Ψυχαναγκασμοι

Ψυχή και άνθρωπος.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 8 επισκέπτες

 

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό Gunilla » Δεκέμβριος 31st, 2017, 1:06 pm

jimbio έγραψε: Καλός ο μπίλο ε; :)


προσωπικά εκτίμησα ιδιαιτέρως αυτό
του το μοίρασμα, με βοήθησε
Άβαταρ μέλους
Gunilla
Fast poster
 
Δημοσ.: 3081
Εγγραφη: Δεκέμβριος 20th, 2016, 5:08 pm
Το μέλος Gunilla, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό jimbio » Δεκέμβριος 31st, 2017, 4:59 pm

Τι ήταν αυτό που σε βοήθησε περισσότερο από όλα αυτά που έγραψε;
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 2043
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό Gunilla » Δεκέμβριος 31st, 2017, 6:18 pm

jimbio έγραψε: Τι ήταν αυτό που σε βοήθησε περισσότερο από όλα αυτά που έγραψε;


BILLO έγραψε: Δεν χρειαζεται μετα απο ενα σημειο λοιπον κανενας να με καταλαβει περισσοτερο απ οσο πρεπει εγω να καταλαβω το πως μπορω να κερδισω πισω την ποιοτητα της ζωης μου.


μπορεί να μοιάζει αυτονόητο
μα για μένα είναι σημαντική κουβέντα
που την χρειάζομαι, να την ακούω
Άβαταρ μέλους
Gunilla
Fast poster
 
Δημοσ.: 3081
Εγγραφη: Δεκέμβριος 20th, 2016, 5:08 pm
Το μέλος Gunilla, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό bewilderedness » Δεκέμβριος 31st, 2017, 6:41 pm

Ε όχι και οασενάκι εγώ, με υπερεκτιμάς :) :wave:

Ο Μπίλο δίνει κουράγιο και δύναμη.

Το μόνο πράγμα που θα ήθελα να πω είναι πως ειδικά στη συγκεκριμένη διαταραχή, η αμφιβολία σε τρώει μέρα με την μέρα και σε κάνει να τα βάζεις πρώτα με τον εαυτό σου που τολμάς και έχεις τέτοιες σκέψεις και αμφιταλαντεύεσαι ανάμεσα σε αλήθεια-ψέμα, λογική-συναίσθημα. Όποιος είναι πάρα πολύ αυστηρός με τον εαυτό του, είναι και με τους άλλους. Αναπόφευκτα. Μπορεί να τους δικαιολογεί και μπλα μπλα, αλλά καταβάθος ξέρει τι είναι σωστό και τι λάθος για τον ίδιο και πληγώνεται από διάφορα. Είναι σημαντικό να αποδεκτείς πως είσαι μόνος, παλεύεις μόνος, κάθε μέρα αγωνίζεσαι και μόνο εσύ μπορείς να κατανοήσεις περισσότερο από τον καθένα το τι συμβαίνει με την πάρτη σου και πόσο προσπαθείς. Συγκινητική η κατανόηση, βοήθεια και στήριξη από άλλους, ευλογημένος όποιος έχει τέτοιους ανθρώπους ή μπορεί να παρέχει ο ίδιος αυτή την βοήθεια αλλά όντως ακόμα πιο σημαντικό είναι να μπορούμε να στηρίξουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας και να μας βοηθούμε.
Άμα δε μάθεις να χαϊδεύεις τις πληγές
δε θα σου φτάσει όλη η ζωή σου για να κλαις.~
Μια πεταλούδα που δαγκώνει τα φτερά της Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
Άβαταρ μέλους
bewilderedness
New poster
 
Δημοσ.: 293
Εγγραφη: Δεκέμβριος 12th, 2017, 1:43 am
Το μέλος bewilderedness, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό jimbio » Ιανουάριος 2nd, 2018, 2:00 am

Γι' αυτό άλλωστε το λένε οι Γάλλοι "la folie de doute", ή ασθένεια της αμφιβολίας στα ελληνικά.

https://www.ocduk.org/ocd

Αλλά εσύ βέβαια να μην έχεις καμιά αμφιβολία πως εμείς εδώ σε αγαπάμε, έτσι;



χρόνια πολλά!! :wave:
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 2043
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό bewilderedness » Ιανουάριος 2nd, 2018, 5:42 pm

:smt001

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά καλέ μου jimbio! :wave:
Άμα δε μάθεις να χαϊδεύεις τις πληγές
δε θα σου φτάσει όλη η ζωή σου για να κλαις.~
Μια πεταλούδα που δαγκώνει τα φτερά της Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
Άβαταρ μέλους
bewilderedness
New poster
 
Δημοσ.: 293
Εγγραφη: Δεκέμβριος 12th, 2017, 1:43 am
Το μέλος bewilderedness, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό jimbio » Ιανουάριος 4th, 2018, 7:45 pm

Billo the Kid, πού σαι, εδώ είσαι ακόμη ή μας άφησες και συ;

Εικόνα
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 2043
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό BILLO » Ιανουάριος 4th, 2018, 9:44 pm

Εδω μαν :smt001
Άβαταρ μέλους
BILLO
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6368
Εγγραφη: Ιούνιος 24th, 2007, 4:02 pm
Το μέλος BILLO, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό jimbio » Ιανουάριος 5th, 2018, 7:14 pm

BILLO έγραψε: Οι γονεις του φιλου σου απο αυτα που μου περιγραφεις ειναι απαραδεκτοι. Αλλα απαντας ο ιδιος στο ερωτημα σου, δεν ειχαν αυτοι σαν γονεις την καταλληλη ενημερωση; Εστω ομως και να μην την ειχαν , δεν οφειλαν να την αποκτησουν για τον γιο τους; Γιατι δεν τους μαλακωσε η οποια επαφη ειχαν με την διαταραχη; Δεν υπαρχει αποτελεσματικος τροπος μεταδοσης μιας προσωπικης εμπειριας με μια διαταχη ετσι κι αλλιως. Απο κει και περα ο καθενας περνει τη θεση που αποφασιζει να παρει. Το πολυ το παρακαλι για να σε καταλαβουν μονο κακο κανει σε εσενα και τους αλλους μετα απο ενα σημειο τους κανει ακομα πιο σκληρους.
Η ζωη ειναι πολυ σκληρη φιλε. Αν ο φιλος σου πιστευει σε Θεο, ας εστιασει σε αυτον, γιατι η ζωη οπως την ξερουμε εμπειρικα ειναι απλως σκληρη και αδικη. Οποιος το καταλαβαινει κερδιζει πισω οτι μπορει να κερδισει. Λυπαμαι πραγματικα γι αυτο, μου ειναι μια πολυ δυσαρεστη αληθεια.
Και εγω εχασα φιλους και παρεες και εμπειριες και στο σπιτι κλειστηκα λογο της ΙΨΔ για πολυ καιρο. Δεν περιμενω καμια κατανοηση απο κανεναν για το αγχος που μου γενναται ας πουμε οταν οδηγαω και φοβαμαι συνεχως οτι θα τραβηξω το χειροφρενο. Η για ολα τα αλλα. Ποιος θα με καταλαβει; Στους δικους μου ας πουμε λεω να μωρε λιγο κουραστηκα ψυχολογικα τελευταια και γι αυτο περνω τα χαπια. Τι να τους πω και τι να καταλαβουν εαν τους πω οτι φοβαμαι οτι θα τραβηξω το χειροφρενο; Ποσο ψυχασθενη θα με θεωρησουν παρ ολη την καλη τους διαθεση; Χρειαζεται να κανω το τεστ για να μαθω το ποσοστο; Και πως θα μπορουσαν τελικα να βοηθησουν με την αγαπη και την κατανοηση τους οσο αφορα το προβλημα μου με το χειροφρενο που συνεχως οταν αδηγαω βρισκεται διπλα στο χερι μου;
Υπαρχουν παρα πολυ χειροτερα πραγματα απο αυτο. Υπαρχουν παιδια με με κακοηθεις ογκους στο νοσοκομειο. Υπαρχουν ανθρωποι με αναπηριες και νοσους που δεν μπορεις να φανταστεις τιποτα παρηγορο για αυτους. Δεν χρειαζεται μετα απο ενα σημειο λοιπον κανενας να με καταλαβει περισσοτερο απ οσο πρεπει εγω να καταλαβω το πως μπορω να κερδισω πισω την ποιοτητα της ζωης μου.
Η ΙΨΔ ευτυχως δεν ειναι καταθλιψη, η ΙΨΔ μπορει ομως να οδηγησει σε καταθλιψη εαν δεν βρισκεσαι σε εγρηγορση. Καποιες φορες δε θα εισαι σε εγρηγορση. Πρωτα μπορει λοιπον να ενταθουν οι ιδεες, το αγχος να γινει πανικος και μετα καταθλιψη.
Και λεω ευτυχως γιατι η καταθλιψη ειναι μια κατασταση οπου χανεις ακομα πιο πολυ τον αυτοελεγχο σου, γιατι χανεις την ορεξη για ζωη. προδιδεσαι απο τα ιδια σου τα κινητρα και εκει εμπειρικα μιλωντας το καλυτερο που εχεις να κανεις ειναι να περιμενεις με ψυχραιμια να περασει αυτη η διαθεση, να θυμασαι οτι ειναι αναστρεψιμη και να περιμενεις με ψυχραιμια να περασει, οτι ειναι παροδικη και ψευτικη η απαξιωση που νιωθεις για τη ζωη σου. Σε εναν καταθλιπτικο πρωτα απο ολα θα προτεινα ψυχραιμια και υπομονη, ψυχραιμια και υπομονη, δεν μπορεις να κανεις και πολλα παραπανω εκεινη τη στιγμη. Δυσκολη κατασταση, μενει απλως ενας πολυ μκροτερος πυρηνας ελεγχου σε εσενα. Οποτε προσεχεις οσο το δυνατον να μην φτασεις εκει.
Τωρα ομως εχουμε την ΙΨΔ η οποια απαιτει αλλα πραγματα απο σενα. Ευτυχως οπως ειπα εχεις πολυ μεγαλυτερο μερος του ελεγχου και πρεπει να το εκμεταλευεις καλα αυτο. Η ΙΨΔ ειναι φοβος, ο φοβος δε νικιεται με το να τον αποφευγεις. Φοβασε το χειροφρενο; Οδηγας περισσοτερο. Φοβασε και παλι οτι θα το τραβηξεις; Αποδεχεσαι οτι μπορει και να το τραβηξεις. Φοβασε; Σκληραινεις. Δεν σκληραινεις; Μικραινεις. Και μεγαλωνει η ΙΨΔ. Η κατασταση εαν δεν υπαρχει καταθλιψη απαιτει αγωνα με τους φοβους σου. Λυπαμαι αλλα δεν ειναι ευκολος δρομος και δεν σταματαει ποτε αυτη η παλη. Καποια στιγμη ας πουμε εμενα μπορει να με ριξει στο καναβατσο για τα καλα, να μου κανει και μια καταθλιψη και να με πηδηξει θεαματικα. Δεν το ξερω. Αυτο που ξερω ειναι οτι εχει πολυ καιρο να μου το κανει λογο αυτων που σου αναφερω πιο πανω. Μεγαλωνεις εσυ για να μη μεγαλωσουν οι φοβοι σου.
Ειναι πολυ δυσαρεστο αυτο που μου λες για τον φιλο σου, οτι δεν τον στηριζουν οι γονεις του. Αυτο ναι ειναι ενα προβλημα ουσιαστικο τουλαχιστον εαν μιλαμε για τον βιοπορισμο του, τον εντονο ψυχολογικο πολεμο που μπορει να δεχεται μεσα στο ιδιο του το σπιτι συνεχεια κ.ο.κ. Ελπιζω επισης να μην εχει καταθλιψη γιατι αυτο τον εχει εκ των πραγματων εξουδετερωμενο και εκει χρειαζεται ιατρικη βοηθεια αμεσα. Αυτο ομως που θελω να πω, ειναι οτι εαν μιλαμε για ΙΨΔ τοτε στο ρινγκ μεσα εισαι εσυ και οι φοβοι σου. Οι συγγενεις και ο γιατρος ειναι ο προπονητης απο εξω (σημαντικοι παραγοντες δηλαδη) και ο κοσμος το κοινο που σε γιουχαρει η επευφημει. Η ενημερωση του κοινου λοιπον για εμενα οσον αφορα τη βοηθεια που μου προσφερει, ειναι ασημαντη. Ειτε με γιουχαρει ειτε με επευφημει το κοινο εγω εχω τη δουλεια μου. Και μετα απο ενα σημειο απλα σπαταλαω την ενεργεια μου εστιαζοντας στο τι πιστευει η στο πως αντιδραει το κοινο στις κερκιδες, (οι ασημαντοι στην υποθεση).
Η ΙΨΔ θελει πολυ προσωπικη δουλεια, δεν μπορεις να εστιαζεις στην αδικια και την πικρα που σου δημιουργουν οι αλλοι, πρεπει να γινεις αρκετα σκληρος με τον εαυτο σου. Δεν εχεις την πολυτελεια να μην γινεις. Αυτο απαιτει σωστη εστιαση του νου. Δεν μπορεις να εισαι συναισθηματικος. Το συναισθημα σε αυτην την περιπτωση ειναι εχθρος με κυνδυνο μαλιστα να γινει και τυραννος. Εμπειρικα μιλαω. Θα πεις ενα ουφ, θα το αφησεις λιγο αλλα θα επανελθεις.
Ευτυχως μπορω να σου πω οτι τα αποτελεσματα εαν κανεις δυο τρια πραγματα με τον εαυτο σου αλλα με συνεπεια και τολμη, μπορει να ειναι θεαματικα. Ειχε καιρους που νομιζα οτι τελειωσα με την Ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχη μια και καλη. Τοσο θεαματικα. Και μιλαμε για μεγαλα διαστηματα. Δεν εχει σημασια που υπουλα επεστρεφε και σιγα σιγα με περιοριζε και παλι στις κινησεις μου στη ζωη, χωρις σε πρωτη φαση εγω να το περνω χαμπαρι, γιατι ο δρομος μου ειναι πλεον γνωστος, μπορω και παλι να το παλεψω και να κερδισω πισω πραγματα. Γενικα ομως ειμαι χαλαρος.
Στην ΙΨΔ θελει πολυ αγωνα, σε ολες τις ψυχικες διαταχες θελει πολυ αγωνα. Αγωνα που δε φαινεται στους αλλους. Και στην καταθλιψη θελει πολυ αγωνα. Μπορει ας πουμε στην καταθλιψη να μπορεις να κανεις μονο υπομονη και ψυχραιμια γιατι δεν μπορεις να κανεις κατι αλλο αλλα αυτος ειναι ο αγωνας εδω και πρεπει να το κανεις καλα.
Αυτα ειναι τα σημαντικα. Το τι πιστευει ο κοσμος ειναι ασημαντο πραγματικα. να ενημερωθει ο κοσμος για να μην ταλαιπωρειται ο ιδιος, σε αυτο επιμενω, να μην υπαρχει στιγμα, σημαντικο αλλα πανω κατω τελειωσαμε σαν κοινωνια με αυτο, υποκειται περισσοτερο πια στις προσωπικες διαθεσεις του καθενα το που θα τοποθετηθει. Να ενημερωθει για να με βοηθησει; Μπα..... Δεν θα καταλαβει αλλα και να καταλαβει δεν μπορει να μπει στο δικο μου το ρινγκ, στη αεναη αντιπαραθεση που εχω εγω και το χειροφρενο του αυτοκινητου μου. Οποτε ειναι περιττο μετα απο ενα σημειο.
Συγνωμη εαν ακουγομαι καπως αποτομος αλλα εχουν σημασια αυτα που λεω. Δεν πουλαω μαγκια, καταλαβαινω το προβλημα και γι αυτο αποφασισα να εκθεσω και λιγα πραγματα απο αυτα που βιωσα εγω. Εχει σημασια, ο ελεγχος του συναισθηματος, εχει σημασια το να δεις τη ζωη πιο σκληρα. Ειναι αναγκαιοτητα στις ψυχικες διαταραχες να δεις με αλλο ματι τα πραγματα. Αναλογα οπως ειπα την καθε περιπτωση. Ο φιλος σου και ο καθε ανθρωπος που νοσει απο κατι εχει ολα τα δικια του κοσμου να ζηταει συμπαρασταση απο τους αλλους, αυτο που θελω να πω ομως ειναι οτι εχει περισσοτερη αναγκη απο τον ιδιο του τον εαυτο σαν συμπαραστατη. Αυτο το νοημα εχουν και οι ψυχοθεραπειες, στην ΙΨΔ αυτο ειναι το ζητουμενο που εχει σημασια.


Πολλά κι ενδιαφέροντα αυτά που έγραψες φίλε μου, θα εστιάσω σε μερικά που μου έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση γιατί αλλιώς πιστεύω πως θα χάσουμε την μπάλα, αλλά θα ήθελα κάποια στιγμή να πούμε και τα άλλα.

Λες κάπου για το συναίσθημα, πως πρέπει να είσαι σκληρός και πως δεν υπάρχουν περιθώρια να είσαι συναισθηματικός. Γιατί ο φίλος μου το αντίθετο κάνει, από κει είναι που παίρνει άλλωστε τις περισσότερες και μεγαλύτερες χαρές του. Αλλά κι εγώ πολλές φορές του προσφέρω, άλλοτε επίτηδες κι άλλοτε καταλάθος, κάποιες συγκινήσεις και βλέπω πως του αρέσει αυτό. Λες να του κάνω κακό τελικά τόσο καιρό, κι εγώ να νομίζω πως του κάνω καλό; Ή εξαρτάται και για τι συναίσθημα μιλάμε;

Να ας πούμε κάποτε μου είχε περιγράψει τις συγκινήσεις που παίρνει διαβάζοντας λογοτεχνία, καθώς με την ΙΨΔ και το ΤΑF που γίνεται, έχει την ικανότητα να ταυτίζεται σε ένα τεράστιο βαθμό με οποιονδήποτε χαρακτήρα του έργου, σαν να ζει εκείνη τη στιγμή τις καταστάσεις που περιγράφονται, από μέσα. "Έχει και τα καλά του το ΤΑF", ήταν τα ακριβή λόγια του, που μου έμειναν. Πιστεύεις πως αυτό δημιουργεί μέρος του προβλήματος;
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 2043
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό BILLO » Ιανουάριος 7th, 2018, 11:58 pm

Μολις μπορεσω θα σου απαντησω jimbio. To TAF δεν ξερω τι ειναι, οταν μπορεις δωσε λιγες πληροφοριες.
Άβαταρ μέλους
BILLO
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6368
Εγγραφη: Ιούνιος 24th, 2007, 4:02 pm
Το μέλος BILLO, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό jimbio » Ιανουάριος 8th, 2018, 12:22 pm

A με συγχωρείς, νόμιζα πως σου ήταν γνωστό γι' αυτό και μίλησα σαν να το ήξερες.

TAF = thought-action-fusion στα αγγλικά, σύντηξη σκέψης-πράξης, θα το λέγαμε στα ελληνικά.

Είναι όταν δεν καθίσταται δυνατό να διαχωριστεί η σκέψη για κάτι από το να συμβαίνει/συνέβη/συμβεί αυτό το κάτι στην πραγματικότητα. Σε αυτήν την περίπτωση, το μυαλό μπερδεύεται και κάνει τη σκέψη αληθινή, ή την πιθανότητα αυτής 100% σίγουρη: έτσι είναι επειδή το σκέφτηκα. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να σκεφτεί πως έφαγε ντολμαδάκια, και αν πάθει TAF να είναι σαν όντως να τα έφαγε. Μια τέτοια σκέψη βέβαια είναι συνήθως άκακη, αν και μπορεί να οδηγήσει σε νευρική ανορεξία. Όταν όμως οι σκέψεις είναι κακές, κάτι τέτοιο είναι πηγή άγχους. Παλαιότερα, οι ερευνητές πίστευαν πως το TAF συνδέεται μόνο με την ΙΨΔ, νέες όμως έρευνες δείχνουν πως υπάρχει και σε άλλες, όπως η αγχώδης διαταραχή χωρίς ΙΨΔ. Και είναι σημαντικό να γίνει σωστή διάγνωση, διότι η θεραπεία που ακολουθείται είναι διαφορετική και μπορεί να έχει τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα.

Ή και σε έναν ας πούμε φυσιολογικό άνθρωπο, το TAF μπορεί να κάνει και πάλι την εμφάνισή του, σε στιγμές μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης, για παράδειγμα μετά από μια ερωτική απογοήτευση ή στις κρίσεις πανικού. Αλλά ίσως και να είναι φυσιολογικό μέρος της ανθρώπινης ζωής τελικά, να έρχεται και να φεύγει, σε ανύποπτες στιγμές, ενώ όταν κολλάει για καιρό να είναι πρόβλημα. Φυσιολογικό θα είναι τότε αν μπορεί κανείς να το γράψει στ αρχίδια του. :) Αλλά στις εμμονές δεν έχει κανείς αυτή την πολυτέλεια.

Μα η αλήθεια είναι πως δεν ξέρουμε και πολλά για αυτό, πόσα χρόνια να έχει που προσδιορίστηκε και που μελετάται με επιστημονικό τρόπο; 20, 30; Θα δείξει!
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 2043
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό BILLO » Ιανουάριος 12th, 2018, 10:28 pm

Δεν μπηκα σε περισσοτερη αναλυση στο προηγουμενο κειμενο μου για το συναισθημα γιατι ηταν ηδη αρκετα σεντονι.
Γενικα το συναισθημα ειναι βασικο κομματι του ανθρωπινου ψυχισμου και της εμπειριας της ζωης γενικοτερα. Θεωρητικα μια ζωη χωρις συναισθημα τι ειναι; Τι δινει ομορφια στη ζωη μας εαν δεν την δινει το συναισθημα; Μας φανταζεσαι να ζουμε μια ζωη σε μια μονιμη κατασταση αδιαφοριας, συναισθηματικης επιπεδωσης; Αυτο θα ηταν κατι σαν ακρωτηριασμος της εμπειριας της ζωης. Τι κυνηγαει ο ανθρωπος στη ζωη του περα απο την ευτυχια; Ολοι μας κυνηγαμε την ευτυχια στη ζωη μας με διαφορους τροπους. Το συναισθημα δινει κινητρο, το συναισθημα δινει το χρωμα στη ζωη μας, το συναισθημα μας κανει σε μεγαλο βαθμο αυτο που ειμαστε. Γι αυτο και σε διαταραχες του συναισθηματος σταματαμε να ειμαστε αυτο που ημασταν.
Οποτε δεν τιθεται καν λογος απο μενα για περιφρονηση των συναισθηματων γενικοτερα. Εννοω λεγοντας πως δεν πρεπει να γινεσαι συναισθηματικος, οτι δεν πρεπει να δινεις χωρο στην αναπτυξη των επιζημιων
αρνητικων συναισθηματων, της αυτολυπησης που φλερταρει με τον ναρκισσισμο κατα την αποψη μου, του φοβου, της απογοητευσης κοκ
Παρε για παραδειγμα εναν καταθλιπτικο η ακομα και εναν διπολικο. Πριν την καταθλιψη, ηταν ενας ανθρωπος οπως οι αλλοι, ανετος και απροσεκτος με τα συναισθηματα του. Φιλος πολλες φορες της μελαγχολιας του, ισως ενθουσιωδης εαν το δουμε απο την αλλη μερια, επιπολαιος, χαζοχαρουμενος, ευκολος αποδεκτης καθε συναισθηματος οπως γεννιεται ακατεργαστο μεσα στον ψυχισμο του. Και μετα ερχεται η καταθλιψη.
Και βιωνει τη φρικη. Νιωθει για πρωτη φορα ενα τεραστιο πενθος χωρις περιθωρια ναρκισσιστικης ωραιοποιησης. Που δε λυνεται, με μπουζουκια, ποτα και νυχτες κραιπαλης, με επιμελως στημενα δραματα και κλαματα μπροστα σε συγγενεις και φιλους, με αποδρασεις σε γαστρονομικες υπερβολες, γουρουνιες με μπολακια παγωτου, επιθεσεις σε ψυγεια, με καψουροτραγουδα και εντεχνοκλαψομουνοτραγουδα (αναλογως το εκαστοτε ζορι) κτλ.
Νιωθει μονο μια παγωνια να τον αγκυλωνει και τρομαζει πολυ απο αυτο.
Και τι καταλαβαινει αυτος ο ανθρωπος; Οτι τα συναισθηματα μπορει να γινουν και επικυνδυνα. Οποτε αρχιζει και καταλαβαινει, εαν θελει να ειναι ενας επιτυχημενος νευρωτικος, ενας λειτουργικος ανθρωπος ξανα, οτι πρεπει να προσεχει τα συναισθηματα του. Οτι καραδοκει παντα το πενθος το οποιο ευτυχως απο τη μια δεν εχει καποιον αντικειμενικο λογο υπαρξης οπως η απωλεια ενος αγαπημενου προσωπου για παραδειγμα, αλλα δυστυχως μπορει να εμφανιστει σε ακυρους χρονους, χωρις καποια σοβαρη αιτια που να το δικαιολογει. Οποτε μαθαινει να ζυγιζει καθημερινα τη διαθεση του, μονος του, με το γιατρο του, αλλαζοντας την αγωγη του, ζυγιζει συνεχως την διαθεση του προσεχει να μην πεσει σε καταθλιψη. Ο διπολικος προσεχει να μην παρασυρθει πχ σε μανια. Η αδικαιολογιτη αλλαγη της διαθεσης ακομα και προς το καλυτερο ειναι λογος ανησυχιας ας πουμε για εναν διπολικο ο οποιος ξεκιναει με εξαρσεις στη μανια. Η ηπια μελαγχολια για τον καταθλιπτικο δεν ειναι αλλη μια καλη ευκαιρια για καψουροτραγουδα και ουισκαρες αλλα επισης λογος ανησυχιας. Πολλοι καταθλιπτικοι αλλα και διπολικοι γινοντε πολυ καλοι στο να ζυγιζουν συνεχως τη διαθεση τους, να την αξιολογουν, να προλαβαινουν βυθισεις και εξαρσεις. Γινεται για αυτους το συναισθημα ενα θεμα εξισορροπησης ουσιων στον εγκεφαλο οπως αστοχα μεν αλλα και ευστοχα ως ενα βαθμο ειχε καταλαβει ο Ιπποκρατης. Μια ασθενεια.
Οποτε μεσα στον διαταραγμενο, στον παθολογικο συναισθηματισμο τους αυτοι οι ανθρωποι προσπαθουν να βρουν μια εξισορροπηση. Οποτε εκει που μπορουν προσεχουν, παρατηρουν πως νιωθουν και προσπαθουν να το διορθωσουν, μαθαινουν να μην παρασυροντε απο πραγματα που τους γεννα η εκαστοτε συναισθηματικη τους κατασταση. Δεν αποδεχοντε και δεν αγκαλιαζουν ανευ ορων καθε συναισθημα που τους παρουσιαζεται σαν να ειναι μια γνησια εκφραση της προσωπικοτητας τους, μια φυσικη τους κατασταση. Με πολλα απο αυτα πολεμανε με οποιο τροπο εχουν διαθεσιμο.
Οποτε σε μεγαλο βαθμο δεν ειναι συναισθηματικοι ανθρωποι. Ειναι μαλλον συναισθηματικοι ανθρωποι και μαλιστα παθολογικα, αλλα δεν ειναι συναισθηματικα ανωριμοι ανθρωποι, τουλαχιστον οι επιτυχημενοι νευρωτικοι. Εχουν αναπτηξει συναισθηματικη νοημοσυνη μπορεις να πεις αν και δε μου αρεσει ο ορος.
Αντιστοιχα, στην ΙΨΔ, πρεπει να δειξει καποιος αντιστοιχη προσοχη στα αρνητικα του συναισθηματα. Βαλε μεσα και το φοβο σε μεγαλο βαθμο, που ειναι περισσοτερο πρωταγωνιστης εδω.
Να γινει σε καποιο βαθμο σαν ενας ανθρωπος που κοιταει τον εαυτο του απο ψηλα, οσο το δυνατον να αποστασιοποιειται απο το αμεσο βιωμα, να γινει πιο εγκεφαλικος, πιο αναλυτικος. Παρα πολλες φορες να γινει πιεστικος στον εαυτο του. Εκει που θα υπεκυπτε σε καποια συμπεριφορα που του γενναει το συναισθημα, να κανει προσπαθειες για να το αποφυγει. Πρεπει η προσωπικοτητα να μαθει να εξισορροπει τις παθολογικες της πτυχες, με τη λογικη και την προσπαθεια.
Δε μου αρεσει να μιλαω γενικα για την ιδεοψυχαναγκαστικη μου διαταραχη. Δεν μου αρεσει ουτε να τη σκεφτομαι παραπανω απ οσο πρεπει. Και μονο η ενασχοληση μου με αυτο με κανει ζημια, με μετατρεπει σε "ασθενη". Δεν αμφιβαλω οτι ειμαι ασθενης κυριολεκτικα, δεν ειναι θεμα στιγματος, δεν εχω κανενα προβλημα να αποδεχτω και τον ορο αναπηρος. Ειμαι ενας γνησια αναπηρος. Μπορω να διεκδικησω και ενα αξιοσημειωτο ποσοστο αναπηριας απο μια επιτροπη, οχι ικανο για να μου χορηγησει καποιο επιδομα αλλα ικανο για να λεω γενικοτερα στον εαυτο μου σε καθε περισταση στη ζωη μου "εχω ελαφρυντικα" αν με καταλαβαινεις. Να γινω ξερω γω πιο ιδιοτροπος ανθρωπος στους γυρω μου γιατι "εχω ελαφρυντικα". Το εχω κανει ισως ασυναισθητα καποιες φορες και ολοι το κανουν με καποια προφαση αλλα δε θα το κανω κανονα.
Εγω θελω να καταφερνω να παραμενω σθεναρος ανθρωπος, οχι ασθενης. Οι ψυχικες ασθενειες αποκτουν μεγαλυτερη υποσταση εαν τις αποδεχεται καποιος απολυτα οπως ας πουμε μια σωματικη παθηση. Ειδικα οι νευρωσεις που ειναι πολυ σχετικες με τον προπο που τις καταλαβαινει ο καθε ανθρωπος. Ακομα και τις ευκαιριες που θα σου δωσει καποια στιγμη ο ψυχισμος σου να απεμπλακεις απο τα συμπτωματα θα τις κλωτσουσε μια παγιωμενη αντιληψη περι της ασθενειας σου. Στις ψυχικες παθησεις κατα την αποψη μου πρεπει να μπαινεις και να βγαινεις στην ιδεα οτι νοσεις αναλογα με το που βρισκεσαι καθε φορα. Εγω για πολυ καιρο ειμαι λειτουργικος, ειναι λοιπον αναγκαιο να αποτρεπω τον εαυτο μου απο το να με σκεφτεται σαν ασθενη, δεν πρεπει να επαναπαυτω σε αυτη την ιδεα γιατι θα με κανει λιγοτερο απαιτητικο απο τον εαυτο μου και περισοτερο απαιτητικο απο τους αλλους, θα με κανει πραγματικα ασθενη. Πρεπει να ειμαστε λοιπον θελω να πω οσο απαιτητικοι οφειλουμε να ειμαστε απο τον εαυτο μας αναλογα στη φαση που ειμαστε και να μην το προκαθοριζουμε αυτο κατω απο μια παγιωμενη διαγνωση. Καποτε μπορεις να κανεις περισσοτερα καποτε λιγοτερα. Η διαγνωση παραμενει παντα η ιδια και δεν ανταποκρινεται στην εκαστοτε λειτουργικη σου ικανοτητα. Η διαγνωση πολλες φορες ειναι απλα ενα νοητικο σχημα και μονο που περιγραφει φαινομενολογικα ενα συνδρομο.
Αντιστοιχως οι ανθρωποι που δεν ειναι καλα, που τους εχει κρατημενους κατω η παθηση, πρεπει να πιανοντε απο την ιδεα οτι πασχουν, εαν εχουν την ταση να πιεζουν τον εαυτο τους, καποτε να κανουν και μια παυση, σε εκεινη τη φαση να δινουν το ελαυφρυντικο στον εαυτο τους, αντιστοιχα λοιπον θελει την ιδια προσοχη και οταν χειροτερευεις. Μπορει για καποιους δε, η φαση αυτη να κραταει για χρονια, μπορει και για παντα. Μπορει πραγματι καποιοι να ειναι για παντα ουσιαστικα ασθενεις. Δυστυχως ολα παιζουν.
Η ολη υποθεση παντως εαν θελουμε αυτο καπου να καταληγει, ειναι να καταλαβαινεις με ακριβεια τι μπορεις και τι δεν μπορεις να κανεις καθε φορα και να το εκμεταλευεσαι. Σε πιο βαθμο σε καπελωνει η διαταραχη σου και σε πιο βαθμο την καπελωνεις εσυ καθε φορα. Αυτο εκτως των αλλων θελει μελετη του φυχισμου σου, των συναισθηματων σου, των αντιληψεων σου, της καταστασης σου γενικοτερα. Να γινεις ενας μικρος γιατρος του εαυτου σου που θα μπορει να λεει με επιτυχια ποτε εισαι και ποτε δεν εισαι καλα. Οι γιατροι οπως ξερεις δεν ειναι ανθρωποι του συναισθηματος. Αυτο απαιτει δουλεια και οσο το δυνατον μεγαλυτερη αποστασιοποιηση απο τα συναιθηματα σου πολλες φορες.

Οσον αφορα το TAF δεν το ξερω. Εγω δεν εχω βιωσει ποτε κατι τετοιο. Δεν εκδηλωνεται σε ολους με τον ιδιο τροπο η ΙΨΔ. Βασικα δεν εκδηλωνεται ποτε με τον ιδιο τροπο σε καθε ατομο. Γενικα σε εμενα προβλημα ειναι οτι κολλανε στο μυαλο μου ιδεες που γινοντε μονιμες εμμονες ενω σε αλλους απλως θα καναν την εμφανιση τους μια στιγμη και μετα θα υποχωρουσαν. Περα απο αυτο δεν ειναι κατι αλλο σε εμενα.
Άβαταρ μέλους
BILLO
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6368
Εγγραφη: Ιούνιος 24th, 2007, 4:02 pm
Το μέλος BILLO, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό jimbio » Ιανουάριος 13th, 2018, 9:30 pm

BILLO έγραψε: Οσον αφορα το TAF δεν το ξερω. Εγω δεν εχω βιωσει ποτε κατι τετοιο. Δεν εκδηλωνεται σε ολους με τον ιδιο τροπο η ΙΨΔ. Βασικα δεν εκδηλωνεται ποτε με τον ιδιο τροπο σε καθε ατομο. Γενικα σε εμενα προβλημα ειναι οτι κολλανε στο μυαλο μου ιδεες που γινοντε μονιμες εμμονες ενω σε αλλους απλως θα καναν την εμφανιση τους μια στιγμη και μετα θα υποχωρουσαν. Περα απο αυτο δεν ειναι κατι αλλο σε εμενα.


Δεν ξέρω κιόλας, αλλά αυτό που είχες περιγράψει παλιότερα με το χειρόφρενο δε μοιάζει με αυτό που έγραψα εγώ παραπάνω σχετικά με το TAF;
Άβαταρ μέλους
jimbio
Fast poster
 
Δημοσ.: 2043
Εγγραφη: Φεβρουάριος 8th, 2014, 2:25 pm
Το μέλος jimbio, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό BILLO » Ιανουάριος 15th, 2018, 12:47 am

jimbio έγραψε:
BILLO έγραψε: Οσον αφορα το TAF δεν το ξερω. Εγω δεν εχω βιωσει ποτε κατι τετοιο. Δεν εκδηλωνεται σε ολους με τον ιδιο τροπο η ΙΨΔ. Βασικα δεν εκδηλωνεται ποτε με τον ιδιο τροπο σε καθε ατομο. Γενικα σε εμενα προβλημα ειναι οτι κολλανε στο μυαλο μου ιδεες που γινοντε μονιμες εμμονες ενω σε αλλους απλως θα καναν την εμφανιση τους μια στιγμη και μετα θα υποχωρουσαν. Περα απο αυτο δεν ειναι κατι αλλο σε εμενα.


Δεν ξέρω κιόλας, αλλά αυτό που είχες περιγράψει παλιότερα με το χειρόφρενο δε μοιάζει με αυτό που έγραψα εγώ παραπάνω σχετικά με το TAF;


Οχι, οχι. Αυτο που περιγραφω με το χειροφρενο προερχεται απο το φοβο του μη αναστρεψιμου κακου που μπορεις να κανεις παρα πολυ ευκολα. Φοβασε γιατι εισαι τοσο κοντα σε μια μια κινηση του χεριου που θα μπορουσε να σου στερησει τη ζωη η και αλλων, εαν ας πουμε φυγει το αυτοκινητο σε μια τρελη πορεια λογο τραβηγματος του χειροφρενου (θα μπορουσε να ειναι και ο φοβος μιας στραβοτιμονιας αλλα αυτο δε μου κολλησε) . Αυτο φυσιολογικα περναει απο το μυαλο ολων των ανθρωπων, η κατι αντιστοιχο, αλλα η ιδεα φευγει σε μισο δευτερολεπτο απο το μυαλο τους. Αυτα κανονικα ειναι σκεψεις σκουπιδια που κανονικα πετιουντε απο το μυαλο απευθειας.
Τι γινεται λοιπον οταν η σκεψη μενει; Το μυαλο γυρναει γυρω απο αυτη, παιζεις την σκηνη που τραβας το χειροφρενο, παιζεις τη σκηνη που χτυπας με το αμαξι, παιζεις τη σκηνη, που εχεις χτυπησει σε αλλο αυτοκινητο και εχεις τραυματισει και αλλους ανθρωπους, παιζεις τη σκηνη που πρεπει να εξηγησεις σε αλλους γιατι τραβηξες το χειροφρενο του αυτοκινητου σου και προκαλεσες ατυχημα η δυστυχημα (αυτη ειναι και η καλυτερη σκηνη να σου πω, η πιο ενοχικη και ντοπιαστικη). Οσο η ιδεα μενει φοβασε οτι θα το κανεις. Εαν το αφησεις αυτο να αναπτυχθει δηλαδη εαν ενδωσεις στη φαντασια, οι εικονες ενισχυοντε και ο φοβος ενισχυεται μεχρι που μπορει να γινει πανικος και να σε πιασει ιλιγγος. Καλυτερα να λες τις περισοτερες φορες στο μυαλο σου, "αντε γαμησου ρε, μπορει και να το κανω, αν το κανω το εκανα, μη με πριζεις" και να τελειωνει εκει η υποθεση.
Και το χειροφρενο εινα μια μονο ιδεα. Εχει πολυ χειροτερες, πολυ πιο ασχημες, πολυ πιο γελοιες και ντροπιαστικες. Καποιες ειναι παρα πολυ ασχημες και καποιες παρα πολυ ντοπιαστικες. Το μυαλο οσο βλεπει οτι ενδιδεις στον φοβο χαιρεται να αυτοσχεδιαζει. Τι γελοιοδεστερο και πιο ντοπιαστικο μπορουμε να συνθεσουμε τωρα που το αφεντικο ειναι δεκτικο; Αυτο κανει. Ψαχνει να βρει τι σε προσβαλει σαν ανθρωπο περισσοτερο. Ιδεες που σε κανουν να σταβωνεις τα μουτρα σου, να νιωθεις το κεφαλι σου σαν αποπατο. Που σε κανουν να θελεις να φυγεις μακρια απο τον κοσμο. Πολλες φορες οι ιδεες αφορουν ανθρωπους που αγαπας και εκτιμας. Κανεις ας πουμε οικογενεια. Φοβασε μην βλαψεις τα παιδια σου και τη γυναικα σου. Αγαπας τα παιδια σου, αγαπας τη γυναικα σου. Η ΙΨΔ αυτης της φυσης (harm-OCD) ειναι ενα καθαρμα στο μυαλο σου. Εαν κερδισει, σε απομακρυνει και σε υπονομευει στις πιο ουσιαστικες χαρες τις ζωης, αυτες που αφορουν τις σχεσεις σου με τους ανθρωπους. Το καθαρμα βαζει στοχο οτι πολυτιμοτερο εχεις στη ζωη κατα κανονα. Εχω την εντυπωση πως ολους σε καποιο βαθμο τους κερδιζει, αρκει να ειναι μικρος αυτος ο βαθμος και να σε απομακρυνει ελαχιστα, εαν ειναι μεγαλος, ψαχνεις τρυπα να απομονωθεις απο τα παντα και αυτο δεν ειναι καν εφικτο παντα, οποτε ζεις στον εντονο φοβο.
Καποιοι λενε οτι ειναι η χειροτερη μορφη OCD. Εγω δε το δεχομαι αυτο απαραιτητα. Εαν τα πραγματα δεν πανε καλα στον εγκεφαλο και μια μυγα διπλα σου μπορει να φανταζει τυρανοσαυρος ρεξ που σε κυνηγαει. Οι εμμονικοι με τα μικροβια ας πουμε φαινοντε αντικειμενικα να εχουν μια πιο ηπια φοβια. Αλλα εχει σημασια το αντικειμενικα. Δεν ειναι αντικειμενικο δηλαδη το θεμα, ειναι υποκειμενικο. Αντικειμεικα ολοι οι ψυχαναγκαστικοι φαινομαστε να πνιγομαστε σε μια κουταλια νερο στον εξωτερικο παρατηρητη. Βασικα φαινομαστε γελοιοι η αστειοι σε πρωτη φαση. Γι αυτο και την ΙΨΔ την περιγραφουν καπως ετσι σε πολλα μεσα. Σαν μια ιδιορυθμια, μια ιδιοτροπια. Αυτο δεν πειραζει φυσικα, ειναι φυσιολογικη αντιδραση σε καποιο βαθμο. Δεν ειναι υποχρεωμενος ο καθενας να ξερει καθε παθηση, υπαρχουν γιατροι και οσοι πρεπει να ξερουν παραπανω απο τον κοντινο κυκλο μπορουν να μαθουν. Οποτε δεν μπαινει στο ζυγισμα το ποσο ζοριζεται ο καθενας απο τον τυπο της ΙΨΔ, ζοριζεται τοσο οσο δεν καταφερνει να το ελεγξει.
Εαν ζεις σε πληροτητα τη ζωη σου και χωρις φοβο και αγχος, οτι τυπο ΙΨΔ εχεις εισαι καλυτερα απο εναν που δεν το καταφερνει.
Η φυση παντως της παθησης ειναι πολυ απλη, κολλανε οι ιδεες στο μυαλο σου, ολα τα αλλα ειναι συνεπειες αυτου του πραγματος.
Φαντασου δηλαδη την εξης ροη σκεψης.
Σημερα εχει κινηση. Θα μπορουσα να τραβηξω το χειροφρενο (σκεψη σκουπιδι, στον καθε ανθρωπο προκυπτουν διαφορες τετοιες) Τωρα που θα παω στη δουλεια θα πρεπει να κοιταξω την ταδε υποθεση. Τι ωρα να παω το απογευμα στο γυμναστηριο; Πρεπει να φαω κατι πρωτα, ισως μαγειρεψω κτλ
Αυτη ειναι μια φυσιολογικη ροη σκεψης
Δες και αυτη
Θα μπορουσα να τραβηξω το χειροφρενο. Σημερα εχει κινηση. Θα μπορουσα να τραβηξω το χειροφρενο. Τωρα που θα παω στη δουλεια θα πρεπει να κοιταξω την ταδε υποθεση. Θα μπορουσα να τραβηξω το χειροφρενο. Γιατι το σκεφτομαι τοσο πολυ; Τι ωρα να παω το απογευμα στο γυμναστηριο; Θα μπορουσα να τραβηξω το χειροφρενο. Μπορει λες να το κανω; Πρεπει να φαω κατι πρωτα, ισως μαγειρεψω. Θα μπορουσα να τραβηξω το χειροφρενο. Αν το τραβηξω; Φοβαμαι μηπως το τραβηξω κτλ
Αυτο ειναι ΙΨΔ
Και ειναι βραχυκυκλωμα. Αν πιασουν ας πουμε τα φαρμακα περνας στην πρωτο παραδειγμα σκεψης αυτοματα και απολυτα.
Ευτυχως υπαρχουν και τροποι διαχειρησης που δε σε καθαριζουν αυτοματα αλλα ειναι μονιμοι και πιο συνειδητοι. Οταν ο ψυχαναγκαστικος μαθαινει πως να αντιμετωπιζει τις σκεψεις, οι σκεψεις χανουν την ενταση τους και προοδευτικα και τη συχνοτητα τους. Φτανουν να ειναι μεχρι και καποιοι αραιοι αποηχοι, ασημαντοι στο πισω μερος του μυαλου που μαθαινεις να ζεις μαζι τους και οχι ενας συχνος βοβαρδισμος απο τρομερες σκεψεις με μεγαλη ενταση.


Να σημειωσουμε οτι αυστηρα δεν υπαρχει καμια περιπτωση καταγεργαμενη στη βιβλιογραφια ανθρωπου στη harm ocd που κανει τις σκεψεις πραγματικοτητα. Γιατι δεν ειναι πραγματικα κινητρα, ουτε και θελω του ατομου (βασικα ειναι ακριβως το αντιθετο απο τα θελω του ανθρωπου, ειναι φοβοι του ανθρωπου). Ειναι απλα σκεψεις σκουπιδια.
Άβαταρ μέλους
BILLO
Crazy poster
 
Δημοσ.: 6368
Εγγραφη: Ιούνιος 24th, 2007, 4:02 pm
Το μέλος BILLO, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

Re: Ψυχαναγκασμοι

Δημοσίευσηαπό Custom_F » Ιανουάριος 17th, 2018, 4:51 pm

Ημουν στον διαδρομο του σπιτιου και περνωντας απτο υπνοδωματιο, κατευθυνομενη προς την κουζινα, γυρναω κεφαλι και βλεπω τις οριζοντιες γραμμες του παπλωματος να μην αλφιαδιαζουν με το κρεβατι. Σκεψεις δευτερολεπτων... Σκς, προχωρα, δεν τρεχει κατι, τι σε νοιαζει, δεν εχει σημασια, στρωμενο μια χαρα... Τρια βηματα καταφερα να κανω και γυρισα να ισιωσω το παπλωμα.

Αυτο το λεμε ψυχαναγκασμο ή απλως βλακεια; Εχω καποια τετοια στοιχεια, αλλα ο ψυχαναγκαστικος, εχω την εντυπωση, οτι ειναι σε ολη του τη ζωη ετσι.
Yochanan έγραψε:Eγώ φταίω ο μαλάκας που σεβάστηκα. Μια φορά γμω το φελέκι μου. Μια φορά. Σταδιάλο. Δεν είστε για τίποτα ρε.
Άβαταρ μέλους
Custom_F
Maniac poster
 
Δημοσ.: 11888
Εγγραφη: Σεπτέμβριος 8th, 2013, 12:17 am
Το μέλος Custom_F, σύμφωνα με τους όρους χρήσης που αποδέχτηκε κατά την εγγραφή του, φέρει την αποκλειστική ευθύνη της παραπάνω δημοσίευσης, των απόψεων/θέσεων που εκφράζονται μέσω αυτής, καθώς και την επιλογή συνδέσμων που τυχόν συμπεριλαμβάνονται. Για άμεση επικοινωνία με τον διαχειριστή του phorum.gr στο email: admin(@)phorum.gr

ΠροηγούμενηΕπόμενη

Επιστροφή στην Ψυχολογία

Μετάβαση στην αρχή της σελίδας

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 8 επισκέπτες