Η αξία του Πατέρα

Κοινωνικά θέματα και προβληματισμοί.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: crestfallen, jimdenin, sys3x, vantono και 38 επισκέπτες

 

Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Ιανουάριος 9th, 2018, 2:09 pm

Πολλοί άντρες πιστεύουν πως ο ρόλος του Πατέρα είναι εξ ορισμού περιορισμένος. Πως δεν είναι τόσο σημαντικοί για τη ζωή των παιδιών τους όσο είναι η μητέρα. Αυτό που πολλοί κατάλαβαν απο μικρή ηλικία ήρθε να το επιβεβαιώσει η επιστήμη. Ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με της μητέρας (εξαιρώντας τη γέννα και τον θηλασμό δεν υπάρχει κάτι που δεν μπορούν να κάνουν) και καθοριστικός για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του παιδιού. Κατά την άποψή μου για να είναι υγιής και ισορροπημένος ένας άνθρωπος χρειάζεται δύο πρότυπα κι όχι ένα. Όχι πως δεν υπάρχουν υγιείς και ισορροπημένοι άνθρωποι που μεγάλωσαν σε μονογονεικές οικογένειες απλώς χρειάστηκε να παλέψουν με περισσότερες ανασφάλειες και ψυχολογικά κωλύματα για να φθάσουν ως εκεί.
Για πολλά χρόνια, η ατάκα "μικρό είναι ακόμα, τί να το κάνω; άσε να μεγαλώσει λίγο και βλέπουμε" ήταν είτε πεποίθηση των ανδρών είτε δικαιολογία για τεμπελιά. Ευτυχώς αυτό αλλάζει, οι άντρες αναλαμβάνουν μέρος της ευθύνης της ανατροφής του παιδιού τους, το κάνουν ευχάριστα και με μεγάλη επιτυχία. Ελπίζω να συνεχίσουν με τους ίδιους ρυθμους και να τους ακολουθήσουν κι άλλοι.

~~~~~~~~~~~~

Έχουν γραφεί τόσα πολλά για τη σημασία της μητέρας στην οικογένεια αλλά τόσα λίγα για τον πατέρα. Αυτή η διαπίστωση μην σας εκπλήσσει: ο πατέρας ήταν παραδοσιακά πιο απόμακρος στην ανατροφή των παιδιών από τη μητέρα.

Αν μπούμε να κατανοήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό, χρειάζεται να δούμε το «ρόλο» του πατέρα. Εκεί θα συναντήσουμε μόνο εγκλωβισμό. Άλλωστε το προτάσσει και η ίδια η λέξη «ρόλος». Καλείται να παίξει κάτι, κάτι δοσμένο, κάτι άκριτο, κάτι υιοθετημένο. Ο ρόλος αυτός είναι τόσο δημοφιλής γιατί παρέχει και μία δόση ασφάλειας καθώς δίνει μία εγγύηση για ένα αποτέλεσμα. Είναι όμως αυτό το αποτέλεσμα του παρελθοντικού ρόλου του πατέρα, το ίδιο αποτελεσματικό με αυτό που χρειάζεται στο εδώ και τώρα;

Ο «ρόλος» του πατέρα, σχετίζεται με τον εξελικτικό ρόλο του ως άνδρα και τον προσδιορισμό του ως πατέρα μέσα από αυτόν. Κυριαρχικός, απόλυτος, επιβλητικός ως άνδρας, πάντα πρέπει να βασίζεται στην πυγμή, δυσκολεύεται να μιλήσει για τον εαυτό του και να δημιουργήσει βαθιές σχέσεις με άλλους, πλην ανδρών και σε συγκεκριμένους χώρους. Η αρμοδιότητά του ως πατέρας ξεκινά έξω από το σπίτι. Είναι αυτός που φέρνει τα χρήματα στο σπίτι, που έχει κύρος και τον σέβονται όλοι, που αναλαμβάνει όλες τις ευθύνες για τα έξοδα, που φρόντιζει για την εικόνα της οικογένειας. Πρέπει να είναι σταθερός στις απόψεις του, να είναι θαρραλέος, να έχει λύσεις για όλα και να τα βγάζει πέρα και μόνος του. Πρέπει, πρέπει, πρέπει.... Ακούγεται κουραστικό ήδη... Η πατριαρχική δομή, είναι εκείνη που έχει μορφοποιήσει την οικογένεια μέχρι και στις ημέρες μας. Οι συνθήκες αλλάζουν, αλλάζοντας και την ισορροπία στην οικογένεια.

Με τη μητέρα να εργάζεται πια σε ποσοστό 65% των οικογενειών και τον πατέρα να μη στηρίζεται αποκλειστικά σε εκείνη για την ανατροφή των παιδιών, ο «ρόλος» του πατέρα θα έλεγε κανείς ότι έχει ανατραπεί. Εγώ θα έλεγα ότι για πρώτη φορά ιστορικά, η οικογένεια ισορροπεί.

Ο πατέρας καλείται να βγάλει το κοστούμι του παραδοσιακού ρόλου και να σταματήσει να καθορίζεται από το παρελθόν του. Καλείται να υπερβεί τα οικογενειακά μοτίβα και τα κοινωνικά στερεότυπα και να εμπιστευθεί τη σχέση με τη σύζυγο και τον εαυτό του στα προχωρήματά που θα ορίσει ο ίδιος. Για πρώτη φορά ο πατέρας, μπορεί να προσδιορίσει το ρόλο του, όχι πια συμπληρωματικός της μητέρας, αλλά ολόκληρος.

Είναι κάτι που γίνεται εύκολα; Σαφώς και όχι. Το ρόλο του παραδοσιακού πατέρα που στέκεται παρατηρητής των οικογενειακών σχέσεων, τον βλέπουμε ξεκάθαρα στις οικογενειακές θεραπείες. Κάθεται στην ακριανή καρέκλα και έχει τη μητέρα προστατευτική γέφυρα μεταξύ εκείνου και των παιδιών. Δυσκολεύεται να μιλήσει και συνήθως το κάνει για να γκρινιάξει για θέματα δουλειάς και πόσο τον κουράζουν που του κλέβουν από το χρόνο με την οικογένεια. Για τα θέματα της οικογένειας έχει μία επιφανειακή οπτική, στην οποία βρίσκει προστασία καθώς δεν είναι πολλές ώρες μέσα στο σπίτι.

Χρειάζεται να κάνουμε συμμαχία μαζί του για να μπορέσει να εμπιστευθεί και να ανοιχθεί και αυτό δεν είναι εύκολο. Τα συμπτώματα των παιδιών, που για αυτά έρχονται οι οικογένειες, τα αναπλαισιώνουμε πάντα μέσα από τις σχέσεις της οικογένειας και αρκετές φορές μέσα από την έλλειψη σχέσης με τον πατέρα. Οι πατεράδες είναι εκείνοι που δύσκολα έρχονται στη θεραπεία, όταν όμως έρχονται, όχι μόνο τους το αναγνωρίζουμε, αλλά τους αναδεικνύουμε μέσα στη θεραπεία, βάζοντάς τους να έχουν ενεργό ρόλο στο οικογενειακό σύστημα.

Τότε είναι που ανάλογα την ηλικιακή φάση της οικογένειας, φωτίζουμε το σημαντικό και πολυδιάστατο ρόλο του πατέρα, αναδεικνύοντας την ολόκληρη, και όχι συμπληρωματική, συμβολή του στο οικογενειακό σύστημα. Ο πατέρας είναι ολόκληρος όταν φροντίζει να μη λείψει τίποτα από την εγκυμονούσα και μελλοντική μητέρα, όλο το διάστημα της κυοφορίας, αναλαμβάνοντας διπλές και τριπλές αρμοδιότητες, με μεγάλη υπευθυνότητα, που δεν ταιριάζουν στο στερεοτυπικό του ρόλο.

- Ο πατέρας είναι ολόκληρος όταν έχει το δημιουργικό άγχος να οργανώσει την οικογένεια (οικονομικά, χωροταξικά κτλ) για τον ερχομό του παιδιού.

- Ο πατέρας είναι ολόκληρος όταν κοιμίζει, ταΐζει και πλένει το παιδί, όταν η μητέρα είναι κουρασμένη και καταβεβλημένη τους πρώτους μήνες μετά τον τοκετό. Η ενεργητικότητά του σε αυτή την οικογενειακή φάση είναι πολύ σημαντική καθώς η δική του υποστήριξη στη μητέρα, ενισχύει την καλή ψυχολογική της κατάσταση, της δίνει σιγουριά στο ρόλο της, την κάνει να νιώθει ασφαλής και αποτρέπει τον κίνδυνο εμφάνισης επιλόχειας κατάθλιψης.

- Ο πατέρας είναι ολόκληρος όταν φροντίζει να μάθει στα παιδιά την πειθαρχία και τα όρια. Με τη μητέρα να έχει αναμφισβήτητα πιο δυνατό συναισθηματικό δέσιμο βάζοντας πιο χαλαρά όρια, ο πατέρας έρχεται, να ισορροπήσει τις σχέσεις και να κάνει τα παιδιά να νιώσουν ασφάλεια μέσα από τα όρια.

- Ο πατέρας είναι ολόκληρος όταν μαθαίνει στα παιδιά του τις αξίες της δημιουργικότητας, την ευθύνης, της ασφάλειας, της αυτονομίας και τους μεταδίδει μία σοφία που πηγάζει από τις εμπειρίες του.


Ο πατέρας σε σχέση με τη μητέρα

Πατέρας δε γίνεται ένας άνδρας μόλις γεννηθεί το παιδί του αλλά και μέσα από τη σχέση με τη σύζυγο και μητέρα των παιδιών. Αν η μητέρα είναι ανασφαλής, έχει άγχος (που αλίμονο να μην έχει άγχος τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού), εγκλωβίζεται στο δικό της ρόλο να αποδείξει ότι πρέπει να είναι καλή μητέρα και θέλει να τα κάνει όλα μόνη της, δημιουργεί ανισορροπία στο οικογενειακό σύστημα. Η μητέρα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ολοκληρωτικότητα του πατέρα και είναι εκείνη που θα τον καλέσει να γίνει ενεργό μέλος της οικογένειας, βάζοντάς τον με όρους εμπιστοσύνης στη σχέση που έχει αναπτύξει ήδη με το μωρό.

Ένας πατέρας που δεν του επιτρέπεται να ταΐσει τα παιδιά ή να τα κάνει μπάνιο (όταν είναι μικρά) γιατί «δεν ξέρει πώς να το κάνει», είναι ένας πατέρας που θα μπει να αμφισβητήσει το ρόλο του, θα ενοχοποιηθεί και που στη συνεχή επανάληψη αυτών των καταστάσεων, θα απομακρυνθεί από την οικογένεια, επιτιθέμενος στη μητέρα ό,τι δεν υπηρετεί καλά το ρόλο της. Ο ίδιος θα επιστρέψει σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά, να είναι ο κουβαλητής του σπιτιού, μακριά από συναισθήματα και σχέσεις.



Η επίδραση του πατέρα ανάλογα με το φύλο του παιδιού

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, ο ποιοτικός χρόνος που περνάει ο πατέρας με τα παιδιά του είναι πολύτιμος. Τα παιδιά περνούν περίπου 20 ώρες μπροστά στον υπολογιστή και στην τηλεόραση, γιατί να περνούν περίπου 30 λεπτά τη βδομάδα με τους πατεράδες τους; Η σχέση που δημιουργείται από την νηπιακή και την παιδική ηλικία, βάζει τις βάσεις για μία ομαλή μετάβαση στην εφηβεία, με κατανόηση και σεβασμό. Ο ενεργός ρόλος πατέρα και παιδιού έχει δείξει ότι βοηθά το παιδί να έχει καλύτερη απόδοση στο σχολείο, να παίρνει την ευθύνη για τις αποφάσεις του και να αποκτά ασφαλέστερο αυτοπροσδιορισμό.

Γνωρίζουμε καλά ότι τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα από τις αξίες των γονέων. Ο πατέρας αποτελεί πρότυπο και για τα κορίτσια και για τα αγόρια.

Τα αγόρια βλέπουν στον πατέρα το μελλοντικό εαυτό τους. Θέλοντας να μοιάσουν στον πατέρα τους, ζητούν την αναγνώριση και την επιβεβαίωση σε ό,τι κάνουν όταν είναι στην παιδική ηλικία και θέλουν να τον ξεπεράσουν όταν είναι στην εφηβεία. Όταν ο πατέρας γνωρίζει πόσο επιδραστικός είναι στα μάτια του αγοριού του, θα νιώσει την ευθύνη που έχει και θα θελήσει να έρθει πιο κοντά του. Με τον ίδιο τρόπο που ο γιος θα υιοθετήσει υγιείς συμπεριφορές από τον πατέρα του όπως το νοιάξιμο, το σεβασμό, την αγάπη και την εκτίμηση, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο θα υιοθετήσει και τις βίαιες, χειριστικές και κακοποιητικές συμπεριφορές που θα δει σε εκείνον.

Η σχέση πατέρα-γιου όσο πιο ευρεία γίνει, τόσο πιο δεμένη είναι. Αυτό που χρειάζεται ο γιός από τον πατέρα είναι το ενδιαφέρον, την εκτίμησή, την ειλικρίνεια, την ψυχραιμία, τις εμπειρίες, την αίσθηση ότι θα είναι δίπλα του ό,τι και να γίνει. Ας μην πέσει στην παγίδα των εύκολων λύσεων και παραινέσεων τύπου «μην κωλώνεις πουθενά», «δώσ’ τα όλα», «είσαι μεγάλος άνδρας πια και έχεις δύναμη», ακούγονται ψεύτικα στην ψυχή των παιδιών.

Αντίστοιχα και στο κορίτσι: η κόρη στρέφεται στον πατέρα όταν αναζητά ασφάλεια, αγάπη και προστασία και ο πατέρας εκφράζει αυτό το πρότυπο. Αυτά θα είναι τα στοιχεία που θα αναζητήσει σε μία σχέση με έναν άντρα στη συνέχεια, για να γίνει ο πατέρας των παιδιών τους. Η εμπειρία της σχέσης με έναν φροντιστικό πατέρα, που δίνει και χώρο αυτονομίας, καθορίζει και το είδος της σχέσης που θα έχει με το άλλο φύλο μελλοντικά.

Επομένως, για ποιο «ρόλο» του πατέρα μιλάμε; Για τον εγκλωβιστικό και απόμακρο ή για εκείνον που σπάει τα δεδομένα και εμπλουτίζεται με όμορφες προκλήσεις μέσα στο οικογενειακό σύστημα; Ο πατέρας είναι σε θέση να υποστηρίξει και να εμβαθύνει τις σχέσεις μέσα από την εκδήλωση των συναισθημάτων του και την αυθεντική επικοινωνία με τα μέλη της οικογένειας. Ο ασφαλής πατέρας είναι και ο ασφαλής άνδρας ο οποίος γνωρίζει ότι δεν είναι το βόλεμα στον παραδοσιακό ρόλο που προσδιορίζει την ανδρική ή πατρική του ταυτότητα. Η ασφάλειά του πηγάζει από τη συναίσθηση της ολότητάς του, από τη συναίσθηση της ευρύτητας των σχέσεών του, από τη συναίσθηση των δυνατοτήτων του, από τη συναίσθηση της μετάδοσης των καλών αξιών προς τα παιδιά του, από τη συναίσθηση ότι μπορεί να δίνει συνέχεια στην οικογένειά του όλη την αγάπη που διαθέτει χωρίς να του στερεύει στο παραμικρό.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο ρόλος του πατέρα στην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού



Συνήθως ο πατέρας είναι αυτός ο οποίος εδραιώνει στην ψυχή του παιδιού το συναίσθημα της ασφάλειας. Θεωρείται ο προστάτης και ο υπερασπιστής της οικογένειας.

Για πολύ καιρό οι θεωρητικοί της ψυχολογίας αγνόησαν το ρόλο του πατέρα στην οικογένεια και ειδικά στην ανάπτυξη του παιδιού.

Ίσως γιατί πίστευαν ότι η επίδρασή του έχει μικρότερη σημασία από εκείνη της μητέρας.
Σήμερα η επιστήμη της ψυχολογίας έγκυρα μας λέει ότι η αλληλεπίδραση πατέρα-παιδιού είναι πολύ σημαντική και επηρεάζει θετικά ή αρνητικά την προσωπικότητα του παιδιού.

Το 50% των χωρισμένων πατεράδων καταλήγουν να έχουν χάσει την ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους. Κάποιοι διακόπτουν κάθε επικοινωνία, άλλοι διατηρούν μια εθιμοτυπική σχέση, ίσως αυτή που έχει επιβάλλει το Δικαστήριο. Με τον τρόπο αυτό το μήνυμα πυο στέλνει στο παιδί είναι ότι δεν αξίζει το χρόνο του και την προσοχή του.

Ένα μήνυμα που με επιείκια θα χαρακτηρίζαμε 'τραυματικό' και όταν το παιδί είναι αγόρι η κατάσταση επηρεάζει αποφασιστικά την ψυχή του παιδιού.

Αρχικά όλοι ως βρέφη βιώνουμε μια ενότητα με τη μητέρα, η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες μας πρόθυμα και με ευαισθησία. Ψυχολογικά το διάστημα αυτό δεν είναι ένα νεκρό διάστημα όπου το νεογέννητο δεν αντιλαμβάνεται τίποτα.

Από τη σχέση ανάμεσα στους γονείς και το βρέφος πηγάζουν πολλά γεγονότα, σιωπηλά, αόρατα και μυστηριώδη που εμφανίζονται στο τέλος του δεύτερου μήνα.
Το χαμόγελο στην εμφάνιση ενός προσώπου είναι ένα αποτέλεσμα της σωστής συμπεριφοράς και των δύο γονέων.


Τα μωρά που έχουν στερηθεί τη στοργή και την προστασία που πηγάζει και από τους δύο γονείς το πρώτο χαμόγελο αργεί να φανεί.

Η μητέρα στους πρώτους αυτούς μήνες είναι σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης της προσωπικότητας του ανθρώπου. Το βρέφος χρειάζεται να νιώθει την αγάπη μέσα στα μάτια της μητέρας, αυτή αναζητά επίμονα γιατί του είναι απαραίτητη.

Αυτή τη χρονική περίοδο δημιουργείται και ενισχύεται η παρουσία ή μη του συναισθήματος της αγάπης, μεταφέρεται στο βρέφος όπου σιγά-σιγά δυναμώνει, παγιώνεται και γίνεται αιώνια. Εδώ ο πατέρας πρέπει να προστατεύσει και να αποδεχτεί αυτή τη σχέση και έτσι σιγά-σιγά με τη δική του παρουσία στο πλάι της γυναίκας του πλέον να αρχίσουν οι πρώτες ανεξαρτητοποιήσεις του βρέφους από την τόσο απαραίτητη προσκολλητική σχέση με τη μητέρα, ώστε αυτή η σχέση να μην φτάσει στο όριο της παθολογίας και έτσι να δημιουργηθούν ψυχολογικά προβλήματα και να εκδηλωθούν στο άτομο σαν ενήλικας πλέον.

Οτιδήποτε αποκτηθεί στην ηλικία αυτή, καλό ή κακό, παραμένει κτήμα του για όλη τη ζωή και επηρεάζει αποφασιστικά την ψυχή του παιδιού.

Η πατρότητα είναι το ίδιο ευχάριστη και απαραίτητη στο παιδί με τη μητρότητα. Το ίδιο το παιδί αισθάνεται ιδιαίτερη ικανοποίηση όταν δέχεται τις φροντίδες του πατέρα του. Πολλοί πατέρες βρίσκουν τη συγκίνηση που δοκιμάζουν από τις αντιδράσεις, όταν περιποιούνται τα παιδιά τους, σαν ένα από τα πιο μεγάλα πλεονεκτήματα του να είναι κανείς πατέρας, Αυτό συμβαίνει γιατί οι φροντίδες είναι αυτές που μας κάνουν να νιώθουμε το παιδί σαν τον ίδιο μας τον εαυτό.

Η ασχολία του πατέρα με το παιδί του δίνει την ευκαιρία να ξαναδοκιμάσει ο ίδιος κάποιες χαρές από τη δική του παιδική ζωή: Τη χαρά του παιχνιδιού, μια δυσκολία που ξεπεράστηκε σωστά, μια επιτυχία ή αποτυχία.

Ο πατέρας που συμπεριφέρεται απέναντι στο παιδί του όχι μόνο σαν δυνατός αλλά και με στοργή κρατάει στα χέρια του το κλειδί της ευτυχίας και της ψυχικής ισορροπίας του παιδιού του. Η σεξουαλική ταυτότητα του παιδιού εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό από τη στάση του πατέρα.

Όταν ο πατέρας απουσιάζει, το πρότυπό του μένει κενό και αφήνεται στο παιδί να ανακαλύψει στα τυφλά την έννοια της ανδρικής του ταυτότητας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα αγόρια να γίνονται ευάλωτα στη μίμηση στερεοτυπικών ανδρικών συμπεριφορών, όπως αυτές διαμορφώνονται από τη νοοτροπία της κοινωνίας (σκληρές, επιθετικές και βίαιες συμπεριφορές) κρατώντας ουσιαστικά μια ψυχική απόσταση σπό τους άλλους, η οποία θα στέκεται εμπόδιο στη σχέση τους με τους άλλους.

Σε ακραίες περιπτώσεις μέσα από την απελπισμένη ανάγκη τους για μια ανδρική ταυτότητα, υιοθετούν συμπεριφορές που φτάνουν μέχρι την παραβατικότητα.

Ένας πατέρας που συμμετέχει πολύ λίγο στη ζωή του παιδιού του και αυτό το πολύ λίγο το περνά αποδοκιμάζοντάς το, μαλώνοντάς το, μεταβάλλεται στη φαντασία του σαν ο χωροφύλακας του σπιτιού.
Το αποτέλεσμα τόσο της άσχημης και ανώριμης συμπεριφοράς της άσκησης των πατρικών καθηκόντων, όσο και της υπερβολικής χρήσης της πατρικής εξουσίας καταλήγουν σχεδόν στο ίδιο σημείο.

Επαναστατική, παραβατική, βίαιη αντίδραση από μέρους του παιδιού ή ολοκληρωτική υποταγή, και τα δύο το ίδιο καταστροφικά για την ολοκλήρωση της προσωπικότητας του παιδιού.

Η επιρροή του πατέρα πάνω στο παιδί θα ήταν πιο μεγάλη αν τις λίγες ώρες που περνούν μαζί τις διέθετε να γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλο. Ο πατέρας πρέπει να είναι ο πρώτος και ο καλύτερος φίλος του παιδιού από τον πρώτο χρόνο της ηλικίας του.

Για να γίνει αυτό δεν πρέπει το παιδί να τον φοβάται, αλλά να τον σέβεται και να τον αγαπά.

Η μητέρα πρέπει να βλέπει με καλό μάτι τις σχέσεις του παιδιού της με τον πατέρα, να τις βοηθά και όχι να γίνεται εμπόδιο σε αυτές. Γύρω στα πέντε το παιδί δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τον πατέρα του. Είναι μια φυσιολογική εκδήλωση που πρέπει να ενισχυθεί και από τους δύο γονείς και όχι να την βλέπει η μητέρα σαν ταπείνωση ή παραμερισμό της.

Τα παιχνίδια και οι χαρές μαζί με τον πατέρα αποκτούν μια σπουδαιότητα που απλώνεται πέρα από την πραγματική σημασία του ρόλου του πατέρα. Είναι η εικόνα του 'άνδρα' μέσα στο σπίτι. Ο πρώτος σύντροφος των αγοριών, ο πρώτος φίλος των κοριτσιών.

Ο γιος διδάσκεται πώς να γίνει πατέρας από τον ίδιο του τον πατέρα. Γνωρίζει τις σχέσεις του πατέρα του με τα άλλα αδέρφια του και παρακολουθεί προσεκτικά τον τρόπο που αντιδρά ο πατέρας απέναντι στον ίδιο.
Το κορίτσι μαθαίνει πώς είναι ο άνδρας και πώς συμπεριφέρεται ο πατέρας.

Οι σχέσεις του πατέρα με την μητέρα προσφέρουν στα παιδιά την ευκαιρία να παρατηρούν όλες τις πλευρές της συμπεριφοράς τους σαν συζύγων. Ειδικά για το αγόρι ο πατέρας αποτελεί το πρότυπο που σαν μικρός το μιμείται και σαν μεγάλος θέλει να ταυτιστεί μαζί του.

Είναι φανερό πως κανείς από τους δύο γονείς δεν μπορεί να αναπληρώσει τα καθήκοντα του άλλου. Το περιεχόμενο του ρόλου τους είναι ξεχωριστό, σημαντικό και απαραίτητο για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο πατέρας και οι σχέσεις με τα παιδιά του

Η απουσία του πατέρα από το σπίτι είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες. Το διαζύγιο, οι επαγγελματικές υποχρεώσεις ή ο θάνατος, περιλαμβάνονται μεταξύ των λόγων για τους οποίους ένας πατέρας δεν είναι στο σπίτι. Εκτός όμως από τη φυσική απουσία του πατέρα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου παρά το γεγονός ότι ο πατέρας είναι στο σπίτι, η συμμετοχή του στη ζωή των παιδιών του δεν είναι ικανοποιητική.

Για τα παιδιά δεν μόνο σημαντικό να έχουν τον πατέρα τους στο σπίτι, αλλά αυτός να λαμβάνει ουσιαστικό ρόλο σε όλες τις πτυχές της ζωής τους. Πολλοί άνδρες δεν είναι καλά προετοιμασμένοι για να ανταποκριθούν στο βασικό αυτό ρόλο τους. Η καλλιέργεια των σχέσεων του πατέρα με τα παιδιά του είναι καθοριστικής σημασίας για την οικογένεια και την ποιότητα ζωής των παιδιών. Η επιρροή του πατέρα διαμορφώνει το χαρακτήρα και την προσωπικότητα των παιδιών. Οι επιδράσεις του πατέρα θα συνοδεύουν το παιδί του για πάντα στην ενήλικη ζωή του.

Η ορθή κατανομή του χρόνου και ενέργειας μεταξύ οικογένειας, επαγγελματικών υποχρεώσεων, οικονομικών και προσωπικών αναγκών για ένα πατέρα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όμως για να επιτύχει ένα άνδρας στο ρόλο του ως πατέρας, πρέπει απαραίτητα να θέσει την οικογένεια του στην πρώτη θέση των προτεραιοτήτων του. Επιπρόσθετα ο χρόνος που θα δίνει ως πατέρας στα παιδιά του, πρέπει να είναι της καλύτερης δυνατής ποιότητας.

Ο χρόνος που θα αφιερώνεται στα παιδιά δεν είναι μόνο για παιχνίδια και διασκέδαση που οπωσδήποτε χρειάζονται. Η καλλιέργεια του αισθήματος ευθύνης και των αξιών αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτών που ο πατέρας καλείται να προσφέρει στα παιδιά του. Για να καλλιεργήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ο πατέρας τις σχέσεις του με τα παιδιά του, είναι απαραίτητο να έχει ένα σχέδιο. Τα πολλαπλά προβλήματα που προκύπτουν στην καθημερινή επαγγελματική του ζωή δεν πρέπει να τον απομακρύνουν από τους στόχους που έχει θέσει σχετικά με τα παιδιά και την οικογένεια του.

Ο χρόνος που αφιερώνει ο πατέρας για όλη την οικογένεια, έχει ανεκτίμητη αξία. Οι δραστηριότητες όλης της οικογένειας μαζί είναι απαραίτητες, είναι η βάση για τη συνοχή που απαιτείται διαχρονικά και δημιουργούν καλές αναμνήσεις. Όμως οι πραγματικές σχέσεις του πατέρα με το κάθε παιδί του, κτίζονται και καλλιεργούνται όταν αυτός αφιερώνει χρόνο για να είναι με το κάθε παιδί του ξεχωριστά. Η σημασία του ξεχωριστού χρόνου για το κάθε παιδί είναι μεγάλη.
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Ασεβαστος » Ιανουάριος 9th, 2018, 3:20 pm

σε γενικες γραμμες συμφωνω. αν και δεν βρισκω τους 2 γονεις το ιδιο σημαντικους για ολη την πορεια της ενηλικιωσης. θεωρω οτι οσο μικροτερο το παιδι, τοσο σημαντικοτερη η μανα, και το αντιστροφο οσο μεγαλωνει. χοντρικα θα ελεγα πριν τα 4-5 η μανα, και μετα ο πατερας μεχρι τα 10-12 οπου μπαινει στην εφηβεια και ολα γινονται αχταρμας. να επικεντρωθω λιγο στα παρακατω σημεια.



- Ο πατέρας είναι ολόκληρος όταν φροντίζει να μάθει στα παιδιά την πειθαρχία και τα όρια. Με τη μητέρα να έχει αναμφισβήτητα πιο δυνατό συναισθηματικό δέσιμο βάζοντας πιο χαλαρά όρια, ο πατέρας έρχεται, να ισορροπήσει τις σχέσεις και να κάνει τα παιδιά να νιώσουν ασφάλεια μέσα από τα όρια.


διαφωνω. τα ορια που βαζει η μητερα ειναι πιο σφιχτα, αλλα και πολυ διαπραγματευσιμα, με αποτελεσμα σπανια να τηρουνται. τα πατρικα ορια ειναι πολυ πιο χαλαρα αλλα τηρουνται με αυστηροτητα.


Το 50% των χωρισμένων πατεράδων καταλήγουν να έχουν χάσει την ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους. Κάποιοι διακόπτουν κάθε επικοινωνία, άλλοι διατηρούν μια εθιμοτυπική σχέση, ίσως αυτή που έχει επιβάλλει το Δικαστήριο. Με τον τρόπο αυτό το μήνυμα πυο στέλνει στο παιδί είναι ότι δεν αξίζει το χρόνο του και την προσοχή του.



αυτο δεν ειναι παντα ευθυνη των πατεραδων, αλλα συχνα δικαστικη αποφαση και δεν μπορει να κανει κατι γι αυτο.
μεσο ανεγκεφαλο κομμουνι έγραψε:
εγω βεβαια θα πραξω ο,τι αποφασισουν τα οργανα του κομματος

to be old and wise, you must first be young and stupid
Άβαταρ μέλους
Ασεβαστος
Maniac poster
 
Δημοσ.: 19697
Εγγραφη: Ιούνιος 24th, 2010, 5:27 pm
Το μέλος Ασεβαστος, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Athina__P » Ιανουάριος 9th, 2018, 3:57 pm

Διάβασα διαγώνια και είμαι από τις πολύ τυχερές με τυχερά παιδιά που ο πατέρας τους προκύπτει να είναι σταθερά ανώτερος των περιστάσεων, αλλά διαφωνώ με τον απόλυτο τρόπο που είναι γραμμένο το άρθρο. Αποδίδει πολλά κοινωνικά χαρακτηριστικά και επιλογές σε έμφυτες τάσεις, δεν το βλέπω έτσι. Κάνουμε πάρα πολλά πράγματα γιατί πρέπει, από το να κουμπώσουμε τα κουμπιά του πουκαμίσου, μέχρι να χτενιστούμε, μέχρι οτιδήποτε. Πιστεύω ότι υπάρχει μια πηγαία σχέση ανάμεσα στο παιδί και στον άνθρωπο που το φροντίζει, όποιος και να είναι αυτός, δεν τη βρίσκω όμως τόσο φυσική όσο δείχνει αυτό το άρθρο.

Απλά η ζωή μας είναι τόσο περίπλοκη που κάνει διαφορά στο μέλλον ενός ανθρώπου αν θα έχει έναν ή περισσότερους να το φροντίζουν. Αν ήμουν στη ζούγκλα και μάζευα φρούτα, σε ένα τροπικό νησί χωρίς άγρια θηρία, ο πατέρας δεν θα φαινόταν τόσο απαραίτητος. Ούτε και το παιδί θα είχε ανάγκη κανέναν μας μέχρι να τριανταρίσει.
Athina__P
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6361
Εγγραφη: Απρίλιος 26th, 2015, 12:48 pm
Το μέλος Athina__P, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό ΟΔΙΤΗΣ » Ιανουάριος 9th, 2018, 4:06 pm

Κυκλοφόρησε πέρσι το εξαιρετικό βιβλίο της Ελισάβετ Μπαρμπαλιού "Η επιστροφή του άνδρα" εκδ. Πεδίο.
Πραγματεύεται όλα τα παραπάνω με τρόπο ιδιαίτερα κατανοητό, λιτό αλλά και δυνατό.
Επίσης, αποτελεί πολύ χρήσιμο εργαλείο για τους επαγγελματίες της ψυχικής υγείας καθότι οι βιβλιογραφικές του αναφορές αγγίζουν τα όρια της διατριβής.


Κατά τα άλλα, θα συμφωνήσω με το δημοσίευμα της Ίφιδας (που άλλωστε αποτελεί και το αποτέλεσμα δεκάδων σχετικών ερευνών).
Με την ευκαιρία, τα ποσοστά των πατεράδων που ασχολούνται λειτουργικά-ψυχικά με τα παιδιά τους είναι ιδιαίτερα χαμηλό - κάτω από το 10%- με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγιή ψυχικά ανάπτυξη των παιδιών σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Πολύ ωραίο θέμα (που θα αναπτύξουμε αργότερα)
Άβαταρ μέλους
ΟΔΙΤΗΣ
Fast poster
 
Δημοσ.: 2173
Εγγραφη: Ιανουάριος 4th, 2007, 2:28 pm
Το μέλος ΟΔΙΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό ΛΕΩΝ » Ιανουάριος 9th, 2018, 8:52 pm

Πολυ ενδιαφέρον θέμα που σκεφτόμουν να ανοιξω και γω παλιά με αφορμή κάτι που με είχε κάνει εντυπωση.
Απλά λίγο να προσέξουμε όταν είμαστε απόλυτοι, ο πατέρας είναι απαραίτητος στις πυρηνικές οικογένειες,
τώρα αν οι πυρηνικου τύπου οικογένειες είναι οι καλύτερες επειδή είναι ο κυριαρχος τύπος στη δυτική κοινωνία
έχω πολλές αμφιβολίες.
denplirono έγραψε:ναι ειμαστε ζωα, αλλα ειμαστε ΕΛΛΗΝΙΚΑ ζωα.
Άβαταρ μέλους
ΛΕΩΝ
Extreme poster
 
Δημοσ.: 28022
Εγγραφη: Μάιος 26th, 2012, 10:43 am
Το μέλος ΛΕΩΝ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό fagano3 » Ιανουάριος 9th, 2018, 9:06 pm

Τι ηθελες και το βαλες αυτο το θεμα Ιφιδα;

Πανω που ειχα χαλαρωσει θυμηθηκα οτι εχω να κανω μπειμπι σιτινγκ στο δευτερο βαφτισιμι μου στις 14 φλεβαρη.

4 μηνων με το ζορι θα ειναι.Πως θα το πιασω;

Μην φοβασαι,μην φοβασαι δεν θα παθει τιποτα.

Τι να μην φοβαμαι;Τι ειμαι η μανταμ μπατερφλαι να εχω αερινες κινησεις;
http://nihilspot.blogspot.com

Und wenn ich dich lieb habe, was geht's dich an?
Άβαταρ μέλους
fagano3
Maniac poster
 
Δημοσ.: 16234
Εγγραφη: Ιούνιος 30th, 2006, 10:07 pm
Τοποθεσια: ΗΗ
Το μέλος fagano3, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό ΟΔΙΤΗΣ » Ιανουάριος 9th, 2018, 9:23 pm

ΛΕΩΝ έγραψε: Πολυ ενδιαφέρον θέμα που σκεφτόμουν να ανοιξω και γω παλιά με αφορμή κάτι που με είχε κάνει εντυπωση.
Απλά λίγο να προσέξουμε όταν είμαστε απόλυτοι, ο πατέρας είναι απαραίτητος στις πυρηνικές οικογένειες,
τώρα αν οι πυρηνικου τύπου οικογένειες είναι οι καλύτερες επειδή είναι ο κυριαρχος τύπος στη δυτική κοινωνία
έχω πολλές αμφιβολίες.


και πολύ καλά κάνεις! :D
Άβαταρ μέλους
ΟΔΙΤΗΣ
Fast poster
 
Δημοσ.: 2173
Εγγραφη: Ιανουάριος 4th, 2007, 2:28 pm
Το μέλος ΟΔΙΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Ιανουάριος 10th, 2018, 12:21 pm

Ασεβαστος έγραψε:σε γενικες γραμμες συμφωνω. αν και δεν βρισκω τους 2 γονεις το ιδιο σημαντικους για ολη την πορεια της ενηλικιωσης . θεωρω οτι οσο μικροτερο το παιδι, τοσο σημαντικοτερη η μανα, και το αντιστροφο οσο μεγαλωνει. χοντρικα θα ελεγα πριν τα 4-5 η μανα, και μετα ο πατερας μεχρι τα 10-12 οπου μπαινει στην εφηβεια και ολα γινονται αχταρμας.


Δεν είμαι καθόλου σίγουρη γι αυτό αγαπητέ Ασέβαστε.

Βρεφική ηλικία
Η πρώτη επαφή του πατέρα με το βρέφος είναι μια στιγμή-ορόσημο. Σε πρώτη φάση, όταν το πρωτοκρατήσει στην αγκαλιά του, αρχίζει να το αγγίζει, να το θαυμάζει, να χαίρεται τη «μοναδικότητά» του και βέβαια να νιώθει περήφανος για το «δημιούργημά» του. Αυτή η πρώτη πατρική αγκαλιά, η περιποίηση και η στοργή είναι πολύ ωφέλιμες για τα βρέφη, μια που αρχίζουν σιγά-σιγά να συνειδητοποιούν ότι, εκτός από το κυρίαρχο πρόσωπο της μητέρας, υπάρχει και κάποιος «άλλος» που ασχολείται μαζί τους. Η ενασχόληση του πατέρα με το βρέφος συντελεί τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική πλήρωσή του. Αυτή η ενασχόληση από τους πρώτους μήνες βοηθάει κατά πολύ και τον ίδιο να αντιληφθεί από νωρίς τον πατρικό ρόλο του και να αποκτήσει με το παιδί από νωρίς μια υγιή ψυχική επικοινωνία.

Νηπιακή ηλικία
Η φάση αυτή ξεκινάει από τα 3 και φτάνει μέχρι τα 6 χρόνια του παιδιού. Η επίδραση του πατέρα στην αγωγή του παιδιού τώρα γίνεται πιο άμεση. Το παιδί συνειδητοποιεί ότι, εκτός από τη μητέρα, υπάρχει και το πρόσωπο του πατέρα στη ζωή του. Για το παιδί της ηλικίας αυτής, ο πατέρας είναι ο σύνδεσμος με τον έξω κόσμο, ο φορέας δύναμης και εξουσίας. Ο πατέρας στη φάση αυτή γίνεται σεξουαλικό πρότυπο για τα αγόρια και βοηθάει στη συνειδητοποίηση του φύλου για τα κορίτσια. Έχει παρατηρηθεί ότι σε παιδιά που ο πατέρας τους ήταν απών (φυσικά ή ψυχολογικά), τα αγόρια αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην ανεύρεση του ανδρισμού τους, ενώ τα κορίτσια δεν είχαν αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στο άλλο φύλο

το άρθρο εδώ

Επίσης, παιδιά των οποίων οι πατέρες συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή τους από τη βρεφική ηλικία, είναι πιο πιθανό να είναι συναισθηματικά ασφαλή και να νιώθουν περισσότερη σιγουριά και αυτοπεποίθηση στο να εξερευνήσουν το περιβάλλον τους και, καθώς μεγαλώνουν, να έχουν καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις.

το άρθρο εδώ

Κάποιες έρευνες έχουν δείξει ότι όταν ο πατέρας τα'ΐζει το βρέφος, είναι το ίδιο ευαίσθητος στο κλάμα του, στον βήχα και στο φτέρνισμά του όσο είναι και η μητέρα. Αυτό μας δείχνει ότι ο πατέρας είναι σε θέση να κατανοήσει και να εκπληρώσει τις ανάγκες του βρέφους, κάτι που από την μια βοηθάει να αντιληφθεί από νωρίς τον πατρικό ρόλο του κι από την άλλη με την συχνή επαφή του με το βρέφος, βελτιώνεται η ψυχική επικοινωνία τους. Τέλος προσφέρει και ηθική συμπαράσταση στη μητέρα-σύζυγο.

το άρθρο εδώ

Ασεβαστος έγραψε:

Το 50% των χωρισμένων πατεράδων καταλήγουν να έχουν χάσει την ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους. Κάποιοι διακόπτουν κάθε επικοινωνία, άλλοι διατηρούν μια εθιμοτυπική σχέση, ίσως αυτή που έχει επιβάλλει το Δικαστήριο. Με τον τρόπο αυτό το μήνυμα πυο στέλνει στο παιδί είναι ότι δεν αξίζει το χρόνο του και την προσοχή του.



αυτο δεν ειναι παντα ευθυνη των πατεραδων, αλλα συχνα δικαστικη αποφαση και δεν μπορει να κανει κατι γι αυτο.


Αν υπάρχει δικαστική απόφαση διακοπής κάθε επικοινωνίας σημαίνει ότι ο πατέρας θεωρείται επικίνδυνος για τη σωματική ακεραιότητα του παιδιού. Στην περίπτωση της εθιμοτυπικής σχέσης, π.χ. κάποιες ώρες τα σαββατοκύριακα, ο πατέρας έχει τον τρόπο να κάνει αυτές τις ώρες αξέχαστες για το παιδί και κατόπιν συνεννόησης με τη μητέρα αυτές οι ώρες να γίνουν περισσότερες. Στην περίπτωση που η μητέρα κρατάει το παιδί μακριά απ τον πατέρα του, για προσωπικούς της λόγους(εγωισμός, διάθεση να πλήξει τον πατέρα μέσω του παιδιού), χωρίς δηλαδή να απειλείται η ψυχική και σωματική ακεραιότητα του παιδιού, τότε η μητέρα προβαίνει σε εγκληματική ενέργεια , κατά την άποψή μου πάντα, και θα έπρεπε ο πατέρας να ακολουθήσει τη δικαστική οδό. Δυστυχώς, ο νόμος δεν προστατεύει τον πατέρα και τη σχέση του με το παιδί του κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει

Athina__P έγραψε: Διάβασα διαγώνια και είμαι από τις πολύ τυχερές με τυχερά παιδιά που ο πατέρας τους προκύπτει να είναι σταθερά ανώτερος των περιστάσεων, αλλά διαφωνώ με τον απόλυτο τρόπο που είναι γραμμένο το άρθρο. Αποδίδει πολλά κοινωνικά χαρακτηριστικά και επιλογές σε έμφυτες τάσεις, δεν το βλέπω έτσι. Κάνουμε πάρα πολλά πράγματα γιατί πρέπει, από το να κουμπώσουμε τα κουμπιά του πουκαμίσου, μέχρι να χτενιστούμε, μέχρι οτιδήποτε. Πιστεύω ότι υπάρχει μια πηγαία σχέση ανάμεσα στο παιδί και στον άνθρωπο που το φροντίζει, όποιος και να είναι αυτός, δεν τη βρίσκω όμως τόσο φυσική όσο δείχνει αυτό το άρθρο.

Απλά η ζωή μας είναι τόσο περίπλοκη που κάνει διαφορά στο μέλλον ενός ανθρώπου αν θα έχει έναν ή περισσότερους να το φροντίζουν. Αν ήμουν στη ζούγκλα και μάζευα φρούτα, σε ένα τροπικό νησί χωρίς άγρια θηρία, ο πατέρας δεν θα φαινόταν τόσο απαραίτητος. Ούτε και το παιδί θα είχε ανάγκη κανέναν μας μέχρι να τριανταρίσει.

Αθηνά μου, είναι 3 άρθρα, τα μπλέ γράμματα είναι λινκ που παραπέμπουν στα άρθρα. Δε συμφωνώ με τα μπόλντ. Είναι σα να λέμε πως τον άντρα τον θέλουμε μόνο για να φέρει φαγητό και να μας προστατεύει απ τα άγρια θηρία. Δεν είναι έτσι. Επίσης το παιδί, δε θα προλάβαινε να τριανταρίσει αν δεν είχε ανθρώπους να το προσέχουν. Δεν είμαστε σαν άλλα θηλαστικά που με το που γεννιούνται μπορούν να επιβιώσουν μόνα τους.


ΟΔΙΤΗΣ έγραψε:Κυκλοφόρησε πέρσι το εξαιρετικό βιβλίο της Ελισάβετ Μπαρμπαλιού "Η επιστροφή του άνδρα" εκδ. Πεδίο.
Πραγματεύεται όλα τα παραπάνω με τρόπο ιδιαίτερα κατανοητό, λιτό αλλά και δυνατό.

Ευχαριστώ ΟΔΙΤΗ, θα το διαβάσω.

ΛΕΩΝ έγραψε: Πολυ ενδιαφέρον θέμα που σκεφτόμουν να ανοιξω και γω παλιά με αφορμή κάτι που με είχε κάνει εντυπωση.
Απλά λίγο να προσέξουμε όταν είμαστε απόλυτοι, ο πατέρας είναι απαραίτητος στις πυρηνικές οικογένειες,
τώρα αν οι πυρηνικου τύπου οικογένειες είναι οι καλύτερες επειδή είναι ο κυριαρχος τύπος στη δυτική κοινωνία
έχω πολλές αμφιβολίες.

Πυρηνική οικογένεια πάντως, θεωρείται και μια διαζευγμένη μητέρα με το παιδί της. Αν εννοείς πως με μια κοινοβιακού τύπου οικογένεια θα είχαμε εξίσου καλά αποτελέσματα, πιθανόν, ίσως και καλύτερα. Ακόμα και σ αυτή την περίπτωση όμως, οι γονείς είναι απαραίτητοι

fagano3 έγραψε: Τι ηθελες και το βαλες αυτο το θεμα Ιφιδα;

Πανω που ειχα χαλαρωσει θυμηθηκα οτι εχω να κανω μπειμπι σιτινγκ στο δευτερο βαφτισιμι μου στις 14 φλεβαρη.

4 μηνων με το ζορι θα ειναι.Πως θα το πιασω;

Μην φοβασαι,μην φοβασαι δεν θα παθει τιποτα.

Τι να μην φοβαμαι;Τι ειμαι η μανταμ μπατερφλαι να εχω αερινες κινησεις;


Χαχαχαχα...ας πούμε ότι γουστάρεις αυτοκίνητα μινιατούρες. Θα το πιάσεις σα να κρατάς στα χέρια σου μια συλλεκτική έκδοση Ρολσ Ρόις. Απαλά και όμορφα. Το σημαντικότερο είναι να είσαι ψύχραιμος. Αν έχεις άγχος θα το καταλάβει το παιδί, θα αγχωθεί κι εκείνο, θα αρχίσουν κλάματα και σε κόβω να τους παίρνεις τηλέφωνο να επιστρέψουν πριν προλάβουν καν να μπούν στο αυτοκίνητο. Οπότε το κρατάς απαλά, του μιλάς γλυκά, βάζεις μουσικούλα (κλασσική, νανουρίσματα έχει στο γιουτούμπ) και προκαλείς το ενδιαφερον του με παιχνιδάκια π.χ. κουδουνίστρα, όχι και πολύ γιατί κουράζονται γρήγορα. Μην αγχώνεσαι, θα τα πας περίφημα κι ελπίζω να το διασκεδάσεις κι εσύ :wave:
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Athina__P » Ιανουάριος 10th, 2018, 1:22 pm

Ίφιδα έγραψε:

Athina__P έγραψε: Διάβασα διαγώνια και είμαι από τις πολύ τυχερές με τυχερά παιδιά που ο πατέρας τους προκύπτει να είναι σταθερά ανώτερος των περιστάσεων, αλλά διαφωνώ με τον απόλυτο τρόπο που είναι γραμμένο το άρθρο. Αποδίδει πολλά κοινωνικά χαρακτηριστικά και επιλογές σε έμφυτες τάσεις, δεν το βλέπω έτσι. Κάνουμε πάρα πολλά πράγματα γιατί πρέπει, από το να κουμπώσουμε τα κουμπιά του πουκαμίσου, μέχρι να χτενιστούμε, μέχρι οτιδήποτε. Πιστεύω ότι υπάρχει μια πηγαία σχέση ανάμεσα στο παιδί και στον άνθρωπο που το φροντίζει, όποιος και να είναι αυτός, δεν τη βρίσκω όμως τόσο φυσική όσο δείχνει αυτό το άρθρο.

Απλά η ζωή μας είναι τόσο περίπλοκη που κάνει διαφορά στο μέλλον ενός ανθρώπου αν θα έχει έναν ή περισσότερους να το φροντίζουν. Αν ήμουν στη ζούγκλα και μάζευα φρούτα, σε ένα τροπικό νησί χωρίς άγρια θηρία, ο πατέρας δεν θα φαινόταν τόσο απαραίτητος. Ούτε και το παιδί θα είχε ανάγκη κανέναν μας μέχρι να τριανταρίσει.

Αθηνά μου, είναι 3 άρθρα, τα μπλέ γράμματα είναι λινκ που παραπέμπουν στα άρθρα. Δε συμφωνώ με τα μπόλντ. Είναι σα να λέμε πως τον άντρα τον θέλουμε μόνο για να φέρει φαγητό και να μας προστατεύει απ τα άγρια θηρία. Δεν είναι έτσι. Επίσης το παιδί, δε θα προλάβαινε να τριανταρίσει αν δεν είχε ανθρώπους να το προσέχουν. Δεν είμαστε σαν άλλα θηλαστικά που με το που γεννιούνται μπορούν να επιβιώσουν μόνα τους.


Διαφωνώ τόσο με τον απόλυτο τόνο αυτών των άρθρων που έβαλα ορισμένα παραδείγματα μόνο, γιατί δεν είχα τα κουράγια να αναπτύξω παραγράφους. Η φύση του ανθρώπου είναι πολυδιάστατη και εκφράζεται με διάφορους τρόπους και ίσως πράγματα που κάνουμε σήμερα να είναι και ενάντια στη φύση μας. Δεν είναι στάνταρ στην ανθρώπινη φύση να στηρίζεις το παιδί σου μέχρι τα 30 που σχεδόν απαιτείται σήμερα! Απαιτείται να ξυπνάω να πηγαίνω το παιδί μου σχολείο ενώ τελειώνει το δημοτικό, κάτι που δεν ήταν απαραίτητο πριν 20 χρόνια καν και σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας! Οπότε οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές. Κάποια πράγματα είναι πιο εύκολα με τις σύγχρονες ανέσεις, κάποια άλλα είναι διαφορετικά. Πιστεύω οι άντρες σήμερα δένονται με τα παιδιά τους περισσότερο από κάθε άλλη προηγούμενη γενιά, απλά γιατί δεν υπάρχουν πλέον πράγματα να κάνουν έξω από το σπίτι, εκτός από τη δουλειά... Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Αλλά δεν θεωρώ ότι το παιδί του ναυτικού πχ η του πλούσιου εμπόρου που ταξίδευε στο εξωτερικό σε παλιότερες εποχές είχε σημαντικά μειονεκτήματα όσον αφορά την ψυχολογία. Είναι πολλοί οι παράγοντες που παίζουν ρόλο. Και ήμουν τυχερή να μεγαλώσω σε οικογένεια που ο πατέρας ήταν παρών και το ίδιο έγινε και με το ταίρι μου. Μπορώ όμως να διαχωρίσω τα πράγματα, έτσι μου φαίνεται τουλάχιστον. Δεν ξέρω και τι θα προκύψει όσο αλλάζουν οι ηλικίες. Βιολογικά - από τη φύση, τα παιδιά είναι αδύναμα μέχρι τα 10 περίπου, παλιά τα έστελναν και για δουλειά μετά και εκείνα είχαν μια εξωστρέφεια όπως και έχουν ακόμα, άλλο αν δεν υπάρχει κάτι σημαντικό να κάνουν έξω από το σπίτι.

Όσο για το να κατάσσουμε τους άντρες σε εκείνους που είναι καλοί χορηγοί και στους άλλους, δεν υπάρχει κάτι πιο μακρινό από αυτό που έχω κάνει πράξη. Δεν θα έκανα παιδί όμως αν δεν υπήρχαν βάσεις στη ζωή του, είναι υπερβολικά μεγάλη δέσμευση για μεγάλο διάστημα και άδικο προς τα παιδιά και προς εμάς. Έτσι μου φαίνεται τουλάχιστον. Στην εποχή μας και οι γυναίκες έχουμε δικούς μας πόρους, αλοίμονο κιόλας.
Athina__P
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6361
Εγγραφη: Απρίλιος 26th, 2015, 12:48 pm
Το μέλος Athina__P, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό About » Ιανουάριος 10th, 2018, 1:28 pm

Τι πατέρας και μητέρα; Αυτοί που είναι υπέρ της τεκνοθεσίας από ομοφυλόφιλους ισχυρίζονται ότι τα παιδιά το μόνο που θέλουν είναι αγάπη. Σοκάρομαι από τον Λέων που λέει ότι ήθελε να ανοίξει τέτοιο νήμα.
Άβαταρ μέλους
About
Fast poster
 
Δημοσ.: 3886
Εγγραφη: Ιούλιος 5th, 2016, 6:38 am
Τοποθεσια: Ασπρόπυργος - Γκορυτσά
Το μέλος About, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Cecily Anne » Ιανουάριος 10th, 2018, 1:35 pm

fagano3 έγραψε:
Πανω που ειχα χαλαρωσει θυμηθηκα οτι εχω να κανω μπειμπι σιτινγκ στο δευτερο βαφτισιμι μου στις 14 φλεβαρη.

Πλάκα κάνεις, βγες στο δρόμο, δώσε σοκολατάκια σε όποια βρεις μπροστά σου και σε αντάλλαγμα θα μπει μέσα να σου προσέχει τον μπέμπη. Και να σε ερωτευτεί, μένεις σε άλλο σπίτι, χαμπάρι δε θα πάρει.


Κατά τα άλλα, τα έχουμε ξαναπεί. Ο μπαμπάς μας είναι το είδωλο μας. Δυστυχώς, όσες έχουμε τρομερό πρότυπο πατέρα, έχουμε τρομερό πρόβλημα συζύγου.
So are you to my thoughts as food to life,
Or as sweet-seasoned showers are to the ground;
And for the peace of you I hold such strife
As ‘twixt a miser and his wealth is found.
Άβαταρ μέλους
Cecily Anne
Maniac poster
 
Δημοσ.: 13175
Εγγραφη: Μάρτιος 23rd, 2015, 8:51 pm
Το μέλος Cecily Anne, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Athina__P » Ιανουάριος 10th, 2018, 1:41 pm

Μπορεί να βγάζω μουρμούρα ενώ στην πραγματικότητα είναι θετικό που συμβάλλουν τόσο πολύ οι άντρες σήμερα στην ανατροφή των παιδιών τους και το κάνουν με χαρά, μην παρεξηγηθώ! Απλά έχω αρκετό χρόνο πλέον για να σκέφτομαι, μεγάλωσαν και τα παιδιά και είχα την κακή τύχη να έχω ιδιαίτερα κακή υγεία για την ηλικία μου και σκέφτομαι, βιολογικά τώρα θα ήμουν γιαγιά σε άλλες κοινωνίες! Δεν θα ήταν απαραίτητο να περνάνε όλα από τα χέρια μου! Ευτυχώς έχει πολλά κουράγια ακόμα ο σύζυγος, αλλά για αυτό λέω, κάνουμε περισσότερα πράγματα για μεγαλύτερο διάστημα, για τα παιδιά μας πλέον, ενώ ήταν πιο αυτάρκη παλιότερα. Ή μπορεί τα δικά μου να είναι κακομαθημένα! :roll: :roll:
Athina__P
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6361
Εγγραφη: Απρίλιος 26th, 2015, 12:48 pm
Το μέλος Athina__P, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό ΟΔΙΤΗΣ » Ιανουάριος 10th, 2018, 1:43 pm

About έγραψε: Τι πατέρας και μητέρα; Αυτοί που είναι υπέρ της τεκνοθεσίας από ομοφυλόφιλους ισχυρίζονται ότι τα παιδιά το μόνο που θέλουν είναι αγάπη. Σοκάρομαι από τον Λέων που λέει ότι ήθελε να ανοίξει τέτοιο νήμα.


Στη διατριβή της Μαρίας Κόντου "Το πατρικό πρότυπο στην Ελληνική οικογένεια" και στη σελίδα 134 αναφέρει:

"Ο Γ.Ν. Παπαδόπουλος παρατηρεί πολύ εύστοχα στο βιβλίο του “Ένας πατέρας γεννιέται” ότι “το παιδί δεν χρειάζεται δυο μητέρες αλλά ένας πατέρα και μια μητέρα” και εξηγεί ότι ο ρόλος του πατέρα είναι αναντικατάστατος καθώς είναι εκείνος που μπορεί να προσφέρει στο παιδί το αίσθημα της ασφάλειας και της προστασίας του από κινδύνους προερχόμενους είτε απ’ τον εξωτερικό κόσμο είτε από την εσωτερική οικογενειακή πραγματικότητα (π.χ υπερπροστατευτικότητα της μητέρας)."
(από το βιβλίο του Γ.Ν. Παπαδόπουλου, "Ένας πατέρας γεννιέται". 2002, Φυτράκης).

Ας μην "χαλάσει" το νήμα με αναφορές σε ομοφυλόφιλους γονείς και τους ρόλους τους, ιδιαίτερα δε όταν οι αντιπαραθέσεις εκατέρωθεν αγνοούν τη βιβλιογραφία.
Σε ένα άλλο νήμα, γιατί όχι;
Άβαταρ μέλους
ΟΔΙΤΗΣ
Fast poster
 
Δημοσ.: 2173
Εγγραφη: Ιανουάριος 4th, 2007, 2:28 pm
Το μέλος ΟΔΙΤΗΣ, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Γύπας » Ιανουάριος 10th, 2018, 1:44 pm

fagano3 έγραψε: Τι ηθελες και το βαλες αυτο το θεμα Ιφιδα;

Πανω που ειχα χαλαρωσει θυμηθηκα οτι εχω να κανω μπειμπι σιτινγκ στο δευτερο βαφτισιμι μου στις 14 φλεβαρη.

4 μηνων με το ζορι θα ειναι.Πως θα το πιασω;

Μην φοβασαι,μην φοβασαι δεν θα παθει τιποτα.

Τι να μην φοβαμαι;Τι ειμαι η μανταμ μπατερφλαι να εχω αερινες κινησεις;


Ενώ αν έκανες Εργοθεραπεία μικρός δεν θα το έλεγες αυτό τώρα. Δεν υπάρχουν αέρινες κινήσεις στο θέμα που συζητάμε. Υπάρχουν λειτουργικές. Για να είναι λειτουργικές οι κινήσεις χρειάζεται κυρίως συγκέντρωση και επανάληψη. Αν τεμπελιάζουμε όμως επειδή τα βρίσκουμε έτοιμα και θεωρούμε (ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ) ότι πάντα θα τα βρίσκουμε έτοιμα με έναν μαγικό τρόπο, τότε φτάνουμε να λέμε αυτό που έγραψες.
Οι μητέρες όλες που μπορούν κι φροντίζουν τα παιδιά τους δεν είναι μαντάμ Μπατερφλάι. Είναι πιο κοντά σε σένα σε ομοιότητα παρά στην μαντάμ Μπατερφλάι.
Γύπας
Fast poster
 
Δημοσ.: 1164
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 15th, 2017, 11:45 am
Το μέλος Γύπας, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η αξία του Πατέρα

Δημοσίευσηαπό Ίφιδα » Ιανουάριος 12th, 2018, 7:45 pm

Athina__P έγραψε: Μπορεί να βγάζω μουρμούρα ενώ στην πραγματικότητα είναι θετικό που συμβάλλουν τόσο πολύ οι άντρες σήμερα στην ανατροφή των παιδιών τους και το κάνουν με χαρά, μην παρεξηγηθώ! Απλά έχω αρκετό χρόνο πλέον για να σκέφτομαι, μεγάλωσαν και τα παιδιά και είχα την κακή τύχη να έχω ιδιαίτερα κακή υγεία για την ηλικία μου και σκέφτομαι, βιολογικά τώρα θα ήμουν γιαγιά σε άλλες κοινωνίες! Δεν θα ήταν απαραίτητο να περνάνε όλα από τα χέρια μου! Ευτυχώς έχει πολλά κουράγια ακόμα ο σύζυγος, αλλά για αυτό λέω, κάνουμε περισσότερα πράγματα για μεγαλύτερο διάστημα, για τα παιδιά μας πλέον, ενώ ήταν πιο αυτάρκη παλιότερα. Ή μπορεί τα δικά μου να είναι κακομαθημένα! :roll: :roll:

Αθηνά είσαι σε δύσκολη φάση, ίσως μία απ τις δυσκολότερες. Έχεις δίκιο με τό ότι αναγκαζόμαστε να κάνουμε περισσότερα πράγματα και για μεγαλύτερο διάστημα. Περισσότερο φταίει η κρίση κι η κατάσταση σήμερα παρά η διαπαιδαγώγιση.

Γύπας έγραψε:

Οι μητέρες όλες που μπορούν κι φροντίζουν τα παιδιά τους δεν είναι μαντάμ Μπατερφλάι. Είναι πιο κοντά σε σένα σε ομοιότητα παρά στην μαντάμ Μπατερφλάι.


Αυτό που λέει ο Γύπας εδώ είναι πολύ σωστό. Καμιά μητέρα δε γεννηθήκε με know how, όλες οι πρωτομάνες φοβούνται ακριβώς όσο και οι άντρες, μπορεί και παραπάνω, γιατί η επιβίωση του παιδιού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό απ τις ίδιες. Θέλει εξάσκηση και πίστη στον εαυτό σου και μέρα με τη μέρα σε βγαίνουν και τα ένστικτα ή οι όρμες όπως έμαθα τις λένε τελευταία, οι μητρικές.
Άβαταρ μέλους
Ίφιδα
Extreme poster
 
Δημοσ.: 27993
Εγγραφη: Μάρτιος 5th, 2008, 7:19 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη
Το μέλος Ίφιδα, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Επόμενη

Επιστροφή στην Κοινωνία

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: crestfallen, jimdenin, sys3x, vantono και 38 επισκέπτες