Saul Aaron Kripke

Φιλοσοφικά ερωτήματα και σκέψεις.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 9 επισκέπτες

 

Saul Aaron Kripke

Δημοσίευσηαπό Αμετροεπής » Φεβρουάριος 14th, 2018, 7:29 pm

“I leave this manuscript, I do not know for whom; I no longer know what it is about: stat rosa pristina nomine, nomina nuda tenemus.” // "Το παλιό ρόδο υπάρχει μόνο ως όνομα, κρατάμε γυμνά ονόματα.”

[Umberto Eco - The Name of the Rose - Houghton Mifflin Harcourt, (1983), σελ. 291.]

Σαούλ Άαρον Κρίπκε (Saul Aaron Kripke, 1940 – ). Αμερικανός, διακεκριμένος καθηγητής Φιλοσοφίας στο Μεταπτυχιακό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, επιστήμων της λογικής και καθηγητής της Φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον από το 1977, δίδαξε επίσης στα πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Ροκφέλερ, ενώ διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στα πανεπιστήμια Κολούμπια, Κορνέλ και Μπέρκλεϊ. Από τη δεκαετία του 1960 ο Kripke υπήρξε κεντρική μορφή σε πολλούς τομείς που σχετίζονται με τη μαθηματική λογική, τη φιλοσοφία της γλώσσας, τη φιλοσοφία των μαθηματικών, τη μεταφυσική, την επιστημολογία και τη θεωρία συνόλων. Μεγάλο μέρος του έργου του παραμένει αδημοσίευτο ή υπάρχει μόνο ως μαγνητοταινίες και ιδιωτικά κυκλοφορούν ορισμένα χειρόγραφα.

“Saul A. Kripke is one of the most creative and influential philosophers of the twentieth century. It is not an exaggeration to say that he helped change the face of analytic philosophy in the last half of the century.”

[G. W. Fitch - Saul Kripke (Philosophy Now (McGill-Queen's)) -Acumen (2004), σελ. Xi.]

https://books.google.gr/books?id=4F7fBQ ... on&f=false

Θα αναφερθώ ακροθιγώς σε ένα συγκεκριμένο θέμα, το «Naming and Necessity» του Σαούλ, γιατί αλλιώς θα πλατιάσω πολύ. Προφανώς θα παραλείψω πολλά και σημαντικά αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Οι τρεις διαλέξεις του Saul Kripke «Naming and Necessity» παραδόθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Princeton το 1970. Ακολούθως έγινε μεταγραφή της ηχογράφησης και οι διαλέξεις δημοσιεύθηκαν το 1972 και μια διορθωμένη και εκτεταμένη έκδοση με νέο πρόλογο δημοσιεύθηκε το 1980. Η επίδραση του έργου του Kripke ήταν άμεση και διαρκής. Το Naming and Necessity καθιέρωσε αμέσως μια νέα ορθοδοξία στην αγγλοαμερικανική φιλοσοφία και εξακολουθεί να παραμένει αναγνωρισμένο ως αριστούργημα. Αναφέρεται συχνά ως η «Kripkean ‘revolution’ in philosophy».

Τα δύο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Naming and Necessity που προκάλεσαν αυτή την «επανάσταση» ήταν, αφενός, η σθεναρή υπεράσπισή και η αμεταμέλητη ανάπτυξη των τροπικών (modal) εννοιών [οι έννοιες της αναγκαιότητας και της δυνατότητας, του τι ‘πρέπει να είναι’ και ποιο ‘μπορεί να είναι’] και αφετέρου, η εξαιρετική του επιχειρηματολογία για την απόρριψη της έννοιας της αναφοράς (reference) [η σχέση ανάμεσα στη γλώσσα και τον κόσμο που μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε την γλώσσα για να κάνουμε αληθείς ή ψευδείς δηλώσεις σχετικά με την πραγματικότητα] ως εξαρτώμενη, και καθορισμένη αποκλειστικά, από τις γνώσεις, τις προθέσεις και τις διαθέσεις του κάθε χρήστη γλωσσών - βάσει της αρχής της ανεξαρτησίας της αναφοράς (principle of the independence of reference), η οποία λέει ότι η αναφορά ενός ονόματος είναι ανεξάρτητη από ό,τι λέγεται στην υπόλοιπη πρόταση στην οποία εμφανίζεται.

“As most readers of this book will be aware, different Kripkean ideas have differing degrees of controversiality. Certain central Kripkean views—especially in the philosophy of language—are, if not uncontroversial, as close to uncontroversial as any interesting views in analytic philosophy. Most analytic philosophers think Kripke has shown that the descriptivist account of the reference of proper names targeted in Naming and Necessity is hopeless; that causal relations between a user’s use of a proper name and an initial act of reference-fixing typically play a crucial role in explaining why, when a speaker uses this particular name, it refers to this particular thing; that proper names are rigid, and that identity statements involving only proper names are accordingly necessarily true or necessarily false; that we cannot simply assume that analyticity apriority necessity, and syntheticity aposteriority contingency; that the distinction between accidental and essential properties is not a distinction foisted upon us by Aristotle, but one that has what Kripke calls ‘intuitive content’.”

[Christopher Hughes - Kripke_ Names, Necessity, and Identity - Oxford University Press, USA, (2004), σελ. Vii.]

http://www.access-it-systems.co.uk/pdf/ ... ype=stream

Ο Kripke διατυπώνει την «διαισθητική» [Naming and Necessity (ΝΝ), 1981, σ. 49] θέση ότι τα αρμόζοντα ονόματα (proper names) είναι άκαμπτοι προσδιοριστές (rigid designators). Μια συνέπεια της σημασιολογίας του Kripke είναι ότι οι ταυτότητες που περιλαμβάνουν rigid designators είναι αναγκαίες. Το NN εισήγαγε επίσης την άποψη ότι οι φυσικοί όροι (natural kind terms) και ορισμένοι γενικοί όροι είναι επίσης άκαμπτοι προσδιοριστές, συμπεριλαμβανομένων των λέξεων «νερό», «τίγρης», «χρυσός», «αστραπή» κ.α..

“Let's call something a rigid designator if in every possible world it designates the same object, a nonrigid or accidental designator if that is not the case.”

[Saul A. Kripke - Naming and Necessity - Cambridge, Harvard University Press, (1981), σελ. 48.]

https://books.google.gr/books?id=9vvAlO ... ty&f=false

Δεδομένου ότι οι όροι «νερό» και «H²O» αναφέρονται στο ίδιο αντικείμενο σε κάθε πιθανό κόσμο, δεν υπάρχει δυνατός κόσμος όπου το «νερό» να αναφέρεται σε κάτι διαφορετικό από το «H²O». Ως εκ τούτου, το νερό είναι απαραιτήτως/αναγκαία H²O. Φυσικά, είναι δυνατόν να έχουμε κάνει λάθος όσον αφορά τη χημική σύνθεση του νερού, αλλά αυτό δεν επηρεάζει την αναγκαιότητα των ταυτοτήτων. Αυτό που δεν υποστηρίζεται από τα παραπάνω είναι ότι το νερό είναι απαραιτήτως H²O, αλλά υπό όρους, αν το νερό δηλαδή είναι H²O (αν και ίσως να μην το γνωρίζουμε αυτό, δεν αλλάζει το γεγονός όμως εάν όντως είναι αληθινό) τότε το νερό είναι απαραίτητα/αναγκαία H²O.

“It is uncontroversial that ordinary proper names typically behave as rigid designators, as characterized above, and it is uncontroversial that some descriptions, including the ones mentioned in Naming and Necessity, do not.”

[Harold Noonan - Routledge Philosophy GuideBook to Kripke and Naming and Necessity – Routledge, (2013), σελ. 14.]

https://books.google.gr/books?id=Ng2LAw ... ve&f=false

Ένα άλλο παράδειγμα ταυτότητος και ονόματος (proper name) είναι ο Νίκος ο Κατέλης, σε όλους τους πιθανούς κόσμους που δύναται να υπάρχει ο Νικόλας, το Νίκος Κατέλης είναι απαραίτητα και αναγκαία ένας rigid designator που αναφέρεται πάντα και αναγκαία σε αυτόν. Αυτός που τραγούδησε το “θέλω θέλω να ‘μαι ο εραστής σου” αναφέρεται σε αυτό ακριβώς που αναφέρεται και το “Νίκος Κατέλης” χωρίς να είναι αναγκαίο ότι έπρεπε να το έχει ερμηνεύσει χαρισματικά με τη βελούδινη φωνή του ο Νικόλας. Ο Κρίπκε χρησιμοποιεί τον Νίξον ως παράδειγμα αλλά … χίλιες φορές ο Νικόλας.

“In these lectures, I will argue, intuitively, that proper names are rigid designators, for although the man (Nixon) might not have been the President, it is not the case that he might not have been Nixon (though he might not have been called 'Nixon').”[Kripke, (1981),σ. 49.]

Την εποχή εκείνη που ο Kripke ασχολήθηκε με τις ιδέες που δημοσιεύθηκαν στο NN ο Quine ήταν η κυρίαρχη επίδραση στην αμερικανική φιλοσοφία και οι Frege και Russell ήταν αναγνωρισμένοι ως οι γίγαντες της πρώιμης αναλυτικής φιλοσοφίας. Αυτοί οι τρεις είναι οι κυριότεροι στόχοι του Kripke στο Naming and Necessity. Στοχεύει τους Frege και Russell στα επιχειρήματά τους σχετικά με την ονοματοδοσία (naming) και τον Quine στα επιχειρήματά του σχετικά με την αναγκαιότητα (necessity).

“What is Quine's famous example? If we consider the number 9, does it have the property of necessary
oddness? Has that number got to be odd in all possible worlds? Certainly it's true in all possible worlds, let's say, it couldn't have been otherwise, that nine is odd. Of course, 9 could also be equally well picked out as the number of planets. It is not necessary, not true in all possible worlds, that the number of planets is odd.” [Ο.Π., σ. 39.]

Ένα χαρακτηριστικό της αναλυτικής φιλοσοφίας που θεωρήθηκε δεδομένο από όλους πριν από τον Kripke ήταν η παραδοχή ότι η αναφορά, και συγκεκριμένα η σχέση μεταξύ των proper names και των φορέων τους, εξαρτάται και καθορίζεται αποκλειστικά από κάτι στο μυαλό του ομιλητή - κάτι που το καθιστά τέτοιο ώστε, δεδομένου του τρόπου με τον οποίο είναι/υπάρχει ο κόσμος, ο χρήστης του ‘σωστού’ ονόματος (proper name) να μιλά για αυτό το πράγμα και όχι για κάποιο άλλο.

“The modem logical tradition, as represented by Frege and Russell, disputed Mill on the issue of singular names, but endorsed him on that of general names. Thus all terms, both singular and general, have a 'connotation' or Fregean sense. More recent theorists have followed Frege and Russell, modifying their views only by replacing the notion of a sense as given by a particular conjunction of properties with that of a sense as given by a 'cluster' of properties, only enough of which need apply. The present view, directly reversing Frege and Russell, (more or less) endorses Mill's view of singular terms, but disputes his view of general terms.” [Ο.Π., σ. 134-135.]

Επειδή αυτοί οι φλώροι οι φιλόσοφοι διαφωνούν ακόμα και για το αν διαφωνούν, οφείλω να σημειώσω ότι υπάρχουν κάποιες αντιρρήσεις ως προς αυτά αλλά για την ώρα “the objections do not seem to have done much to damage the widespread appeal of rigidity, which is commonly taken for granted in mainstream literature from various areas of philosophy” https://plato.stanford.edu/entries/rigid-designators/ αλλά καλό είναι να έχει κανείς υπ’ όψιν του και τις αντιρρήσεις διότι a) έτσι αποφεύγει τις υπερβολές και την ‘αγιοποίηση’, και b) έχει μια σφαιρική οπτική των πραγμάτων που του/της παρέχει την δυνατότητα να αντιληφθεί την δυσκολία αυτών των θεμάτων και ως εκ τούτου να εκτιμήσει καλύτερα το έργο του κάθε φιλοσόφου δεδομένων των δυσκολιών.

Ορισμός: “A rigid designator designates the same object in all possible worlds in which that object exists and never designates anything else.”

Kripke: [In these lectures, I will argue, intuitively, that proper names are rigid designators].

Εδώ καλό είναι να αναφέρω, για να μην πέσει φωτιά και με/μας κάψει, ότι ο άνθρωπος που έκανε πρώτος λόγο για τροπική (modal) Λογική είναι, ποιος άλλος, ο Αριστοτέλης στο περί Ερμηνείας, στο οποίο βρίσκει κανείς και το περίφημο παράδειγμα με την μελλοντική ναυμαχία. Μια παρουσίαση του θέματος της ναυμαχίας θα βρει εδώ https://spacezilotes.wordpress.com/2011/06/05/%CE%AF-2/ [από την Δήμητρα Ε. Παπουτσάκη] όποιος ενδιαφέρεται, απλώς εγώ θα σημειώσω ότι οι Ross και Ackrill δεν παίρνουν θέση ως προς τον ντετερμινισμό ή μη του Αριστοτέλη εξ όσων γνωρίζω. Όσον αφορά τους «πιθανούς κόσμους», η ιδέα των πιθανών κόσμων αποδίδεται συνήθως στον Gottfried Leibniz, ο οποίος μίλησε για πιθανούς κόσμους ως ιδέες στο μυαλό του Θεού και χρησιμοποίησε την ιδέα για να ισχυριστεί ότι ο πραγματικά δημιουργημένος μας κόσμος πρέπει να είναι "ο καλύτερος όλων των δυνατών κόσμων". Ο Arthur Schopenhauer υποστήριξε αντίθετα ότι ο κόσμος μας πρέπει να είναι ο χειρότερος από όλους τους δυνατούς κόσμους, διότι αν ήταν λίγο χειρότερος, δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει. “it has been suggested that 20th-century developments in modal logic were either based on Leibnizian insights or at least had a Leibnizian spirit”. Για τον Κρίπκε οι “'Possible worlds' are total 'ways the world might have been', or states or histories of the entire world.”[NN, σ. 18.]

“Aristotle in his Organon made exactly the above distinctions, and the concepts of necessity and possibility have interested philosophers since. However, there was no clear and simple semantics before the end of the 1950s. At that time, Saul Kripke popularised the idea that necessity of a formula should be interpreted as truth of that formula in all possible worlds; and likewise, possibility of a formula as truth in some possible world. Kripke’s idea can be traced back to Leibniz and more recently Carnap.”

[Olivier Gasquet, Andreas Herzig, Bilal Said, François Schwarzentruber (auth.)-Kripke’s Worlds_ An Introduction to Modal Logics via Tableaux-Birkhäuser Basel (2014), σελ. V.]

https://books.google.gr/books?id=qFS-BA ... ed&f=false

Υπάρχουν πολλά ακόμα να αναφέρει κανείς για τον Κρίπκε αλλά ήδη το σεντόνι είναι μεγάλο. Ας ελπίσουμε ότι αυτά που ακόμα δεν έχουν εκδοθεί από τον Κρίπκε να είναι ισάξια ή και καλύτερα από τα ήδη υπάρχοντα. Μπορεί να μη συμφωνώ σε όλα με τον Σαούλ αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τον Αριστοτέλη, στο δικό μου βιβλίο που λένε και οι Άγγλοι, του παρέχει αυτομάτως την συμπάθειά μου. Τον Αριστοτέλη χρησιμοποιώ ως «Λυδία λίθο» για όλους τους φιλοσόφους. «Χεστήκαμε για το τι κάνεις εσύ” θα μου πεις, και καλά θα κάνεις. Όποιος/α θέλει μπορεί να προσθέσει ή να διαφωνήσει, εγώ στην θέση σου θα αδιαφορούσα πλήρως.

“In the philosophy of language, Naming and Necessity is among the most important works ever, ranking with the classical work of Frege in the late nineteenth century, and of Russell and Tarski in the first half of the twentieth century. […] In addition to these explicit aspects of the work, the discussion in Naming and Necessity had far-reaching implications for what has come to be known as externalism about meaning and belief roughly, the view that the meanings of one’s words, as well as the contents of one’s beliefs, are partly constituted by facts entirely outside oneself. Finally, Naming and Necessity played a large role in the implicit, but widespread, rejection of the view—so popular among ordinary language philosophers—that philosophy is nothing more than the analysis of language.”

[Scott Soames - Philosophical Analysis in the Twentieth Century, Volume 2_ The Age of Meaning, (2003), σελ. 336.]

https://books.google.gr/books?id=dtf_SK ... he&f=false


Από εδώ έκλεψα ορισμένα από τα παραπάνω καθώς και από την Βίκη.

Harold Noonan - Routledge Philosophy GuideBook to Kripke and Naming and Necessity - Routledge (2013)
Jonathan Berg (eds.) - Naming, Necessity, and More_ Explorations in the Philosophical Work of Saul Kripke -Palgrave Macmillan UK (2014)
Olivier Gasquet, Andreas Herzig, Bilal Said, François Schwarzentruber (auth.) - Kripke’s Worlds_ An Introduction to Modal Logics via Tableaux - Birkhäuser Basel, (2014)
John_P._Burgess_Kripke, Polity, (2012)
G. W. Fitch - Saul Kripke - Acumen (2004)
Saul A. Kripke - Naming and Necessity - Cambridge, Harvard University Press, (1981)
Scott Soames - Philosophical Analysis in the Twentieth Century, Volume 2_ The Age of Meaning, Princeton University Press, (2003)
Christopher Hughes - Kripke_ Names, Necessity, and Identity - Oxford University Press, USA, (2004)
«αὑτὸν ἄρα νοεῖ (ο νούς) , εἴπερ ἐστὶ τὸ κράτιστον , καὶ ἔστιν ἡ νόησις νοήσεως νόησις» [Αριστοτέλους, Μετά τα Φυσικά, βιβλίο ΙΒ, 1074 b, σειρά 34]
Άβαταρ μέλους
Αμετροεπής
New poster
 
Δημοσ.: 138
Εγγραφη: Δεκέμβριος 28th, 2015, 10:48 pm
Το μέλος Αμετροεπής, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Saul Aaron Kripke

Δημοσίευσηαπό Κουρκούας » Φεβρουάριος 15th, 2018, 3:39 pm

Τρις έχω επιχειρήσει να διαβάσω το naming and necessity, αλλά μάταια. Από την άλλη, υποθέτω ότι το περιεχόμενο του έχει γίνει τεξτμπουκ πλέον σε οτιδήποτε αφορά τροπική λογική.
Άβαταρ μέλους
Κουρκούας
O πρίγκηψ του γυφτολαϊκού
 
Δημοσ.: 32581
Εγγραφη: Απρίλιος 18th, 2006, 7:06 pm
Τοποθεσια: Θάλασσα
Το μέλος Κουρκούας, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Saul Aaron Kripke

Δημοσίευσηαπό Αμετροεπής » Φεβρουάριος 15th, 2018, 5:16 pm

Έχει φίλε Κουρκούας, αν εξαιρέσεις το φλώρικο συνήθως χιούμορ των φιλοσόφων, δυο κατατοπιστικά βίντεο από τον παρακάτω κυριούλη που δίνουν μια καλή περιγραφή και για το ΝΝ.

https://www.youtube.com/watch?v=sM2XviTFNis

Kripke

https://www.youtube.com/watch?v=oXBlah06r5g

Kripke on the Descriptive Theory of Names

Εγώ, να σου πω την αμαρτία μου, θέλω αν είναι εφικτό να βλέπω φάτσες πριν ασχοληθώ περισσότερο με κάποιον και όταν είδα την παρακάτω φωτογραφία μου κίνησε το ενδιαφέρον. Αντί να πάρει κανα τελάρο λουκουμάδες να πουλήσει στην παραλία κάθεται και γράφει ο μπαγλαμάς … τι να πει κανείς!

Εικόνα
«αὑτὸν ἄρα νοεῖ (ο νούς) , εἴπερ ἐστὶ τὸ κράτιστον , καὶ ἔστιν ἡ νόησις νοήσεως νόησις» [Αριστοτέλους, Μετά τα Φυσικά, βιβλίο ΙΒ, 1074 b, σειρά 34]
Άβαταρ μέλους
Αμετροεπής
New poster
 
Δημοσ.: 138
Εγγραφη: Δεκέμβριος 28th, 2015, 10:48 pm
Το μέλος Αμετροεπής, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr


Επιστροφή στην Φιλοσοφία

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 9 επισκέπτες