ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Διασκέδαση, μόδα, life style, dolce vita.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 7 επισκέπτες

 

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό Anicca » Οκτώβριος 31st, 2011, 12:37 am

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ έγραψε: τσου, η ταση που βλεπω εγω να διαμορφωνεται βαδιζοντας με το κουρεμα ειναι τα νεα παιδια να μην μπορουν να αποκτησουν αυτοκινητο και να αρκουνται στο να κυκλοφορουν με ποδηλατο

Ασχολίαστο. :lol:
nihil
Άβαταρ μέλους
Anicca
Fast poster
 
Δημοσ.: 4661
Εγγραφη: Ιούνιος 30th, 2010, 3:56 pm
Το μέλος Anicca, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό stack.overflow.gr » Οκτώβριος 31st, 2011, 12:52 am

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ έγραψε:
Yochanan έγραψε: Να το πουμε αλλιώς:εξω απο το ευρω εισαι μονος σου, χωρις ρευστότητα ΕΚΤ και δανεια ΕΕ. Αρα πως πληρώνεις μισθους και συντάξεις γιατι με την ύψεση το ελλειμα στου θα αυξηθει. Κοβεις χρήμα. ΟΚ. Αλλα μετά πως ακριβώς θα εισάγεις πράγματα; Επισης η υποτιμηση κανει καλο στις εξαγωγες και βοηθαει ετσι την αναπτυξη. Εισαι εξαγωγική χώρα (πχ Γερμανια, Κορεα, Κινα); Οχι. Η ανάπτυξη σου στηρίζεται στην εσωτερική καταναλωση. Με την υποτίμηση θα την περιορισεις δραματικα.



τα δανεια της ΕΕ τα ηθελες μονο για να αποπληρωνεις τις δοσεις των παλιοτερων,


λάθος.
Read between the lines, what's fucked up and everything's all right
Check my vital signs, to know I'm still alive and I walk alone
Άβαταρ μέλους
stack.overflow.gr
Extreme poster
 
Δημοσ.: 22009
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 29th, 2009, 11:13 pm
Το μέλος stack.overflow.gr, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ » Οκτώβριος 31st, 2011, 11:55 am

under έγραψε: Γνωστος πασοκος/πουλημενος/προδοτης και ο Μαρινος.

έτσι, να τα λέμε αυτά
Άβαταρ μέλους
ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 33811
Εγγραφη: Αύγουστος 28th, 2007, 1:55 am
Το μέλος ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό ΑΡΙΣΤΟΣ » Οκτώβριος 31st, 2011, 12:04 pm

stack.overflow.gr έγραψε: λάθος.



σωστο, το πρωτογεννες ελειμμα ειπαμε οτι ειναι 12% και τα προηγουμενα χρονια ηταν μικροτερο...

επομενος τα προσφατα δανεια σε ποσοστο γυρω στο 90% καλυπταν τοκους προηγουμενων...

κατα συνεπεια η αναγκη δανεισμου μας αν παψουμε να πληρωνουμε δοσεις και γυρισουμε στη δραχμη ειναι μονο στο 12% των δανειων που θελουμε τωρα...

αυτο το 12% ειτε θα το δανειστουμε απο Ανατολικους ειτε θα μειωσουμε μισθους και κρατικες δαπανες στο ιδιο επιπεδο...

.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ έγραψε:

Πανω απο 1.5 τρις το οφελος των μνημονιων

.
Άβαταρ μέλους
ΑΡΙΣΤΟΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 69939
Εγγραφη: Μάιος 1st, 2005, 12:33 am
Τοποθεσια: Πατάρι
Το μέλος ΑΡΙΣΤΟΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό Ιανός » Οκτώβριος 31st, 2011, 12:28 pm

    "κι ας κλαίει αυτή η γυναίκα στο δρόμο, τί σημασία έχει;
    «ζούμε σε μια μεγάλη εποχή», οι παπαγάλοι δεν κάνουν
    ποτέ απεργία"


ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
Αν επιστρέψουµε στη δραχµή


Εικόνα

http://www.tovima.gr/opinions/article/? ... 24&h1=true



Επιστροφή σε Υποτιμημένη Δραχμή, Πληθωρισμός Κόστους και Διεθνής Ανταγωνιστικότητα: Μία Μελέτη Εισροών-Εκροών

Θεόδωρος Μαριόλης
Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Αποστόλης Κάτσινος
Τελειόφοιτος του ΠΜΣ Οικονομικής Επιστήμης, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Εκδοχή του παρόντος παρουσιάστηκε σε συνάντηση του «Study Group on Sraffian Economics», τον Ιούνιο του 2011: Ευχαριστούμε τους Κώστα Παπουλή, Νίκο Ροδουσάκη, και Γιώργο Σώκλη για σχόλια και παρατηρήσεις. Περαιτέρω, ευχαριστούμε τους Σπύρο Στάλια και Λευτέρη Τσουλφίδη για ενδιαφέρουσες συζητήσεις επί της συγκυρίας. Οι σημειώσεις δηλώνονται με [.], και βρίσκονται στο τέλος του κειμένου.

1. Εισαγωγή

Κατά την άποψή μας, το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι αυτό της διεθνούς ανταγωνιστικότητας και όχι του δημοσίου χρέους ή της αναδιανομής του εισοδήματος, τα οποία συνιστούν επιφαινόμενα. Η αντιμετώπισή του κρίνεται, επομένως, ως επιβεβλημένη και επείγουσα, καίτοι είναι μάλλον αδύνατο να πραγματοποιηθεί, για συστημικούς λόγους, εντός της ΟΝΕ (βλ. Μαριόλης, 1999, 2011, και Μαριόλης και Παπουλής, 2010). Σύμφωνα με σχετικά πρόσφατες εκτιμήσεις του ΔΝΤ, οι οποίες βασίζονται (και) σε ορισμένες μη ρεαλιστικές, για την τρέχουσα περίοδο, παραδοχές, η εξισορρόπηση του τομέα εξωτερικών συναλλαγών της ελληνικής οικονομίας προαπαιτεί μία υποτίμηση, σε πραγματικούς όρους, της τάξης του 22.1% με 46.6%.[1] Στα ακόλουθα συνοψίζουμε τα αποτελέσματα μελέτης μας, η οποία εκτιμά τις επιπτώσεις ονομαστικής υποτίμησης κατά 50% στον πληθωρισμό κόστους και, κατ’ επέκταση, στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας (μετρούμενη σε όρους πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας).

Με άλλα λόγια, δηλαδή, επιχειρούμε μία απάντηση στο ακόλουθο ερώτημα: εάν (i) σημειωθεί επιστροφή σε υποτιμημένη κατά 50% δραχμή, (ii) οι τεχνικές συνθήκες παραγωγής παραμείνουν αμετάβλητες, (iii) αντιπαρέλθουμε κάθε άλλο παράγοντα πληθωρισμού (π.χ. πληθωρισμός ζήτησης προκαλούμενος από νομισματική χρηματοδότηση του δημοσίου ελλείμματος) και (iv) οι εθνικές αρχές οικονομικής πολιτικής είναι σε θέση να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα της ακολουθούμενης συναλλαγματικής πολιτικής (επ’ αυτού, βλ. π.χ. Krugman και Obstfeld, 2011, σσ. 320-335) και, γενικά, να διευθετήσουν τις όποιες διαταράξεις δημιουργήσει η αποχώρηση της χώρας από τη Ζώνη του Ευρώ, τότε ποια θα είναι η διαχρονική εξέλιξη των τιμών των εμπορευμάτων, τα οποία παράγει η ελληνική οικονομία;

Σπεύδουμε, ωστόσο, να τονίσουμε a priori ότι, καίτοι τα αποτελέσματα αυτού του πειράματος «αδρανούς ατμόσφαιρας» είναι σημαντικά και χρήσιμα, δεν επαρκούν, αυτά καθαυτά, για να δικαιώσουν ούτε αυτές/ούς που είναι υπέρ της επιστροφής στη δραχμή ούτε εκείνους που είναι κατά. Δεν μπορούμε να επιμείνουμε, εδώ, σε ένα από τα κύρια γνωρίσματα της μοντέρνας εποχής, δηλ. στη συνεχή διαδικασία αναγωγής πολυδιάστατων ζητημάτων στο μονόμετρο ερώτημα «υπέρ ή κατά;», αλλά μόνον να υπενθυμίσουμε μία παρατήρηση του Vaneigem (1962-63, §18): «Προσφέροντας μία καρικατούρα των ανταγωνισμών, η εξουσία πιέζει τον καθένα να είναι υπέρ ή κατά της Μπριζίτ Μπαρντό, του «νέου μυθιστορήματος», της Σιτροέν Κατρ Σεβώ, του σπαγγέτι, του μεσκάλ, της μίνι φούστας, του ΟΗΕ, των κλασικών ανθρωπιστικών σπουδών, της εθνικοποίησης, του θερμοπυρηνικού πολέμου και του ωτοστόπ. Ζητείται η γνώμη όλων για κάθε λεπτομέρεια, προκειμένου να τους αφαιρεθεί ακόμα αποτελεσματικότερα η δυνατότητα να έχουν μία γνώμη για την ολότητα.» (πρόσθετη έμφαση).

2. Το αναλυτικό πλαίσιο

Το αναλυτικό πλαίσιο της μελέτης είναι ακριβώς αυτό που συγκροτήθηκε στο Μαριόλης et al. (1996) και, επομένως, δεν απαιτείται να εκτεθεί, εδώ (ούτε, βεβαίως, να αναλυθούν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα μίας υποτίμησης, γενικά): συνίσταται σε τρία εναλλακτικά πολυτομεακά υποδείγματα-σενάρια εξέλιξης των τιμών, τα οποία εφοδιάζουμε, τώρα, με στοιχεία από τον Συμμετρικό Πίνακα Εισροών-Εκροών (SIOT) της ελληνικής οικονομίας, για το έτος 2005, ο οποίος είναι ο πλέον πρόσφατος από τους διαθέσιμους και συναθροίζει το σύνολο των εγχωρίως παραγομένων εμπορευμάτων σε 59. [2]

Έχουμε λόγους να θεωρούμε ότι αυτό το πλαίσιο ενέχει, σε βραχυχρόνιο ορίζοντα, σημαντικούς βαθμούς αξιοπιστίας, όχι μόνον λόγω της θεωρητικής συνοχής του αλλά και επειδή δοκιμάστηκε, πρακτικά, κατά την τελευταία υποτίμηση της δραχμής (ύψους 14%), το Μάρτιο του 1998. Είχαμε, τότε, προβλέψει ότι (i) η δραχμή μάλλον θα υποτιμηθεί κατά ποσοστό της τάξης του 15%, (ii) το ετήσιο πληθωριστικό «κύμα» θα είναι, το πολύ, της τάξης του 1.25% με 1.88% (και όχι της τάξης του 10% και 20%, που προέβλεπε η συντριπτική πλειοψηφία των αναλυτών και των πολιτικών εκπροσώπων, η οποία διαβεβαίωνε, επίσης, ότι η δραχμή δεν πρόκειται να υποτιμηθεί), και (iii) η διεθνής ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας θα αυξηθεί, κατά το πρώτο έτος, μετά την υποτίμηση, κατά 12%, περίπου. Τα γεγονότα που ακολούθησαν δεν διέψευσαν αυτές τις προβλέψεις (για μία κριτική ανάλυση της τότε συγκυρίας, βλ. Μαριόλης και Σταμάτης, 1999, Μέρος 3).

3. Εμπειρικά αποτελέσματα

Τα αποτελέσματα των κύριων εκτιμήσεων της μελέτης συνοψίζονται στους Πίνακες 1 και 2.
Ο Πίνακας 1 αντιστοιχεί στο λιγότερο ευνοϊκό σενάριο, δηλ. σε αυτό με τον υψηλότερο πληθωρισμό κόστους, και εκθέτει την εξέλιξη των τιμών, εκείνων των εμπορευμάτων (από τα 59) που θα εμφανίσουν τις τρεις μεγαλύτερες και τις τρεις μικρότερες αυξήσεις τιμής, στα πέντε πρώτα έτη μετά την υποτίμηση κατά 50% (με κατάλληλη επιλογή των φυσικών μονάδων μέτρησης, η τιμή κάθε εμπορεύματος τίθεται ίση με 100 νομισματικές μονάδες, πριν λάβει χώρα η υποτίμηση). Επειδή η εξέλιξη της τιμής κάθε εμπορεύματος καθορίζεται, σε γενικές γραμμές, από τις ποσότητες των εισαγομένων εμπορευμάτων, οι οποίες απαιτούνται άμεσα και έμμεσα για την παραγωγή του, ο Πίνακας 1 υποδηλώνει, ταυτοχρόνως, και τα εμπορεύματα της ελληνικής οικονομίας που εμφανίζουν, κατά την αναπαραγωγή τους, την υψηλότερη/μικρότερη εξάρτηση από τη διεθνή οικονομία.

Πίνακας 1. Τα εμπορεύματα με τις μεγαλύτερες και τις μικρότερες αυξήσεις τιμών μετά την υποτίμηση κατά 50%

Εικόνα

Στον Πίνακα 2 εκτίθεται η εξέλιξη του ετήσιου συνολικού-γενικού ρυθμού πληθωρισμού (σε όρους ακαθάριστης αξίας εγχώριας παραγωγής), στα πέντε πρώτα έτη μετά από την υποτίμηση κατά 50%, σύμφωνα με τα τρία σενάρια της μελέτης. Διαπιστώνεται, λοιπόν, ότι το πληθωριστικό «κύμα» θα είναι της τάξης του 5.31% με 9.29%, κατά το πρώτος έτος, και 1.59% με 5.96%, κατά το δεύτερο έτος. Έτσι, εκτιμάται ότι η διεθνής ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας (σε όρους πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας) θα αυξηθεί, στο πρώτο έτος, μετά την υποτίμηση, κατά 37.2% με 42.4%. [3]

Τέλος, αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τα αναλυτικά αποτελέσματα του λιγότερο ευνοϊκού σεναρίου, απαιτούνται περί τα 15-16 έτη, ούτως ώστε να αυξηθεί το ημεδαπό επίπεδο των τιμών κατά 45%-46% και, επομένως, να εξανεμισθούν, πρακτικά, τα οφέλη της υποτίμησης στη διεθνή ανταγωνιστικότητα. Ως γνωστόν, η ταχύτητα σύγκλισης γραμμικού δυναμικού συστήματος διακριτού χρόνου προς τη μακροχρόνια τιμή ισορροπίας του καθορίζεται από την κατανομή των μέτρων (moduli) των ιδιοτιμών της μήτρας του: Grosso modo, όσο μικρότερα είναι τα μέτρα των μη-δεσποζουσών ιδιοτιμών ως προς το μέτρο της δεσπόζουσας ιδιοτιμής, τόσο υψηλότερη είναι η ταχύτητα σύγκλισης και, συνεπώς, στην προκείμενη περίπτωση, τόσο πιο γρήγορα εξανεμίζονται τα οφέλη της υποτίμησης. Στο Σχήμα 1 εκτίθεται μία απεικόνιση της κατανομής των «ομαλοποιημένων» ιδιοτιμών της μήτρας που αντιστοιχεί στο λιγότερο ευνοϊκό σενάριο (κάθε ιδιοτιμή έχει διαιρεθεί με τη δεσπόζουσα ιδιοτιμή, η οποία ισούται, περίπου, με 0.893, και επομένως η δεσπόζουσα ομαλοποιημένη ιδιοτιμή ισούται με 1, ενώ όλες οι μη-δεσπόζουσες ομαλοποιημένες ιδιοτιμές βρίσκονται εντός του μοναδιαίου (μιγαδικού) κύκλου). Καίτοι διαφαίνεται τάση συσσώρευσης των ομαλοποιημένων ιδιοτιμών προς χαμηλές τιμές, έξι μη δεσπόζουσες ομαλοποιημένες ιδιοτιμές είναι σχετικά υψηλές, δηλ. πάνω από 0.5, και, άρα, η ταχύτητα σύγκλισης του συστήματος δεν δύναται, πράγματι, να είναι ιδιαίτερα υψηλή.[4]

Πίνακας 2. Οι ετήσιοι ρυθμοί πληθωρισμού μετά την υποτίμηση κατά 50%

Εικόνα

Εικόνα

4. Συμπερασματικές παρατηρήσεις

Όπως η εξ αποκαλύψεως αλήθεια, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ήταν «η πολιτική της σκληρής δραχμής», έτσι και η τρέχουσα εξ αποκαλύψεως αλήθεια είναι ότι «η επιστροφή στη δραχμή σημαίνει καταστροφή». Μάλιστα, πανεπιστημιακός οικονομολόγος, ο οποίος τοποθετείται κριτικά, και «εξ αριστερών», έναντι του «Μεσοπρόθεσμου», προέβη, δημοσίως, στην ακόλουθη διευκρίνηση: «Δεν προτείνω την επιστροφή στη δραχμή. Δεν θα γίνουμε Αλβανία του Enver Hoxha.».[5]

Από την πλευρά μας, αδυνατούμε να αντιληφθούμε ότι, για παράδειγμα, το Βασίλειο της Νορβηγίας, η Μαλαισία ή η Δημοκρατία της Σιγκαπούρης ακολουθούν το «αλβανικό υπόδειγμα οικοδόμησης του σοσιαλισμού».[6] Εκτιμήσαμε, ωστόσο, ότι, από την άποψη τουλάχιστον των τιμιακών επιπτώσεων μίας υποτίμησης (και, μάλιστα, «γενναίας», ήτοι της τάξης του 50%), η «επιστροφή στη δραχμή» δεν συνεπάγεται κάποια καταστροφή. Μάλλον το αντίθετο: καταβάλλοντας το όποιο «κόστος» ενός πληθωρισμού της τάξης του 5% με 9%, η ελληνική οικονομία θα έχει, σε συνδυασμό με την άσκηση άλλων, οπωσδήποτε αναγκαίων, μέτρων διαρθρωτικής πολιτικής, τη δυνατότητα και το χρόνο να επωφεληθεί από την καταρχάς αύξηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητάς της κατά 37% με 42%.[7]

Όταν οι αρχές οικονομικής πολιτικής μίας χώρας με εξαιρετικά υψηλό επίπεδο παραγωγικοτεχνικής ανάπτυξης, όπως των ΗΠΑ, προβάλλουν, συστηματικά, ενστάσεις κατά της «πολιτικής του μαλακού γουάν», είναι να απορεί κανείς με τη «θεωρία» ότι οι ελληνικές αρχές οφείλουν να είναι αδιάφορες απέναντι στους συναλλαγματικούς όρους υπό τους οποίους η χώρα, για την οποία είναι υπεύθυνες, εξάγει στη και εισάγει από τη διεθνή αγορά.

Σημειώσεις

[1]. Πιο αναλυτικά: Υποθέτοντας ως διατηρήσιμη τιμή ισορροπίας για το συνολικό εξωτερικό χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, το 80%, και ρυθμό μεγέθυνσης του ονομαστικού ΑΕΠ ίσο με 5%, προκύπτει ότι το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, ως ποσοστό του ΑΕΠ, πρέπει να συμπιεσθεί στο μείον 3.8%. Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη οικονομετρικές εκτιμήσεις της ελαστικότητας του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ως προς την πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία, εκτιμάται ότι αυτή η συμπίεση προαπαιτεί πραγματική υποτίμηση της τάξης του 22.1% με 46.6% (βλέπε Αναστασάτος, 2008).

[2]. Πρόκειται για γραμμικά υποδείγματα à la Sraffa ([1960] 1985, Μέρος Ι), δηλ. «απλής παραγωγής (single production) εμπορευμάτων μέσω εμπορευμάτων», τα οποία διαφοροποιούνται, μεταξύ τους, αναλόγως της υπόθεσης που γίνεται σχετικά με την αντίδραση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας κάθε κλάδου παραγωγής, μετά την υποτίμηση. Για παράδειγμα, στο ένα από αυτά, το οποίο δίνει και την υψηλότερη πληθωριστική αύξηση, υποτίθεται (μεταξύ άλλων) ότι οι καθαροί φόροι επί της παραγωγής, ως ποσοστό της τιμής κάθε εμπορεύματος, παραμένουν αμετάβλητοι. Μία από τις ελάχιστες συναφείς μελέτες της ελληνικής βιβλιογραφίας είναι αυτή των Γκαργκάνα και Μομφεράτου (1979), η οποία αφορά στην περίοδο 1971-1978. Σημειώνεται, επίσης, ότι το αναλυτικό μας πλαίσιο θα μπορούσε να διευρυνθεί βάσει των συμβολών του Domberger (1980) και των Sharify and Sancho (2011). Τέλος, για τη γενική θεωρητική μελέτη των επιπτώσεων μίας υποτίμησης στις τιμές των εμπορευμάτων, στην κατανομή του εισοδήματος και στους βαθμούς απασχόλησης του επενδεδυμένου κεφαλαίου και του εργατικού δυναμικού, βλ. Krugman and Taylor (1978), Metcalfe and Steedman (1981), και Mariolis (2006, 2008).

[3]. Σημειώνεται, για τον μη ειδικό αναγνώστη, ότι, χάριν απλούστευσης, εξισώνουμε την πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία με: (EP*) / P, όπου το Ε παριστά την ονομαστική συναλλαγματική ισοτιμία, οριζόμενη σε νομισματικές μονάδες της ημεδαπής ανά νομισματική μονάδα της αλλοδαπής, το P* το αλλοδαπό γενικό επίπεδο των τιμών, εκφρασμένο σε αλλοδαπό νόμισμα, και το P το ημεδαπό γενικό επίπεδο των τιμών, εκφρασμένο σε ημεδαπό νόμισμα. Όταν το εν λόγω κλάσμα ισούται με 1, τα δύο επίπεδα τιμών, εκφρασμένα σε ενιαίο νόμισμα, είναι, προφανώς, ίσα, ενώ όταν είναι υψηλότερο (μικρότερο) του 1, σημαίνει ότι το ημεδαπό (αλλοδαπό) επίπεδο τιμών έχει γίνει χαμηλότερο και, επομένως, ότι η ανταγωνιστικότητα της ημεδαπής (αλλοδαπής) οικονομίας έχει αυξηθεί. Στην περίπτωσή μας, εφόσον το Ε γίνεται 1.5 (από 1) και το P αυξάνεται κατά – έστω – 9.29%, έπεται ότι, εάν το P* δεν μεταβάλλεται, η πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία αυξάνεται κατά: (0.5 – 0.0929) / (1 + 0.0929) = 0.372 ή 37.2%. Σε γενικότερους όρους, εάν το υ (%) παριστά το ποσοστό της υποτίμησης και δ το συντελεστή διαστολής του P ανά μονάδα χρόνου (P = 100 (1 + δ υ): από τον Πίνακα 2 έπεται ότι, για το πρώτο έτος, το δ βρίσκεται μεταξύ 0.106 και 0.186 και, λόγω της γραμμικότητας των υποδειγμάτων, είναι ανεξάρτητο του υ), τότε η ποσοστιαία αύξηση της ανταγωνιστικότητας ισούται με: [(1 – δ) υ] / (1 + δ υ), και, συνεπώς, η ελαστικότητά της ως προς το ποσοστό της υποτίμησης ισούται με (1 – δ) / (1 + δ υ) (άρα, μειώνεται με αυτό).

[4]. Η ταχύτητα με την οποία ο λόγος της υποδεσπόζουσας, λ2, προς τη δεσπόζουσα, λ1, ιδιοτιμή τείνει στο μηδέν, κατά μήκος του χρόνου, t = 1, 2,…, ήτοι το μέγεθος (λ2 / λ1)t = (0.715 / 0.893)t = 0.801t, αποτελεί προσεγγιστικό μέτρο της ταχύτητας σύγκλισης του συστήματος. Για το σύνολο αυτών των ζητημάτων, βλ. π.χ. Luenberger (1979, chs 5-6) και, για μία συνοπτική έκθεση, James and Rumchev (2005). Σημειώνεται, χάριν πληρότητας, ότι το πρόβλημα της μη σύγκλισης (ή αστάθειας) δύναται να αναδυθεί μόνον όταν συμπεριληφθεί η – σαφώς ρεαλιστική – περίπτωση της «συμπαραγωγής (joint production) εμπορευμάτων μέσω εμπορευμάτων» (βλ. Sraffa, [1960] 1985, Μέρος ΙΙ), αλλά αντιμετωπίζεται δια της διεύρυνσης του αναλυτικού πλαισίου με την αλληλεπίδραση προσφοράς-ζήτησης (βλ. Mariolis, 1997, 2008). Ακόμα και έτσι, όμως, τίποτε δεν διασφαλίζει ότι η υποτίμηση οδηγεί σε άνοδο του ημεδαπού γενικού επιπέδου των τιμών (δεν αποκλείεται να οδηγεί σε αποπληθωρισμό) ή, στην αντίθετη περίπτωση, της ανταγωνιστικότητας. Με άλλα λόγια, δηλαδή, απαιτείται πρόσθετη, διακριτή, εμπειρική έρευνα, η οποία θα πρέπει να βασισθεί στους Πίνακες Προσφοράς-Χρήσης (SUT) της ελληνικής οικονομίας.

[5]. Φαίνεται ότι, για αρκετούς Αριστερούς (όπως αυτοονομάζονται), η περίπτωση της Αλβανίας αποτελεί προσφιλές (αντι-) παράδειγμα. Στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, η Έλλη Παππά είχε τονίσει: «Κι Ελλάδα εκτός ΟΝΕ, τι να γίνει; Αλβανία; Πιστεύω ότι η πολιτική που λέει όχι στην ΕΕ είναι αντιδραστική. Δεν νομίζω ότι κανένας μαρξιστής, ούτε κι ο Μαρξ, θα έλεγε όχι.» (Περιοδικό Έψιλον, 24 Μαΐου 1998).

[6]. Καίτοι δεν είμαστε γνώστες του αντικειμένου, κρίνουμε ότι ορισμένες αξιοσημείωτες πληροφορίες (επί της ακρίβειας των οποίων θα αποφανθούν, ωστόσο, οι ιστορικοί) βρίσκονται στο Χότζα (1985, κεφ. 3 και σσ. 240-247, 262-264 και 289-295).

[7]. Θα είναι σαφές ότι, για τις ανάγκες ρεαλιστικότερης εκτίμησης, από αυτά τα ποσοστά θα πρέπει να προσθαφαιρεθούν, αφού πρώτα, όμως, επιτευχθεί η ποσοτικοποίησή τους, ενδεχόμενες παράπλευρες επιπτώσεις της υποτίμησης ή άλλων, επικουρικών, μέτρων οικονομικής πολιτικής (π.χ. μείωση καθαρών φορολογικών συντελεστών επί της παραγωγής), καθώς επίσης και η επίπτωση της «συμπαραγωγής» (βλ. Ενότητα 1 του παρόντος, αρχή σημείωσης [2] και τέλος σημείωσης [4]).

Αναφορές

Αναστασάτος, Τ. (2008) Η επιδείνωση του ελληνικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών: αίτια, επιπτώσεις και σενάρια προσαρμογής, Οικονομία & Αγορές: Eurobank Research, Τόμος 3, Τεύχος 6, Ιούνιος.

Γκαργκάνας, Ν. Χ. και Μομφεράτος, Π. Χ. (1979) Διακλαδική Ανάλυση της Συμβολής του Κόστους στη Διαμόρφωση των Τιμών στην Ελλάδα, Αρχείον Μελετών και Ομιλιών, Αθήνα, Τράπεζα της Ελλάδος.

Domberger, S. (1980) Price dynamics and industrial structure in the U.K.: an input-output analysis, The Manchester School, 48, pp. 284-306.

James, G. and V. Rumchev, V. (2005) Stability of positive linear discrete-time systems, Bulletin of the Polish Academy of Sciences: Technical Sciences, 53, pp. 1-8.

Krugman, P. and Taylor, L. (1978) Contractionary effects of a devaluation, Journal of International Economics, 8, pp. 445-456.

Krugman, P. και Obstfeld, M. (2011) Διεθνής Οικονομική, τόμος 2, Αθήνα, Κριτική.

Luenberger, D. G. (1979) Introduction to Dynamic Systems. Theory, Models and Applications, New York, John Wiley and Sons.

Μαριόλης, Θ. (1999) Ο νέος διεθνής καταμερισμός εργασίας, Τετράδια της Οικονομίας, 27-28/11/1999, εφημερίδα Ημερησία (αναδημοσιεύθηκε στο: Θ. Μαριόλης και Γ. Σταμάτης (2000) Η Εντός ΟΝΕ Εποχή, Αθήνα, Στάχυ).

Μαριόλης, Θ. (2011) Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση και Οικονομική Κρίση, Αθήνα, Matura (υπό έκδοση).

Μαριόλης, Θ., Οικονομίδης, Χ., Σταμάτης, Γ. και Φουστέρης, Ν. (1996) Ποσοτική εκτίμηση των επιπτώσεων της υποτίμησης στο «κόστος» παραγωγής, Τεύχη Πολιτικής Οικονομίας, 19, σσ. 5-55 (η ολοκληρωμένη εκδοχή της μελέτης κυκλοφόρησε το 1997, από τις εκδόσεις Κριτική).

Μαριόλης Θ. και Σταμάτης, Γ. (1999) ΟΝΕ και Νεοφιλελεύθερη Πολιτική, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα.

Μαριόλης, Θ. και Παπουλής, Κ. (2010) «Δίδυμα ελλείμματα» και διεθνής ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, στο: Επιστημονική Εταιρεία Πολιτικής Οικονομίας (2011) Οικονομική Κρίση και Ελλάδα, Επιμέλεια: Α. Βλάχου, Ν. Θεοχαράκης και Δ. Μυλωνάκης, Αθήνα, Gutenberg.

Mariolis, T. (1997) Theoretical investigation of the price response of a joint production system to currency devaluation, in: Papathanassiou, B. (Ed.) (1997) Proceedings of the 4th Balkan Conference on Operational Research, vol. 1, Thessaloniki.

Mariolis, T. (2006) Distribution and growth in a multi-sector open economy with excess capacity, Economia Internazionale/International Economics, 59, pp. 51-61.

Mariolis, T. (2008) Pure joint production, income distribution, employment and the exchange rate, Metroeconomica, 59, pp. 656-665.

Metcalfe, J. S. and Steedman, I. (1981) Some long-run theory of employment, income distribution and the exchange rate, The Manchester School, 49, pp. 1-20.

Sharify, N. and Sancho, F. (2011) A new approach for the input-output price model, Economic Modeling, 28, pp. 188-195.

Sraffa, P. ([1960] 1985) Παραγωγή Εμπορευμάτων μέσω Εμπορευμάτων. Πρελούδιο στην Κριτική της Οικονομικής Θεωρίας, Θεσσαλονίκη, Σύγχρονα Θέματα.

Vaneigem, R. (1962-63) Banalités de base, International Situationniste, No 6 & 7 (Ελληνική μετάφραση: Βανεγκέμ, Ρ. (χ.χ.) Βασικές Κοινοτοπίες, Αθήνα, Ελεύθερος Τύπος).

Χότζα, Ε. (1985) Χρουστσιοφικοί, Αθήνα, Εκδόσεις Λειψία.

Από το PRAXIS

viewtopic.php?p=3643420#p3643420




Πρώην ΥΠΟΙΚ Αργεντινής: Κακώς επέλεξε αυτό το δρόμο η Ελλάδα
Από το TVXS

    Καλή τύχη με τη χώρας σας», ευχήθηκε ο Μαρτίν Λουστό λίγο πριν αναχωρήσει από την Αθήνα για το Μπουένος Άιρες. Το 2008 διατέλεσε υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής, μιας χώρας που πριν από 10 χρόνια μπορούσε εύκολα να συγκριθεί με τη σημερινή Ελλάδα. Το μήνυμα που διατύπωσε μέσω του tvxs.gr είναι κατηγορηματικό: «Η Ελλάδα δεν έπρεπε να ακολουθήσει το δρόμο της Αργεντινής. Κοστίζει πολύ».

Ο Λουστό εξήγησε ότι η εφαρμογή μιας ανάλογης «συνταγής» του ΔΝΤ στην Αργεντινή, το 2000, προκάλεσε φτώχεια η οποία επηρέασε το μισό πληθυσμό της χώρας και εκτίναξε την ανεργία σε ένα ποσοστό της τάξης τουλάχιστον του 25%. Σε αυτό το πλαίσιο, δήλωσε με βεβαιότητα: «Πρέπει να βρείτε άλλους τρόπους. Βλέπετε, άλλωστε, ότι παρόλο που ακολουθείτε ένα εξαιρετικά επίπονο πρόγραμμα, το πρόβλημα δεν λύνεται».

Ο ίδιος κλήθηκε να εντοπίσει τις βασικές διαφορές ανάμεσα στις οικονομικές κρίσεις της Ελλάδας του 2011 και της Αργεντινής του 2000: «Εμείς δεν είχαμε αντίστοιχα «πακέτα» βοήθειας. Ήμαστε μόνοι μας». Αναγνώρισε ωστόσο ότι, ακόμη και στην Ελλάδα η οποία τυγχάνει διόλου ευκαταφρόνητης οικονομικής αρωγής από την ΕΕ και το ΔΝΤ, το τίμημα είναι μεγάλο και ο σχεδιασμός προς τη λάθος κατεύθυνση, καθώς παραλείπει ένα σημαντικό στοιχείο: Πέρα από τη δημοσιονομική προσαρμογή, «χρειάζεται να εφοδιάσεις κάποιους τομείς για να «κινήσεις» την οικονομία. Διαφορετικά, εν προκειμένω η Ελλάδα θα αποφύγει την άμεση έξοδο από το Ευρώ, αλλά θα τη βρει σύντομα ξανά μπροστά της».

Περιγράφοντας τις συνθήκες της ιστορικής αργεντίνικης οικονομικής κρίσης, μίλησε για ένα ευρέως «μισητό» ΔΝΤ το οποίο ζητούσε διαρκώς από την κυβέρνηση ολοένα και πιο σκληρά μέτρα λιτότητας, για «εξαιρετικά αντιδημοφιλείς πολιτικούς» οι οποίοι τα εφάρμοζαν, και για πιστωτές με μοναδικό ενδιαφέρον τη συγκέντρωση την χρημάτων τους ανεξαρτήτως επιπτώσεων για τους πολίτες. «Είτε θα κάναμε την προσαρμογή είτε όχι, η κατάληξη θα ήταν άσχημη», σημείωσε. Ειδικότερα για το ΔΝΤ, το οποίο αποτελεί «πραγματικά κακή λέξη στην Αργεντινή», εκτίμησε ότι τα τελευταία χρόνια άρχισε να προσπαθεί να αλλάξει την προσέγγισή του, αλλά «πιάστηκε στο μέσο μιας δεινής διεθνούς κρίσης».

Αφουγκραζόμενος το κλίμα κατά τη διαμονή του στην Αθήνα, το παρομοίασε με το αντίστοιχο της Αργεντινής του 2000-01, με «μοναδικό θέμα συζήτησης» την κρίση, εν μέσω αδυναμίας του κόσμου «να δεχθεί τις σκληρές επιπτώσεις στη ζωή του». Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε φυσική αντίδραση τις όποιες διαδηλώσεις, υπογραμμίζοντας ότι τα κέντρα λήψης αποφάσεων θα πρέπει να έχουν υπόψη τους πως αρκεί κάτι απλό για να λειτουργήσει ως «σκανδάλη η οποία θα προκαλέσει κάτι πολύ άσχημο».

Για τα «ισχυρά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα», επισήμανε πως «όταν το «πάρτι» ήταν σε εξέλιξη, έβγαλαν μεγάλα κέρδη» και «τώρα που τα πράγματα είναι δύσκολα, πρέπει να τα κοινωνικοποιήσουν». Αναφερόμενος στις ιδιωτικοποιήσεις οι οποίες αποτελούν επίμαχο σημείο στην Ελλάδα και γεγονός με διαστάσεις στην Αργεντινή, εξήγησε ότι στη χώρα του ξεκίνησαν στις αρχές του 1990, καθώς «είχαμε υψηλό πληθωρισμό και δεν μπορούσαμε να υποτιμήσουμε άλλο το νόμισμα». Κατά τη γνώμη του, «σε κάποιες περιπτώσεις ωφέλησαν και σε άλλες, που αφορούσαν καίριους τομείς της οικονομίας (νερό κλπ) επιβάρυναν σημαντικά τους φτωχούς».

Απευθύνοντας ένα είδος συμβουλής προς την Ελλάδα, τόνισε πως «δεν είναι καλή ιδέα να ιδιωτικοποιείς με βιασύνη» και επισήμανε τους κινδύνους στην περίπτωση πώλησης δημόσιων επιχειρήσεων «σε λάθος ιδιώτες και χωρίς τη συμμετοχή του εσωτερικού παράγοντα της χώρας». Ως γενικότερη αρχή, επισήμανε πως το νόμισμα έχει δύο όψεις: τις δεσμεύσεις απέναντι στους πιστωτές αλλά και τις δεσμεύσεις απέναντι στους πολίτες, με την έννοια της προστασίας βασικών δικαιωμάτων.

Κληθείς να σχολιάσει την ανάλυση ότι σε αντίθεση με τη σημερινή Ελλάδα, η Αργεντινή του 2000 είχε ισχυρό παραγωγικό τομέα, εξέφρασε την άποψη ότι «πράγματι το μοντέλο στην Ελλάδα είναι διαφορετικό, καθώς για παράδειγμα εισάγετε πράγματα που είναι βασικά για την παραγωγή» και αναγνώρισε ότι «θα πάρει περισσότερο για την οικονομία σας να ανακάμψει». Ωστόσο, δεν θεωρεί ότι η ακραία υποτίμηση αποτελεί τη λύση: «Προσωπικά πιστεύω ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση (...) Μπορεί από εδώ και στο εξής να μην εισάγετε μοσχάρι από την Αργεντινή, αλλά να εξάγετε κοτόπουλα. Μπορεί να μην εισάγετε γερμανικά αυτοκίνητα, αλλά μια αντίστοιχη κινεζική εταιρεία να εγκατασταθεί εδώ. Απλώς, θα σας πάρει περισσότερο.»

Σχετικά με το ελληνικό χάσμα ανάμεσα στις χαμηλές αποδοχές και το υψηλό κόστος ζωής, σημείωσε πως «ακριβώς γύρω από αυτό έγκειται το ερώτημα για την Ευρωζώνη», καθώς ναι μεν υποτιμώνται οι μισθοί, αλλά οι εισαγωγές συνεχίζουν αυξημένες. Όσον αφορά στην αγροτική παραγωγή, η οποία διαδραματίζει επίσης μεγάλο ρόλο την αργεντίνικη οικονομία, δήλωσε υπέρμαχος της καλύτερης δυνατής αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών, μιλώντας για «εν εξελίξει αγροτική επανάσταση» η οποία δεν είναι ορατή «στο πιάτο μας», αλλά αποτελεί πραγματικότητα.

viewtopic.php?p=3811438#p3811438


Είναι η οικονομία των Παπούα το νέο μοντέλο για την Ελλάδα;
*Πάνος Παναγιώτου, επικεφαλής Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής
Πηγή: XrimaNews.gr via tvxs

    Τα τελευταία δύο χρόνια η Ελλάδα τρέχει έναν εξαντλητικό μαραθώνιο με στόχο την εξυπηρέτηση του χρέους της και τη μείωση των ελλειμμάτων της. Μισθοί και συντάξεις κόβονται, έμμεσοι φόροι αυξάνονται, έκτακτες εισφορές επιβάλλονται, η ανεργία απογειώνεται, τα εισοδήματα και οι καταθέσεις μειώνονται, ενώ η συρρίκνωση του ΑΕΠ είναι τόσο μεγάλη που κατατάσσει τη χώρα στη 212η χειρότερη θέση μεταξύ των 215 κρατών του κόσμου.

Έχοντας πλέον γίνει απ' όλους κατανοητό και παραδεκτό πως το χρέος θα παραμείνει, στην καλύτερη περίπτωση, δυσβάσταχτο για πολλά χρόνια και με το πρόβλημα της εξυπηρέτησης του να επιδιώκεται να λυθεί μέσω των δύο πακέτων 'διάσωσης', από τα οποία το δεύτερο συμπεριλαμβάνει και μέτρα εθελοντικής αναδιάρθρωσης, το βάρος μοιάζει να πέφτει όλο και περισσότερο σε μια, πάση θυσία, προσπάθεια επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος. Με αυτόν τον τρόπο πιστεύεται πως η χώρα θα οχυρωθεί απέναντι σε κάθε μελλοντική εξωτερική απειλή, ακόμη και αν αυτή μεταφραστεί σε άρνηση της τρόικας να προχωρήσει στην καταβολή μίας δόσης κάτι που θα οδηγούσε μοιραία σε πτώχευση.

“Αν περάσουμε σε πρωτογενή πλεονάσματα, αν τα έξοδα του κράτους είναι λιγότερα από τα έσοδα του, τότε θα είμαστε αυτόνομοι, θα έχουμε πάρει τη μοίρα μας στα δικά μας χέρια, θα μπορούμε ό,τι και αν γίνει να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις και να αποφύγουμε τα χειρότερα ακόμη και αν μας εγκαταλείψουν οι εταίροι μας”, είναι η νέα πολιτική φωνή που προωθείται ως η συνετότερη.
Είναι, όμως, πράγματι έτσι;

Κατ' αρχήν και σύμφωνα με ανεξάρτητες εκθέσεις διεθνών τραπεζών και οικονομικών ιδρυμάτων, με τη δυναμική της ελληνικής κρίσης να ενισχύεται, η όποια προσπάθεια περαιτέρω δραστικής μείωσης των ελλειμμάτων θα επιφέρει ό,τι και οι προηγούμενες προσπάθειες, δηλαδή περισσότερη ύφεση. Αυτό συνεπάγεται περισσότερο απ' όσα δεινά έχουμε βιώσει μέχρι στιγμής κάτι που θα κάνει την ελληνική οικονομία ακόμη πιο αδύναμη και που θα σπρώξει την ελληνική κοινωνία ακόμη πιο κοντά στα όρια της και πιθανόν πέρα από αυτά.

Κατά δεύτερον, μετά το Γολγοθά για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος ακολουθεί αυτός για τη διατήρηση του κάτι που θα δημιουργήσει την ανάγκη για μία παρατεταμένη, σχεδόν μόνιμη, περίοδο λιτότητας η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα μειώσει ακόμη περισσότερα τα κρατικά έσοδα και θα δημιουργήσει την ανάγκη για περαιτέρω εισπρακτικά μέτρα, όταν κάτι τέτοιο θα είναι, πια, πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί τόσο για πρακτικούς όσο για και πολιτικούς λόγους.

Τρίτον, οι κίνδυνοι από το διεθνές περιβάλλον της Ελλάδας δεν πρόκειται να υποχωρήσουν αν και εφόσον η ίδια έχει περάσει σε πρωτογενές πλεόνασμα. Μία ενδεχόμενη ευρωπαϊκή τραπεζική κρίση, μία διεθνής ύφεση, μία σημαντική αύξηση των τιμών πετρελαίου, μία κρίση πτώχευσης ευρωπαϊκών κρατών ή του ευρωπαϊκού νομίσματος ή μία μεγάλη αύξησης στις τιμές τροφίμων και εμπορευμάτων θα επηρεάσουν άμεσα την Ελλάδα και θα κάνουν εξαιρετικά δύσκολη τη διατήρηση των πρωτογενών πλεονασμάτων και πολύ πιθανή την επιστροφή σε ελλειμματικούς προϋπολογισμούς. Δε χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να δούμε πώς το εξωτερικό περιβάλλον επηρεάζει μία χώρα με πλεονάσματα και αρκεί να κοιτάξουμε το παράδειγμα της Βουλγαρίας για να καταλάβουμε αυτή τη σχέση, καθώς ενώ η χώρα σημείωνε δημοσιονομικό πλεόνασμα για πέντε συνεχή έτη μεταξύ 2005-2009, πέρασε σε έλλειμμα μεγαλύτερο του 4% το 2010 εξαιτίας της διεθνούς οικονομικής και χρηματοοικονομικής κρίσης. Επιπλέον, η συντριπτική πλειοψηφία των αναπτυγμένων και αναδυόμενων κρατών αύξησαν θεαματικά τα ελλείμματα τους στη σκιά της πρόσφατης κρίσης, γεγονός που επιβεβαιώνει πως οι διεθνείς πιέσεις μπορούν να εκτροχιάσουν δημοσιονομικά ακόμη και τις ισχυρότερες οικονομίες, πόσο μάλλον μία από τις πλέον ασθενείς.

Τέταρτον, ακόμη και αν η Ελλάδα καταφέρει να περάσει σε πρωτογενές πλεόνασμα αυτό δε θα αλλάξει το γεγονός ότι θα εξακολουθεί να καταγράφει δημοσιονομικό έλλειμμα και θα χρειάζεται διεθνή βοήθεια για να εξυπηρετήσει το χρέος της. Αν για τον οποιαδήποτε λόγο η χώρα προχωρήσει σε πτώχευση, τότε το σοκ που θα δεχτεί η οικονομία τόσο από το εξωτερικό περιβάλλον όσο και από το εσωτερικό της, είναι εξαιρετικά πιθανό να τη σπρώξει πάραυτα και εκ νέου σε ελλειμματικούς προϋπολογισμούς (τότε το μικρότερο, ίσως, από τα προβλήματα της) και μάλιστα αυτή τη φορά με ελάχιστη πιθανότητα γρήγορης επιστροφής στην προ πτώχευσης κατάσταση. Με άλλα λόγια, είναι πάρα πολύ αμφίβολο πως το πρωτογενές πλεόνασμα θα προστατεύσει την Ελλάδα στην περίπτωση που την εγκαταλείψουν οι εταίροι της.

Πέμπτον, διεθνείς εκθέσεις φανερώνουν πως η πιθανότητα πτώχευσης υπό το βάρος του χρέους αυξάνεται και δε μειώνεται όταν η χώρα περνά σε πρωτογενή πλεονάσματα, ακριβώς γιατί γίνεται πολύ δύσκολο για τους πολιτικούς να πείσουν τους πολίτες για την ανάγκη συνέχισης της λιτότητας όταν αυτή είναι, πλέον, δεδομένο πως έχει ως μοναδικό στόχο την πληρωμή των δανειστών. Έτσι, ενώ σήμερα οι πολιτικοί χρησιμοποιούν ως επιχείρημα για τη λήψη νέων μέτρων την ανάγκη επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος ώστε η χώρα να μπορεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις ό,τι και αν συμβεί, μετά την επίτευξη αυτού του στόχου, αυτό το πολύ ισχυρό επιχείρημα δε θα υφίσταται πλέον.

Πέρα από όλους τους παραπάνω αλλά και άλλους λόγους, ωστόσο, που φανερώνουν πως η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος δεν εγγυάται τη λύση των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας αλλά ούτε και τη βελτίωση της, η σημαντικότερη απόδειξη γι' αυτό ίσως είναι η οικονομική κατάσταση των κρατών που έχουν ήδη πρωτογενή και δημοσιονομικά πλεονάσματα. Με βάση τα στοιχεία του 2010, από τα 215 κράτη του κόσμου μόλις 45 βρισκόταν σε αυτήν την 'ευλογημένη' κατηγορία και τα 41 από αυτά συγκαταλέγονται στις αναδυόμενες ή υπό ανάπτυξη χώρες.

Έτσι, στη θέση που επιδιώκει να φτάσει η Ελλάδα (και ακόμη καλύτερη με βάση τους αριθμούς) ως προς τα δημοσιονομικά πλεονάσματα, βρίσκονται ήδη η Ζιμπάμπουε, η Τόνγκα, η Αγκίλλα, το Ουζμπεκιστάν, το Ταζικιστάν, το Περού, η Παραουγάη, η Βολιβία, το Τουρμεκινστάν, το Ιράν, η Λιβύη η Παπούα – Νέα Γουινέα και άλλες όχι και τόσο αναπτυγμένες χώρες. Αυτό δε συνεπάγεται, βέβαια, πως η οικονομίες αυτών των κρατών είναι ισχυρές, ούτε βέβαια ότι είναι οχυρωμένες απέναντι τους διεθνείς κινδύνους.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την οικονομία των Παπούα: το δημοσιονομικό της πλεόνασμα κυμαίνεται περίπου στο 0,70% του ΑΕΠ, η ανεργία στο 1,8%, το δημόσιο χρέος είναι μόλις 26% του ΑΕΠ ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ κυμαίνονται στο 7%. Τα στοιχεία αυτά φαντάζουν ονειρικά και είναι σίγουρο πως η Ελλάδα θα 'σκότωνε' για να τα κάνει δικά της. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Παπούα διαμορφώνεται στα 2500 δολάρια κάτι που καθιστά τους κατοίκους της χώρας πάμπτωχους.

Είναι καλό, λοιπόν, όσο οι προσπάθειες μας εστιάζουν στη θεαματική μείωση των ελλειμμάτων η προσοχή μας να στρέφεται στην αποφυγή της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων, της εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας και της καταστροφικής συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας. Ειδάλλως, όταν θα έρθει η πολυπόθητη στιγμή που οι πολιτικοί της χώρας θα πανηγυρίσουν την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος, θα έχει πολύ μικρότερη σημασία απ' όσο θα έχουν πιστέψει αλλά και θα έχουν μείνει πολλοί λίγοι πολίτες 'όρθιοι' για να το γιορτάσουν μαζί τους.

viewtopic.php?p=3769714#p3769714
Εκείνον που θέλει, οι Μοίρες τον οδηγούν. Εκείνον που δεν θέλει, τον σέρνουν.
Άβαταρ μέλους
Ιανός
Καλλιτέχνης συντονιστής - Τραγουδάει από το '08
 
Δημοσ.: 56052
Εγγραφη: Μάιος 30th, 2007, 10:12 am
Τοποθεσια: Αθήνα
Το μέλος Ιανός, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ » Οκτώβριος 31st, 2011, 12:36 pm

τελειόφοιτος, λέει :lol:
Άβαταρ μέλους
ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 33811
Εγγραφη: Αύγουστος 28th, 2007, 1:55 am
Το μέλος ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό Ιανός » Οκτώβριος 31st, 2011, 12:38 pm

ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ έγραψε: τελειόφοιτος, λέει :lol:

Ναι, και ΠΜΣ λέει, και πιο πάνω λέει: Θεόδωρος Μαριόλης, Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο, αλλά πού να σ' αφήσουν οι κομματοσοκυλότσιμπλες να δεις τι λέει. :lol:
Εκείνον που θέλει, οι Μοίρες τον οδηγούν. Εκείνον που δεν θέλει, τον σέρνουν.
Άβαταρ μέλους
Ιανός
Καλλιτέχνης συντονιστής - Τραγουδάει από το '08
 
Δημοσ.: 56052
Εγγραφη: Μάιος 30th, 2007, 10:12 am
Τοποθεσια: Αθήνα
Το μέλος Ιανός, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ » Μάιος 15th, 2017, 11:36 pm

ΑΡΙΣΤΟΣ έγραψε:

τα δανεια της ΕΕ τα ηθελες μονο για να αποπληρωνεις τις δοσεις των παλιοτερων, αν λοιπον τους πεις οτι εχω κοινωνικη εκρηξη λογω Αργεντινης και κοβω η παγωνω για καποια χρονια τις οφειλες μου δεν χρειαζεται να παρεις και νεα δανεια (και αρα δεν χρειαζεται να φορολογεις αγρια τον κοσμο για να μαζευεις κερατιατικα, ιδου λοιπον οτι κανεις το πρωτο βημα για το ξαναζεσταμα της οικονομιας)...

θες βεβαια να καλυψεις το πρωτογενες ελειμμα, εκει λοιπον θα τυπωσεις παραπανω με το καλημερα της δραχμης και μελλοντικα θα δανειστεις φτηνα απο Ρωσους, σαουδαραβες και Κινεζους αφου σαν δολωμα τους ριξεις οτι τους νοικιαζεις την εκμεταλευση καποιων πραγματων που πολυ θα ηθελαν...

ολα αυτα βεβαια συνεπαγονται μια σοβαρη κυβερνηση, ε μια τετοια κυβερνηση θα μπορουσε να μαζεψει καμποσα δις πουλοντας προκαταβολικα ενα ποσοστο απο τα πετρελαια που της ανηκουν (το εκαναν οι Ισραηλινοι προσφατα)...αυτο ομως δεν μπορει να γινει οσο ειμαστε υπηκοοι της Τροικας γιατι διαχειριστης της εθνικης μας περιουσιας ειναι αποκλειστικα αυτη...

.

Εικόνα
Άβαταρ μέλους
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 40154
Εγγραφη: Αύγουστος 3rd, 2012, 1:21 pm
Το μέλος ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ » Μάιος 16th, 2017, 10:08 am

Ιανός έγραψε:
ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ έγραψε: τελειόφοιτος, λέει :lol:

Ναι, και ΠΜΣ λέει, και πιο πάνω λέει: Θεόδωρος Μαριόλης, Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο, αλλά πού να σ' αφήσουν οι κομματοσοκυλότσιμπλες να δεις τι λέει. :lol:

Ναι, για πες :lol:
Σπρώχνοντας τον φάκελο από το πρώτο ποστ
Άβαταρ μέλους
ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ
Fast poster
 
Δημοσ.: 3517
Εγγραφη: Απρίλιος 20th, 2017, 9:29 pm
Το μέλος ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ » Μάιος 16th, 2017, 10:10 am

ΑΡΙΣΤΟΣ έγραψε:
under έγραψε:
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ έγραψε: μπορω να ζησω με πλυντηριο κινεζικο, ψυγειο ρωσικο, τηλεοραση κορεατικη, πετρελαιο περσικο, φυσικο αεριο ρωσικο και τα λοιπα χωρις να πεσει δραματικα το επιπεδο ζωης μου (ενταξει μπορει τα γερμανικα αμαξια να ειναι καλυτερα απο τα ρωσικα αλλα ειναι προτιμοτερο να κυκλοφορω με ρωσικο αμαξι παρα με ποδηλατο που θα γινει προσεχως), αν ειχαμε εισαγωγες πολλες απο τις δυτικες χωρες δεν σημαινει απαραιτητα οτι ηταν μονοδρομος, μαλλον οτι καποιος υπουργος εξυπηρετουσε μια δυτικη πολυεθνικη με το αζημιωτο...

.


Συνεπως ηδη μιλαμε για υποβαθμιση του βιοτικου μας επιπεδου.Χειροτερη απο αυτη που εχουμε σημερα.
Κατα ποσο θα εισαι σε θεση να αγοραζεις ακομα και τα ρωσσικα ειναι το θεμα.



τσου, η ταση που βλεπω εγω να διαμορφωνεται βαδιζοντας με το κουρεμα ειναι τα νεα παιδια να μην μπορουν να αποκτησουν αυτοκινητο και να αρκουνται στο να κυκλοφορουν με ποδηλατο, καλυτερα δεν ειναι ενα μοσκοβιτς απο ποδηλατο;

.


Εξαρτάται από το ποδήλατο
Σπρώχνοντας τον φάκελο από το πρώτο ποστ
Άβαταρ μέλους
ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ
Fast poster
 
Δημοσ.: 3517
Εγγραφη: Απρίλιος 20th, 2017, 9:29 pm
Το μέλος ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: ΕΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΜΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Δημοσίευσηαπό ΛΕΩΝ » Μάιος 17th, 2017, 6:01 am

ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ έγραψε:
ΑΡΙΣΤΟΣ έγραψε:

τα δανεια της ΕΕ τα ηθελες μονο για να αποπληρωνεις τις δοσεις των παλιοτερων, αν λοιπον τους πεις οτι εχω κοινωνικη εκρηξη λογω Αργεντινης και κοβω η παγωνω για καποια χρονια τις οφειλες μου δεν χρειαζεται να παρεις και νεα δανεια (και αρα δεν χρειαζεται να φορολογεις αγρια τον κοσμο για να μαζευεις κερατιατικα, ιδου λοιπον οτι κανεις το πρωτο βημα για το ξαναζεσταμα της οικονομιας)...

θες βεβαια να καλυψεις το πρωτογενες ελειμμα, εκει λοιπον θα τυπωσεις παραπανω με το καλημερα της δραχμης και μελλοντικα θα δανειστεις φτηνα απο Ρωσους, σαουδαραβες και Κινεζους αφου σαν δολωμα τους ριξεις οτι τους νοικιαζεις την εκμεταλευση καποιων πραγματων που πολυ θα ηθελαν...

ολα αυτα βεβαια συνεπαγονται μια σοβαρη κυβερνηση, ε μια τετοια κυβερνηση θα μπορουσε να μαζεψει καμποσα δις πουλοντας προκαταβολικα ενα ποσοστο απο τα πετρελαια που της ανηκουν (το εκαναν οι Ισραηλινοι προσφατα)...αυτο ομως δεν μπορει να γινει οσο ειμαστε υπηκοοι της Τροικας γιατι διαχειριστης της εθνικης μας περιουσιας ειναι αποκλειστικα αυτη...

.

Εικόνα

αμαν ρε, σε χλωρό κλαρί δεν τον αφήνεις
«Θα έρθει ο καιρός που θα διευθύνουν τον κόσμο τα άναρχα και τα μπάλαλα, δηλαδή τα αναρχομπάλαλα»
Άβαταρ μέλους
ΛΕΩΝ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 26195
Εγγραφη: Μάιος 26th, 2012, 10:43 am
Το μέλος ΛΕΩΝ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Προηγούμενη

Επιστροφή στην Life style

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 7 επισκέπτες