Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Φιλοσοφικά ερωτήματα και σκέψεις.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

 

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Σεπτέμβριος 15th, 2016, 1:07 am

OpenSocietyAgent έγραψε:
jimbio έγραψε:
Υποτίθεται πως όταν βάζουμε λόγια μέσα σε εισαγωγικά, παραθέτουμε αυτολεξεί τα γραφόμενα του συγγραφέα. Πού τα έλεγε λοιπόν ο Μαξ αυτά που γράφεις;


Δεν τα είπε αυτολεξεί, έτσι αντιλαμβάνομαι την φιλοσοφία του.

Κάποιοι είδαν στον Νίτσε τη συνέχιση της σκέψης του Μαξ, ο οποίος ενδιαφερόταν για την ανθρωπότητα, σε αντίθεση με τον Μαξ. Όπως και να έχει, η συνέχιση αυτή δε σημαίνει πως κρατάμε ΟΛΑ αυτά που είπε ο Μαξ, και προσθέτουμε μερικά καινούρια, μα πολλά αλλάζουν. Θέλω να πω πως δεν μπορεί να είναι κανείς συνεπής και με τον Μαξ και να λέει πως ενδιαφέρεται για την ανθρωπότητα, αυτά τα δύο είναι αμοιβαία αποκλειόμενα. Το πρώτο μέλημα του εγωιστή σου είπα ποιο είναι για τον Μαξ, το λέει καθαρά, είναι ο εαυτός του. Το θέμα της διαιώνισης της μοναδικότητας του εγωιστή δεν τίθεται στη φιλοσοφία του Στίρνερ. Ίσα ίσα, που λέει πως δε θέλει οι σκέψεις του να διαιωνιστούν, γιατί αυτό θα σήμαινε πως οι σκέψεις του θα υπερίσχυαν του εαυτού του, θα γίνονταν ανώτερες από αυτόν, κάτι το ανεπίτρεπτο για τον συνεπή εγωιστή:


Ναι, ο ευατος του είναι, ομως γινεται να μην ενδιαφέρεται για την βελτίωση της ανθρωπότητας; Αυτή θα του βρεί φάρμακο για τον καρκίνο, αυτή θα του φτιάξει ενα ζεστό κρεβάτι. Αρα ο εγωϊστης, αν καταλαβα καλα, θα πρέπει να επιδιώκει μια ειρηνική ανθρωπότητα, αλλά σε περίπτωση πολέμου, δεν θα παει να θυσιαστει κτλ.


Έτσι λέει ο Μαξ, πως ο εγωιστής, αυτός τουλάχιστον που περιγράφει, δεν ενδιαφέρεται για τη βελτίωση της ανθρωπότητας, τι να κάνουμε τώρα; :)

Μαξ έγραψε:
Ο εγωιστής δε βλέπει τον εαυτό του σαν όργανο της ιδέας ή σαν αγγείο του Θεού, δεν αναγνωρίζει καμιά κλήση, δεν φαντάζεται ότι υπάρχει για την περαιτέρω ανάπτυξη της ανθρωπότητας και ότι πρέπει να συνεισφέρει γι’ αυτή τον οβολό του, αλλά ζει πλήρως τον εαυτό του, δίχως να νοιάζεται για το αν θα ωφελήσει αυτό ή θα βλάψει την ανθρωπότητα. Αν δεν υπήρχε εδώ ο κίνδυνος της παρεξήγησης ότι εκθειάζεται τώρα η φυσική κατάσταση, θα μπορούσα να θυμίσω το ποίημα του Αέναου Drei Zigeuner. -Πώς, είμαι εγώ στον κόσμο για να πραγματοποιώ ιδέες; Για να συνεισφέρω, μέσω της ιδιότητάς μου του πολίτη, στην πραγματοποίηση της ιδέας «κράτος» ή μέσω του γάμου, ως σύζυγος και πατέρας, στο να δώσω ύπαρξη στην ιδέα της οικογένειας; Τι με νοιάζει μια τέτοια κλήση! Ζω σύμφωνα με μια κλήση τόσο λίγο όσο αναπτύσσεται και ευωδιάζει ένα λουλούδι σύμφωνα με μια κλήση.


Και ξαναπαραθέτω το άλλο που είχε γράψει:

Μαξ έγραψε:
Ας πάρουμε ένα άλλο κοντινό παράδειγμα. Βλέπω πώς οι άνθρωποι τρομάζουν βουτηγμένοι στη σκοτεινή δεισιδαιμονία από ένα λεφούσι φαντασμάτων. Αν αφήσω, στο μέτρο των δυνάμεών μου, να πέσει λιγάκι ημερήσιο φως πάνω σ' αυτά τα στοιχειά της νύχτας, μήπως θα το κάνω αυτό επειδή μου το εμπνέει η αγάπη που έχω για σας; Μήπως γράφω από αγάπη για τους ανθρώπους; Όχι, γράφω επειδή θέλω να παράσχω στις σκέψεις μου μια ύπαρξη μέσα στον κόσμο κι ακόμη κι αν βλέπω εκ των προτέρων ότι οι σκέψεις αυτές θα πάρουν τη γαλήνη και την ηρεμία σας, ακόμη κι αν βλέπω τους πιο αιματηρούς πολέμους και την πτώση πολλών γενεών να βλασταίνουν απ' αυτόν τον σπόρο σκέψης -μολαταύτα, θα τον σπείρω. Κάντε μ' αυτόν ό,τι θέλετε και μπορείτε, αυτό είναι δική σας υπόθεση και δεν με απασχολεί. Ίσως να έχετε μόνο μπελάδες, αγώνα και θάνατο απ' αυτό το πράγμα, ελάχιστοι θα αντλήσουν χαρά απ’ αυτό. Αν είχα στην καρδιά μου το καλό σας, θα δρούσα όπως η εκκλησία, όταν απομάκρυνε τη Βίβλο από τους λαϊκούς, ή οι χριστιανικές κυβερνήσεις, οι οποίες θεωρούν ιερό καθήκον τους να «προστατέψουν τον κοινό άνθρωπο από τα κακά βιβλία».


Ο Μαξ ισοπεδώνει τα πάντα, όχι μόνο τις έννοιες του έθνους, του κράτους, της οικογένειας, της θρησκείας κλπ, αλλά και αυτές της αγάπης, του δικαίου, της ηθικής, της ισότητας, και εν τέλει της ανθρωπότητας. Εσύ νομίζω πως θες να υποστηρίξεις μια μερική ισοπέδωση, τώρα αν αυτή είναι καλή ή κακή, αυτό είναι άλλο θέμα, αλλά εδώ δεν εξετάζουμε το πώς θα θέλαμε να είναι τα πράγματα, μα προσπαθούμε να κατανοήσουμε τη φιλοσοφία του Μαξ.

OpenSocietyAgent έγραψε:
Ο Μαξ δεν αντιμετώπισε το θεμα της διαιώνησης ή του περιβάλλοντος. Ομως, μια φιλοσοφία πρέπει να ελεγχθει και σε θεματα οπου ο αρχικος φιλοσοφος δεν εθεσε.

Βρήκα στα γραπτα του Μαξ μια ισχυρη εξήγηση της πραγματικότητας. Αυτη, με οδηγεί σε ατραπους που ο Μαξ δεν πήγε. Δλδ να επιδιώκω ενα ειρηνικο κοσμο, γιατι ειναι προς το συμφέρον μου, να επιδιώκω αμβλυνση των εντάσεων και προστασια του περιβάλλοντος.


Και καλά κάνεις, κατά τη γνώμη μου, που επιδιώκεις έναν ειρηνικό κόσμο. Ο Μαξ βέβαια δεν είχε τις ίδιες επιδιώξεις με εσένα, αυτό θα πρέπει μάλλον να έχει πλέον καταστεί σαφές.

OpenSocietyAgent έγραψε:
Ενώ ένα παράδειγμα ένωσης εγωιστών, θα έλεγα πως είναι ... οι Underwood! :) της σειράς House of Cards, Frank και Claire, αν το έχεις υπόψιν σου. Μόνο η απόκτηση δύναμης τους νοιάζει, ο καθένας για τον εαυτό του, κανένα απολύτως ενδιαφέρον για την ανθρωπότητα ή το περιβάλλον.


Δεν τους ξερω αλλά απο την φωτο υποψιαζομαι τι λες. Παντως δεν νομιζω να είναι αυτοι οι εγωϊστες για τους οποιους μιλησε ο μαξ.


Χε, κι όμως αυτοί είναι αρκετά κοντά στην ένωση εγωιστών.
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Σεπτέμβριος 19th, 2016, 2:58 am

Είναι, αν μη τι άλλο, πολύ ελκυστική, γοητευτική και σαγηνευτική η σκέψη του Στίρνερ. Μα γιατί αυτό; Μα διότι επρόκειτο για έναν εκθειασμό, μια εξύμνηση, ένα εγκώμιο υπέρ του εαυτού του καθενός από εμάς, έναντι όλων. Μέσα σε έναν κόσμο που μας θέλει δέσμιούς του, που απλώνει τα πλοκάμια του για να μας εξουσιάσει, είτε ως ιδέες είτε ως άλλοι άνθρωποι, ο Στίρνερ λέει ΟΧΙ, υψώνει το σπαθί του και κόβει από τη ρίζα τους αυτά τα πλοκάμια. Για τις ιδέες λέει:
Stirner έγραψε: Ο Θεός, ο Χριστός, η Αγία Τριάδα, η ηθικότητα, το καλό κτλ. είναι τέτοια δημιουργήματα, για τα οποία δεν πρέπει να επιτρέπω στον εαυτό μου να λέει μόνον ότι είναι αλήθειες, αλλά ότι είναι και απάτες.

Ενώ για τους άλλους ανθρώπους λέει:
Stirner έγραψε: Αν είπα, αρχικά, αγαπώ τον κόσμο, τώρα προσθέτω το εξής: δεν τον αγαπώ, διότι τον εκμηδενίζω όπως εκμηδενίζω τον εαυτό μου. Τον διαλύω. Δεν περιορίζω τον εαυτό μου σε ένα αίσθημα για τους ανθρώπους, αλλά δίνω ελεύθερο πεδίο δράσης σε όλα αυτά για τα οποία είμαι ικανός. Γιατί δεν πρέπει να τολμήσω να το πω ξεκάθαρα; Ναι. χρησιμοποιώ τον κόσμο και τους ανθρώπους!Έτσι, μπορώ να μένω ανοιχτός σε κάθε εντύπωση δίχως να με αποχωρίζει από τον εαυτό μου μια απ’ αυτές. Μπορώ να αγαπώ, να αγαπώ με όλη μου την ψυχή, και να αφήνω την πιο αναλωτική φλόγα του πάθους να καίει μέσα στην καρδιά μου, δίχως να παίρνω τον αγαπημένιο για οτιδήποτε άλλο από τροφή του πάθους μου, με την οποία αυτό αναζωογονεί κάθε φορά τον εαυτό του. Όλη μου η μέριμνα απευθύνεται μόνο στο αντικείμενο της αγάπης μου, μόνο σ’ αυτόν τον οποίο χρειάζεται η αγάπη μου, μόνον σ’ αυτόν, τον «πολυαγαπημένο». Πόσο αδιάφορος θα ήταν για μένα αυτός, δίχως την αγάπη μου! Μόνο την αγάπη μου τρέφω μ’ αυτόν, γι’ αυτό τον χρειάζομαι: τον απολαμβάνω.

Δηλαδή τους άλλους ανθρώπους τους βλέπει ως προσωπική του απόλαυση.

Έχω την εντύπωση πως ο Στίρνερ εγκαινιάζει, με τη σκέψη του, τον απόλυτο, τον άκρατο εγωισμό, αυτόν που δεν εξουσιάζεται από κανέναν και από τίποτε. Υπήρξε ποτέ κάποια φιλοσοφία, πριν από αυτόν, που να μην είχε κάποια, έστω και υποτυπώδη, μέριμνα για κάτι έξω από τον εαυτό; Νομίζω πως όλες οι φιλοσοφίες, πριν τον Στίρνερ, ίσως και μετά, έδειχναν κάποιο ενδιαφέρον για το σύνολο ή για αυτό που λέμε "ανθρωπότητα", αν και δεν μπορώ να πω κάτι τέτοιο μετά βεβαιότητος, καθώς δε θα έλεγα πως είμαι καλά διαβασμένος, το διάβασμα έτσι κι αλλιώς μου φέρνει αποστροφή, προτιμώ να γράφω. Όπως και να έχει, ο Στίρνερ ισοπεδώνει και την ανθρωπότητα, μεταξύ άλλων, υπέρ του εαυτού. Εκείνος που έφτασε όσο πιο κοντά γίνεται στη φιλοσοφία του Στίρνερ, νομίζω πως είναι ο Μακιαβέλι, αλλά και αυτός φαίνεται πως επιδοκιμάζει ανήθικες συμπεριφορές υπέρ του συνόλου, οπότε και αυτός δεν είναι συνεπής εγωιστής, όπως θα τον ήθελε ο Στίρνερ τουλάχιστον, μα αρκετά κοντά του: αν ο Μακιαβέλι δεν ενδιαφερόταν για το σύνολο, τότε θα ταυτιζόταν με τον Στίρνερ, έτσι πιστεύω.

Αυτή η ισοπέδωση που επιχειρεί ο Στίρνερ, βέβαια, δεν είναι χωρίς τίμημα, καθώς ο μοναδικός είναι και συνάμα μοναχικός. Ω μα μπορεί κανείς να αισθάνεται και να είναι μοναδικός χωρίς να είναι μοναχικός; Ενώ σίγουρα μπορεί να είναι κανείς μοναχικός, χωρίς να είναι μοναδικός, έτσι πιστεύω. Υπάρχει δηλαδή μια ασυμμετρία εδώ, λέω, μεταξύ μοναδικότητας και μοναχικότητας, αν και ένα γράμμα τα/τους χωρίζει.

Τέλος πάντων, αυτά λέει ο Στίρνερ, δείχνοντας την πλήρη του αποστροφή προς τους άλλους και το σύνολο, όσο και αν οι μεταγενέστεροι, αναρχικοί κυρίως, προσπάθησαν να τον εντάξουν στη φιλοσοφία τους.

Stirner έγραψε: Είμαι ιδιοκτήτης της δύναμής μου, και είμαι τέτοιος όταν ξέρω πως είμαι μοναδικός. Στον μοναδικό ο ίδιος ο ιδιοκτήτης επιστρέφει στο δημιουργικό μηδέν, από το οποίο γεννήθηκε. Κάθε ανώτερη ουσία πάνω από μένα, είτε ο Θεός είτε ο άνθρωπος, αδυνατίζει το αίσθημα της μοναδικότητας μου και χλομιάζει μόνο μπροστά στον ήλιο αυτής της συνείδησης. Αν τοποθετήσω την υπόθεσή μου σε μένα, στον μοναδικό, τότε αυτή στηρίζεται στον φθαρτό, στον θνητό δημιουργό της, ο οποίος αναλώνει τον εαυτό του, και μπορώ να πω:

Τοποθέτησα την υπόθεσή μου στο τίποτα.




Μα έχει πολύ ζουμί αυτή η φιλοσοφία του τίποτα!
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό OpenSocietyAgent » Σεπτέμβριος 19th, 2016, 7:59 am

jimbio έγραψε:
Δηλαδή τους άλλους ανθρώπους τους βλέπει ως προσωπική του απόλαυση.


Ακριβώς! Και όχι μόνο τους αλλους ανθρώπους, αλλά το περιβαλλον, τα ζωα, την χλωρίδα, τα βουνα και την θάλασσα. Ο,τι αλλο, θα είναι απάτη και υποκρισία.

Ομως, και συγνωμη αν γινομαι κουραστικος, αυτό που με απασχολεί ειναι πως θα εβλεπε ο μεταστιρνερικος στιρνερικος την σημερινη καταστροφη του περιβάλλοντος, της πυρινικης απειλής. Δεν φτάνει να κατανοήσουμε μονο την είπε ο Στιρνερ, αλλά να δουμε πως θα φωτίσει τον δικο μας κόσμο και τις δικες μας δράσεις. Γιατι, στην τελική, στα @@ μας ο Μαξ, υπάρχει μόνο για την απόλαυση μας.
Άβαταρ μέλους
OpenSocietyAgent
Fast poster
 
Δημοσ.: 1408
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 1st, 2016, 12:22 pm
Το μέλος OpenSocietyAgent, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Σεπτέμβριος 20th, 2016, 3:34 pm

OpenSocietyAgent έγραψε:
jimbio έγραψε:
Δηλαδή τους άλλους ανθρώπους τους βλέπει ως προσωπική του απόλαυση.


Ακριβώς! Και όχι μόνο τους αλλους ανθρώπους, αλλά το περιβαλλον, τα ζωα, την χλωρίδα, τα βουνα και την θάλασσα. Ο,τι αλλο, θα είναι απάτη και υποκρισία.


Φαντάζομαι πως εννοείς οτιδήποτε αποτελείται από ύλη, αυτά είναι τα μόνα υπαρκτά, ενώ τα άυλα, οποιαδήποτε ιδέα όπως ηθική, δικαιοσύνη, ισότητα κλπ, αυτά είναι φαντάσματα, μη υπαρκτά πράγματα. Μια υλιστική θέση, εν ολίγοις. Σύμφωνα με τον Μαξ, όποιος πασχίζει και μάχεται για το δίκαιο, την ισότητα και το ηθικό, εξαπατά τον εαυτό του.

OpenSocietyAgent έγραψε:
Ομως, και συγνωμη αν γινομαι κουραστικος, αυτό που με απασχολεί ειναι πως θα εβλεπε ο μεταστιρνερικος στιρνερικος την σημερινη καταστροφη του περιβάλλοντος, της πυρινικης απειλής. Δεν φτάνει να κατανοήσουμε μονο την είπε ο Στιρνερ, αλλά να δουμε πως θα φωτίσει τον δικο μας κόσμο και τις δικες μας δράσεις. Γιατι, στην τελική, στα @@ μας ο Μαξ, υπάρχει μόνο για την απόλαυση μας.


Ο Στίρνερ, απ' ότι φαίνεται, επηρέασε πολλούς ανθρώπους. Πήραν τη φιλοσοφία του και, με μερικές παραλλαγές, έφτιαξαν τη δική τους. Αυτοί, ενώ μπορούν να λένε πως επηρεάστηκαν από τον Στίρνερ, δε δικαιούνται να λένε πως είναι στιρνερικοί.

Αλλά ας υποθέσουμε πως υπάρχει ένας στιρνερικός ο οποίος προσπαθεί να προστατέψει και να βελτιώσει το περιβάλλον. Ένας υποθετικός διάλογος μεταξύ αυτού και κάποιου άλλου:

-Σε ευχαριστούμε για όλα αυτά που κάνεις για το περιβάλλον!
-Για το περιβάλλον;!
-Ναι, για το περιβάλλον, και για εμάς.
-Για εσάς;!
-Για την ανθρωπότητα!
-Για την ανθρωπότητα;!
-Ναι, χάρη σε σένα, μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς, να αναπνέουμε αέρα καθαρό, να κολυμπάμε σε καθαρά νερά, να τρώμε καθαρές τροφές.
-Παρακαλώ, μα δε με καταλάβατε καλά.
-Πώς δηλαδή;
-Ό,τι κάνω το κάνω για μένα. Έτερον εκάτερον αν κάποιος ωφελείται από τη δράση μου.
-Όπως και να έχει, σε ευχαριστούμε, η ανθρωπότητα σε ευγνωμονεί!
-Μα στα @@ μου σας γράφω και εσάς και την ανθρωπότητα! Μην ξεχνάμε βέβαια και το περιβάλλον!
-Α!
-Ναι, και αν αυτή τη στιγμή είμαι έτσι όπως είμαι, και μου αρέσει να βλέπω το περιβάλλον καθαρό, και ανθρώπους να με εγκωμιάζουν και να με εξυμνούν λόγω της οικολογικής μου δράσης, εξυψώνοντας έτσι το εγώ μου, αυτό δε σημαίνει απαραίτητα πως και αύριο θα έχω την ίδια κλίση. Γιατί δε σου κρύβω πως θα μου άρεσε εξίσου να βάλω φωτιά στο μεγαλύτερο δάσος του κόσμου και να το δω να καίγεται.
-Γιατί να το κάνεις αυτό;
-Μα για να δω αν μπορώ, φυσικά.
-Α!
-Συνεννοηθήκαμε!

---------

Και τώρα που τα έγραφα όλα αυτά, θυμήθηκα μια σκηνή από την ταινία "Ο Σκοτεινός Ιππότης" με τον Batman και τον Joker. Ο Batman έφτασε στο σημείο να εξολοθρεύσει σχεδόν όλους τους εγκληματίες της πόλης, και αυτοί, παλεύοντας πλέον για την επιβίωσή τους και όχι απλά για να έχουν πιο πολλά χρήματα, έκαναν κάτι που ο Batman δεν περίμενε, συμμάχησαν με τον Joker. Παρακάτω η συνομιλία με τον μπάτλερ του:

Μπρους: Στοχεύοντας εμένα δεν θα πάρουν τα λεφτά τους. Ήξερα ότι θα αντισταθούν, αλλά αυτό είναι διαφορετικό. Ξεπέρασαν τα όρια.
Άλφρεντ: Εσύ πρώτος τα ξεπέρασες. Τους πίεσες σε σημείο που απελπίστηκαν. Και μέσα στην απελπισία τους, στράφηκαν σε κάποιον που δεν κατανοούσαν πλήρως.
Μ: Οι εγκληματίες δεν είναι και τόσο πολύπλοκοι, Άλφρεντ. Πρέπει μόνο να βρούμε τι θέλει (ο Τζόκερ).
Α: Με όλο το σεβασμό, ίσως να είναι κάποιος που ούτε εσύ κατανοείς. Πριν καιρό ήμουνα στην Βιρμανία. Οι φίλοι μου και γω δουλεύαμε για την τοπική κυβέρνηση. Ήθελαν να εξαγοράσουν την αφοσίωση των φυλάρχων με το να τους δωροδοκούν με πολύτιμους λίθους. Αλλά τα καραβάνια τους δέχονταν επιθέσεις σ' ένα δάσος, βόρεια της Ραγκούν από ένα ληστή. Οπότε εμείς πήγαμε να ψάξουμε για τις πέτρες. Αλλά μέσα σε 6 μήνες, δεν βρήκαμε κανέναν που να εμπορεύτηκε μαζί του. Μια μέρα, είδα ένα παιδί να παίζει με ένα ρουμπίνι στο μέγεθος ροδάκινου. Ο ληστής τα πετούσε.
Μ: Τότε γιατί τα έκλεψε;
Α: Γιατί το έβλεπε σαν χόμπι, γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν ψάχνουν κάτι λογικό, όπως χρήματα. Δεν μπορείς να τους εξαγοράσεις, να τους εκβιάσεις, να τους μιλήσεις ή να διαπραγματευτείς μαζί τους. Κάποιοι άνθρωποι, θέλουν μόνο να δουν τον κόσμο να καίγεται.

Ο ... "πλακατζής" Τζόκερ, μου κάνει εμένα για παράδειγμα στιρνερικού τύπου. Τι λες και συ;

http://www.imdb.com/title/tt0468569/
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό OpenSocietyAgent » Σεπτέμβριος 20th, 2016, 3:42 pm

Χαχα, μου θυμίζεις τον Ζιζεκ ετσι οπως γράφεις, και πετας κιόλας αράδες απο ταινίες! Ομως να σου πω, ο Στιρνερικος δεν ειναι ανόητος. Συμφωνώ μεχρι εκει που αντιγράφω και συνεχίζω τον διαλογο οπως τον υποψιάζομαι:

-Μα στα @@ μου σας γράφω και εσάς και την ανθρωπότητα! Μην ξεχνάμε βέβαια και το περιβάλλον! Αν αύριο ήξερα ενα καλύτερο πλανητη να ζήσω χωρις ολους εσας, θα σας έκαιγα αμέσως! Ομως δεν ξέρω. Αυτο είναι το μόνο που σας προστατεύει από εμένα!
-Μα αυτό είναι άθλιο!
-Ισως, αλλά ειναι και το μόνο που με προστατεύει εμένα απο εσάς! Οσο και αν βαυκαλίζεστε περι ανώτερων ιδανικών, αν είχατε μιση ευκαιρία να με εκμεταλλευτείτε ή να με κάψετε χωρίς πρόβλημα θα το είχατε κάνει!
-Μα....
-Δεν το λεω για να σας προσβάλω κυριε μου, αλλωστε και γω ετσι θα έκανα. Σας εξηγώ πως λειτουργει ο κόσμος.
Άβαταρ μέλους
OpenSocietyAgent
Fast poster
 
Δημοσ.: 1408
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 1st, 2016, 12:22 pm
Το μέλος OpenSocietyAgent, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό vantono » Σεπτέμβριος 20th, 2016, 4:46 pm

Η χαρα των αναρχοκαπιταλιστών και αναρχοελευθεριακών (libertarians) το παρον θρεντ. Επιλέγω προσωπικά Μαρξ, και ας μην τον ασπαζομαι 100%, ουτε ειμαι κομμουνιστης αλλα σε συγκριση με το σουργελο το Στιρνερ που σημερα εμπνεει απο μπαχαλοχουλιγκανομολοτοφακιδες εως και αναρχοκαπιταλιστες ακροφιλελεδες, εννοειται πως ο Μαρξ ειναι μακραν ανωτερος.
3ος μνημονιος σαλπιζει-αστηρ καιομενος επεσεν επι τας πηγας των υδατων
4ος μνημόνιος εσαλπισε-και εκ του καπνου εξηλθον
Άβαταρ μέλους
vantono
Fast poster
 
Δημοσ.: 4014
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 3rd, 2015, 12:10 pm
Τοποθεσια: οστέριτυ μέζουρς
Το μέλος vantono, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Σεπτέμβριος 20th, 2016, 9:01 pm

vantono έγραψε: Η χαρα των αναρχοκαπιταλιστών και αναρχοελευθεριακών (libertarians) το παρον θρεντ. Επιλέγω προσωπικά Μαρξ, και ας μην τον ασπαζομαι 100%, ουτε ειμαι κομμουνιστης αλλα σε συγκριση με το σουργελο το Στιρνερ που σημερα εμπνεει απο μπαχαλοχουλιγκανομολοτοφακιδες εως και αναρχοκαπιταλιστες ακροφιλελεδες, εννοειται πως ο Μαρξ ειναι μακραν ανωτερος.


Γιατί σούργελο ο Στίρνερ;
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Σεπτέμβριος 21st, 2016, 12:22 am

OpenSocietyAgent έγραψε: Χαχα, μου θυμίζεις τον Ζιζεκ ετσι οπως γράφεις, και πετας κιόλας αράδες απο ταινίες!


χε, ο Ζιζέκ! :) Αραδιάζει κι αυτός διαλόγους από ταινίες; Καλές είναι οι ταινίες, μαθαίνεις διάφορα από αυτές, δεν είναι μόνο τα βιβλία. Θα βάλω κι άλλες! :D

OpenSocietyAgent έγραψε:
Ομως να σου πω, ο Στιρνερικος δεν ειναι ανόητος. Συμφωνώ μεχρι εκει που αντιγράφω και συνεχίζω τον διαλογο οπως τον υποψιάζομαι:

-Μα στα @@ μου σας γράφω και εσάς και την ανθρωπότητα! Μην ξεχνάμε βέβαια και το περιβάλλον! Αν αύριο ήξερα ενα καλύτερο πλανητη να ζήσω χωρις ολους εσας, θα σας έκαιγα αμέσως! Ομως δεν ξέρω. Αυτο είναι το μόνο που σας προστατεύει από εμένα!
-Μα αυτό είναι άθλιο!
-Ισως, αλλά ειναι και το μόνο που με προστατεύει εμένα απο εσάς! Οσο και αν βαυκαλίζεστε περι ανώτερων ιδανικών, αν είχατε μιση ευκαιρία να με εκμεταλλευτείτε ή να με κάψετε χωρίς πρόβλημα θα το είχατε κάνει!
-Μα....
-Δεν το λεω για να σας προσβάλω κυριε μου, αλλωστε και γω ετσι θα έκανα. Σας εξηγώ πως λειτουργει ο κόσμος.


Μα αν τους κάψει όλους και δεν υπάρχει κανείς άλλος, τότε πώς μπορεί ο στιρνερικός να α) απολαύσει τους άλλους, β) να ενισχύσει τη δύναμή του μέσω της ένωσης εγωιστών και γ) να επιβεβαιωθεί, να κάνει τον εαυτό να μετράει και ως εκ τούτου να αποκτήσει αξία;

Σχετικά με τη σχέση που έχει ο εγωιστής με τον κόσμο, γράφει ο Μαξ:

Αναφορικά με το α):

Η συναλλαγή μου με τον κόσμο συνίσταται στο να τον απολαμβάνω, κι έτσι στο να τον αναλώνω για την αυτοαπόλαυσή μου. Η συναλλαγή είναι η απόλαυση του κόσμου και ανήκει στην αυτοαπόλαυσή μου.


με το β):

Και, αν μπορώ να τον χρησιμοποιήσω (τον συνάνθρωπο), αναμφίβολα τον καταλαβαίνω και γίνομαι ένα μ’ αυτόν, προκειμένου, διά της συμφωνίας, να ενισχύσω τη δύναμή μου, και, διά της συνδυασμένης δύναμης, να πετύχω περισσότερα απ’ όσα μπορεί η ατομική δύναμη. Σ’ αυτό τον συνδυασμό δεν βλέπω παρά έναν πολλαπλασιασμό της ισχύος μου, και την κρατώ μόνο για όσο καιρό είναι η πολλαπλασιασμένη ισχύς μου. Έτσι όμως είναι μια ένωση.


με το γ):

Ως μοναδικός δεν μπορείς να επιβεβαιωθείς παρά μόνο μέσα στην ένωση, επειδή η ένωση δεν σε κατέχει, αλλά την κατέχεις εσύ ή την κάνεις χρήσιμη σε σένα. Στην ένωση, και μόνο σ αυτήν, αναγνωρίζεται η ιδιοκτησία, διότι κανένας δεν παίρνει πια το δικό του σαν τιμάριο από οποιοδήποτε ον. [...]Σε μια ένωση φέρνεις ολόκληρη τη δύναμή σου, την ικανότητά σου, και κάνεις τον εαυτό σου να μετράει· σε μια κοινωνία χρησιμοποιείσαι μέσω της εργασιακής σου δύναμης· στην πρώτη ζεις εγωιστικά, στη δεύτερη ανθρώπινα, δηλαδή θρησκευτικά, σαν «μέλος του σώματος αυτού του Κυρίου»: στην κοινωνία οφείλεις ό,τι έχεις, και είσαι υποχρεωμένος σ’ αυτήν, είσαι κατεχόμενος από «κοινωνικά καθήκοντα»· την ένωση τη χρησιμοποιείς και την παρατάς, δίχως να νοιάζεσαι για καθήκον και για πίστη, όταν ξέρεις ότι δεν μπορείς να βγάλεις πια απ’ αυτήν κανένα όφελος. Αν μια κοινωνία είναι κάτι παραπάνω από σένα, τότε είναι περισσότερα για σένα απ’ ό,τι ο εαυτός σου· μια ένωση είναι μόνο το όργανό σου ή το ξίφος με το οποίο οξύνεις και αυξάνεις τη φυσική σου ισχύ· η ένωση υπάρχει για σένα και μέσω εσού, η κοινωνία, αντίστροφα, διεκδικεί εσένα για τον εαυτό της και υπάρχει και δίχως εσένα· κοντολογίς, η κοινωνία είναι ιερή, η ένωση δική σου: η κοινωνία σε αναλώνει, την ένωση την αναλώνεις εσύ.


Δε ζει δηλαδή απομονωμένος ως ασκητής ή ερημίτης, όχι γιατί δεν ξέρει έναν τέτοιον κόσμο ή πλανήτη, αλλά γιατί κάτι τέτοιο δεν του είναι επιθυμητό. Σαν τη γάτα που διασκεδάζει ταλαιπωρώντας το ποντίκι, μα δεν το σκοτώνει, γιατί, αν κάνει κάτι τέτοιο, θα χάσει το παιχνίδι της. Ίσως όταν το βαρεθεί, να το σκοτώσει, μπορεί βέβαια και όχι, αλλά να το αφήσει να φύγει για να αναπαραχθεί και να της φέρει φρέσκα ποντικάκια, φρέσκους απογόνους, πιο ζωντανά παιχνίδια από το ταλαίπωρο, γέρικο και απηυδησμένο ποντίκι! :) Κωλόγατα! :D

Η αυτοαπόλαυση του εγωιστή είναι που προστατεύει τους άλλους από αυτόν, αν και δεν ξέρω τι είδους προστασία είναι αυτή!
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό OpenSocietyAgent » Σεπτέμβριος 21st, 2016, 12:52 am

Αυτό που κάνει τον Μαξ τοσο συναρπαστικό, ειναι ενα φαινόμενο το οποιο παρατηρειται σε κατι παιδικές εικονίτσες, οπου ανάλογα απ οπου κοιτάξεις, βλέπεις διαφορετικο πράμα! Ο μαξ εχει οπαδους που βολοδέρνουν σε διάφορες ιδεολογίες, πραγμα που πυροδοτεί ατελείωτες συζητήσεις στο νετ! Παρόλο που θυμαμαι εγραψε σαφέστατα πως η προσωπικη ιδιοκτησια των μεσων παραγωγης οδηγει σε αναγκαστικη αποδοχή του Κρατους αλλά και οδηγει τελικα σε εξουσιαστικη δυστοπία, εχει οπαδους σε διαφορα κινηματα πχ απο αναρχοσυνδικαλιστες μεχρι τους φολλουερς του μπενζαμιν τακερ!
Άβαταρ μέλους
OpenSocietyAgent
Fast poster
 
Δημοσ.: 1408
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 1st, 2016, 12:22 pm
Το μέλος OpenSocietyAgent, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Σεπτέμβριος 21st, 2016, 1:10 am

Ναι, γιατί πιστεύεις πως συμβαίνει αυτό;
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό OpenSocietyAgent » Σεπτέμβριος 21st, 2016, 1:27 am

jimbio έγραψε: Ναι, γιατί πιστεύεις πως συμβαίνει αυτό;


Πραγματικα δεν ξερω. Μια λογικη εξηγηση θα ηταν πως ειναι ασαφης σε αυτα που γράφει, ομως δεν ειναι. Η σαφήνεια του ειναι υποδειγματική. Υποθέτω επειδη το εργο του ήταν τοσο περιεκτικο και γεμάτο ιδέες, επίσης είναι ευχάριστο στο να το διαβάζεις, ισως ορισμενοι βρησκουν και δοσεις χιουμορ, οποταν πολλοι τον εχουνε διαβασει πραγματικα (σε αντιθεση με άλλους κλασσικους που τους ξερουν μονο μεσα απο αναλύσεις που γινανε για αυτους, πχ μαρξ, εγκελς κτλ.) Εσενα ποια η αποψη σου;
Άβαταρ μέλους
OpenSocietyAgent
Fast poster
 
Δημοσ.: 1408
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 1st, 2016, 12:22 pm
Το μέλος OpenSocietyAgent, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Σεπτέμβριος 21st, 2016, 2:08 am

Είναι όντως απορίας άξιο. Δεν είναι ανάγκη να εκφραστούμε μετά βεβαιότητος, όπως κάνουν αυτοί που τα ξέρουν όλα, αλλά μπορούμε να κάνουμε διάφορες υποθέσεις. Ίσως κάποιες από τις υποθέσεις μας να είναι άκυρες ή να φανούν άκυρες σε εμάς στο μέλλον, και να φανούμε γελοίοι και σούργελα στον εαυτό μας, αλλά όποιος ψάχνεται γενικότερα, έτσι κάνει.

Τι πιστεύω εγώ; Το είχα γράψει και παραπάνω:

Είναι, αν μη τι άλλο, πολύ ελκυστική, γοητευτική και σαγηνευτική η σκέψη του Στίρνερ. Μα γιατί αυτό; Μα διότι επρόκειτο για έναν εκθειασμό, μια εξύμνηση, ένα εγκώμιο υπέρ του εαυτού του καθενός από εμάς, έναντι όλων. Μέσα σε έναν κόσμο που μας θέλει δέσμιούς του, που απλώνει τα πλοκάμια του για να μας εξουσιάσει, είτε ως ιδέες είτε ως άλλοι άνθρωποι, ο Στίρνερ λέει ΟΧΙ, υψώνει το σπαθί του και κόβει από τη ρίζα τους αυτά τα πλοκάμια.

Η φιλοσοφία του Στίρνερ είναι μια ηθική φιλοσοφία. Εδώ, με το ηθική φιλοσοφία δεν εννοώ για το αν υπάρχει ηθική ή όχι, τι είναι ηθικό και τι ανήθικο. Ηθική φιλοσοφία: τι είναι η ζωή και πώς να τη ζει κανείς. Θέμα το οποίο δε νομίζω πως υπάρχει άλλο με μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Γιατί μπορεί κάποιοι να ενδιαφέρονται για επιστημονικά θέματα, καλλιτεχνικά, και γω δεν ξέρω τι, αλλά αυτό είναι στο επίκεντρο. Ο Στίρνερ λοιπόν καταπιάνεται με αυτό το θέμα και μας λέει πως όλος ο κόσμος γύρω μας προσπαθεί να μας εξουσιάσει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Και μας προτείνει μια διέξοδο από αυτό το αδιέξοδο: ο εαυτός.

Τι διάολο θα κάνουμε με τη ζωή μας, εν ολίγοις.



Η φιλοσοφία του έχει να κάνει με την ελευθερία, την εξουσία, την αυτοσυνείδηση και την αυτογνωσία. Πράγματα δηλαδή που αφορούν τον καθένα μας. Και είναι ιδιαίτερη ελκυστική η σκέψη του να γράψεις όλα και όλους στα @@ σου! Για αυτόν τον λόγο πιστεύω πως κάποιοι επηρεάστηκαν από αυτόν, και σήκωσαν το δικό τους μπαϊράκι:

https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BC%C ... E%BA%CE%B9

σηκώνω μπαϊράκι: επαναστατώ, εξεγείρομαι, απειθαρχώ

Δεν είναι άλλωστε η εξέγερση στο αίμα του ανθρώπου; Ειδικότερα των νέων; Οι έχοντες και κατέχοντες, τι να πουν; Τι να κάνουν κι αυτοί, θέλουν να συντηρήσουν το status quo, το κατεστημένο, είναι αυτοί που λέμε σήμερα η συντηρητική δεξιά. Με τους άλλους όμως τι γίνεται, που είναι και οι περισσότεροι; Για αυτό πιστεύω πως ο Στίρνερ βρήκε απήχηση στις περιθωριακές ομάδες της εποχής, και όχι μόνο, σε όλους τους επαναστάτες και τους εξεγερμένους, τους αναρχικούς, τους άθεους, τις φεμινίστριες (η γυναίκα του ήταν φεμινίστρια), τους ομοφυλόφιλους (ο βιογράφος του Στίρνερ, ο John Henry Mackay ήταν ομοφυλόφιλος).

Σκέψου ότι μιλάμε για το 1800 και κάτι, τον 19ο αιώνα, αν θεωρείς την κοινωνία μας τώρα συντηρητική, φαντάσου πώς ήταν τότε, υπήρχαν κάστες, οι γυναίκες και οι μαύροι ήταν δια νόμου κατώτεροι άνθρωποι, δεν είχαν δικαίωμα ψήφου, τους ομοφυλόφιλους τους κυνηγούσαν και, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, τους υπέβαλλαν σε ... θεραπείες ή τους φυλάκιζαν, μπορεί και να τους σκότωναν.

Σε μια τέτοια κοινωνία ζούσε ο Στίρνερ, έτη μπροστά από την εποχή του.
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Σεπτέμβριος 28th, 2016, 3:14 am

Εν πάση περιπτώσει, όσοι ασχολούνται με την ηθική φιλοσοφία, θα πρέπει να είναι έτοιμοι να δεχθούν και να δώσουν μεγάλη πολεμική: όσο μεγαλύτερος είναι ο πόλεμος που διεξάγουν, τόσο μεγαλύτερος είναι και αυτός που δέχονται. Οι ακριβείς αιτίες αυτού του φαινομένου είναι δύσκολο να εξακριβωθούν, μα υπάρχουν αρκετές θεωρίες περί τούτου.

Να πω εδώ πάντως πως τα θέματα ανθρώπινης συμπεριφοράς είναι ομολογουμένως πάρα πολλά, ίσως και άπειρα. Ας αναφέρω μερικά. Θέματα σχέσεων και οικογένειας, να έχει σχέσεις, να παντρεύεται κανείς ή όχι, και αν ναι, πόσες φορές; Να κάνει παιδιά, και αν ναι, πόσα; Εκτρώσεις; Πώς θα πρέπει να τα μεγαλώνει; Πόσες συντρόφους να έχει στη ζωή του; Μονογαμικός ή πολυγαμικός; Εξωσυζυγικές σχέσεις; Ετεροφυλοφιλία ή ομοφυλοφιλία; Πόσο συχνά να κάνει σεξ, πώς και πού να το κάνει; Γονείς; Θέματα διατροφής, τι να τρώει, πώς να τρώει, με μαχαίρι και πιρούνι, με chopsticks ή με τα χέρια; Savoir vivre. Κρεατοφάγος ή χορτοφάγος; Θέματα ένδυσης και παρουσιαστικού, τι να φοράει, πόσο συχνά να αλλάζει ρούχα; Να ξυρίζεται, να πλένεται; Πολιτικά θέματα, πόσο να ασχολείται με την πολιτική, ποιο πολίτευμα να πρεσβεύει; Θρησκεία, να πιστεύει ή να μην πιστεύει στον Θεό, και σε ποιον από όλους; Να εκκλησιάζεται; Διασκέδαση, τι να κάνει στον ελεύθερό του χρόνο, να βλέπει ή να μη βλέπει τηλεόραση και τι εκπομπές; Τι εκδηλώσεις να παρακολουθεί, πώς να διασκεδάζει και πού; Καλλιτεχνικά θέματα, τι μουσική να ακούει, ποιες τέχνες να εκτιμά, θέατρο ή κινηματογράφο, τι ταινίες να βλέπει; Κοινωνικά θέματα, πώς να συμπεριφέρεται στην κοινωνία, στον συνάνθρωπο, να τον βοηθά, να μην τον βοηθά, και πόσο; Πώς να γράφει, πώς να μιλά και τι να λέει, να παθιάζεται, να εκνευρίζεται, να φωνασκεί, να είναι ήρεμος, να τα κρατάει μέσα του; Πού να ξοδεύει τα λεφτά του; Πόσο κοινωνικός να είναι; Να μιλάει με τους γείτονες ή όχι; Να πηγαίνει εκδρομές; Να έχει κατοικίδιο, και τι; Πού να ζει, χωριό ή πόλη; Επαγγελματικά, να δουλεύει, και πόσο, τι δουλειά να κάνει; Πώς να συμπεριφέρεται στον επαγγελματικό χώρο; Εκπαίδευση, να πάει σχολείο, πανεπιστήμιο, τι διπλώματα να πάρει, τι να μάθει από όλα αυτά που του προσφέρονται; Εθνικά θέματα, να υπερασπίζεται την πατρίδα, να πηγαίνει στον πόλεμο όταν και άμα του ζητηθεί, να σκοτώσει; Επιστημονικά θέματα, ποια πρέπει να είναι η τριβή του με την επιστήμη; Η στάση ζωής γενικότερα. Αυτά και άλλα πολλά, για περισσότερα δεν έχει παρά να πάει κανείς στο ΠΑΚΥ. :)

Τα παραπάνω δείχνουν, αν μη τι άλλο, την πολλαπλότητα που επικρατεί στον κόσμο μας. Θα ζούσαμε πραγματικά σε έναν άλλον κόσμο αν όλοι μας δέχονταν και αποδέχονταν τη διαφορετικότητα του άλλου, και ας μην την επικροτούσαμε, απλά να μη μας πείραζε ή την κρίναμε αρνητικά. Δυστυχώς ή ευτυχώς, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει, μα, απ' ότι φαίνεται, η ιδέα που έχει ο καθένας μας για τον εαυτό του αντλείται, σε μεγάλο βαθμό, από τις κρίσεις που κάνει για τους άλλους. Όπως λέει ο Rust Cohle στον συνάδελφό του Marty Hart στη σειρά True Detective:

Rush: Ήθελα να αποφύγω τις επικρίσεις. Ποτέ δε σου άρεσε να σε επικρίνουν.
Marty: Έχεις δίκιο. Δε μ' αρέσει. Όχι εσύ.
R: Γι' αυτό και δεν είπα λέξη.
M: Το διάβασα στο πρόσωπό σου.
R: Το πρόβλημα είναι στο δικό σου πρόσωπο, όχι στο δικό μου.
M: Είναι δύσκολο να βρεις κάτι καλό σε κάποιον που απορρίπτει τους άλλους, όπως εσύ. Το ξέρεις;
R: Ποτέ δε σου είπα πώς να ζήσεις τη ζωή σου, Μάρτι.
M: Όχι, απλά στρογγυλοκάθεσαι και κρίνεις.
R: Κοίτα, ως νοήμονα κρέατα, όσο απατηλές κι αν είναι οι ταυτότητές μας, τις κατασκευάζουμε, αξιολογώντας πρόσωπα και πράγματα. Όλοι κρίνουν τα πάντα, συνέχεια. Αν μ' αυτό έχεις πρόβλημα, τότε ζεις λάθος ζωή.
Μ: Τι είναι τα "μυρωδάτα κρέατα";

Για παράδειγμα, οι παντρεμένοι επικρίνουν τους ανύπαντρους για την επιλογή τους να μείνουν ανύπαντροι, καθώς και το αντίστροφο, οι ανύπαντροι γελοιοποιούν αυτούς που παντρεύτηκαν. Ή παντρεμένοι διαπληκτίζονται όταν ένας εκ των δύο έχει εξωσυζυγικές σχέσεις. Μέχρι και έχθρες μπορεί να υπάρξουν για το αν κάποιος προτιμά τα σκυλιά έναντι των γατιών, ή αν τρώει με μαχαιροπίρουνο ή με ξυλάκια, και πόλεμος ενδέχεται να διεξαχθεί στο μέλλον για αυτά τα ζητήματα, ακόμη και αν όλα τα άλλα έχουν επιλυθεί! Θα ήταν αστείο, αν δεν ήταν τόσο τραγικό.

Οπότε εδώ έρχεται ο Στίρνερ και μας λέει πως αυτά είναι μαλακίες, είναι απλά παιχνίδια εξουσίας, ένα παιχνίδι των θρόνων - a game of thrones -, όλα αυτά πηγάζουν από την εξουσία που θέλει να επιβάλλει ο ένας στον άλλον, σε σωματικό ή πνευματικό επίπεδο, γιατί ο καθένας μας βλέπει τον κόσμο και τον συνάνθρωπο σαν να ήταν ιδιοκτησία του. Η αιτιολόγηση ή δικαιολογία του καθενός ανάγεται σε ανώτερα ιδανικά, σε μια ανώτερη ηθική, είτε θεϊκή είναι αυτή είτε ανθρώπινη. Για τον Στίρνερ όμως δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ της ιδέας του Θεού και του Ανθρώπου: τι κι αν δεν υπάρχει Θεός, όσοι δεν πιστεύουν σε Θεό, μετέφεραν οτιδήποτε λέγεται ή λέχθηκε ποτέ για Αυτόν στον Άνθρωπο. Έτσι, τίποτε δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά. Όπως γράφει χαρακτηριστικά:

Στην πραγματικότητα όμως έχει αλλάξει μόνον ο Θεός, ο Deus, η αγάπη παραμένει· εκεί είχαμε αγάπη για τον υπερανθρώπινο Θεό, εδώ έχουμε για τον ανθρώπινο Θεό, για τον homo ως Deus. Άρα, ο άνθρωπος είναι για μένα ιερός. «Ο γάμος είναι από μόνος του ιερός. Το ίδιο και όλες οι ηθικές σχέσεις. Ιερά είναι και πρέπει να είναι για σένα η φιλία, η ιδιοκτησία, ο γάμος, η ευημερία κάθε ανθρώπου, ιερά όμως καθ' εαυτά και δι' εαυτά.» Δεν ξαναβρίσκουμε εδώ τον ιερέα; Ποιος είναι ο Θεός του; Ο άνθρωπος! Τι είναι το θεϊκό; Το ανθρώπινο! Διότι απλώς άλλαξε το κατηγόρημα σε υποκείμενο και, αντί για την πρόταση «ο Θεός είναι η αγάπη», έχουμε την πρόταση «η αγάπη είναι θεϊκή»· αντί για την πρόταση «ο Θεός έγινε άνθρωπος», την πρόταση «ο άνθρωπος έγινε Θεός» κ.ο.κ. Δεν πρόκειται παρά για μια καινούργια θρησκεία.


Έτσι λοιπόν η λύση για τον Στίρνερ είναι η συνειδητοποίηση πως δεν υπάρχουν ανώτερα και αιώνια ιδανικά, είτε θεϊκά είτε ανθρώπινα, το μόνο που υπάρχει είναι το άτομο και ο εαυτός του, αυτό το θνητό δημιουργικό μηδέν, ασαφές, εξ' ορισμού, by definition που λένε και οι Άγγλοι, από αυτό προερχόμαστε και σε αυτό ξαναγυρνάμε για να δημιουργήσουμε ή να καταστρέψουμε. Είναι αυτή η δημιουργική ασάφεια που λέει και ο Βαρουφάκης, αυτός ως μοναδικός μάλλον τον Στίρνερ ενστερνίζεται.

Τέλος πάντων, η ελευθερία είναι το ζητούμενο για τον Στίρνερ, οπότε όσο πιο ελεύθερος αισθάνεται κανείς.

Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Οκτώβριος 12th, 2016, 6:51 pm

Προκύπτουν όμως σχεδόν αβίαστα τα εξής ερωτήματα: αν ο Στίρνερ δείχνει σαν να μην ενδιαφέρεται για το σύνολο και τις αρχές, για τίποτε άλλο εκτός από τον εαυτό του, πώς αυτό συμβιβάζεται με την αναρχική σκέψη που υποστηρίζει την αναρχία ως κάτι το καλό για το σύνολο; Είναι η αναρχία του Στίρνερ και η αναρχία των αναρχικών, των αναρχοκομμουνιστών τουλάχιστον, το ίδιο πράγμα; Γιατί υπάρχει τέτοιος θαυμασμός εκ μέρους των αναρχικών προς τον Στίρνερ, τον οποίο πολλοί θεωρούν «πατέρα» τους;

Γι' αυτό τον λόγο, θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε τι πίστευαν οι θεμελιωτές των αναρχικών κινημάτων. Η πρώτη, και μάλλον τελευταία, μετάφραση του έργου του Στίρνερ στα αγγλικά έγινε με τη συμβολή των πρώτων αναρχικών στην ιστορία, των Benjamin Tucker (έκδοση), James Walker (επιμέλεια) και Steven Byington (μετάφραση). Και οι τρεις έχουν προλογίσει τη μετάφραση, οπότε θα μπορούσαμε να βλέπαμε τι έγραψαν εκεί μπας και δούμε άσπρη μέρα.

https://theanarchistlibrary.org/library ... nd-his-own

Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Καρλ Μαρξ VS Μαξ Στίρνερ

Δημοσίευσηαπό jimbio » Δεκέμβριος 6th, 2016, 7:33 am

Οπότε για να δούμε τι λέει αρχικά ο πρώτος από τους τρεις, ο εκδότης Benjamin Tucker. Τα γράφει αυτά στην Αμερική το 1907.

Benjamin Tucker έγραψε:
For more than twenty years I have entertained the design of publishing an English translation of “Der Einzige und Sein Eigentum.” When I formed this design, the number of English-speaking persons who had ever heard of the book was very limited. The memory of Max Stirner had been virtually extinct for an entire generation. But in the last two decades there has been a remarkable revival of interest both in the book and in its author. It began in this country with a discussion in the pages of the Anarchist periodical, “Liberty,” in which Stirner’s thought was clearly expounded and vigorously championed by Dr. James L. Walker, who adopted for this discussion the pseudonym “Tak Kak.” At that time Dr. Walker was the chief editorial writer for the Galveston “News.” Some years later he became a practicing physician in Mexico, where he died in 1904. A series of essays which he began in an Anarchist periodical, “Egoism,” and which he lived to complete, was published after his death in a small volume, “The Philosophy of Egoism.” It is a very able and convincing exposition of Stirner’s teachings, and almost the only one that exists in the English language.

Για περισσότερα από είκοσι χρόνια έχω διασκεδάσει με το σχεδιασμό του να δημοσιεύσω μια αγγλική μετάφραση του «Der Einzige und Sein Eigentum». Όταν διαμόρφωσα αυτό το σχέδιο, ο αριθμός των αγγλόφωνων ατόμων που είχαν ακούσει ποτέ τους για αυτό το βιβλίο ήταν πολύ περιορισμένος. Η μνήμη του Μαξ Στίρνερ είχε σχεδόν εξαφανιστεί για μια ολόκληρη γενιά. Αλλά τις τελευταίες δύο δεκαετίες υπήρξε μια αξιοσημείωτη αναβίωση του ενδιαφέροντος τόσο στο βιβλίο όσο και στο συγγραφέα του. Ξεκίνησε σε αυτή τη χώρα με μια συζήτηση μέσα από τις σελίδες του Αναρχικού περιοδικού «Ελευθερία», όπου η σκέψη του Στίρνερ αναπτύχθηκε με σαφήνεια και υπερασπίστηκε σθεναρά από τον Dr. James L. Walker, ο οποίος υιοθέτησε για αυτή τη συζήτηση το ψευδώνυμο "Tak Kak". Εκείνη την εποχή ο Dr. Walker ήταν ο επικεφαλής συντάκτης για το Γκάλβεστον "News". Μερικά χρόνια αργότερα έγινε ένας εν ενεργεία γιατρός στο Μεξικό, όπου και πέθανε το 1904. Μια σειρά δοκιμίων που ξεκίνησε να γράφει σε ένα Αναρχικό περιοδικό ονόματι "Εγωισμός", και την οποία έζησε για να ολοκληρώσει, εκδόθηκε μετά τον θάνατό του σε έναν μικρό τόμο, "Η Φιλοσοφία του Εγωϊσμού". Είναι μια πολύ άξια και πειστική έκθεση της διδασκαλίας του Στίρνερ, και σχεδόν η μόνη που υπάρχει στην αγγλική γλώσσα.


Τουλάχιστον 20 χρόνια πριν είχε δημιουργηθεί στο μυαλό του να μεταφράσει το ένα και μοναδικό έργο του Στίρνερ, «Ο Μοναδικός και η Ιδιοκτησία του», δηλαδή το 1887 το αργότερο, 30 χρόνια μετά τον θάνατό του, μια ολόκληρη γενιά όπως λέει. Ο James Walker, που ασχολήθηκε με την επιμέλεια της μετάφρασης, ήταν από τους πρώτους που ανέπτυξαν τη σκέψη του Στίρνερ στην Αμερική. Από εκεί μάλλον τον τσίμπησε ο Tucker, καθώς ο Walker ήταν από τους πλέον έμπειρους Αμερικάνους στη στιρνερική φιλοσοφία. Τώρα τι σκατά έκανε στο Μεξικό, πώς και γιατί το γύρισε στην ιατρική, ένας θεός ξέρει! :) Αλλά θα τον δούμε αυτόν μετά.

Benjamin Tucker έγραψε:
But the chief instrument in the revival of Stirnerism was and is the German poet, John Henry Mackay. Very early in his career he met Stirner’s name in Lange’s “History of Materialism,” and was moved thereby to read his book. The work made such an impression on him that he resolved to devote a portion of his life to the rediscovery and rehabilitation of the lost and forgotten genius. Through years of toil and correspondence and travel, and triumphing over tremendous obstacles, he carried his task to completion, and his biography of Stirner appeared in Berlin in 1898. It is a tribute to the thoroughness of Mackay’s work that since its publication not one important fact about Stirner has been discovered by anybody. During his years of investigation Mackay’s advertising for information had created a new interest in Stirner, which was enhanced by the sudden fame of the writings of Friedrich Nietzsche, an author whose intellectual kinship with Stirner has been a subject of much controversy. “Der Einzige,” previously obtainable only in an expensive form, was included in Philipp Reclam’s Universal-Bibliothek, and this cheap edition has enjoyed a wide and ever-increasing circulation. During the last dozen years the book has been translated twice into French, once into Italian, once into Russian, and possibly into other languages.

Αλλά το βασικό εργαλείο στην αναβίωση του Στιρνερισμού ήταν και είναι ο Γερμανός ποιητής, John Henry Mackay. Πολύ νωρίς στην καριέρα του γνώρισε το όνομα του Στίρνερ στην "Ιστορία του Υλισμού" του Lange, και παρακινήθηκε έτσι στο να διαβάσει το βιβλίο του. Το έργο του Στίρνερ του έκανε τέτοια εντύπωση που αποφάσισε να αφιερώσει ένα μέρος της ζωής του στην επανακάλυψη και την αποκατάσταση της χαμένης και ξεχασμένης αυτής ιδιοφυΐας. Μέσα από χρόνια μόχθου, αλληλογραφίας και ταξιδιών, και θριαμβεύοντας πάνω από τεράστια εμπόδια, ολοκλήρωσε την αποστολή του, και η βιογραφία του Στίρνερ εμφανίστηκε στο Βερολίνο το 1898. Είναι ένας φόρος τιμής στην ακρίβεια της εργασίας του Mackay ότι μετά τη δημοσίευσή της, ούτε ένα σημαντικό γεγονός για το Στίρνερ δεν έχει αποκαλυφθεί από κανέναν. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, η διαφήμιση του Mackay για πληροφορίες είχε δημιουργήσει ένα νέο ενδιαφέρον για τον Στίρνερ, η οποία ενισχύθηκε από την ξαφνική φήμη των γραπτών του Φρίντριχ Νίτσε, ενός συγγραφέα του οποίου η πνευματική συγγένεια με τον Στίρνερ έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών διαφωνιών. Το "Der Einzige," που προηγουμένως μπορούσε να αποκτηθεί μόνο σε μια ακριβή μορφή, περιλήφθηκε στο Universal-Bibliothek του Philipp Reclam, και αυτή η φθηνή έκδοση απολαμβάνει μιας μεγάλης και συνεχώς αυξανόμενης κυκλοφορίας. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δώδεκα χρόνων, το βιβλίο έχει μεταφραστεί δύο φορές στα γαλλικά, μια φορά στα ιταλικά, μια στα ρωσικά, και ενδεχομένως σε άλλες γλώσσες.


Οπότε έχουμε τον Mackay ως τον βιογράφο του Στίρνερ. Ο Mackay, εκτός από ποιητής, ήταν και συγγραφέας, καθώς και γνωστός ομοφυλόφιλος που επιδοκίμαζε επίσης την παιδεραστία και καλούσε για την επιστροφή στον … «ελληνικό έρωτα», τρομάρα του! :). Μαζί με άλλους Γερμανούς, συμμετείχε σε διάφορα κινήματα σεξουαλικής επανάστασης, οι οποίοι είχαν ιδρύσει το 1903 έναν ομοφυλοφιλικό οργανισμό, το «Gemeinschaft der Eigenen» (GdE), που μπορεί να μεταφραστεί ως «Κοινότητα των Μοναδικών», κάτι που θυμίζει από Στίρνερ με την «Ένωση των Εγωιστών», από εκεί άλλωστε εμπνεύστηκε το όνομά του. Ένας άλλος φημισμένος οργανισμός της εποχής στη Γερμανία ήταν και το «Institut für Sexualwissenschaft» (1919-1933), το «Ινστιτούτο για τη σεξουαλική γνώση/έρευνα», πρωτοπόρο παγκοσμίως για τον σεξουαλικά συμβουλευτικό και θεραπευτικό του χαρακτήρα, την υποστήριξη των ΛΟΑΤΚΙ στην κοινωνία και τη χειραφέτησή τους. Όλα αυτά βέβαια τερματίστηκαν με την άνοδο του Χίτλερ και των Ναζί στην εξουσία το 1933, τα ομοφυλοφιλικά ιδρύματα έκλεισαν βίαια, τα βιβλία τους ήταν μεταξύ αυτών που κάηκαν, και οι ομοφυλόφιλοι που ήταν καταγεγραμμένοι εκεί κυνηγήθηκαν για να καταλήξουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και κάπως έτσι ο John Henry Mackay - aka Sagitta, είδε τα έργα του να τυλίγονται στις φλόγες λίγες μέρες πριν πεθάνει. Τουλάχιστον γλύτωσε τον εξευτελισμό, ενώ πρόλαβε και μπόρεσε να διαδώσει τόσο το έργο του Στίρνερ όσο και του Νίτσε στα αγγλικά, καθώς ήταν δίγλωσσος.

Benjamin Tucker έγραψε:
The Scandinavian critic, Brandes, has written on Stirner. A large and appreciative volume, entitled “L’Individualisme Anarchiste: Max Stirner,” from the pen of Prof Victor Basch, of the University of Rennes, has appeared in Paris. Another large and sympathetic volume, “Max Stirner,” written by Dr. Anselm Ruest, has been published very recently in Berlin. Dr. Paul Eltzbacher, in his work, “Der Anarchismus,” gives a chapter to Stirner, making him one of the seven typical Anarchists, beginning with William Godwin and ending with Tolstoi, of whom his book treats. There is hardly a notable magazine or a review on the Continent that has not given at least one leading article to the subject of Stirner. Upon the initiative of Mackay and with the aid of other admirers a suitable stone has been placed above the philosopher’s previously neglected grave, and a memorial tablet upon the house in Berlin where he died in 1856; and this spring another is to be placed upon the house in Bayreuth where he was born in 1806. As a result of these various efforts, and though but little has been written about Stirner in the English language, his name is now known at least to thousands in America and England where formerly it was known only to hundreds. Therefore conditions are now more favorable for the reception of this volume than they were when I formed the design of publishing it, more than twenty years ago.

Ο Σκανδιναβός κριτικός, Brandes, έχει γράψει για τον Στίρνερ. Ένας μεγάλος και επαινετικός τόμος, με τίτλο “L’Individualisme Anarchiste: Max Stirner”, από την πένα του καθηγητή Victor Basch, του Πανεπιστημίου της Ρεν, εμφανίστηκε στο Παρίσι. Ένας άλλος μεγάλος και συμπαθητικός τόμος ονόματι "Μαξ Στίρνερ," γραμμένος από τον Dr. Anselm Ruest, έχει δημοσιευτεί πολύ πρόσφατα στο Βερολίνο. Ο Dr. Paul Eltzbacher, στο έργο του, "Der Anarchismus", αφιερώνει ένα κεφάλαιο στον Στίρνερ, καθιστώντας τον έναν από τους επτά χαρακτηριστικούς Αναρχικούς, αρχίζοντας με τον William Godwin και τελειώνοντας με τον Τολστόι, τους οποίους διαπραγματεύεται το βιβλίο του. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα αξιοσημείωτο περιοδικό ή κριτική στην ηπειρωτική Ευρώπη που να μην έχει αφιερώσει τουλάχιστον ένα κύριο άρθρο στον Στίρνερ. Με την πρωτοβουλία του Mackay και με τη βοήθεια άλλων θαυμαστών, μια κατάλληλη πλάκα έχει τοποθετηθεί στον τάφο του πάλαι ποτέ παραμελημένου φιλοσόφου, καθώς και μια αναμνηστική πλάκα στην κατοικία του στο Βερολίνο, όπου πέθανε το 1856. Και αυτή την άνοιξη άλλη μια είναι να τοποθετηθεί στο σπίτι του στο Μπαϊρόιτ όπου γεννήθηκε το 1806. Ως αποτέλεσμα των διαφόρων αυτών προσπαθειών, και αν και λίγα έχουν γραφτεί για τον Στίρνερ στην αγγλική γλώσσα, το όνομά του είναι πλέον γνωστό τουλάχιστον σε χιλιάδες στην Αμερική και την Αγγλία όπου παλαιότερα ήταν γνωστό μόνο σε εκατοντάδες. Συνεπώς, οι συνθήκες είναι τώρα ευνοϊκότερες για την αποδοχή αυτού του τόμου από ό,τι ήταν όταν σχημάτισα τον σχεδιασμό της δημοσίευσής του, περισσότερο από είκοσι χρόνια πριν.


Όπως φαίνεται λοιπόν, ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα, η σκέψη του Στίρνερ είχε καταφέρει να τρυπώσει για τα καλά εκτός της Γερμανικής επικράτειας, κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, χάρη στους αναρχικούς. Και αν πόλεμοι και φασαρίες ξεκίνησαν εξαιτίας του, και αν δεν ήταν τέλεια όλα - οι σκέψεις του ή έτσι όπως τις αντιλήφθηκαν οι αναγνώστες του - το σίγουρο είναι πως δημιουργήθηκαν ρωγμές στα κοινωνικά υποστυλώματα, απ’ όπου μπαίνει το φως, όπως μας τραγουδούσε ο Leonard Cohen.

Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 1672
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

ΠροηγούμενηΕπόμενη

Επιστροφή στην Φιλοσοφία

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες