας τὴ συμφορὰ
ποὺ χάνει γυναίκα ἔξοχη.
Ἄλκηστις: - Ἤλιε καὶ φῶς τῆς μέρας,
στροβιλίσματα νεφῶν ποὺ τρέχετε...
Ἄδμητος: - Μᾶς βλέπει, δύστυχους καὶ τοὺς δυό,
τίποτα νὰ μὴ φταίξαμε στοὺς θεούς, μὰ σὺ νὰ πεθαίνεις.
Ἄλκηστις: - Πατρική μου γῆ, στέγη τοῦ σπιτιοῦ μου,
ὦ, νυφικὸ κρεββάτι, ἐκεῖ, στὴν Ἰωλκό...
Ἄδμητος: - Ἀνασηκώσου, δύστυχη, μὴ μ’ ἀφήνεις!
Δεήσου τοὺς κραταιοὺς θεοὺς νὰ λυπηθοῦνε.
Ἄλκηστις: - Δυὸ κουπιὰ βλέπω, μιὰ βάρκα βλέπω στὴ λίμνη,
καὶ τὸν περαματάρη Χάρωνα βαστῶντας τὸ κοντάρι.
Μοῦ φωνάζει: " ― Τὶ διστάζεις; Βιάσου! Μὲ καθυστερεῖς".
Δὲς πῶς μὲ πιέζει ὀργισμένος.
Ἄδμητος: - Ἀλλοίμονο, τὶ πικρὸ γιὰ μένα τὸ ταξεῖδι
ποὺ λές. Ἄμοιρη, πόσο βασανιζόμαστε!
Ἄλκηστις: - Μὲ παίρνει, μὲ τραβᾶ! - δὲν τὸ βλέπεις; -
στὴν αὐλὴ τῶν νεκρῶν.
Κάτω ἀπὸ τὰ μαῦρα του φρύδια
φλόγες πετοῦν τὰ μάτια του.
Ἔχει φτεροῦγες. Εἶναι ὁ Χάρωνας.
Τὶ θὰ κάμεις; Ἄσε με!
Ποιὸν δρόμο ἡ δόλια παίρνω;
Ἄδμητος: - Τὸν ἀξιοθρήνητο γιὰ τοὺς δικούς σου, γιὰ μένα
προπαντὸς, καὶ τὰ παιδιά μας, ποὺ μαζύ μου θλίβονται.
Ἄλκηστις: - Ἀφῆστε με, ἀφῆστε με πιά.
Τὰ πόδια μου δὲν κρατοῦν,
πλαγιᾶστε με. Ὁ Χάρωνας σιμώνει.
Τῆς νύχτας τὸ σκοτάδι χύνεται στὰ μάτια μου.
Παιδιά μου, παιδιά μου, ἡ μάννα σας δὲν ὑπάρχει πιά.
Γλυκὸ νά ’ναι τὸ φῶς γιὰ σᾶς, παιδιά μου.
Ἄδμητος: - Ἀλλοίμονο, τὰ λόγια τοῦτα χειρότερα
κι’ ἀπὸ τὸν θάνατο εἶναι.
Στὸ ὄνομα τῶν θεῶν, μὴ μ’ ἀφήνεις, μή.
Γιὰ χάρη τούτων τῶν παιδιῶν, ποὺ ὀρφανὰ θὰ μείνουν,
ἔχε θᾶρρος, καρτέρα! Ἄν ἐσὺ πεθάνεις, ἄχ,
πάει, χάθηκα κι’ ἐγώ.
Στὰ χέρια σου ἡ ζωή μας καὶ ὁ θάνατός μας.
Εὐλαβικὴ ἡ ἀγάπη σου.

[Συνεχίζει]
(*) * Γιάννης Σιδέρης, ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, 1998 - 1975, ἱστορικός τοῦ Νεοελληνικοῦ Θεάτρου
καὶ φιλόλογος στὸ Στ΄Γυμνάσιο Ἀρρένων Ἀθηνῶν, ὅπου καὶ καθηγητής μου,
ὁ πιὸ ἀγαπημένος ὅλων μέχρι σήμερα.
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Δεκέμβριος 25th, 2013, 11:41 am, επεξεργάστηκε 4 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 10:34 am

Εὐριπίδου:
Ἄλκηστις
2η συνέχεια.

Άλκηστις: - Βλέπεις, Ἄδμητε, πλέον πῶς εἶμαι.
Προτοῦ πεθάνω, θέλω ν’ ἀκούσεις τὶς ὕστατες ἐπιθυμίες μου.
Σὲ τίμησα ὥς τὸ νὰ δώσω τὴ ζωή μου
γιὰ νὰ βλέπεις σὺ τὸ φῶς τῆς μέρας.
Πεθαίνω γιὰ χάρη σου ἐνῶ θὰ μποροῦσα νὰ μὴν τὸ κάμω,
καὶ νὰ διαλέξω ὅποιον ἤθελα Θεσσαλὸ γιὰ σύζυγό μου
καὶ νὰ μείνω πλούσια βασίλισσα στὸ σπίτι μας.
Χωρίζοντας ἀπὸ σένα, παύω νὰ ζῶ
καὶ μὲ τὰ ὀρφανά παιδιά μου. Καὶ δὲν λυπήθηκα
ν’ ἀφήσω τὰ νειᾶτα μου καὶ τὴ χαρὰ νὰ ζῶ.
Ὁ πατέρας σου ὡστόσο καὶ ἡ μάννα σου σ’ ἀπαρνήθηκαν,
σὲ ἡλικία ποὺ ταιριαχτὰ θὰ μποροῦσαν νὰ πεθάνουν
κι’ ἔτσι τὸν γυιό τους νὰ σώσουν, ἀφήνοντας τὸν κόσμο δοξασμένοι.
Ἤσουν τὸ μόνο παιδί τους.
Ἐλπίδα ν’ ἀποκτήσουν ἄλλο δὲν τοὺς ἀπομένει.
Κι’ ἐγὼ θὰ ζοῦσα μαζύ σου τὴν ὑπόλοιπη ζωή.
Δὲν θά ’μενες μόνος κι’ ἔρμος, νὰ κλαῖς
τὴ χαμένη σου γυναίκα καὶ ν’ ἀναθρέφεις ὀρφανά.
Ὅμως αὐτὰ κάποιος θεὸς θὰ θέλησε νὰ γίνουν ἔτσι.
Ἄς εἶναι. Σὺ ὅμως τώρα θὰ μοῦ ἐκπληρώσεις μία χάρη,
αυτὴν ποὺ θὰ σοῦ ζητήσω - ὄχι ἀντάξια, ὄχι,
γιατὶ τίποτα δὲν εἶναι πολύτιμο σὰν τὴ ζωή, - μὰ κάτι δίκαιο,
θὰ συμφωνήσεις κι’ ἐσύ. Γιατὶ τὰ παιδιά μας,
τὰ ἀγαπᾶς ὅσο κι’ ἐγώ, ἄν εἶσαι καλός πατέρας.
Ἔχε τὸν νοῦ σου, λοιπὸν, νά ’ναι πάντα κύριοι τοῦ σπιτιοῦ μου
καὶ μὴν πάρεις ἄλλην γυναίκα, μητριά τους,
ποὺ, ἀνάξιά μου, φθονερὸ χέρι θὰ μποροῦσε ν’ ἁπλώσει
σ’ αὐτὰ ποὺ γεννήθηκαν ἀπὸ μᾶς τοὺς δυό.
Μὴν τὸ κάμεις, σέ ἱκετεύω ἐγώ.
Σἀν ἔρθει μητριά, μισεῖ τὰ παιδιὰ ποὺ βρίσκει,
τὸ χάδι της εἶναι χάδι ὀχιᾶς.
Ὁ γυιὸς σίγουρα ἔχει τὸν πατέρα του ἀσπίδα σταθερή.
Σὺ, ὅμως, κόρη μου, πῶς θὰ προστατέψεις τὰ χρόνια τῆς παρθενιᾶς σου;
Πῶς θὰ σοῦ φερθεῖ τοῦ πατέρα σου ἡ γυναίκα;
Μὴ σοῦ χαλάσει τό ’νομα, πάνω στῆς ἥβης τὸν ἀνθό,
καὶ καταστρέψει τὸν γάμο σου.
Δὲν θά ’χεις τὴ μητέρα σου στὴ χαρά σου
καὶ νὰ σοῦ δίνει θᾶρρος ὅταν γεννᾶς, κόρη μου,
τὰ παιδιά σου. Τέτοιες ὧρες ποὺ τίποτα δὲν εἶναι γλυκὸ
σὰν τὴν μάννα. Ναὶ, πεθαίνω,
- κι’ ὄχι αὔριο, κι’ οὔτε μεθαύριο τὸ κακὸ μὲ περιμένει
ἀλλὰ τώρα-δά σὲ λίγο θὰ λέτε:
εἶναι μ’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ὑπάρχουν πιά.
Γειὰ καὶ χαρά σας. Νά ’στε περήφανοι, σὺ σύζυγέ μου,
ποὺ διάλεξες ἐξαίρετη γυναίκα,
σεῖς, παιδιά μου, γεννήματα μάννας καλῆς.
Κορυφαῖος: - Μὴ φοβᾶσαι. Ἀδίστακτα σοῦ ἀπαντῶ γιὰ κεῖνον:
ἔτσι θὰ κάμει, ἄν δὲν χάσει τὰ λογικά του.

[Συνεχίζει]
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΑΙΝΕΙΑΝ06 » Δεκέμβριος 25th, 2013, 10:47 am

Γιαννη μου :D , ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ κατ αρχην :D ...εαν ησουν δουλος στην αρχαια Αθηνα και ειχες για Κυριο σου εναν ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΟ , ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ , ΗΜΙΜΑΘΗ , ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟ ...Ανδρα Αθηναιο τυπου ΑΙΝΕΙΑΝ :smt005 με τα αρχαιοελληνικα δεδομενα , που θα ηταν διορισμενος υπαλληλος της Πολης Κρατος των Αθηνων γιατι ...εγλειφε τον Περικλη :smt005 ..και ρουφιανευε τους Ολιγαρχικους .. :smt005 τι θα ελεγες ; :smt017 :smt003 :wave: :D
.....το φιλοσοφείν εστί πασοκίζειν
Άβαταρ μέλους
ΑΙΝΕΙΑΝ06
Extreme poster
 
Δημοσ.: 60670
Εγγραφη: Μάιος 15th, 2006, 2:17 am
Το μέλος ΑΙΝΕΙΑΝ06, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΑΙΝΕΙΑΝ06 » Δεκέμβριος 25th, 2013, 10:54 am

Αποσπασματα απο τον ΠΛΟΥΤΟ του Αριστοφανη :D

ΚΑΡΙΩΝ Ω Δία και θεοί, τι βάσανο που είναι να γίνει κανείς δούλος σε τρελό αφεντικό. Αν τύχει αλήθεια, ο δούλος να συμβουλεύσει τα πιο φρόνιμα και δε θελήσει εκείνος που τον έχει να τα εφαρμόσει, ό,τι κακό συμβεί θα έχει κι ο δούλος το μερίδιό του. Γιατί η μοίρα δεν αφήνει ο κύριος να ορίζει το κορμί του, αλλά εκείνος που τ' αγόρασε. Καλά όλα αυτά, μα κι ο Λοξίας που δίνει χρησμούς απ' το χρυσό τρίποδα, βρίσκω αλήθεια πως έχει τούτο το ψεγάδι, πως ενώ είναι γιατρός και σοφός, καθώς λένε, μάντης, άφησε τον αφέντη μου να φύγει ζαλισμένος τόσο που ακολούθησε ένα στραβό άνθρωπο,
και κάνει τ' ανάποδο απ' ό,τι έπρεπε να κάμει. Αλήθεια, εμείς που βλέπουμε οδηγάμε τους τυφλούς, κι όμως αυτός τον ακολουθεί, και μ' αναγκάζει και μένα να κάνω το ίδιο, αν και σε ό,τι τον ρωτάμε δεν μας δίνει την παραμικρή απάντηση. (Στρέφεται προς τον Χρεμύλο) Μα εγώ δεν τόχω στο νου μου να σωπάσω, αλλά θα σου γίνω φόρτωμα, αν δεν μου πεις γιατί τον ακολουθούμε αυτόν, αφέντη. Γιατί βέβαια δεν θα με χτυπήσεις, μια και φορώ στεφάνι.
.................................................................................................................................................
ξαναβρεις εσύ το φως σου, έστω και για λίγο διάστημα;
ΠΛΟΥΤΟΣ Α! Μην τα λες αυτά, κατεργάρη!
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Για στάσου. Τώρα θα σου αποδείξω εσένα εγώ πως από το Δία είσαι πιο δυνατός.
ΠΛΟΥΤΟΣ Για εμένα λες;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Μα τον ουρανό. Λόγου χάρη, που βασίζεται κι είναι αρχηγός των θεών ο Δίας
ΚΑΡΙΩΝ Πάνω στο χρήμα. Γιατί έχει πολλά.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Για λέγε τώρα, ποιος του το δίνει το χρήμα;
ΚΑΡΙΩΝ Αυτός εδώ.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Και για ποιον του προσφέρουν θυσίες; Όχι για τούτον;
ΚΑΡΙΩΝ Και βέβαια ζητάνε να πλουτίσουν, είναι φανερό.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Αυτός λοιπόν δεν είναι ο αίτιος, κι εύκολα δεν θα μπορούσε να τα σταματήσει αυτά, αν ήθελε
ΠΛΟΥΤΟΣ Μα πως;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Γιατί κανείς απ' τους ανθρώπους δεν θα θυσίαζε πια, ούτε βόδι, ούτε τηγανίτες, ούτε άλλο τίποτα, αν δεν θέλεις εσύ.
ΠΛΟΥΤΟΣ Πως;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Ρωτάς πως; Να, γιατί δε θα 'χει με τι ν' αγοράσει, αν δε βρίσκεσαι εσύ να του δίνεις χρήματα. Κι έτσι του Δία τη δύναμη, αν σ' ενοχλήσει καθόλου, θα την καταλύσεις μόνος σου.
ΠΛΟΥΤΟΣ Τι μου λες; Για το χατίρι μου του κάνουν θυσίες;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Έτσι λέω. Και μα το Δία, αν υπάρχει τίποτα λαμπρό κι ωραίο ή νόστιμο στους ανθρώπους, για σένα γίνεται. Γιατί όλα τα πράγματα εξαρτώνται από τον πλούτο.
ΚΑΡΙΩΝ Έτσι κι εγώ για λίγα ψωρολεφτά έγινα δούλος, που λες, γιατί δεν ήμουν βέβαια πλούσιος.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Κι οι εταίρες δα, οι Κορίνθιες, όπως λένε, αν τύχει κανένας φτωχός να τους πει κανένα λογάκι, ούτε δίνουν προσοχή. Μα αν είναι πλούσιος, αμέσως τον κάνουν παρέα.
ΚΑΡΙΩΝ Και οι νέοι λένε πως το ίδιο κάνουν, όχι για τους εραστές, αλλά για τα χρήματα.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Όχι οι καλοί νέοι, μα οι διεφθαρμένοι. Οι καλοί βλέπεις δε ζητούν χρήματα.
ΚΑΡΙΩΝ Αλλά τι ζητούν;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Άλλος ένα καλό άλογο, άλλος λαγωνικά.
ΚΑΡΙΩΝ Γιατί ντρέπονται να ζητήσουν χρήματα και σκεπάζουν με τα άλλα ονόματα την κακοήθειά τους.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Κι όλες οι τέχνες κι οι εφευρέσεις για σένα έχουν βρεθεί από τους ανθρώπους. Έτσι ο ένας κάνει τον τσαγγάρη καθιστός.
ΚΑΡΙΩΝ Άλλος το χαλκωματή, άλλος τον ξυλουργό.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Άλλος τον χρυσικό, αφού σου πάρει το χρυσάφι.
ΚΑΡΙΩΝ Άλλος τον κλέφτη, μα τον Δία, κι άλλος το διαρρήκτη.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Άλλος το λαναρά.
ΚΑΡΙΩΝ Κι άλλος πλένει τομάρια.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Άλλος κάνει τον βυρσοδέψη.
ΚΑΡΙΩΝ Κι άλλος πουλάει κρεμμύδια.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Και για σένα μαδάνε το μοιχό που τον πιάνουν πάνω στην πράξη.
ΠΛΟΥΤΟΣ Πω πω ο δόλιος δεν τα σκέφτηκα ποτέ μου αυτά.
ΚΑΡΙΩΝ Και μήπως γι' αυτόν δεν κορδώνεται της Περσίας ο βασιλιάς; Και μη δεν γίνεται γι' αυτόν η συνέλευση των δικαστών;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Αμ, για πες μου, εσύ δεν γεμίζεις τα πλοία με πληρώματα;
ΚΑΡΙΩΝ Και μη δεν τρέφει αυτός τους μισθοφόρους μας στην Κόρινθο; Και μη γι' αυτόν δεν θα τον πάρει ο διάολος τον Πάμφιλο;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Αμ όχι και το Βελονοπώλη κοντά στον Πάμφιλο;
ΚΑΡΙΩΝ Και μήπως για το χατίρι του δεν ξεφυσάει ο Αγύρριος;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Αμ ο Φιλέψιος για σένα δε λέει τους μύθους; Και για σένα δεν έγινε η συμμαχία με τους Αιγυπτίους; Και για σένα δεν αγαπάει η Λαϊς το Φιλωνίδη;
ΚΑΡΙΩΝ Αμ ο πύργος του Τιμόθεου..…
ΧΡΕΜΥΛΟΣ (Στον Καρίωνα) Που να πέσει να σε πλακώσει… (Στον Πλούτο) Κι όλα τα πράγματα μη δε γίνονται για σένα; Γιατί μόνος εσύ είσαι όλων η αιτία, και των κακών και των καλών, να το ξέρεις.
ΚΑΡΙΩΝ Και νικάνε αλήθεια στους πολέμους κάθε φορά, μονάχα εκείνοι που θα είσαι μαζί τους.
ΠΛΟΥΤΟΣ Εγώ, ένας και μόνος μπορώ να κάνω τόσα πράγματα
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Ναι μα τον Δία, κι απ' αυτά πολύ περισσότερα. Τόσο που κανένας ποτέ δεν σ' έχει χορτάσει. Όλα τ' άλλα, βλέπεις τα χορταίνει κανείς. Τον έρωτα…
ΚΑΡΙΩΝ Τα ψωμιά…
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Τη μουσική
ΚΑΡΙΩΝ Τους μεζέδες
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Τις τιμές…
ΚΑΡΙΩΝ Τις πίτες…
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Την ανδραγαθία…
ΚΑΡΙΩΝ Τα σύκα…
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Τη φιλοδοξία…
ΚΑΡΙΩΝ Το κριθαρόψωμο…
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Τη στρατηγία…
ΚΑΡΙΩΝ Τη φακή…
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Εσένα όμως ποτέ κανένας δε σε χόρτασε, μα αν αποκτήσει δεκατρία τάλαντα, του ανάβει πιο πολύ ο καημός να έχει δεξαέξι. Κι αν τα βάλει κι αυτά στο χέρι, θέλει σαράντα, ή αλλιώς λέει πως τέτοια ζωή δεν υποφέρεται.
ΠΛΟΥΤΟΣ Μου φαίνεται πως πολύ καλά τα λέτε οι δυο σας. Μονάχα ένα φοβούμαι.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Για λέγε! Τι είναι αυτό;
ΠΛΟΥΤΟΣ Δεν ξέρω πώς να μεταχειρισθώ εγώ αυτή τη δύναμη, που λέτε πως έχω.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Ναι, μα το Δία, καλά λένε όλοι πως είναι δειλότατος ο πλούτος.
ΠΛΟΥΤΟΣ Κάθε άλλο, μονάχα κάποιος διαρρήκτης με συκοφάντησε. Είχε τρυπώσει κάποτε στο σπίτι μου, μα δεν μπόρεσε τίποτα να πάρει, γιατί τα βρήκε όλα σφαλισμένα, κι έτσι την πρόνοιά μου την ονόμασε δειλία.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Άφησέ τα τώρα, μην ανησυχείς καθόλου. Γιατί αν σταθείς πρόθυμος να βοηθήσεις στην περίσταση, θα σε κάμω εγώ να βλέπεις πιο καλά κι από τον Λυγκέα
ΠΛΟΥΤΟΣ Καλά, και πως θα μπορέσεις να το κάμεις αυτό, αφού είσαι θνητός;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Έχω μια μεγάλη ελπίδα από όσα μου είπε ο ίδιος ο Φοίβος, σείοντας τη μαντική δάφνη.
ΠΛΟΥΤΟΣ Ώστε κι αυτός είναι συνεργός;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Έτσι λέω.
ΠΛΟΥΤΟΣ Να έχουμε το νου μας.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Καλέ, μην ανησυχείς καθόλου. Γιατί να ξέρεις καλά, κι αν πρόκειται να πεθάνω ακόμα, εγώ με το χέρι μου θα τα εκτελέσω.
ΚΑΡΙΩΝ Θα σε βοηθήσω κι εγώ, αν θέλεις.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Κι άλλοι πολλοί θα μας έρθουν σύμμαχοι, όλοι οι δίκαιοι που δεν έχουν ψωμί.
ΠΛΟΥΤΟΣ Πω πω, κακούς συμμάχους μας είπες.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Κάθε άλλο, μια που θα πλουτήσουν. (Στον Καρίωνα) Μα άντε τρέχα εσύ γρήγορα.
ΚΑΡΙΩΝ Τι να κάνω; Λέγε.
............................................................................................................................................
ΚΑΡΙΩΝ Ήταν κι ένας Νεοκλείδης που είναι μεν τυφλός, μα στην κλεψιά ξεπέρασε τους ανοιχτομάτηδες. Μα ήταν κι άλλοι πολλοί που είχαν διάφορες αρρώστειες. Όταν λοιπόν ο ιερέας του θεού σβήνοντας τα λυχνάρια μας συνέστησε να κοιμηθούμε και μας είπε, αν ακούσουμε κανένα θόρυβο, να σωπαίνουμε, και πλαγιάσαμε ήσυχα. Μα εγώ δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. Μ' ενοχλούσε ένα τσουκάλι με κουρκούτι που ήταν λίγο πιο πέρα απ' το κεφάλι κάποιας γριούλας κι επιθυμούσα τρομερά να πάω κοντά του. Έπειτα, καθώς σήκωσα τα μάτια, βλέπω τον ιερέα να βουτάει τις τηγανίτες και τα σύκα πάνω από την ιερή τράπεζα. Και ύστερα έφερε βόλτα όλους γύρω τους βωμούς, μήπως είχε απομείνει καμιά μελόπιττα, κι έπειτα τα αγίασε αυτά που βρήκε χώνοντάς τα σε ένα σακκούλι. Έτσι εγώ νομίζοντας πως είναι πολύ θεάρεστο να κάμω κι εγώ το ίδιο, σηκώνομαι και πάω στο τσουκάλι με το κουρκούτι.
ΓΥΝΑΙΚΑ Βρε ελεεινότατε, και δε φοβήθηκες το θεό;
ΚΑΡΙΩΝ Μα τους θεούς, φοβήθηκα μη με προλάβει και πάει αυτός στο τσουκάλι στεφανοφορεμένος. Βλέπεις, ο ιερέας του μου είχε γίνει παράδειγμα πρωτύτερα. Η γριούλα μόλις άκουσε τον κρότο που έκαμα, άπλωσε το χέρι (στο τσουκάλι), μα τότε εγώ σφύριξα και τη δάγκασα, σαν να ήμουν φίδι φουσκομάγουλο. Αυτή αμέσως τράβηξε πίσω το χέρι, σκεπάστηκε και κάθισε ακίνητη και ξεφυσούσε απ' το φόβο της σα γάτα. Κι εγώ τότε πια ρούφηξα μεγάλη ποσότητα από το κουρκούτι, κι όταν χόρτασα, πήγα και ξαναπλάγιασα.
ΓΥΝΑΙΚΑ Κι ο θεός δεν είχε έρθει;
ΚΑΡΙΩΝ Όχι ακόμα. Κι ύστερα έκαμα κάτι που είναι για γέλια. Λοιπόν, την ώρα που ζύγωσε ο θεός, απόλυσα ένα πολύ δυνατό ξεφύσημα. Βλέπεις η κοιλιά μου ήταν φουσκωμένη.
ΓΥΝΑΙΚΑ Και βέβαια θα σε σιχάθηκε γι' αυτό αμέσως.
ΚΑΡΙΩΝ Α, μπα! Μονάχα η Ιασώ που ερχόταν από πίσω του κοκκίνησε και η Πανάκεια γύρισε αλλού το πρόσωπο κρατώντας τη μύτη της. Γιατί η αποφορά μου μύριζε λιβάνι.
ΓΥΝΑΙΚΑ Κι εκείνος τι έκανε;
ΚΑΡΙΩΝ Μα τον Δία, ούτε έδωσε σημασία.
ΓΥΝΑΙΚΑ Θέλεις να πεις τάχα πως ο θεός είναι αναίσθητος;
ΚΑΡΙΩΝ Όχι μα τον Δία τέτοιο πράγμα, μόνο πως είναι κοπροφάγος.
ΓΥΝΑΙΚΑ Έλα, ανόητε!
ΚΑΡΙΩΝ Ύστερα εγώ αμέσως σκεπάστηκα φοβισμένος, κι εκείνος έφερε ολόγυρα ήσυχα ήσυχα εξετάζοντας όλους τους αρρώστους. Έπειτα ένα παιδί του έφερε ένα πέτρινο γουδί κι ένα γουδοχέρι κι ένα κουτί.
ΓΥΝΑΙΚΑ Πέτρινο;
ΚΑΡΙΩΝ Όχι, μα το Δία, δεν ήταν πέτρινο το κουτί.
ΓΥΝΑΙΚΑ Κι εσύ πως το είδες, βρε κακοχρόνο νάχεις, αφού λες πως ήσουν σκεπασμένος.
ΚΑΡΙΩΝ
Απομέσα απ' το σκέπασμά μου, γιατί είχε όχι λίγες τρύπες, μα το Δία. Πρώτα πρώτα για το Νεοκλείδη άρχισε να τρίβει ένα φάρμακο για κατάπλασμα κι έβαλε τρία κεφάλια σκόρδα τηνιακά, έπειτα τα κοπάνισε μέσα στο γουδί, ανακατώνοντας μαζί γάλα από σκιλλοκρέμμυδα και σχίνο. Ύστερα αφού τα μούσκεψε με σφήττιο ξίδι, του μπλάστρωσε τα βλέφαρα, γυρίζοντάς τα ανάποδα, για να πονέσει πιο πολύ. Και κείνος κλαίγοντας και φωνάζοντας πετάχτηκε για να φύγει. Μα ο θεός γελώντας του είπε: "Εδώ τώρα κάθησε μπλαστρωμένος, για να σ' εμποδίσω να κάνεις ψεύτικους όρκους στη συνέλευση".
ΓΥΝΑΙΚΑ Πόσο αγαπάει την πόλη ο θεός, και τι σοφός που είναι!
.....το φιλοσοφείν εστί πασοκίζειν
Άβαταρ μέλους
ΑΙΝΕΙΑΝ06
Extreme poster
 
Δημοσ.: 60670
Εγγραφη: Μάιος 15th, 2006, 2:17 am
Το μέλος ΑΙΝΕΙΑΝ06, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΑΙΝΕΙΑΝ06 » Δεκέμβριος 25th, 2013, 11:02 am

ΑΙΝΕΙΑΝ06 έγραψε: Αποσπασματα απο τον ΠΛΟΥΤΟ του Αριστοφανη :D

. Γιατί όλα τα πράγματα εξαρτώνται από τον πλούτο.
ΚΑΡΙΩΝ Έτσι κι εγώ για λίγα ψωρολεφτά έγινα δούλος, που λες, γιατί δεν ήμουν βέβαια πλούσιος.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Κι οι εταίρες δα, οι Κορίνθιες, όπως λένε, αν τύχει κανένας φτωχός να τους πει κανένα λογάκι, ούτε δίνουν προσοχή. Μα αν είναι πλούσιος, αμέσως τον κάνουν παρέα.
ΚΑΡΙΩΝ Και οι νέοι λένε πως το ίδιο κάνουν, όχι για τους εραστές, αλλά για τα χρήματα.

...................................................
ΚΑΡΙΩΝ Ήταν κι ένας Νεοκλείδης που είναι μεν τυφλός, μα στην κλεψιά ξεπέρασε τους ανοιχτομάτηδες. Μα ήταν κι άλλοι πολλοί που είχαν διάφορες αρρώστειες. Όταν λοιπόν ο ιερέας του θεού σβήνοντας τα λυχνάρια μας συνέστησε να κοιμηθούμε και μας είπε, αν ακούσουμε κανένα θόρυβο, να σωπαίνουμε, και πλαγιάσαμε ήσυχα. Μα εγώ δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. Μ' ενοχλούσε ένα τσουκάλι με κουρκούτι που ήταν λίγο πιο πέρα απ' το κεφάλι κάποιας γριούλας κι επιθυμούσα τρομερά να πάω κοντά του. Έπειτα, καθώς σήκωσα τα μάτια, βλέπω τον ιερέα να βουτάει τις τηγανίτες και τα σύκα πάνω από την ιερή τράπεζα. Και ύστερα έφερε βόλτα όλους γύρω τους βωμούς, μήπως είχε απομείνει καμιά μελόπιττα, κι έπειτα τα αγίασε αυτά που βρήκε χώνοντάς τα σε ένα σακκούλι. Έτσι εγώ νομίζοντας πως είναι πολύ θεάρεστο να κάμω κι εγώ το ίδιο, σηκώνομαι και πάω στο τσουκάλι με το κουρκούτι.!

:smt005 :smt005 :smt005 :smt005 :smt005 :smt005 :smt005
.....το φιλοσοφείν εστί πασοκίζειν
Άβαταρ μέλους
ΑΙΝΕΙΑΝ06
Extreme poster
 
Δημοσ.: 60670
Εγγραφη: Μάιος 15th, 2006, 2:17 am
Το μέλος ΑΙΝΕΙΑΝ06, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 11:05 am

Πρὸς ὕβριστον ΑΙΝΕΙΑΝ06:
- Ὕβρις! θ' ἀναφωνοῦσα.
(...καὶ θὰ ἔρριπτεν ὁ Δίας κεραυνόν τινα νὰ σὲ κάψει - τὸ πόσο θὰ τὸ χαιρόμουν, οὐκ ἐκφραστέον).

Εικόνα
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΑΙΝΕΙΑΝ06 » Δεκέμβριος 25th, 2013, 11:09 am

ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ έγραψε: Πρὸς ὕβριστον ΑΙΝΕΙΑΝ06:
- Ὕβρις! θ' ἀναφωνοῦσα.
(...καὶ θὰ ἔρριπτεν ὁ Δίας κεραυνόν τινα νὰ σὲ κάψει - τὸ πόσο θὰ τὸ χαιρόμουν, οὐκ ἐκφραστέον).




ΑΙΝΕΙΑΝ06 έγραψε: Αποσπασματα απο τον ΠΛΟΥΤΟ του Αριστοφανη :D

ΠΛΟΥΤΟΣ Α! Μην τα λες αυτά, κατεργάρη!
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Για στάσου. Τώρα θα σου αποδείξω εσένα εγώ πως από το Δία είσαι πιο δυνατός.
ΠΛΟΥΤΟΣ Για εμένα λες;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Μα τον ουρανό. Λόγου χάρη, που βασίζεται κι είναι αρχηγός των θεών ο Δίας
ΚΑΡΙΩΝ Πάνω στο χρήμα. Γιατί έχει πολλά.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Για λέγε τώρα, ποιος του το δίνει το χρήμα;
ΚΑΡΙΩΝ Αυτός εδώ.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Και για ποιον του προσφέρουν θυσίες; Όχι για τούτον;
ΚΑΡΙΩΝ Και βέβαια ζητάνε να πλουτίσουν, είναι φανερό.
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Αυτός λοιπόν δεν είναι ο αίτιος, κι εύκολα δεν θα μπορούσε να τα σταματήσει αυτά, αν ήθελε
ΠΛΟΥΤΟΣ Μα πως;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Γιατί κανείς απ' τους ανθρώπους δεν θα θυσίαζε πια, ούτε βόδι, ούτε τηγανίτες, ούτε άλλο τίποτα, αν δεν θέλεις εσύ.
ΠΛΟΥΤΟΣ Πως;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Ρωτάς πως; Να, γιατί δε θα 'χει με τι ν' αγοράσει, αν δε βρίσκεσαι εσύ να του δίνεις χρήματα. Κι έτσι του Δία τη δύναμη, αν σ' ενοχλήσει καθόλου, θα την καταλύσεις μόνος σου.
ΠΛΟΥΤΟΣ Τι μου λες; Για το χατίρι μου του κάνουν θυσίες;
ΧΡΕΜΥΛΟΣ Έτσι λέω. Και μα το Δία, αν υπάρχει τίποτα λαμπρό κι ωραίο ή νόστιμο στους ανθρώπους, για σένα γίνεται. Γιατί όλα τα πράγματα εξαρτώνται από τον πλούτο.
!

:smt005 :wave: :D
.....το φιλοσοφείν εστί πασοκίζειν
Άβαταρ μέλους
ΑΙΝΕΙΑΝ06
Extreme poster
 
Δημοσ.: 60670
Εγγραφη: Μάιος 15th, 2006, 2:17 am
Το μέλος ΑΙΝΕΙΑΝ06, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 11:30 am

Εὐριπίδου:
Ἄλκηστις
3η συνέχεια.

Ἄδμητος: - Θὰ μείνουν ὅλα ἔτσι ὅπως εἶναι, μὴν ἔχεις ἔγνοια.
Ὅσο ζοῦσες, δική μου. Καὶ σὰν φύγεις, γυναίκα μου πάλι.
Ἄλλη δὲν θὰ ὑπάρξει. Στὴ θέση σου,
ἄλλη μνηστὴ δὲν θὰ πῶ. Τέτοιο πρᾶγμα δὲν θὰ γίνει,
ὅποιος ἄρχοντας κι’ ἄν εἶναι ὁ πατέρας της,
ὅσο ὄμορφη ἡ ἴδια κι’ ἄν εἶναι.
Μοῦ ἀρκοῦν τὰ παιδιά μου. Εἴθε οἱ θεοὶ νὰ δώσουν
αὐτὰ νὰ χαρῶ. Ἐσένα, ὅσο ἔπρεπε, δὲν σὲ χαρήκαμε.
Θὰ σὲ πενθῶ. Κι’ ὄχι μονάχα ἕναν χρόνο
ἀλλὰ ὅσο θὰ ζῶ, γυναίκα μου,
νιώθοντας μίσος γιὰ μάννα, μίσος καὶ γιὰ πατέρα.
Μὲ τὰ λόγια μ’ ἀγαπούσαν κι’ ὄχι μὲ ἔργα.
Σὺ, μὲ ὅ,τι πιὸ ἀκριβὸ, θυσιάστηκες
γιὰ νὰ σώσεις τὴ ζωή μου.
Νὰ μὴ θρηνῶ, λοιπὸν, τέτοια χάνοντας σύντροφό μου;
Θὰ πάψουν οἱ γιορτὲς, τὰ συμπόσια,
τὰ στεφάνια, τα τραγούδια π’ ἀντηχοῦσαν στὸ σπίτι μου.
Δὲν θ’ ἀγγίξω πιὰ τὴ λύρα,
δὲν θά ’χω καρδιὰ νὰ τραγουδῶ πάνω στὸν ἦχο
τῆς λιβυκῆς φλογέρας. Σὺ, μοῦ παίρνεις κάθε χαρὰ ζωῆς.
Χέρια τεχνιτῶν τ’ ὁμοίωμα τοῦ κορμιοῦ σου θὰ φτιάξουν,
νὰ τὸ ξαπλώσω στὴν κλίνη μας,
νὰ πλαγιάζω πλάι του, νὰ τ’ ἀγκαλιάζω,
νὰ κράζω τ’ ὄνομά σου, λατρευτή μου, θαρρῶντας
πὼς σ’ ἔχω στὴν ἀγκαλιά μου, δική μου.
Κρύα ἀπόλαυση, τὸ ξέρω, μὰ ἡ ψυχή μου θὰ ξαλαφρώνει
κάπως ἀπὸ τὸ βάρος. Στὰ ὄνειρά μου θά ’σαι χαρά.
Εἶναι γλυκὸ, κείνους π’ ἀγαπᾶς, νὰ βλέπεις τὴ νύχτα,
ἔστω γιὰ λίγο. Τοῦ Ὀρφέα τὴ γλώσσα καὶ τη μελωδικὴ φωνὴ
ἄν εἶχα, νὰ μπορῶ ἀπ’ τῆς Δήμητρας τὴν κόρη
καὶ τὸν Ἅδη, πραΰνοντάς τους, νὰ σὲ πάρω, θὰ κατέβαινα
κι’ οὔτε τοῦ Πλούτωνα ὁ σκύλος, οὔτε ὁ Χάρωνας περαματάρης
ψυχοπομπὸς θὰ μποροῦσαν νὰ μὲ κρατήσουν.
Θὰ σ’ ἔφερνα στὸ φῶς τῆς ζωῆς.
Καρτέρα με ὅμως ἐκεῖ κάτω ὥσπου κι’ ἐγὼ νὰ πεθάνω.
Κι’ ἑτοίμασε χῶρο νὰ κατοικήσουμε μαζύ.
Στὸ ἴδιο κέδρινο φέρετρο θὰ ζητήσω
τὰ παιδιὰ νὰ μὲ ξαπλώσουν, τὸ πλευρό μου στὸ πλευρό σου.
Οὔτε νεκρὸς χωρὶς ἐσένα, μοναδικὴ πιστή μου ἐσύ,
δὲν θέλω νά ’μαι.
Κορυφαῖος: - Καὶ ’γὼ, τὸ βαρὺ πένθος σου, σὰν φίλος,
γιὰ τὴν κυρὰ, θὰ μοιραστῶ - τὸ ἀξίζει.

[Συνεχίζει]
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 11:36 am

Εὐριπίδου:
Ἄλκηστις
4η συνέχεια.

Ἄλκηστις: - Παιδιά μου, ἀκούσατε τὸν πατέρα σας ποὺ εἶπε
ἄλλην γυναίκα ποτὲ δὲ θὰ παντρευτεῖ,
δὲν θὰ μὲ ἀψηφήσει, δὲν θὰ σᾶς προσβάλει.
Ἄδμητος: - Καὶ πάλι τὸ δηλώνω καὶ θὰ τὸ ἐκτελέσω.
Άλκηστις: - Τότε, δέξου ἀπ’ τὰ χέρια μου τὰ παιδιά.
Ἄδμητος: - Τὰ παίρνω, ἀγαπημένο δῶρο ἀγαπημένου χεριοῦ.
Ἄλκηστις: - Σὺ τώρα καὶ μάννα τους νά ’σαι ἀντὶ γιὰ μένα.
Ἄδμητος: - Ἀναγκαστικὰ, ἀφοῦ ἐσένα στεροῦνται.
Ἄλκηστις: - Παιδιά μου, ἐνῶ χρειάζεται νὰ ζῶ, φεύγω!
Ἄδμητος: - Ὠιμένα, μόνος χωρὶς ἐσένα, τὶ θὰ κάμω;
Ἄλκηστις: - Μὲ τὸν καιρὸ θὰ ἠρεμήσεις. Ὁ ἐκλιπὼν ἴσον μηδέν.
Ἄδμητος: - Γιὰ τοὺς θεοὺς, πάρε με μαζύ σου ἐκεῖ ποὺ πᾶς.
Ἄλκηστις: - Φτάνει ποὺ πεθαίνω ἐγὼ γιὰ σένα.
Ἄδμητος: - Ὦ, Μοίρα, τὶ γυναίκα μοῦ παίρνεις!
Ἄλκηστις: - Βαρὺ σκοτάδι πέφτει στὰ μάτια μου.
Ἄδμητος: - Πάει χάθηκα, Ἄλκηστι, κι’ ἐγὼ ἄν μ’ ἀφήσεις.
Ἄλκηστις: - Δὲν ὑπάρχω πιὰ, ὅ,τι κι’ ἄν λές.
Ἄδμητος: - Σήκωσ’ τὸ πρόσωπό σου, μὴν ἐγκαταλείπεις τὰ παιδιά.
Ἄλκηστις: - Ἄθελά μου τὸ κάνω. Ἔχετε γειά, παιδιά μου.
Ἄδμητος: - Κοίταξέ τα, δές τα.
Ἄλκηστις: - Ἔπαψα νά ’μαι.
Ἄδμητος: - Τὶ κάνεις; Μ’ ἐγκαταλείπεις;
Ἄλκηστις: - Χαῖρε.
Ἄδμητος: - Χάνομαι ὁ δυστυχής!
Εὔμηλος: - Τὶ κακό! Ἡ μάννα κάτω στὴ γῆ.
Ἄχ, πατέρα! Ὁ ἥλιος δὲν τὴ βλέπει.
Μ’ ἄφησε ὀρφανὸ στὸν κόσμο κι’ ἔφυγε.
Δὲς τὰ βλέφαρα, δὲς τὰ χέρια της πεσμένα.
Ἄκου με, μάννα, τὸν ἄμοιρο, ἀποκρίσου μου,
σέ ἱκετεύω σκυφτὸς πάνω στὸ πρόσωπό σου.
Ἄδμητος: - Δὲν σ’ ἀκούει, δὲν σὲ βλέπει. Καὶ σὲ σᾶς
καὶ σὲ μένα, βαρειὰ πάνω μας ἔπεσε συμφορά.
Εὔμηλος: - Πατέρα, τόσο νέος καὶ παίρνω μόνος τον δρόμο μου,
χωρὶς τὴ λατρευτὴ μαννούλα. Ἄχ! Κακοτυχιά μου.
Κι’ ἐσὺ, ἀδελφούλα μου, πόσο μαζύ μου ὑποφέρεις!
Μάταιη, μάταιη, πατέρα μου, γιὰ σένα ἡ παντρειά.
Θὰ γεράσεις χωρὶς τὴ συμβία σου.
Χάθηκε πολὺ νωρίς. Χάθηκες, μαννούλα,
ρήμαξε τὸ σπίτι.
Κορυφαῖος: - Ἄδμητε, ἀνάγκη νὰ ὑπομείνεις τὸ κακό.
Οὐτε εἶσαι ὁ πρῶτος οὔτε κι’ ὁ τελευταῖος
ποὺ καλὴ γυναίκα χάνει. Τὸ ξέρεις,
γραφτό μας εἶναι ὅλοι μιὰ μέρα νὰ πεθάνουμε.
Ἄδμητος: - Ναὶ, τὸ ξέρω. Κι’ ἀπὸ καιρὸ ἔβλεπα τὴ δυστυχία
νά ’ρχεται κατὰ πάνω μας. Σαράκι ὁ ἐρχομός της.
Τώρα ἔχω νὰ φροντίσω τὴν κηδεία.
Νὰ παρίστασθε. Μείνετε καὶ παιανεῖστε τὸν πένθιμο ὕμνο
στὸν ἄσπονδο θεὸ τοῦ κάτω κόσμου.
Καὶ λέγω: ὅλοι οἱ Θεσσαλοὶ ποὺ ἡγεμονεύω
νὰ πενθοῦν μαζύ μου τὴν σύζυγό μου,
κόβοντας τὰ μαλλιὰ, φορῶντας μαῦρα ροῦχα.
Ὅσοι ζεύουν τέθριππα κι’ ὅσοι ἄλογα καβαλικεύουν,
μὲ σίδερα τὶς χαῖτες τους νὰ κόψουν.
Αὐλὸς ἤ λύρα στῆν πόλη νὰ μὴν ἠχήσουν,
πρὶν δώδεκα φεγγάρια διαβοῦν.
Ποτὲ ἄλλον κανένα πιὸ ἀγαπητὸ νεκρὸ δὲν θά ’χω νὰ θάψω,
ποὺ ν’ ἀξίζει πιότερο. Δίκαιον εἶναι
νὰ τιμήσω τὴν μόνη ποὺ γιὰ μένα πέθανε.
~~~~
Εικόνα * Ἡρακλὴς παλεύει μὲ τὸν Χάρο γιὰ νὰ πάρει πίσω τὴν Ἄλκηστι.
Ἐλαιογραφία τοῦ Lord Frederic Leighton (1830 – 1896).
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 5:33 pm

~~
* Παραθέτοντας, ἀναδημοσιεύοντας τὰ 33 πρῶτα ἐγχειρήματα μεταφράσεων
Ἀρχαίων Ἑλλήνων Λυρικῶν,
ζήτησα διαγραφή τους ἀπὸ τὶς σελίδες τῶν Κλινοσοφιστειῶν καὶ ὄχι μόνον
ἀλλὰ ἡ ἡμερομηνία τους ἐπαληθεύεται ἀπὸ τὴν παράλληλη δημοσίευσή τους
στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ.
Ἐννοεῖται, θὰ συνεχιστοῦν πλέον μὲς τὶς παροῦσες σελίδες.
Ὅπως καὶ κάθε ἄλλη μετάφραση ἀρχαίου κειμένου
ἤ πρωτοτύπου μὲ θέμα ἀρχαϊκό.
Ἰ.Λ.Σκ.
Κλινοσοφιστὴς, ἀπὸ κοινοῦ καὶ στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ, Κυρ. 28 Ἰουλ. 2013 ὥρα 3.30 am. έγραψε:Ἐπεὶ δὲ οἰωνοὶ, πλεῖστοι ὅσοι, λέγουσι πὼς ἐμεῖς οἱ Ἀρχαῖοι θὰ ἔχουμε μέλλον,
ἀπὸ τοῦδε καὶ στὸ ἑξῆς
μεταφερόμεθα εἰς χῶρον Λογοτεχνικὸν, εἰς χῶρον λίαν χλοερὸν,
τοῦτ' ἔστιν
ἐν ταῖς Κλινοσοφιστίαις καὶ οὐ μόνον.
~~~~
Εικόνα
Mὲ τὴν ἔναρξη τῆς νέας σπουδαστικῆς χρονιᾶς,
ἡ κα Χρύσα Ἀλεξοπούλου
θὰ διδάξει Ἕλληνες Λυρικοὺς Ποιητὲς,
στὸ Λαϊκὸ Πανεπιστήμιο.
Δὲν θὰ πάω ἀπροετοίμαστος. Ἐξοπλισμένος μὲ πρῶτες δοκιμαστικὲς μεταφράσεις μου θὰ πάω.
Πρώτη καταχώρηση ἐδῶ καὶ στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ.


1ον.
Ἀλκμὰν, Νυχτερινὴ γαλήνη.
εὕδουσι δ᾽ ὀρέων κορυφαί τε καὶ φάραγγες
πρώονές τε καὶ χαράδραι
φῦλά τ᾽ ἑρπέτ᾽ ὅσα τρέφει μέλαινα γαῖα,
θῆρές τ᾽ ὀρεσκῷοι καὶ γένος μελισσᾶν
5 καὶ κνώδαλ᾽ ἐν βένθεσσι πορφυρέας ἁλός·
εὕδουσι δ᾽ οἰωνῶν
φῦλα ταχυπτερύγων
~~~~
Κοιμοῦνται οἱ βουνοκορφὲς, κοιμοῦνται τὰ φαράγγια,
σ' ὕπνον τ' ἀκρωτήρια, σ' ὕπνον πέσαν' κι' οἱ χαράδρες,
ὅλα στὴ γῆς τὴ σκοτεινὴ τὰ ἑρπετὰ κοιμοῦνται,
τ' ἀγρίμια τῶν βουνῶν, τῶν μελισσῶν τὰ γένη,
κι' αὐτὰ τὰ κήτη μές τῆς θάλασας τὰ βάθη·
τὰ πτηνὰ, μὲ τὰ μεγάλα τους φτερὰ,
κι' αὐτὰ κοιμοῦνται.
μετ. Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.
26.7.2013

* * *
Ἐργαλεῖα μου γι' αὐτὴν τὴν ἐργασία:
* Βίκτωρος Δ. Κρητικοῦ - Μιλτιάδου Τσέλιου: Ἀρχαῖοι Ἕλληνες Λυρικοὶ (Ἐκλογὲς),
γιὰ τὴν Γ΄Λυκείου, Ο.Ε.Δ.Β, Ἀθῆναι 1980.
* Π.Χ. Δορμπαράκη, Γυμνασιάρχου: Ἐπίτομον Λεξικὸν τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης,
Βιβλιοπωλεῖον τῆς "Ἑστίας".
* Π. Ἀναμίτη: Λεξικὸν, ἑρμηνευτικὸν καὶ ὀρθογραφικὸν τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης,
ἐκδόσεις Νικοδῆμος, Ἀθῆναι.
* ΠΡΩΪΑΣ, Σύγχρονον ὀρθογραφικὸν, ἑρμηνευτικὸν Λεξικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης,
Βραβεῖον Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν.
* Anatole Bailly: Dictionnaire grec-français, Hachette, Paris.

Εικόνα
~~~~
Εικόνα.. Ἀρχαῖοι Ἕλληνες Λυρικοὶ.
2ον.
Μίμνερμος: Τὰ γηρατειὰ.
Αὐτίκα μοι κατὰ μὲν χροιὴν ρέει ἄσπετος ίδρώς,
πτοιῶμαι δ’ ἐσορῶν ἄνθος ὁμηλικίης
τερπνὸν ὁμῶς καὶ καλόν, ἐπεὶ πλέον ὤφελεν είναι·
ἀλλ΄ ὀλιγοχρόνιον γίνεται ὥσπερ ὄναρ
ἥβη τιμήεσσα· τὸ δ΄ ἀργαλέον καὶ ἄμορφον
γῆρας ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτίχ΄ ὑπερκρέμαται͵
ἐχθρὸν ὁμῶς καὶ ἄτιμον͵ ὅ τ' ἄγνωστον τιθεῖ ἄνδρα͵
βλάπτει δ΄ ὀφθαλμοὺς καὶ νόον ἀμφιχυθέν.
~~~~
Μεμιᾶς στὸ κορμί μου κυλᾶ ἄφθονος ἱδρώτας,
τρέμοντας ποὺ νιώθω τ' ἄνθος τῆς νιότης
τὸ τερπνὸ, νὰ κυλᾶ κι' αὐτὸ καὶ νὰ μὴ μένει κι' ἄλλο ἀκόμη·
λίγα χρόνια κρατᾶ σὰν ὄνειρο
ἡ τιμημένη ἥβη· τὸ ἀφόρητο καὶ τὸ ἄσχημο γῆρας
δαμόκλεια, πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι, κρέμεται σπάθη,
μισητὸ καὶ ἀνυπόληπτο, κάνει ἀγνώριστο τὸν ἄνθρωπο,
ν' ἀρρωσταίνουν μάτια καὶ νοῦς σὰν πάνω του πέφτουν.
Μετ.: Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.
27.7.2013

==============================
Μία ἀπὸ τὶς πρῶτες ἀντιδράσεις στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ.
* Σχολιάστηκε ἀπὸ τὴν Katia, πρὶν ἀπὸ 1 ὥρα:
εχεις κανει εκπληκτικη δουλεια!!!!!!!!!!!
σ' ευχαριστουμε πολυ που μας τα εφερες κι εδω... θα παρακολουθω για τη συνεχεια..
να 'σαι καλα ιάνη.. την καλησπερα μου!
και μην ταραζεσαι.. δεν κατηργησα μετα απο τους τονους, και τα κεφαλαια... χαχα!!..
καποια βλαβη στο πληκτρολογιο ευθυνεται...
** Ἀπόκριση, ὥρα 18.43:
Ἄν γίνεται νὰ πῶ: ἀνταλλάσσω, Katia, τὴν θλίψη καὶ τὴν μοναξιά μου δημιουργῶντας, ἄν πράγματι συμβαίνει κι' αὐτὸ, τότε καλῶς ἔχουν τὰ πράγματα.
Πάντα ἤθελα νὰ ἤμουν ἀφοσιωμένος μονάχα στὴν τέχνη, ὅσο, ὅπως μπορῶ.
Οἱ μεταφράσεις μόλις γίνονται, δημοσιεύονται. Εἶναι φρεσκότατες τῆς...ὥρας!

~~~~
3ον.
Ἀρχίλοχος: Δὲν ὠφελοῦν οἱ θρῆνοι.
κήδεα μὲν στονόεντα, Περίκλεες, οὔτε τις ἀστῶν
μεμφόμενος θαλίῃς τέρψεται οὐδὲ πόλις·
τοίους γὰρ κατὰ κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
ἔκλυσεν· οἰδαλέους δ' ἀμφ' ὀδύνῃσ' ἔχομεν
πνεύμονας· ἀλλὰ θεοὶ γὰρ ἀνηκέστοισι κακοῖσιν
ὦ φίλ', ἐπὶ κρατερὴν τλημοσύνην ἔθεσαν
φάρμακον· ἄλλοτε δ' ἄλλος ἔχει τάδε· νῦν μὲν ἐς ἡμέας
ἐτράπεθ' ͵ αἱματόεν δ΄ ἕλκος ἀναστένομεν͵
ἐξαῦτις δ' ἑτέρους ἐπαμείψεται· ἀλλὰ τάχιστα
τλῆτε γυναικεῖον πένθος ἀπωσάμενοι.
~~~~
Tὴ συμφορὰ μὲ θρηνώδεις στεναγμοὺς, Περικλὴ, κανεὶς πολίτης
δὲν θὰ μεμφθεῖ γλεντῶντας σὲ φαγοπότια, οὔτε μὲ γιορτὲς στὴν πόλι·
σπουδαίους ἄνδρας τ' ἄγρια κύματα θάψανε γιὰ πάντα
στὴ θάλασσα· τὸ κλάμα πρήζει τὰ πνεμόνια μας· ἀλλὰ οἱ θεοὶ
γιὰ τ' ἀθεράπευτα κακὰ, φίλε, μᾶς δώσανε κραταιὴ
ἀντοχὴ· ἡ συμφορὰ ἀπ' τὸν ἕναν στὸν ἄλλο πάει· τώρα
βέβαια ἔπεσε αἱματηρὴ πληγὴ σ' ἐμᾶς καὶ στενάζουμε,
ὕστερ' ἄλλους θὰ πάρει ἀπὸ κάτω· γρηγορεῖτε ὅμως,
διῶξτε τὸ γυναίκειο πένθος παίρνοντας θᾶρρος.
μετ.: Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.
28.7.2013

*
Τὴν ἐλεγεία αὐτὴ ἔγραψε ὁ Ἀρχίλοχος γιὰ νὰ θρηνήσει τὸν πνιγμὸ συμπολιτῶν του σὲ κάποιο ναυάγιο κι' ἀκόμη γιὰ νὰ παρηγορήσει τὸ φίλο του Περικλὴ,
ποὺ τὸν ἀναφέρει στὴν ἀρχὴ τοῦ ποιήματος, συνιστῶντας σ' αὐτὸν ὑπομονὴ.
Οἱ συγγραφεῖς τοῦ βιβλίου.
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Δεκέμβριος 26th, 2013, 8:05 am, επεξεργάστηκε 3 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 5:41 pm

Κλινοσοφιστὴς, ἀπὸ κοινοῦ καὶ στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ, Δευτ. 29 Ἰουλ. 2013 7:24 am έγραψε:Εικόνα.. Ἀρχαῖοι Ἕλληνες Λυρικοὶ.
4ον.
Μίμνερμος, Ἡ νιότη.
Ἡμεῖς δ' οἷά τε φύλλα φύει πολυάνθεμος ὥρη
ἔαρος͵ ὅτ' αἶψ΄ αὐγῇσ' αὔξεται ἠελίου͵
τοῖσ' ἴκελοι πήχυιον ἐπὶ χρόνον ἄνθεσιν ἥβης
τερπόμεθα͵ πρὸς θεῶν εἰδότες οὔτε κακὸν
οὔτ' ἀγαθόν. Κῆρες δὲ παρεστήκασι μέλαιναι͵
ἥ μὲν ἔχουσα τέλος γήρατος ἀργαλέου͵
ἡ δ' ἑτέρη θανάτοιο· μίνυνθα δὲ γίγνεται ἥβης
καρπός͵ ὅσον τ' ἐπὶ γῆν κίδναται ἠέλιος.

αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τοῦτο τέλος παραμείψεται ὥρης͵
αὐτίκα τεθνάμεναι βέλτιον ἢ βίοτος·
πολλὰ γὰρ ἐν θυμῷ κακὰ γίνεται· ἄλλοτε οἶκος
τρυχοῦται, πενίης δ' ἔργ' ὀδυνηρὰ πέλει·
ἄλλος δ' αὖ παίδων ἐπιδεύεται, ὧν τε μάλιστα
ἱμείρων κατὰ γῆς ἔρχεται εἰς Ἀίδην·
ἄλλος νοῦσον ἔχει θυμοφθόρον· οὐδέ τις ἔστιν
ἀνθρώπων, ᾧ Ζεὺς μὴ κακὰ πολλὰ διδοῖ.
~~~~
Κι' ἐμεῖς, μ' ὅσα γεννᾶ ἡ λουλουδιαστὴ Ἄνοιξη φῦλλα, ἴδιοι,
μὲ τὶς ἠλιαχτίδες αὐξάνουμε,
γιὰ χρόνον ἐλάχιστο στὴν ἀνθισμένη μας νιότη,
χαιρόμαστε, μὴ μαθαίνοντας ἀπ' τοὺς θεοὺς τὶ τὸ κακὸ
τὶ τὸ καλὸ. Οἱ σκοτεινὲς Θανατηφόρες Μοῖρες παραστέκουν,
ἡ μιὰ βαστῶντας φριχτὰ γηρατειὰ,
ἡ ἄλλη φέρνοντας θάνατο πρὶν τῆς ὥρας· λίγο μόλις καρπίζει
ἡ νιότη, ὅσο στὴν γῆ μιὰ μέρα ξαπλώνει ὁ ἥλιος.

Μὰ σὰν διαβεῖς αὐτὰ τὰ χρόνια, κάλλιο μεμιᾶς ὁ θάνατος
παρὰ ἡ ζήση· πολλὰ δεινὰ στὴν ψυχὴ βαραίνουν·
ἄλλου τὸ βιὸς κουρελιάζεται καὶ πέφτει σὲ φτώχεια ὀδυνηρὴ·
ἄλλου τὸ χάσιμο παιδιῶν ποὺ τὰ ποθεῖ
στὸν Ἅδη τὸν στέλνει στερημένο·
ἄλλος πάει ἀπὸ σαράκι· ἄνθρωπος δὲν ὑπάρχει
π' ὁ Δίας νὰ μὴν τοῦ στέλνει ἀμέτρητα κακὰ.
μετ.: Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.
~~~~
Ὅλα τὰ λυρικὰ,
θἄθελα νὰ τὰ ἀφιερώσω στὸν Σπύρο, τὸν γυιό μου.
Ἐλπίζω νὰ κατορθώσω
νὰ τοῦ δώσω πολλὲς ἀφορμὲς ἀκόμα νὰ μὲ θυμᾶται...
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Δεκέμβριος 25th, 2013, 6:00 pm, επεξεργάστηκε 1 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 5:46 pm

Κλινοσοφιστὴς, ἀπὸ κοινοῦ καὶ στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ, Τρί. 30 Ἰουλ. 2013 7:59 am έγραψε:Εικόνα.. Ἀρχαῖοι Ἕλληνες Λυρικοὶ.
5ον.
Ἀρχίλοχος, Ὅλα εἶναι πιθανὰ.
Χρημάτων ἄελπτον οὐδὲν ἐστιν οὐδ' ἀπώμοτον
οὐδὲ θαυμάσιον, ἐπειδὴ Ζεὺς, πατὴρ Ὀλυμπίων
ἐκ μεσημβρίης ἔθηκε νύκτ' ἀποκρύψας φάος
ἡλίου λάμποντος· λυγρὸν δ' ἦλθ' ἐπ' ἀνθρώπους δέος.
ἐκ δὲ τοῦ καὶ πιστὰ πάντα κἀπίελπτα γίγνεται
ἀνδράσιν· μηδεὶς ἔθ' ὑμέων εἰσορῶν θαυμαζέτω,
μηδ' ὅταν δελφῖσι θῆρες ἀνταμείψωνται νομὸν
ἐνάλιον καὶ σφιν θαλάσσης ἠχέεντα κύματα
φίλτερ' ἠπείρου γένηται τοῖσί τ' ἡδὺ ἦν ὄρος.
~~~~
Τίποτα ἀναπάντεχο οὔτε κι' ἐπίορκο
ἤ θαυμαστὸν, ἀφοῦ ὁ Ζεὺς, ὁ πατέρας τῶν θεῶν,
ἐπὶ μεσημεριοῦ ἔφερε νύχτα, ἀποκρύπτοντας τὸ φῶς(*)
τοῦ λαμπεροῦ ἥλιου· ὀλέθριον δέος βρῆκε τοὺς ἀνθρώπους,
γιὰ τ' ὅτι πιστευτὰ κι' ἀπίστευτα συμβαίνουν
στὸν κόσμο· κανένας σας ἄς μὴ θωρεῖ μὲ θαυμασμὸ,
οὔτε ἄν θεριὰ ἀλλάξουν μὲ δελφίνια θαλασσινὲς
μὲ ἡλιόλουστες φωληὲς, ἐκεῖνα τὶς τρικυμίες ἀγαπῶντας,
γλυκὸ ἄν φανεῖ στὰ ἄλλα τὸ βουνὸ.
μετ.: Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.
~~~~
(*)Στ. 3. ἐκ μεσημβρίης ἔθηκε νύκτα· σίγουρα μιλάει γιὰ ἔκλειψη τοῦ ἡλίου, ποὺ οἱ ἀρχαῖοι θεωροῦσαν προμήνυμα συμφορᾶς· ἴσως πρόκειται
γιὰ τὴν ἔκλειψη ποὺ ἔγινε στὶς 5 τοῦ Ἀπρίλη 648 π.Χ., ὁρατὴ στὴν Πάρο καὶ στὴ Θάσο.
Οἱ συγγραφεῖς τοῦ βιβλίου.

~~~~
Στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ,
* σχολιάστηκε ἀπὸ τὸν Παντελὴ, πρὶν ἀπὸ 26 λεπτά:
καλή η γνώση και η τέχνη άμα υπάρχει σύνεση,
οι γονείς μου ήταν βιοπαλαιστές μα δεν τους έλειπε η ψυχική καλλιέργεια,
που πολλοί μορφωμένοι δεν έχουν.
να χαίρεσαι το γιο σου, και να γίνει καλύτερος σε όλα από σένα.

** Ἀπόκριση ἀπὸ τὸν Ἰάνη Λὸ Σκόκκο, μόλις τώρα, 11.48:
ΠΑΝΤΕΛΗ, εὐχαριστῶ γιὰ τὶς εὐχὲς ποὺ ἀφοροῦν τὸν γυιό μου.
Χαίρομαι ποὺ μᾶς λὲς γιὰ τοὺς γονεῖς σου. Βιοπαλαιστὴς ἤμουν κι' ἐγὼ καὶ μὲ βιοπαλαιστὲς μεγάλωσα κι' ἔζησα.
Πάλαιψα μὲ θέατρο, μεταφράσεις, διδασκαλία γαλλικῶν..., καμιὰ φορὰ καὶ ὡς ὑπάλληλος. Ποτὲ δὲν ἦταν εὔκολα γιὰ δύο λόγους:
* προερχόμουν ἀπὸ φτωχοὺς γονεῖς,
* ἤμουν πρωτοποριακὸς καὶ δὲν ὑπέκυπτα σὲ ἐκβιασμοὺς.
Τώρα, ἀνεξάρτητος καὶ ὥριμος, καλλιεργῶ τὰ τελευταῖα μου χρόνια.
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Δεκέμβριος 25th, 2013, 6:01 pm, επεξεργάστηκε 1 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 5:52 pm

Κλινοσοφιστὴς, ἀπὸ κοινοῦ καὶ στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ, Τετ. 31 Ἰουλ. 2013 6:08 am έγραψε:Εικόνα.. Ἀρχαῖοι Ἕλληνες Λυρικοὶ.
6ον.
Ἀνακρέων, Γεροντικὰ παράπονα.
Σφαίρῃ δηὖτέ με πορφυρέῃ
βάλλων χρυσοκόμης Ἔρως
νήνι ποικιλοσαμβάλῳ
συμπαίζειν προκαλεῖται·
ἥ δ', ἐστὶν γὰρ ἀπ' εὐκτίτου
Λέσβου, τὴν μὲν ἐμὴν κόμην,
λευκὴ γάρ, καταμέμφεται,
πρὸς δ' ἄλλην τινὰ χάσκει.
~~~~
Μὲ τόπι(*) πορφυρὸ, νὰ πάλι,
μὲ χτυπᾶ ὁ χρυσομάλλης Ἔρως
καὶ μὲ κόρη, ποὺ φορᾶ πλουμιστὰ πέδιλα(**),
νὰ παίξω μὲ σπρώχνει·
μ' αὐτὴ, μεγαλο-Μυτιληνιὰ(***) βλέπεις,
γιὰ τ' ἄσπρα μου μαλλιὰ
καγχάζει, καὶ πρὸς ἄλλον
γυρίζει καὶ χάσκει.
μετ.: Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.
~~~~
(*) σφαίρῃ πορφυρῇ· ὅπλα τοῦ Ἔρωτα ἦταν κυρίως τὸ τόξο καὶ τὰ βέλη, μὲ τὰ ὁποῖα χτυποῦσε ἐκεῖνον ποὺ ἤθελε νὰ τοῦ βάλει στὴν καρδιὰ δυνατό ἔρωτα.
Ἐκτὸς ἀπ' αὐτὰ εἶχε καὶ σφαίρα (τόπι) καὶ μ' αὐτὴν χτυποῦσε κάποιον, ὅταν ἤθελε, μόνο νὰ τὸν βάλει σὲ πειρασμὸ.
(**) ἀπ' εύκτίκτου Λέσβου· μ' αὐτὸ θέλει νὰ πεῖ, μὲ παιγχνιδιάρικο τρόπο, ὅτι τὸ κορίτσι δὲν τόν καταδέχεται γιατὶ αὐτὸς ἐπαρχιώτης κι' αὐτὴ πρωτευουσιά-
να.
(***) καταμέμφεται· ἡ κόρη τὸν περιπαίζει γιὰ τ' ἄσπρα μαλλιά του. Οἱ γυναῖκες τῆς ἀρχαίας Λέσβου ἦσαν, καθὼς ξέρουμε, χειραφετημένες, γι' αὐτὸ κι' ἡ ἐ-
λευθεριότητα τῆς νέας.
====================
Στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ,
σχολιάστηκε ἀπὸ τὴν Nefeli riga, πρὶν ἀπὸ 9 ὧρες (εἶναι 07.00, 1.8.2013)
* Παρακολουθώ ο, τι γραφεις, και σε ευχαριστώ .1
Είμαι σίγουρη οτι θα καταφέρεις ενω το έβαλες στόχο, και θα αφήσεις στον Γιό σου τα πολύτιμα γραπτά σου.
Και μαζί με τα πατρικά συναισθήματα οι θύμισες θα είναι παντοτινή κληρονομιά.!!!
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Δεκέμβριος 25th, 2013, 6:01 pm, επεξεργάστηκε 1 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Νὰ ἤμουν τώρα Ἀρχαῖος Ἕλληνας... - καὶ τὶ στὸν κόσμο!

Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » Δεκέμβριος 25th, 2013, 5:55 pm

Κλινοσοφιστὴς, ἀπὸ κοινοῦ καὶ στὴν Ποιητικὴ Γωνιὰ, Πέμ. 01 Αὐγ. 2013 7:25 am έγραψε:Εικόνα ..Ἀρχαῖοι Ἕλληνες Λυρικοὶ.
7ον.
Θέογνις, Σπάνιος ὁ πιστός φίλος.
Παύρους δ' εὑρήσεις, Πολυπαΐδη, ἄνδρας ἑταίρους
πιστοὺς ἐν χαλεποῖς πρήγμασι γιγνομένους,
οἵτινες ἄν τολμῷεν, ὁμόφρονα θυμὸν ἔχοντες,
ἴσον τῶν ἀγαθῶν τῶν τε κακῶν μετέχειν.
τόσσους δ' οὔ χ' εὕροις διζήμενος οὐδ' ἐπὶ πάντας
ἀνθρώπους, οὕς ναῦς μὴ μία πάντας ἄγοι,
οἶσιν ἐπὶ γλώσσῃ τε καὶ ὄφθαλμοῖσιν ἔπεστιν
αἰδὼς, οὐδ' α'θσχρὸν χρῆμ' ἔπι κέρδος ἄγει.
~~~~
Λίγους θὰ βρεῖς, Πολυπαΐδη(*), ἀληθινοὺς φίλους,
πιστοὺς σὲ χαλεπὲς στιγμὲς ποὺ νὰ τολμοῦν
μαζύ σου ἴδια φρονήματα νἄχουν,
ἴσα νὰ συμμερίζονται καλὰ καὶ κακὰ τῆς ζωῆς.
Τέτοιους δὲν θὰ βρεῖς, σ' ἅπασαν ψάχνοντας
τὴν οἰκουμένη, ὥστε μιὰ λέμβος νὰ μὴ χωρᾶ,
ἀνθρώπους μὲ ντροπὴ σὲ λόγια καὶ σὲ βλέμματα,
καὶ νὰ μὴν τοὺς ὁδηγεῖ τὸ κέρδος στ' ἀξεδιάντροπα.
μετ.: Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.
~~~~
* Πολυπαΐδη· πατρωνυμικὸ, ἀπὸ τὸ Πολυπᾶις, -ιδος (πολυπάμων = πολυκτήμων, αὐτὸς ποὺ ἔχει πολλὰ.
Οἱ συγγραφεῖς τοῦ βιβλίου.
Τελευταία επεξεργασία απο ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ την Δεκέμβριος 25th, 2013, 6:02 pm, επεξεργάστηκε 1 φορές συνολικά.
Εἶμαι ὁ μεσιὲ Κλινοηδυεπὴς
ὡραῖος, ὀλέθριος.
Καί, ἡ τελευταία λέξη τῆς κλιν'-ἐρασμιότητος: :klino:
Περᾶστε τὸ ποντίκι σας πάνω στὴν εἰκόνα, τίποτ' ἄλλο δὲν σᾶς λέω!
Άβαταρ μέλους
ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 32284
Εγγραφη: Ιανουάριος 31st, 2008, 11:31 pm
Τοποθεσια: Κλινοηδυεπὲς ΠαραΓατιανὸν ἀθηναϊκὸν κλεινὸν τέρας. Κλινοχαρής ἐπωνομασθεὶς Οἰδίνους!
Το μέλος ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Επόμενη

Επιστροφή στην Θέμα του μήνα

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες