Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Χλωρίδα, πανίδα και άνθρωπος.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 6 επισκέπτες

 

Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:34 am

Τα καλλιεργούμε, τα εμπορευόμαστε, τρεφόμαστε μ’ αυτά. Αποτελούν βασικά στοιχεία της διατροφής μας και της οικονομικής μας κατάστασης. Τα γνωρίζουμε όμως;
Από τα βάθη της ιστορίας, καθώς ο άνθρωπος χάραζε στον πλανήτη εμπορικά μονοπάτια, μετέφερε νέα προϊόντα σε κάθε προορισμό του. Αποτέλεσμα αυτών των εμπορικών μετακινήσεων και ανταλλαγών είναι ότι παράγουμε και καταναλώνουμε διάφορα είδη διατροφής των οποίων την καταγωγή είτε δεν γνωρίζουμε ή πολλά από αυτά τα θεωρούμε Ελληνικά ενώ έχουν εισαχθεί στην διατροφή μας εδώ και χιλιάδες ή εκατοντάδες χρόνια.

Η γνωστή σε όλους μας, ιστορία της πατάτας (γεώμηλο)

«Ότε απεκαταστάθη η τάξις, και ο επαναστάτης Έλλην, αποκαμών των πολέμων , των στερήσεων και κακουχιών επεδόθη εις την εργασίαν του, το έργον της ελευθερίας περαιώσας, ο μέγας του πατήρ και Κυβερνήτης, θέλων να βελτιώση την γεωργίαν, απεφάσισεν, ότε ακόμη είχεν εν Αιγίνη την πρωτεύουσαν, να διδάξη προς τον γεωργικόν κόσμον την καλλιέργειαν γεωμήλων. Έδωκεν όθεν εντολήν όπως αποστείλωσιν αυτώ εξ Ιταλίας αρκετάς χιλιάδας οκάδας γεωμήλων άτινα ειρήσθω, ήσαν τότε πάντη άγνωστα ημίν, και το τίμημα κατέβαλεν εκ του ιδιαιτέρου του ταμείου.

Οι εναντία φρονούντες κατά του Καποδίστρια, ήρξαντο διαδίδοντες ότι ο Καποδίστριας είναι ου μόνον Λουθηρανιστής (ή κοινώς ελέγετο Αλούτερος), αλλά και διά της αντιθρησκευτικής και ασεβούς πράξεώς του, τού να διδάξη την καλλιέργειαν της πατάτας, θα κάμη όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς "Αλούτερους" Οι πατάτες κατά τους εχθρούς του Καποδίστρια, ήσαν απηγορευμένος καρπός, ού και μόνον απλή γεύσις ήθελεν οδηγήσει το χριστεπώνυμον πλήρωμα εις τα απύθμενα σκότη της κολάσεως, ένθα ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων!

Οι αρτιγέννητοι Έλληνες, πληροφορηθέντες τα γεγονότα και ιδία οι Αιγινήται, οίτιντες είδον τους σάκκους των γωμήλων χύδην ν' αποταμιεύωνται προχείρως εις την προκυμαίαν της Αιγίνης, χάρις εις τα ραδιουργίας των εχθρών και το αμόρφωτον αυτών, εν συλλαλητηρίω επιβλητικώ εζήτουν την αποπομπήν του εξ Αιγίνης, ως προδότου των πατροπαραδότων της θρησκείας, βροτοφωνούντες: "Κάτω ο προδότης, Κάτω ο Αλούτερος, ο οποίος με τις πατάτες του θα μας καταστρέψη το θρήσκευμα !!!...Κάτω !... ο άθεος !!!..."

Ο Καποδίστριας ακούσας των φωνών του κορυβαντιώντος πλήθους, έσπευσε προς τον εξώστην, ενώ το πλήθος, μαινόμενον ως αι προ της καταιγίδος ασυνήθεις βρονταί, εφώναζε "Κάτω ο Αλούτερος με τις πατάτες του !!"

Ο Κυβερνήτης απαθής θεατής των γενομένων, εδήλωσε προς το πλήθος, ότι οι πατάτες είναι δια λογαριασμόν του και ουχί δι αυτούς και ας μη ματαιοπονούν !! Ταυτοχρόνως δε, κατά το φαινόμενον μόνον έδωκεν εντόνους και αυστηράς διαταγάς εις τους διορισθέντας φύλακας των γεωμήλων όπως συλλάβωσι και οδηγήσωσιν εις τας φυλακάς οιονδήποτε όστις ήθελε φωραθή κλέπτης των γεωμήλων του Κυβερνήτου !! Ιδιαιτέρως όμως είπεν εις αυτούς να κάμουν πως δεν βλέπουν τους περιέργους παρατηρητάς των γεωμήλων και να αφήσουν αυτούς να κλέπτουν!

Μετ' ολίγας ημέρας η προκυμαία εκενώθη ! Τα γεώμηλα τα έφαγαν όλα οι Αιγηνίται, και συν τη εστιάσει εκείνων επείσθησαν ότι δεν έγιναν Αλούτεροι!!

Ο ίδιος κόσμος, όστις ήτο και κατά την κατά του Κυβερνήτου στάσιν, ο ίδιος εκείνος ήρχισε να κρούη τους κώδωνας των Εκκλησιών και εκάλει τους λοιπούς εις γενικήν συνάθροισιν, να διαδηλώσουν την ευγνωμοσύνη των προς τον Κυβερνήτην !! Η κοσμοπλήμμυρα εκκινεί υπό τας ζητωκραυγάς και τα θούρια και ούτω έξωθι του ανακτόρου του Κυβερνήτου φθάνει. -"Θέλουμε, πατέρα μας, πατάτες !! Σώσε μας, πατέρα, και ας όψονται!... όσοι μας έβαλαν στα λόγια !!.."

Από το φυλλάδιο «Θεός και Θέμις» του γνωστού νομικού Κ. Δ. Τριανταφυλλοπούλου (Αθήναι 1912)
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:36 am

Ο καφές

Ο καφές στην Ελλάδα
Η ιστορία του καφέ στην Ελλάδα αρχίζει απο τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Η Ελλάδα, σαν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δοκιμάζει τον καφέ πρίν από την υπόλοιπη Ευρώπη. Ιδιαίτερα οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Θεσσαλονίκης και γενικά της Βορείου Ελλάδος πρώτοι γνωρίζουν και συνηθίζουν τον καφέ μαζί με τους Τούρκους. Στην Θεσσαλονίκη του 17ου αιώνα σύμφωνα με τις πηγές, υπάρχουν περισσότερα από 300 καφενεία όπου συχνάζουν Έλληνες και Τούρκοι, ενώ μεγάλο αριθμό καφενείων συναντά κανείς και σε άλλες πόλεις, όπως τις Καβάλα, Δράμα κ.α.
Στην Αθήνα και τις πόλεις της Νοτίου Ελλάδος τα καφενεία εμφανίζονται αργότερα. Στην αρχή είναι μικρά και συχνάζουν σε αυτά μόνο Τούρκοι, σταδιακά όμως η πελατεία τους εμπλουτίζεται και με Έλληνες. Σύμφωνα με τον Παπαδιαμάντη, από το 1760 η συνήθεια του καφέ μεταδίδεται και στην υπόλοιπη Ελλάδα με αφετηρία πάντα την Κωνσταντινούπολη.
Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα τα καφενεία κάνουν και τη δουλειά του καφεκόπτη, δηλαδή προμηθεύονται πράσινο ακατέργαστο καφέ και αφού τον καβουρδίσουν, τον αλέθουν σε μικρούς χειροκίνητους μύλους. Το καβούρδισμα γίνεται μέσα σε ειδικά τηγάνια που είναι καλυμμένα με μεταλλικό καπάκι και έχουν χερούλι για το συνεχές ανακάτεμα του καφέ.. Μπορεί να γίνει επίσης με περιστροφικό ψήσιμο, σε κύλινδρο που λειτουργεί όπως ακριβώς ο οβελίας του Πάσχα. Το άλεσμα του καφέ γίνεται είτε με χειροκίνητους μύλους, είτε με τη μέθοδο του κοπανίσματος. Τα μεγάλα καφενεία μάλιστα έχουν έναν υπάλληλο που έχει σαν αποκλειστική του απασχόληση το κοπάνισμα του καφέ, εργασία που γίνεται στην είσοδο του καφενείου για την προσέλκυση της πελατείας.
Μέχρι το 1900 περίπου δεν υπάρχουν ειδικά καταστήματα για την πώληση του καφέ. Η εισαγωγή γίνεται από εισαγωγείς ειδών Γενικού Εμπορίου μαζί με την ζάχαρη, το κακάο, το τσάι και άλλα είδη διατροφής. Από τους εισαγωγείς ο καφές διοχετεύεται στην κατανάλωση μέσω των καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων, των γνωστών «μπακάλικων». Οι νοικοκυρές αγοράζουν όπως και τα καφενεία τον καφέ σε πράσινη μορφή και τον επεξεργάζονται στο σπίτι, προσθέτοντας μάλιστα και λίγο σιτάρι , κριθάρι ή ρεβίθι για να διαρκέσει περισσότερο, αφού ο καφές είναι πολύ ακριβός για το μέσο εισόδημα της εποχής.
Τα πρώτα ειδικά καταστήματα για τον καφέ, τα λεγόμενα Καφεποιεία, που γρήγορα μετονομάζονται σε Καφεκοπτεία, εμφανίζονται στο γύρισμα του 19ου προς τον 20ο αιώνα και ασχολούνται αποκλειστικά με την εισαγωγή, επεξεργασία και πώλησης του καφέ έτοιμου για κατανάλωση. Απο τα πρώτα Καφεκοπτεία της Αθήνας είναι ο «Οικος Μπέλκα» στην Πλατεία Δημοτικού Θεάτρου (σημερινή Πλατεία Κοτζιά) και το καφεκοπτείο Ανδρέα Ριζόπουλου στην ίδια περιοχή. Το 1914 ανοίγει το καφεκοπτείο Μισεγιάννη – Μάστορη στην αρχή της οδού Σκουφά στο Κολωνάκι, ενώ το 1920 ανοίγει το πρώτο καφεκοπτείο Λουμίδη στον Πειραιά.
Την δεκαετία του 1920, το Καφεκοπτείο Μισεγιάννη, μετά από παραγγελία του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρετανία» εισάγει στην ελληνική αγορά τον Γαλλικό Καφέ και στη συνέχεια και όλα τα υπόλοιπα είδη καφέ που συνηθίζονται στην Ευρώπη. Στην δεκαετία του 30 ανοίγουν πολλά καφεκοπτεία, ενώ κατά την διάρκεια της κατοχής του 1940-44, λόγω έλλειψης του είδους, όσα κατορθώνουν να επιβιώσουν ασχολούνται με την επεξεργασία υποκατάστατων του καφέ ( ρεβίθι, κριθάρι, λούπινο) και παράλληλα με το εμπόριο διαφόρων ειδών, μη σχετικών με τον καφέ.
Μετά την απελευθέρωση αρχίζει μια περίοδος σκληρών κυβερνητικών παρεμβάσεων στην τιμή του καφέ, για συναλλαγματικούς λόγους, που έχει σαν αποτέλεσμα την υποβάθμιση της ποιότητας του προσφερόμενου ελληνικού καφέ και τη στροφή του καταναλωτή προς τον νεοεμφανισθέντα, και χωρίς κανένα έλεγχο τιμής στιγμιαίο καφέ. Καφενεία, Κυλικεία, Καφετέριες, καταστήματα Τροφίμων παραμερίζουν τον ελληνικό καφέ – που σιγά-σιγά περιθωριοποιείται – και προωθούν τον στιγμιαίο γιατί τους προσφέρει μεγαλύτερο κέρδος. Μόλις την δεκαετία του 80 αρχίζει η ομαλοποίηση της Αγοράς και επιστροφή στις καλές ποιότητες καφέ, αλλά η μεγάλη ζημιά έχει ήδη γίνει, ιδιαίτερα δε στην νεολαία που έχει πια συνηθίσει τον στιγμιαίο καφέ, ένα προϊόν φυσικοχημικής επεξεργασίας, γνωστό ότι βλάπτει την υγεία του ανθρώπου (καρδιά, νεύρα, στομάχι).


Διαβάστε όλο το άρθρο, είναι αρκετά ενδιαφέρον: Η ιστορία του καφέ | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/?p=150#ixzz2B2TnajMI
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:39 am

Το καλαμπόκι

Το καλαμπόκι ή αραβόσιτος ή αραποσίτι ( σίταρος ή σιταροπούλα στην Κύπρο) έχει την επιστημονική ονομασία Zea mays. Η ελληνική επιστημονική ονομασία του φυτού είναι Αραβόσιτος ο κοινός. Αναφέρεται και ως Ζέα η μαϋς[2]. Είναι σιτηρό της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae) και κατάγεται από την Αμερικάνικη ήπειρο όπου ήδη πριν από 5.500 χρόνια το καλλιεργούσαν οι Ίνκας, οι Μάγια και οι Αζτέκοι. Η Ελληνική ονομασία του, «αραβόσιτος», σημαίνει «ο σίτος (σιτάρι) των Αράβων» και εισήχθη στην Ελλάδα το 1600 από τη Βόρεια Αφρική. Η ετυμολογία της λέξης "καλαμπόκι" παραμένει ακόμα αβέβαιη.

Από τη wiki
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:42 am

Ο βασιλικός

Ο βασιλικός κατάγεται από την Ινδία και το Ιράν και υπάρχουν ποικιλίες με διαφορές στο μέγεθος και στο χρώμα των φύλλων του. Για τη μαγειρική χρησιμοποιούμε πλατύφυλλες ποικιλίες ενώ ο λεπτόφυλλος χρησιμοποιείται κυρίως ως καλλωπιστικό φυτό. Κρατάει μόνο ένα χρόνο και βγάζει άσπρα ανθάκια στις κορυφές των βλαστών. Αυτά καλό είναι να τα κόβουμε γιατί αλλιώς λέμε οτι το φυτό «σποριάζει».
Το όνομα του προέρχεται από λέξη “Βασιλιάς” και κατά την χριστιανική παράδοση ο βασιλικός είχε φυτρώσει στο σημείο όπου ο Μέγας Κωνσταντίνος και η μητέρα του Ελένη ανακάλυψαν τον Τίμιο Σταυρό οδηγούμενοι από την μυρωδιά του. Έτσι και ονόμασαν το φυτό “βασιλικό” από τον Ιησού Χριστό που είναι ο βασιλιάς του Χριστιανιοσμού.
Στην Ελλάδα το έφερε ο Μέγας Αλέξανδρος στην επιστροφή από την εκστρατεία του στις Ινδίες και λέγεται πως οι Ελληνίδες μητέρες πρόσθεταν τρεις φορές την εβδομάδα στο διαιτολόγιο των αγοριών μέχρι και την εφηβεία τους σαλάτες με βασιλικό. Έτσι σύμφωνα με το Διοσκουρίδη και τον Ιπποκράτη πετύχαιναν επιμήκυνση και σύσφιξη του πέους τους.
Οι αρχαίοι Έλληνες δεν εκτιμούσαν το φυτό καθώς πίστευαν ότι οι σκορπιοί προτιμούσαν να φωλιάζουν κάτω από τις γλάστρες του και ότι η έντονη μυρωδιά του ήταν είδος κατάρας. Τον θεωρούσαν λοιπόν σημάδι θανάτου.
Οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν ερωτικό φίλτρο, σημάδι αγάπης και φυλακτό ενώ θεωρείται ιερό φυτό σε κάποιες θρησκείες ιθαγενών της Αμερικής. Στη Δυτική Αφρική τον χρησιμοποιούσαν ως αντιπυρετικό, οι Αιγύπτιοι τον χρησιμοποιούσαν μαζί με μύρο στις ταριχεύσεις και οι Γαλάτες το χρησιμοποιούσαν σε τελετές εξαγνισμού μαζί με νερό πηγής. Πιθανόν από εκεί να κρατάει τις ρίζες του και το χριστιανικό έθιμο του αγιασμού με τον βασιλικό. Ως λιβάνι χρησιμοποιήθηκε στον εξορκισμό ενώ έχει χρησιμοποιηθεί και ως ξόρκι αγάπης και ευημερίας.
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:44 am

Το ρύζι

Η Ευρώπη «ανακάλυψε» την ύπαρξη του ρυζιού από τους ιστορικούς που συνόδευαν τον Μεγάλο Αλέξανδρο στην Ινδία. Οι Ελληνες συγγραφείς ιατρικών κειμένων, που η επιρροή τους ήταν μεγάλη στην Αυτοκρατορική Ρώμη, καθώς και στον αραβικό κόσμο και τη Μεσαιωνική Δύση, συνιστούσαν το ρύζι ως φάρμακο με καταπραϋντικές και στυπτικές ιδιότητες για το γαστρεντερικό σύστημα.
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:46 am

Η ζάχαρη

H ιστορία της ζάχαρης είναι συνδεδεμένη με την ιστορία του πολιτισμού. H ζάχαρη, από την σανσκριτική λέξη ΣAPKAPA αρχίζει πραγματικά την ιστορία της τον 4ο αιώνα π.χ. με την ανακάλυψη από τους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην κοιλάδα του Ινδού ποταμού, ενός καλαμιού που δίνει "μέλι χωρίς μέλισσες". Τον 7ο αιώνα μ.χ. οι Άραβες εισβάλλουν στη Μέση Ανατολή και ανακαλύπτουν ακόμη μια φορά το ζαχαροκάλαμο. Επεκτείνουν την καλλιέργειά του στη λεκάνη της Μεσογείου. Εργαστήρια παραγωγής ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο δημιουργούνται στη Ρόδο, στη Κύπρο, στην Αίγυπτο, στη Βόρεια Αφρική, στη Σικελία, στις Βαλεαρίδες νήσους, στη Νότια Ισπανία.
H ζάχαρη εμφανίζεται στην Κεντρική Ευρώπη τον 12ο αιώνα χάρις στους σταυροφόρους που τη μετέφεραν από τη Συρία. H εισαγωγή γινόταν από το λιμάνι της Βενετίας. H πώλησή της γινόταν σε πολύ υψηλή τιμή από τα φαρμακεία σαν πολύτιμο, εξωτικό προϊόν, σε μορφή κώνων ζάχαρης, σπασμένων συσσωματωμάτων ζάχαρης ή σε σκόνη. H ανακάλυψη του Νέου Κόσμου τροποποίησε πλήρως την γεωγραφία της ζάχαρης. Το ζαχαροκάλαμο καλλιεργήθηκε σε τροπικά κλίματα π.χ. στα νησιά της Καραϊβικής που ονομάστηκαν έτσι νησιά ζάχαρης.
H ζάχαρη εισαγόταν ακατέργαστη και γινόταν καθαρισμός της στις ραφινερίες που είχαν ανεγερθεί κυρίως κοντά στα μεγάλα ευρωπαϊκά λιμάνια. H γαλλική επανάσταση και το ηπειρωτικό εμπάργκο που επέβαλε η Γαλλία στα αγγλικά πλοία εμπόδιζαν την εισαγωγή της ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο. Προκύπτουν αυστηροί περιορισμοί στην κατανάλωση. Είναι λοιπόν αναγκαίο, να βρεθεί ένα ευρωπαϊκό φυτό, από το οποίο να βγαίνει ζάχαρη όπως από το ζαχαροκάλαμο.
Ήδη το 1747 ο MARGGRAF γερμανός χημικός, απέδειξε ότι στο κτηνοτροφικό τεύτλο περιέχεται η ίδια ζάχαρη που βγαίνει από το ζαχαροκάλαμο. Eικοσιπέντε χρόνια αργότερα ο συμπατριώτης του ACHARD επανέλαβε και τελειοποίησε τα πειράματά του. Το 1900 η ζάχαρη από τεύτλο αντιπροσωπεύει το 63% της παγκόσμιας παραγωγής. Το τωρινό ποσοστό είναι 40% για τη ζάχαρη του τεύτλου και 60% για τη ζάχαρη του ζαχαροκαλάμου.
Η ιστορία της ζάχαρης στην Ελλάδα
Tο 1842 ιδρύεται το πρώτο ελληνικό ζαχαρουργείο κοντά στο χωριό Kαινούργιο της Λοκρίδας, ύστερα από σύμβαση που υπέγραψε το 1839 το Eλληνικό Δημόσιο με Γαλλοβελγική Eταιρία. H εταιρία όμως χρεωκόπησε και η προσπάθεια εγκαταλείφθηκε.
Tο 1892 θεμελιώθηκε το ΣAKXAPOΠOIEION XPHΣTAKH B. ZΩΓPAΦOY στη Λαζαρίνα της Θεσσαλίας. Λειτούργησε από το 1894 μέχρι το 1909 και η συνολική παραγωγή ζάχαρης πλησίασε τους 8.000 τόννους. O σκληρός ανταγωνισμός της ξένης ζάχαρης και η αδυναμία καταπολέμησης των ζωικών εχθρών των τεύτλων ήταν οι κύριοι λόγοι που οδήγησαν το ζαχαρουργείο σε κλείσιμο.
Tο 1960 ιδρύθηκε η Eλληνική Bιομηχανία Zάχαρης A.E. με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Tο 1961 λειτούργησε το πρώτο εργοστάσιο στη Λαρισα, το 1962 στο Πλατύ, στο 1963 στις Σέρρες. H δυναμικότητα επεξεργασίας τεύτλων των 3 πρώτων εργοστασίων ήταν 2.000 τόννοι το 24ωρο. Tο 1972 λειτούργησε το τέταρτο εργοστάσιο στην Ξάνθη και το 1975 το πέμπτο εργοστάσιο στην Oρεστιάδα με δυναμικότητα 3.000 τόννων τεύτλων το 24ωρο το καθένα.
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:49 am

Το Κακάο


•Ο μύθος του γεννιέται περί το 600 π.Χ. στην κεντρική Αμερική από τους Μάγιας που το θεωρούν "τροφή των θεών". Οι Αζτέκοι θεοποιούν επίσης το κακαόδεντρο και χρησιμοποιούν τους καρπούς του ως μέσο για εμπορικές συναλλαγές. Το 1502 ο Χριστόφορος Κολόμβος δοκίμασε το ρόφημα του κακαόδεντρου στην Καραϊβική και το βρήκε ...αηδιαστικό. Το 1527 ένας άλλος Ισπανός θαλασσοπόρος, ο Φερδινάνδος Κορτέζ αποκαθιστά την τιμή του. Επιστρέφοντας στην Ισπανία από το Μεξικό έφερε μαζί του τους πρώτους καρπούς του κακάο. Το ρόφημα μπαίνει στη ζωή των Ισπανών και δη στα σαλόνια της αριστοκρατίας και η χώρα διατηρεί την απόλαυση μυστική για έναν αιώνα. Το 1614 η πριγκίπισσα Άννα της Ισπανίας παντρεύεται τον Λουδοβίκο τον 13ο και παίρνει μαζί της στη γαλλική αυλή το αγαπημένο της ρόφημα.
•Το πρώτο εργοστάσιο της σοκολάτας εμφανίζεται στην Αμερική το 1763, για να ακολουθήσει αυτό της Βαρκελώνης το 1780.

•Η Ελλάδα γνωρίζει τη σοκολάτα σχεδόν τελευταία στην Ευρώπη. Το 1841 ένας δαιμόνιος επιχειρηματίας, ο Σπυρίδων Παυλίδης, στήνει στη γωνία των οδών Αιόλου και Βύσσης, ένα μικρό "γλυκισματοποιείο".

Read more: http://www.i-diadromi.com/2010/11/blog- ... z2B2cgyK68
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό maro » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:51 am

Isomnia έγραψε: Ο καφές

... Η Ελλάδα, σαν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δοκιμάζει τον καφέ πρίν από την υπόλοιπη Ευρώπη. Ιδιαίτερα οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Θεσσαλονίκης και γενικά της Βορείου Ελλάδος πρώτοι γνωρίζουν και συνηθίζουν τον καφέ μαζί με τους Τούρκους. Στην Θεσσαλονίκη του 17ου αιώνα σύμφωνα με τις πηγές, υπάρχουν περισσότερα από 300 καφενεία όπου συχνάζουν Έλληνες και Τούρκοι, ενώ μεγάλο αριθμό καφενείων συναντά κανείς και σε άλλες πόλεις, όπως τις Καβάλα, Δράμα κ.α.

Οκ. Αυτό εξηγεί πολλά. :D
Γεια σου Ισόμνια με τα θέματα σου! :wave:
Μεγάλο κείμενο: εμφάνιση
AGORAZOYME ELLHNIKA PROIONTA
Άβαταρ μέλους
maro
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6706
Εγγραφη: Φεβρουάριος 3rd, 2012, 11:31 pm
Το μέλος maro, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:54 am

Η Ντομάτα

Δύσκολο να φανταστούμε ότι η τομάτα δεν υπήρχε από "γεννήσεως" της Ελλάδας. Τομάτα, Ντομάτα, Χωριάτικη σαλάτα, Καλοκαίρι, Θάλασσα, είναι λέξεις με σχεδόν ταυτόσημη σημασία στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Η αλήθεια είναι οτι μόλις στα μέσα του 16ου αιώνα, η τομάτα ήρθε στην Ευρώπη μέσω των Ισπανών εξερευνητών του "Νέου Κόσμου". Ας δούμε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν στην ιστορία της και όχι μόνο:
Τομάτα ή Ντομάτα; Είναι σωστά και τα δύο. Το όνομά της πέρασε απο χίλια μύρια κύματα, όπως και η ίδια, μιας και προέρχεται απο το Περού.

Το αρχικό της όνομα "tomatl", απο μια Μεξικάνικη διαλέκτο (Nahuatl). Στη συνέχεια ό,τι έβλεπε και ήθελε ο κάθε λαός. "Pomi del Peru" και "Mala Peruviana" οι Ισπανοπορτογάλοι "pomo de Mori" και "Pomo d'oro" οι Ιταλοί, "Pommeς d'amour" οι Γάλλοι.
Σήμερα πάντως το "tomatl" και τα ηχητικά παράγωγά του επικρατούν ( Αγγλικά: tomato, Ινδονησιακά: tomat, Ρωσικά: TOMAT, Γαλλικά: tomate, Ζουλού: utamatisi ) σε αντίθεση με το ιταλογενές pomodoro (Λιθουανικά: pomidoras, Πολωνικά: pomidor).
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η Κουρδική εκδοχή, που έχει 4 λέξεις για τη τομάτα, δύο εκ' των οποίων είναι pamidor και tomate, χρησιμοποιώντας έτσι και την ιταλογενή αλλά και την ισπανική εκδοχή. Λεκτικά ενδιαφέρον σημείο, με αναμενόμενο ιστορικό υπόβαθρο που αφορά τον Ελληνικό δισταγμό στη λέξη, είναι η Τουρκική εκδοχή: domates και η Αλβανική: domatja.
Η τομάτα είναι ένας καρπός του φυτού LYCOPERSICON ESCULENTUM της οικογένειας SOLANACEAE. Στην ίδια οικογένεια ανήκουν οι μελιτζάνες, οι πατάτες κι ο καπνός.
Η αρχική άγρια ποικιλία μάλλον παρήγαγε καρπούς μικρούς κερασόμορφ ους σαν τσαμπί.
Η αρχική καχυποψία των Ευρωπαίων για τη τομάτα, οφείλεται στην ομοιοτητά της με το φυτό Atropa Belladonna (Μπελαντόνα) της ίδιας οικογένειας των Solanaceae. Η Μπελαντόνα ή αλλιώς Aτροπος ήταν γνωστή απο την Αρχαία Ελλάδα ( Θεόφραστος - Aτροπος Μοίρα) και συνδεόταν με θεραπευτικές, δηλητηριώδεις και ψυχότροπες ιδιότητες λόγω της ατροπίνης που περιέχει.
Τα φύλλα της τοματιάς (μόνο αυτά) περιέχουν το αλκαλοειδές σολανίνη που είναι τοξικό για τον άνθρωπο και τα ζώα. Την ίδια ουσία βρίσκουμε στα φύλλα της πατάτας και του καπνού.
Η καχυποψία (σχεδόν βεβαιότητα) φαίνεται από την χρήση της τομάτας σε μια "απόπειρα" δολοφονίας του Αβραάμ Λίνκολν. Κάποιοι αντιπαλοί του, με τη βοήθεια του προεδρικού μάγειρα, του δίνανε μαγειρεμένες τομάτες με σκοπό την εξοντωσή του. Ο Λίνκολν δεν έπαθε τίποτε βέβαια.
Ο Σουηδός βοτανολόγος Carl Nilson Linnaeus, τον 18ο αιώνα την κατέγραψε σαν "ροδάκινο του λύκου". Από εκεί πήρε και την λατινική ονομασία της
Υπάρχουν ή υπήρξαν περίπου 12.000 ποικιλίες τομάτας σε όλο τον κόσμο.
Υπάρχουν ποικιλίες που ξεχωρίζουν για τις γευστικές τους ιδιότητες, φυλάσσονται ως κόρες οφθαλμού και αναφέρονται διεθνώς σαν " heirloom tomatoes".
Στην Bunol της Ισπανίας γίνετε κάθε χρόνο, την τελευταία τετάρτη του Αυγούστου, φεστιβάλ τομάτας με αποκορύφωμα τον περίφημο τοματοπόλεμο. Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα πως άρχισε το συγκεκριμένο έθιμο. Μια εκδοχή αναφέρει ότι το 1945 οι αγρότες της περιοχής δυσαρεστημένοι από την κυβερνητική πολιτική, επιτέθηκαν στους τοπικούς άρχοντες με τομάτες. Προφανώς ήταν τόσο ωραία που το συνεχίζουν ακόμη. Μήπως σε αυτή την ιστορία έχει ρίζα το "θα τους πάρουνε με τις τομάτες"
Από τη στιγμή της φύτευσης χρειάζεται 60 έως 100 ημέρες για τη συγκομιδή. Η ποικιλία που καλλιεργούμε χρειάζετε λίγο περισσότερο.
Οι κομμένες πράσινες τομάτες (άγουρες) αν αφεθούν σε φωτεινό και ζεστό περιβάλλον κοκκινίζουν. Δεν έχουν την ίδια γεύση με εκείνες που ωριμάζουν πάνω στο φυτό.
Το κόκκινο χρώμα τους οφείλεται στο λυκοπένιο.Στο ίδιο συστατικό οφείλει το χρώμα του και το καρπούζι.
Η κονσερβοποίηση της τομάτας άρχισε το 1920 περίπου.
Μια τομάτα κανονικού μεγέθους, 200 γραμμαρίων περίπου, έχει 40 θερμίδες.
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:57 am

Το λεμόνι

Η ακριβής καταγωγή του λεμονιού παραμένει αινιγματική. Μερικοί την τοποθετούν στη Βιρμανία κι άλλοι στην Μαλαισία ή στην περιοχή των Ιμαλαϊων. Άλλοι ακόμα βεβαιώνουν ότι κατάγεται από την αρχαία Μηδία, μια περιοχή της Μ. Ασίας.
Το βέβαιο είναι ότι, το λεμόνι ήταν γνωστό στους Κινέζους πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια. Είναι επίσης βέβαιο ότι οι Ρωμαίοι το ονόμαζαν ΄΄ Μήλο των Μήδων΄΄, πριν υιοθετήσουν την ελληνική ονομασία του.
Πίστευαν μάλιστα, ότι έδιωχνε τα ενοχλητικά έντομα και χρησιμοποιούσαν το χυμό του σαν αντι-δηλητήριο. Το χρησιμοποιούσαν επίσης εναντίον του πυρετού και των εμετών, καθώς του αναγνωρίζουν πολλές θεραπευτικές ιδιότητες.
Αλλά το λεμόνι χρειάστηκε να περιμένει τις Σταυροφορίες για να μπορέσει να κατακτήσει τους κήπους της μεσογειακής Ευρώπης. Ο Χριστόφορος Κολόμβος από την πλευρά του, το γνώρισε στην Αϊτή με την ευκαιρία του δεύτερου ταξιδιού του στα 1493. Αλλά τους ΄΄ τίτλους ευγενείας ΄΄ του κατέκτησε το λεμόνι, χάρη στο βασιλικό ναυτικό της Αγγλίας.
Πραγματικά το αγγλικό ναυτικό ήταν το πρώτο που άρχισε να χορηγεί λεμόνια στους ναύτες όταν επρόκειτο να μείνουν στη θάλασσα πάνω από 15 μέρες. Εμπειρικές παρατηρήσεις και αργότερα ιατρικά πειράματα έδειξαν ότι το λεμόνι εξουδετέρωνε τις ολέθριες επιδράσεις του σκορβούτου, που αποδεκάτιζε τα πληρώματα των εμπορικών πλοίων.
Αλλά το στοιχείο στο οποίο το λεμόνι χρωστούσε αυτή τη θαυματουργή ιδιότητα του, δηλαδή η βιταμίνη C, ανακαλύφθηκε στα 1932.
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 9:58 am

Το πορτοκάλι

Η πορτοκαλιά (επιστ. Κιτρέα η σινική, Citrus × sinensis) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, αειθαλές φυτό που ανήκει στην τάξη των Σαπινδωδών και στην οικογένεια των Ρυτοειδών (Rutaceae) (= Εσπεριδοειδών (Hesperidaceae)). Από τα σημαντικότερα εσπεριδοειδή έχει καταγωγή από την Ινδία και την Κίνα. Γνωστή από τα αρχαία χρόνια όμως η εντατική της καλλιέργεια άρχισε από το 10 μ.Χ. αιώνα στη βόρεια Αφρική. Γύρω στο 1490 έφτασε στις μεσογειακές περιοχές από Πορτογάλους θαλασσοπόρους και πιθανολογείται ότι σε αυτούς οφείλει το όνομα της. Στη συνέχεια από την Ελλάδα διαδόθηκε σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες και Ισπανοί ιεραπόστολοι την μετέφεραν στη βόρεια Αμερική.
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 10:00 am

Το καρότο

Προέρχεται από το Αφγανιστάν και τις γύρω περιοχές, ενώ ήταν γνωστό φαρμακευτικό φυτό στην Αρχαία Ελλάδα με το όνομα Σταφλίνος. Στην Ευρώπη η καλλιέργεια του ξεκίνησε το 13ο αιώνα και ήταν χρώματος μοβ, εξαιτίας κάποιων χρωστικών που περιείχε.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πιλότοι κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες καρότων για να βοηθηθεί και ενισχυθεί η όρασή τους, ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η βιταμίνη Α', βοηθά στην όραση, με το να σχηματίζει μια πορφυρή μάζα που χρειάζονται τα μάτια για να μπορούν να διακρίνουν σε χαμηλό φωτισμό.

Διαβάστε περισότερα: Καρότο http://www.sintagespareas.gr/simboules/ ... z2B2h0sRRA
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 10:02 am

Οι πιπεριές

Η πιπεριά κατάγεται από διάφορες περιοχές της τροπικής-υποτροπικής Αμερικής. Υπάρχουν ενδείξεις πως το είδος Capsicum annuum καλλιεργήθηκε αρχικά στο Περού και στο Μεξικό πριν το 5.000 π.Χ. Οι πιπεριές ήρθαν στην Ευρώπη μετά τα ταξίδια του Κολόμβου και την ανακάλυψη της Αμερικής. Αρχικά οι κόκκινες πιπεριές χρησιμοποιούνταν ως διακοσμητικό στοιχείο. Οι κόκκινες μάλιστα πιπεριές χρησιμοποιήθηκαν από τους Ευρωπαίους ως φθηνό υποκατάστατο του μαύρου πιπεριού, που τότε ερχόταν από την Ασία και ξεπερνούσε σε τιμή το χρυσό! Μπορούσαν να καλλιεργηθούν εύκολα στις περιοχές περί τη Μεσόγειο, κι έτσι ακόμα και οι φτωχοί μπορούσαν να απολαύσουν τη φλογερή τους γεύση.
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 10:04 am

Η μελιτζάνα

Η μελιτζάνα (επισ. Solanum melongena Στρύχνον η μελιτζάνα) είναι ποώδες, πολυετές φυτό του γένους Στρύχνον (Solanum) της οικογένειας των Στρυχνοειδών (Solanaceae) και καλλιεργείται για τον ομώνυμο καρπό της.
Το όνομά της προέρχεται από παραλλαγή της λατινικής της ονομασίας melongena. Με αλλαγή του “b” σε “m” προέκυψε στα ιταλικά η λέξη "melanzana" (πέρασε στα ελληνικά ως "μελιτζάνα".[1]
Στην αρχαιότητα, ήταν ιθαγενές φυτό της Ινδίας,[2][3] αλλά καλλιεργούνταν προϊστορικά και στην Κίνα και την Κεντρική Ασία. Η πρώτη γραπτή αναφορά για το φυτό εντοπίζεται σε μια αρχαία κινέζικη αγροτική πραγματεία το 544 π.Χ..[4] Στην Ευρώπη ήρθε μάλλον με τους Άραβες. Στην Ελλάδα έφτασε το 12ο-13ο αιώνα και από τότε αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της Μεσογειακής διατροφής.
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Η ιστορία στα ... πιάτα μας!

Δημοσίευσηαπό Isomnia » Νοέμβριος 2nd, 2012, 10:07 am

Ο Μπακαλιάρος

Στην Ελλάδα ήταν γνωστός ο γαλέος από την αρχαιότητα και πολλοί τον συγχέουν με τον μπακαλιάρο.
Ως έθιμο για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου καθιερώθηκε ο μπακαλιάρος με σκορδαλιά. Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, η Εκκλησία επέτρεπε στους πιστούς να φάνε ψάρι μόνο δύο φορές, του Ευαγγελισμού και την Κυριακή των Βαΐων.

Η ιστορία του μπακαλιάρου ξεκινά με την εποχή των Βίκινγκς, όπου πρωτοεμφανίστηκε σαν εμπορικό προϊόν περί το 800 μ.Χ.. Μάλιστα, λέγεται ότι, κυνηγώντας βακαλάους, οι Βίκινγκς ανακάλυψαν κατά λάθος τον «νέο κόσμο».

Πρώτοι τον πάστωσαν οι Βάσκοι, που ξεκίνησαν το εμπόριο του μπακαλιάρου από τον Μεσαίωνα και τον ονόμασαν «ψάρι του βουνού», ενώ στη χώρα μας ήρθε τον 15ο αιώνα και στο ελληνικό τραπέζι μπήκε κατά τη διάρκεια της σαρακοστιανής νηστείας.

Με εξαίρεση τα νησιά, όπου υπήρχε πάντα φρέσκο ψάρι, στην υπόλοιπη Ελλάδα ο παστός μπακαλιάρος ήταν η φθηνή και εύκολη λύση.

Ιστορικά, εκείνοι που έστελναν στην Ελλάδα μεγάλες ποσότητες μπακαλιάρου ήταν οι Άγγλοι, οι οποίοι τον αντάλλασσαν με σταφίδες.

Επιμέλεια: Παύλος Διονυσόπουλος
Πηγή: realnews.gr
http://www.zougla.gr/greece/article/i-i ... is-martiou
Είσαι στη γη. Δεν υπάρχει θεραπεία γι' αυτό.
Άβαταρ μέλους
Isomnia
Maniac poster
 
Δημοσ.: 17172
Εγγραφη: Νοέμβριος 3rd, 2008, 10:37 pm
Το μέλος Isomnia, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Επόμενη

Επιστροφή στην Οικολογία, Φύση

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 6 επισκέπτες